Τζιλιάνου Σοφία

είμαι 17 ετών και είμαι 77 κιλά και θέλω πολύ να χάσω τουλάχιστον 5 κιλά για να νιώθω και ωραία με τον εαυτό μου. Όμως δυστυχώς δεν ξέρω πως να τα χάσω αυτά τα κιλά και δεν κάνω κάποιο άθλημα και δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να υποστηρίξω ούτε διατροφολόγο ούτε και ένα κολυμβητήριο (το μόνο πράγμα που μου αρέσει σε άθλημα).

Καλησπέρα πριν 4 μήνες γνώρισα έναν άνθρωπο στην αρχή της γνωριμίας μας ήταν όλα τέλεια . Με αναζητούσε παντού , τηλέφωνα μηνύματα επικοινωνία στον θεό . Ξαφνικά απομακρύνθηκε και όταν ρώτησα τον λόγο μου ανέφερε πως δεν ήμαστε και παντρεμένοι ενώ ήδη αυτός είχε δώσει από την αρχή το πράσινο φως . Συνεχίσαμε λίγες μέρες όλα καλά και μετά πάλι τα ίδια . Όταν τον ξανα ρώτησα μου είπε πως απομακρύνεται Επειδή δέθηκε . Ξαφνικά μετά χάθηκα κατηγορώντας με πως εγώ φταίω γιατί του μίλησα απότομα σε ένα συμβάν . Επίσης βλέπω ότι κρατάει η οικογένεια του σχέσεις με την πρώην σχέση καθώς όταν αυτός φεύγει για δουλειές είναι και η πρώην εκεί . Πώς μπορούμε να ονομάσουμε την όλη αυτή συμπεριφορά ;

Καλησπέρα, είμαι 22 ετών και τα τελευταία χρόνια βιώνω ένα "περίεργο" συναίσθημα ότι κάτι δεν πάει καλά με το σώμα μου και ότι θα πεθάνω έτσι ξαφνικά. Να σημειωθεί ότι είχα κάνει κάποιες καταχρήσεις (17-21), κάνναβη σχεδόν καθημερινά, αλκοόλ και κάπνισμα. Τώρα, μου βγαίνει σε ένα είδος "απόσπασης" - "απόστασης" από την πραγματικότητα, να το πω πιο απλά νιώθω ότι θα πέσω κάτω, θα λιποθυμήσω, θα "σβήσω", καταλαβαίνω ότι ίσως μιλάμε για αγχωτική διαταραχή - κρίσεις πανικού. Επίσης, πριν 3 χρόνια είχα κάνει γενικές εξετάσεις όλα τέλεια τίποτα το ασυνήθιστο, επικοινώνησα και με γιατρό μέσω τηλεφώνου μεν - αλλά, με "καθησύχασε" ότι φαίνεται να είναι αγχωτική διαταραχή (ο ίδιος γιατρός που με εξέτασε και τότε, είναι λίγο "ψείρας") με συμβουλεύει να βγω έξω όμως εγώ δεν μπορώ, κάνω 6-7 βήματα και με πιάνει αυτό το αίσθημα, απώλειας ελέγχου και έχω τη διαρκή ανάγκη να "ακουμπήσω" κάπου ή πηγαίνω τοίχο-τοίχο σημαντικό θεωρώ το πώς μου είχε συμβεί πρώτη φορά. Αθήνα, 2022, ήμουν φοιτητής (είμαι από Κέρκυρα) πήγαινα να πάρω κάνναβη από ένα παιδί και ένιωσα ότι όλα τελείωσαν, ότι πεθαίνω, ότι σβήνω, το ίδιο δηλαδή. Τον τελευταίο καιρό κάνω κάποια τικ ρουθούνισμα, κουνάω τον ώμο μου περίεργα, διαρκές ρέψιμο. Πλέον από ουσίες δεν κάνω τίποτα εδώ και μια βδομάδα μόνο νικοτίνη, κάπνισμα κανονικό. Πείτε μου σας παρακαλώ τι πιστεύετε γιατί με έχει κουράσει αυτό το πράγμα ειλικρινά, μέχρι και σκέψεις για τα εμβόλια μου μπαίνουν, όταν βλέπω ξαφνικούς θανάτους φρικάρω, νομίζω ότι θα το πάθω κι εγώ - σημαντική πληροφορία που ίσως χρειαστείτε ήταν η απώλεια του παππού μου το 2021 από αιφνίδια καρδιακή προσβολή - μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο. Τι μπορώ να κάνω; Είναι σίγουρα αγχωτικό;