Τρωγάδα Ελίνα

Είναι απόλυτα κατανοητό να νιώθετε έτσι. Τα συναισθήματα που περιγράφετε είναι πολύ πιο συχνά απ' ό,τι νομίζετε και είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι δεν είστε μόνη σε αυτό. Πολλοί μελλοντικοί γονείς έχουν μια προσδοκία για το φύλο του μωρού τους και όταν αυτή δεν εκπληρώνεται, είναι φυσιολογικό να νιώσουν απογοήτευση ή ακόμα και θλίψη.

​Αυτό που βιώνετε δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι δεν θα αγαπήσετε το μωρό σας. Αυτά τα συναισθήματα είναι το αποτέλεσμα μιας προσδοκίας, όχι της αγάπης σας. Η σύνδεση με το παιδί σας θα αναπτυχθεί σταδιακά, ειδικά μετά τη γέννηση, όταν θα το κρατήσετε στην αγκαλιά σας και θα αρχίσετε να το γνω...ρίζετε ως μια μοναδική προσωπικότητα, ανεξάρτητα από το φύλο του. Η αγάπη που θα νιώσετε είναι κάτι που χτίζεται μέρα με τη μέρα.

​Όσον αφορά την αναζήτηση βοήθειας, μπορείτε να ξεκινήσετε μια συζήτηση με έναν ειδικό από τώρα. Ένας ψυχολόγος μπορεί να σας βοηθήσει να επεξεργαστείτε αυτά τα συναισθήματα, να αναγνωρίσετε τις βαθύτερες αιτίες πίσω από την επιθυμία σας για κορίτσι και να προετοιμαστείτε συναισθηματικά για την έλευση του γιου σας. Η υποστήριξη αυτή μπορεί να σας προσφέρει μια πιο ομαλή μετάβαση στη μητρότητα.

​Να θυμάστε, τα συναισθήματα που έχετε είναι έγκυρα και δεν χρειάζεται να νιώθετε ενοχές για αυτά. Είναι ένα στάδιο που μπορείτε να ξεπεράσετε και να προετοιμαστείτε για τη μοναδική χαρά που θα φέρει στη ζωή σας ο γιος σας. Διάβασε περισσότερα

Αυτό που περιγράφετε είναι αρκετά συνηθισμένο σε παιδιά γύρω στα 5-6 χρόνια. Σε αυτή την ηλικία, τα παιδιά αρχίζουν να αναπτύσσουν έντονη αίσθηση αυτονομίας, κοινωνικής σύγκρισης και κατανόησης του «ανήκειν» σε σχέση με άλλα παιδιά. Η ζήλια, ο θυμός και η απόρριψη που εκδηλώνει ο γιος σας προς την ανιψιά του δεν είναι ένδειξη «κακίας» ως προσωπικότητα· είναι μάλλον μια φυσιολογική αντίδραση σε συναισθήματα αβεβαιότητας, φόβου απώλειας προσοχής ή ανάγκης για έλεγχο στο περιβάλλον του.

Κάποιες βασικές παρατηρήσεις και στρατηγικές που προτείνει η έρευνα στη παιδική ψυχολογία:

1. Αναγνώριση και κατονομασ...ία συναισθημάτων:
Ενθαρρύνετε τον γιο σας να εκφράζει αυτό που νιώθει με λόγια (“Φαίνεται ότι θυμώνεις όταν η ξαδέρφη σου παίζει με εσένα”). Η κατονομασία βοηθά τα παιδιά να ελέγχουν καλύτερα τα συναισθήματά τους αντί να τα εκφράζουν με επιθετικότητα.


2. Διαχωρισμός της συμπεριφοράς από το άτομο:
Είναι σημαντικό να καταλάβει ότι δεν είναι «κακό παιδί» επειδή νιώθει ζήλια. Οι γονείς μπορούν να πούνε κάτι σαν: «Καταλαβαίνω ότι θυμώνεις μαζί της, αλλά δεν είναι σωστό να τη χτυπάς ή να λες κακά λόγια».


