Πώς να βοηθήσω το 4χρονο παιδί μου με άγχος αποχωρισμού στο προνήπιο;

Κάθε παιδί θέλει το χρόνο του όσον αφορά στην προσαρμογή σε ένα νέο περιβάλλον μακριά από τη μαμά. Χρειάζεται διερεύνηση των λόγων που προκαλούν την παράταση του άγχους αποχωρισμού. Σίγουρα ένα παιδί 4 ετών είναι δύσκολο να το πείσουμε με τη λογική ότι δεν χρειάζεται να κλαίει. Πολλές φορές παρατηρούμε ότι συνεχίζει να εκφράζει άγχος αποχωρισμού, όταν και ο γονιός νιώθει άγχος ή ενοχές που αφήνει το παιδί του στο σχολείο και φεύγει. Σε κάθε περίπτωση εάν το θεωρείτε ανησυχητικό και μη διαχειρίσιμο θα σας πρότεινα να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας με εξειδίκευση στην παιδοψυχολογία και εσείς ως γονείς να κάνετε συμβουλευτική γον...έων. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας, όντως φαίνεται να υπάρχει δυσκολία στον αποχωρισμό. Σκέφτομαι ότι είναι σημαντικό να μπορέσετε να επεξεργαστείτε σε μια συμβουλευτική γονέων εσείς, τι μπορεί να τον δυσκολεύει να καταλάβετε δηλαδή τι ανάγκες έχει και να τον κατανοήσετε ψυχικά. Μπορεί να είναι πολλοί οι λόγοι που δυσκολεύεται και σίγουρα για κάθε παιδί μπορεί να είναι πολύ διαφορετικοί οι λόγοι. Σίγουρα μια συμβουλευτική γονέων θα σας βοηθαγε, για να παρατηρήσετε τι το δυσκολεύει και πως μπορείτε βοηθήσετε το παιδί σας. Ακουγεται ότι επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο με τη δυσκολία αποχωρισμού, και σίγουρα θα επανέρχεται ίσως κάθε φορά που θα έρχεται αντιμέτωπο με ...κάθε νέα αρχή ή συνθήκη που χρειάζεται κάτι να αποχωριστει. Για αυτό είναι σημαντικό να δείτε πως μπορείτε να το βοηθήσετε, για να διαφοροποιηθεί και να ανεξαρτητοποιηθεί από εσάς ..γιατί όσο και αν προσπαθήσετε να του υπενθυμίζετε τα θετικά του σχολείου, αν ίσως αγνοείτε τη δυσκολία που υπάρχει μέσα του, σίγουρα αυτό δεν θα ανακουφίζει το παιδί. Χρειάζεται να υπάρξει χώρος για τη δυσκολία του, για να μπορέσει να κρατήσει "μέσα του" και κάτι καλό από το σχολείο και τους αποχωρισμούς. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Η κατάσταση που περιγράφετε χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Υπάρχουν πολλά ερωτήματα που χρειάζεται να απαντηθούν προκειμένου να υπάρχει μια σαφής εικόνα της κατάστασης, όπως αν υπάρχει μικρότερο παιδάκι που μένει σπίτι, εάν εσείς μένετε σπίτι την ώρα που το παιδί είναι στο σχολείο, εάν υπάρχει κάποια δυσκολία στο σχολείο, πώς αντιδράτε εσείς κάθε φορά που έχει αυτή την αντίδραση το παιδί...

Το άγχος αποχωρισμού είναι ένας τρόπος να δείξει το παιδί την ανάγκη του για ασφάλεια και σύνδεση.
Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι πρώτα να του αναγνωρίσετε αυτό που αισθάνεται. Η κατανόηση από εσάς θα το βοηθήσει να νιώσει ασφαλές. Δημιουργήστε μια σταθερή πρωινή ρουτίνα για να μειωθεί το άγχος.
Συζητήστε με τη νηπιαγωγό για να σας ενημερώνει πώς είναι μετά τον αποχωρισμό, εάν συνεχίζει να κλαίει ή εάν ηρεμεί σε λίγα λεπτά.
Αν το άγχος παραμένει έντονο ή επηρεάζει την καθημερινότητά του, ίσως χρειαστεί η υποστήριξη ενός παιδοψυχολόγου για να δουλέψετε μαζί στρατηγικές διαχείρισης της κατάστασης.

