Γιατί έχω δυσκολία κατάποσης, κάψιμο λαιμού και βραχνάδα χωρίς οργανική αιτία;

Καλημέρα σας! Όταν ο απαραίτητος ιατρικός έλεγχος δεν αναδεικνύει κάποια οργανική αιτία που να εξηγεί τη δυσκολία στην κατάποση, είναι σημαντικό να εξεταστεί το ίδιο το άγχος γύρω από την κατάποση & τη γενική έντονη εστίαση στον λαιμό & γενικά στο σώμα. Συχνά οι άνθρωποι που φοβούνται μήπως πνιγούν αρχίζουν σταδιακά να αποφεύγουν τροφές, να τρώνε μόνο παρουσία άλλων ή να παρακολουθούν διαρκώς την κατάποσή τους, κάτι που συντηρεί τον φόβο. Η δυσκολία αυτή είναι συνήθως αντιμετωπίσιμη & η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει τόσο στην κατανόηση των μηχανισμών που τη συντηρούν όσο & στη σταδιακή επαναφορά της εμπιστοσύνης σας στο σώμα... & στη διαδικασία του φαγητού σας. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα! Τα προβλήματα κατάποσης συνδέονται πράγματι με το άγχος. Θα ήθελες να πούμε παραπάνω?

Καλημέρα σας. Δεδομένου ότι έχετε πραγματοποιήσει επισκέψεις στις αντίστοιχες ειδικότητες και δεν έχει βρεθεί κάποια οργανική παθολογία, είναι πολύ πιθανό οι δυσκολίες σας να συνδέονται με συναισθηματικούς παράγοντες. Το στομάχι και οι σχετικές εκδηλώσεις σαν την παλινδρόμηση συνδέονται πολύ συχνά με συναισθηματικά ζητήματα, όπως άγχος ή θλίψη. Εκτός αυτού, σε αρκετούς ανθρώπους τέτοιες σωματικές εκδηλώσεις αποτελούν στην πραγματικότητα συναισθηματικές εκδηλώσεις. Πώς είναι αλήθεια η διάθεσή σας αυτό το διάστημα; Υπάρχουν μήπως δυσκολίες σε κάποιον τομέα της ζωής σας, που να σας αναστατώνουν; Έχει συμβεί κάτι, που ίσως σας έχει στεναχωρήσει; ...Αυτά και άλλα παρόμοια ζητήματα θα μπορέσετε να διερευνήσετε με κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας, όπως αυτούς που σας πρότειναν, και να ξεκινήσετε μια αντίστοιχη θεραπευτική διαδικασία… Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει είτε σε έναν δημόσιο φορέα, όπως το Κέντρο Ψυχικής Υγείας, που εξυπηρετεί την περιοχή σας, ή και ιδιωτικά. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας ενδεχομένως να υπάρχουν συμπτώματα γενικευμένου άγχους χρειάζεται να γίνει αξιολόγηση και εκτίμηση από ψυχοθεραπευτή

Καλησπέρα σας. Από αυτά που περιγράφετε, φαίνεται ότι το βασικό ζήτημα δεν είναι μόνο τα σωματικά συμπτώματα στον λαιμό και το πεπτικό, αλλά και ο έντονος φόβος που έχει συνδεθεί με την πράξη του φαγητού και της κατάποσης, σε σημείο που να επηρεάζεται η καθημερινή σας σίτιση. Αφού έχει προηγηθεί ιατρικός έλεγχος χωρίς ευρήματα που να εξηγούν πλήρως την εικόνα, σε αρκετές αντίστοιχες περιπτώσεις παρατηρείται ότι το άγχος μπορεί να ενισχύει την ευαισθησία του σώματος και να “μεγεθύνει” φυσιολογικές αισθήσεις στον λαιμό, κάνοντάς τες να βιώνονται ως δυσκολία ή απειλή. Αυτό μπορεί σταδιακά να οδηγήσει σε αποφυγή τροφών ή σε ανάγκη για μεγαλύτερη ...αίσθηση ασφάλειας όταν τρώτε π.χ. παρουσία άλλων. Δεν σημαίνει ότι «δεν υπάρχει σύμπτωμα», αλλά ότι έχει δημιουργηθεί ένας κύκλος όπου η ανησυχία, η σωματική ένταση και η αποφυγή αλληλοτροφοδοτούνται. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ψυχοθεραπευτική διαδικασία μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στο να μειωθεί αυτός ο κύκλος και να επανέλθει σταδιακά η αίσθηση ασφάλειας γύρω από το φαγητό και την κατάποση. Ελπίζω να σας έδωσα μια πρώτη εικόνα. Διάβασε περισσότερα

Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν παθολογικά ευρήματα που να δικαιολογούν τα συμπτώματά σας, τότε θεωρούμε ότι είναι ψυχολογικής φύσεως, ειδικά στην περίπτωση που δημιουργείται και φόβος σχετικά με την κατάποση. Για αρχή καλό θα ήταν να ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία.

Καλησπέρα σας, απο όσο δείχνουν τα δεδομένα, η φοβία που δημιουργήθηκε απ όλα τα θέματα με την χολή, ενόχληση στο λαιμό κλπ, σας επηρεάζει στο να τρώτε άνετα, καλό θα ήταν να σκεφτείτε συνεδρίες ψυχοθεραπεία, για την αντιμετώπιση της δυσκολίας αυτής!

Καλησπέρα σας.

Από αυτά που περιγράφετε, φαίνεται ότι υπάρχουν δύο πράγματα μαζί: από τη μία πραγματικές ενοχλήσεις στον λαιμό και στο στομάχι, για τις οποίες σωστά απευθυνθήκατε σε γαστρεντερολόγο και ΩΡΛ, και από την άλλη ένας φόβος που έχει αρχίσει να χτίζεται γύρω από το φαγητό και την κατάποση.

Το ότι φοβάστε να φάτε δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει συμβεί κάτι πολύ σοβαρό ή ότι πρέπει να έχετε πνιγεί στο παρελθόν για να αναπτυχθεί αυτός ο φόβος. Μερικές φορές αρκεί ένα διάστημα έντονων ενοχλήσεων, καούρας, βραχνάδας ή δυσφορίας στον λαιμό για να αρχίσει ο άνθρωπος να παρακολουθεί υπερβολικά την κατάποση. Μετά μπαίνει σ...ε έναν κύκλο: φοβάμαι να φάω, σφίγγεται το σώμα, ο λαιμός γίνεται πιο «ευαίσθητος», τρώω λιγότερο ή μόνο όταν έχω κάποιον δίπλα μου, και έτσι ο φόβος δυναμώνει.

Δεν θα σας έλεγα να το αφήσετε μόνο ως «ψυχολογικό», ούτε όμως να μείνετε μόνο σε συνεχείς ιατρικές εξετάσεις αν οι ειδικοί σας καθησυχάζουν. Αν τα συμπτώματα επιμένουν ή αλλάζουν, καλό είναι να έχετε συνέχεια με τον γιατρό σας. Παράλληλα όμως, θα είχε πολύ νόημα να το δουλέψετε με ψυχολόγο/ψυχοθεραπευτή, ειδικά ως φόβο γύρω από την κατάποση, το σώμα και την απώλεια ελέγχου.

Και για να απαντήσω στην ερώτησή σας: ναι, υπάρχει λύση, αλλά πιθανότατα χρειάζεται συνδυαστική προσέγγιση. Να συνεχίσετε την ιατρική παρακολούθηση όπου χρειάζεται, αλλά και να δουλευτεί θεραπευτικά ο φόβος που έχει χτιστεί γύρω από το φαγητό. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να σας πουν «δεν έχεις κάτι», αλλά να μπορέσετε σταδιακά να ξαναφάτε χωρίς να νιώθετε ότι κάθε μπουκιά είναι απειλή. Διάβασε περισσότερα