3. Δημιουργία ασφαλών ευκαιριών συνεργασίας:
Δοκιμάστε δραστηριότητες όπου πρέπει να συνεργαστούν χωρίς ανταγωνισμό, π.χ. κατασκευές, ζωγραφική, παιχνίδια ρόλων. Αυτό διδάσκει κοινωνικές δεξιότητες, ενισχύει την αίσθηση κοινότητας και μειώνει τη ζήλια.


4. Προσοχή στην «ισορροπία προσοχής»:
Τα παιδιά νιώθουν ζήλια συχνά όταν φοβούνται ότι χάνουν την αγάπη ή την προσοχή των σημαντικών ενηλίκων. Δώστε στον γιο σας ξεχωριστό, ποιοτικό χρόνο μαζί σας, χωρίς συγκρίσεις ή κριτική, για να ενισχύσετε την αίσθηση ασφάλειας και αυτοεκτίμησης.


5. Οριοθέτηση με συνέπεια:
Η σταθερή αλλά ζεστή επιβολή ορίων (π.χ. «Δεν χτυπάμε, μιλάμε ή φεύγουμε για λίγο») διδάσκει διαχείριση θυμού. Η συνέπεια και η νηφαλιότητα είναι πιο σημαντικά από τιμωρία ή κριτική.


6. Παράδειγμα ενσυναίσθησης:
Μιλήστε για τα συναισθήματα της ανιψιάς σας (“Βλέπω ότι χαίρεται όταν παίζετε μαζί”). Αυτό διδάσκει στον γιο σας να βλέπει τα πράγματα από την οπτική των άλλων.



Συνοψίζοντας: η ζήλια στην προσχολική ηλικία είναι φυσιολογική και αντιμετωπίζεται μέσα από αναγνώριση συναισθημάτων, ενίσχυση αυτοεκτίμησης, σταθερά όρια και ευκαιρίες συνεργασίας. Με υπομονή και ενσυναίσθηση, η σχέση τους μπορεί να βελτιωθεί σταδιακά.

Αν η κατάσταση ενταθεί πολύ ή ο θυμός συνοδεύεται από έντονη επιθετικότητα ή φόβο, τότε είναι χρήσιμο να συμβουλευτείτε παιδοψυχολόγο για ατομική αξιολόγηση και παρέμβαση. Διάβασε περισσότερα

Τα συμπτώματα μιας κρίσης πανικού μπορούν να ποικίλλουν από άτομο σε άτομο, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν μια ξαφνική και έντονη αίσθηση φόβου ή τρόμου. Αυτή η αίσθηση συνοδεύεται από μια σειρά σωματικών και γνωστικών συμπτωμάτων, όπως:

​Σωματικά συμπτώματα: Ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών, δυσκολία στην αναπνοή, αίσθηση πνιγμού, πόνος ή δυσφορία στο στήθος, ζάλη ή τάση για λιποθυμία, τρέμουλο ή ρίγη, εφίδρωση, μουδιάσματα ή μυρμήγκιασμα στα άκρα, ναυτία ή στομαχικές διαταραχές. ​Γνωστικά συμπτώματα: Έντονος φόβος ότι θα χάσετε τον έλεγχο, ότι θα τρελαθείτε ή ότι θα πάθετε καρδιακή προσβολή. Συχνά υπάρχει και η αίσθηση αποπροσανατολισμού (ότ...ι ο κόσμος γύρω σας δεν είναι αληθινός) ή αποστασιοποίησης από τον εαυτό σας.

​Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται ξαφνικά, κορυφώνονται μέσα σε λίγα λεπτά και μπορεί να είναι τόσο έντονα που το άτομο νομίζει ότι κινδυνεύει η ζωή του. Αν πιστεύετε ότι βιώνετε κρίσεις πανικού, η αναζήτηση βοήθειας από ειδικό ψυχικής υγείας είναι το πιο σωστό βήμα. Διάβασε περισσότερα