Καλησπέρα σας,
Αρχικά, η κατάσταση που περιγράφετε είναι αρκετά συνηθισμένη και αρκετά παιδιά της προσχολικής ηλικίας περνούν από έντονο άγχος αποχωρισμού, ιδιαίτερα στις μεταβάσεις (νέο σχολικό έτος, αλλαγή τάξης, νέα πρόσωπα). Το γεγονός ότι εμφανίζεται δεύτερη χρονιά δείχνει ότι το παιδί σας χρειάζεται παραπάνω στήριξη και σταθερότητα για να νιώσει ασφαλές. Προσφέρω και συμβουλευτικές συναντήσεις γονέων, οι οποίες στοχεύουν στην καλύτερη κατανόηση των αναγκών του παιδιού και στη στήριξη της οικογένειας με πρακτικές κατευθύνσεις. Θα χαρώ να σας στηρίξω μέσα από συμβουλευτικές συναντήσεις γονέων, ώστε να βρούμε μαζί τρόπους που θα βοηθήσ...ουν το παιδί σας να νιώσει πιο ασφαλές και να προσαρμοστεί σταδιακά. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας! Θα πρπει να εξετάσετε για πιο λόγο κάνει αυτή την συμπεριφορά. Δεν έχει φίλους στο σχολείο; Δεν ταιριάζει με την δασκάλα; Θέλει να είναι μαζί σας; Ώστε να μπορέσετε να βρείτε λύση σε αυτή την συμπεριφορά. Επίσης εσείς πώς αντιδράτε όταν συμβαινει; Καλό θα ήταν να κάνουμε μια συζήτηση δια ζώσης ώστε να μπορω να έχω περισσότερες πληροφορίες για να μπορέσω να σας κατευθύνω σωστά.

Καλησπέρα σας. Χρειάζεται να δημιουργηθεί μια εσωτερική αίσθηση ασφάλειας στον μικρό σας. Λόγω του ότι σιγά-σιγά ο χρόνος που πέρναγε μαζί σας, αντικαθίσταται από το σχολείο είναι φυσιολογικό αυτό να του δημιουργεί άγχος και φόβο. Αυτό που μπορείτε να κάνετε τόσο εσείς όσο και ο σύζυγος(είτε μαζί είτε ένας από τους δύο) είναι να περνάτε σε καθημερινή βάση χρόνο με το παιδί σας απλά παίζοντας. 30' την ημέρα είναι αρκετά. Το παιχνίδι για το παιδί σε αυτήν την ηλικία ερμηνεύεται ως ζεστασιά, ενδιαφέρον και ασφάλεια από τον γονέα που το παρέχει.

Κατανοώ απόλυτα την ανησυχία σας — το άγχος αποχωρισμού είναι πολύ συχνό σε παιδιά προσχολικής ηλικίας, ειδικά στις αρχές της χρονιάς. Δεν πρόκειται για “πεισματάκι”, αλλά για πραγματικό φόβο ότι θα χάσουν την ασφάλεια του γονέα. Σκεφτείτε αν πέραν αυτής της αλλαγής, έχετε βιώσει και άλλες αλλαγές στην οικογένεια και πώς μπορεί αυτές να έχουν επιδράσει. Κάποιες ιδέες γύρω σε αυτά που θα μπορούσατε να κάνετε είναι:
-Σταθερή ρουτίνα κάθε πρωί (ίδια ώρα, ίδια σειρά ενεργειών). Τα παιδιά νιώθουν ασφάλεια μέσα από την επανάληψη.
-Προετοιμασία από το βράδυ: αφήστε το να διαλέξει ρούχα ή ένα μικρό αντικείμενο για το σχολείο.
Φτιάξτε μαζί... ένα μικρό “τελετουργικό αποχαιρετισμού” — για παράδειγμα, ένα σύντομο τραγουδάκι, ένα φιλάκι στη μύτη και high-five, ή μια φράση όπως “καλή μέρα, θα τα πούμε μετά!”. Η σταθερότητα αυτής της μικρής ρουτίνας βοηθά πολύ.
- Επιτρέψτε το κλάμα. "Ξέρω ότι είναι δύσκολο για σένα, όπως είναι και για μένα, αλλά θα τα καταφέρουμε". Ο αποχαιρετισμός να είναι σύντομος και σταθερός· οι παρατεταμένες εξηγήσεις ή η καθυστέρηση κάνουν το άγχος να μεγαλώνει.
-Δώστε του κάτι δικό σας (π.χ. ένα μικρό βραχιολάκι ή αυτοκολλητάκι) ως “σύμβολο σύνδεσης”.
-Επαινείτε κάθε μικρό βήμα (“μπήκες πιο ήρεμος σήμερα, μπράβο σου!”) — έτσι ενισχύεται η αυτοπεποίθησή του.
-Συνεργαστείτε με τη νηπιαγωγό, ώστε να υπάρχει κοινή στάση και ασφάλεια στη μετάβαση.
Αν οι αντιδράσεις παραμένουν έντονες μετά από μερικές εβδομάδες, ίσως βοηθήσει μια συνάντηση με παιδοψυχολόγο για να βρείτε εξατομικευμένους τρόπους στήριξης. Διάβασε περισσότερα

Καλημερα σας.
Χρειαζεται υπομονη και σταθεροτητα απο την πλευρα σας. Αν παρατηρειτε το αγχος να παρεμβαινει γενικοτερα στις καθημερινες δραστηριοτητες του παιδιου, καλο θα ηταν μια εξειδικευμενη αξιολογηση και αντιμετωπιση.

Χαίρετε. Σας προτείνω να ξεκινήσετε επικοινωνώντας με έναν ειδικό που να αναλαμβάνει γονεϊκή συμβουλευτική, για να συζητήσετε μαζί του θέματα γονεϊκότητας και διαχείρισης των καταστάσεων που περιγράφετε. Έπειτα και σε συνεργασία με τον ειδικό, θα καταλήξετε και σε περαιτέρω ενέργειες με στόχο την πλαισίωση τόσο του παιδιού, αλλά και τη δική σας, εφόσον υπάρχει ανάγκη.

Γεια σας, το άγχος αποχωρισμού στην ηλικία των 4 ετών είναι κάτι σύνηθες, ειδικά όταν το παιδί είναι ευαίσθητο ή έχει ήδη βιώσει δυσκολία με τον αποχωρισμό στο παρελθόν και εκφράζει την ανάγκη του για ασφάλεια και εγγύτητα.
Προσπαθήστε κάθε πρωί να κρατάτε μια σταθερή, ήρεμη ρουτίνα χωρίς βιασύνη και χωρίς να δίνετε μεγάλη έμφαση στο κλάμα. Το «αντίο» να είναι σύντομο και σίγουρο, γιατί το παιδί αντλεί ασφάλεια από τη δική σας σταθερότητα. Ενθαρρύνετέ το και επιβραβεύστε κάθε μικρή πρόοδο.
Αν όμως η δυσκολία παραμένει για εβδομάδες ή επηρεάζει έντονα την καθημερινότητά του, μια συμβουλευτική συνάντηση με παιδοψυχολόγο θα βοη...θήσει να κατανοήσετε βαθύτερα το άγχος του και να βρείτε τρόπους ενίσχυσης της ασφάλειάς του στο σχολείο και στο σπίτι. Διάβασε περισσότερα

Καλησπερα σας. Το άγχος αποχωρισμού σε αυτή την ηλικία είναι αρκετά σύνηθες, ειδικά σε περιόδους μεταβάσεων, όπως είναι η έναρξη της σχολικής χρονιάς. Το καθε παιδί είναι διαφορετικό και αν προυπάρχει ευαισθησία στους αποχωρισμούς μπορεί να ξυπνήσει ξανά αυτά τα συναισθήματα. Χρήσιμες πρακτικές είναι η σταθερή πρωινή ρουτίνα, ο σύντομος αποχωρισμός με μια αγκαλιά κι ένα φιλί στην είσοδο του σχολείου, καθώς και η συνεχής συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς. Σημαντικότερος παράγοντας καθίσταται η ψυχραιμία και σταθερότητα των γονέων, καθώς εκείνοι λειτουργούν ως πρότυπο για τη συναισθηματική ρύθμιση των παιδιών.

Καλησπέρα σας,
Είναι απολύτως φυσικό να σας προβληματίζει αυτή η εικόνα και να αναρωτιέστε τι μπορεί να βοηθήσει το παιδί σας να αποχωρίζεται πιο ήρεμα. Το άγχος αποχωρισμού, ειδικά στις μικρές ηλικίες, δεν είναι ένδειξη ότι κάτι "δεν πάει καλά", αλλά ένας τρόπος που έχει το παιδί να εκφράζει ότι ακόμα μαθαίνει να μπορεί να νιώθει ασφαλές όταν απομακρύνεται από εσάς.
Δεν είναι μόνο το ίδιο το "φεύγω από τη μαμά/τον μπαμπά" που τρομάζει το παιδί, αλλά και ο εσωτερικός του κόσμος που δεν έχει ακόμα πειστεί ότι η σύνδεση παραμένει, ακόμη κι όταν δεν είστε κοντά. Όσο περισσότερο ενισχύεται αυτή η αίσθηση εμπιστοσύνης (...ότι φεύγω, αλλά δεν χάνω τον άνθρωπό μου), τόσο πιο σταδιακά μαλακώνει το άγχος.
Μικρές πρακτικές που μπορούν να βοηθήσουν:
• Μπορείτε να δοκιμάσετε ένα σταθερό αποχαιρετιστήριο όπως μια συγκεκριμένη φράση, ένα φιλί, ένα "αγαπημένο αντικείμενο" που παίρνει μαζί του ώστε να δημιουργηθεί ασφάλεια μέσα στη συνήθεια.
• Ενισχύστε την προβλεψιμότητα: ένα σταθερό πρωινό πρόγραμμα και θετική προσδοκία "σήμερα ποιο παιχνίδι λες να παίξετε;" μπορεί να αλλάξει τη ματιά από τον αποχωρισμό στη χαρά της ημέρας.
• Μιλήστε για τα συναισθήματα του παιδιού όχι για να τα ακυρώσετε "δεν χρειάζεται να κλαις" αλλά για να τα αναγνωρίσετε: "Φαίνεται πως αυτός ο αποχωρισμός σου φαίνεται δύσκολος... κι όμως ξέρεις ότι θα τα καταφέρεις και σήμερα".
Στην καρδιά κάθε αποχωρισμού, αυτό που ζητά το παιδί είναι επιβεβαίωση πως ο δεσμός παραμένει δυνατός, ακόμη κι όταν δεν είστε δίπλα του.
Σιγά σιγά, με σταθερότητα, ενσυναίσθηση και αγάπη, χτίζεται μέσα του η βεβαιότητα πως μπορεί να αποχωρίζεται… χωρίς να χάνει. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας μια ενέργεια που μπορεί να σας βοηθήσει είναι η ενεργητική ακρόαση (καθρέφτισμα συναισθήματος και συμπεριφοράς )

Το άγχος αποχωρισμού είναι φυσιολογικό σε αυτή την ηλικία, ειδικά αν συνεχίζεται από πέρυσι. Διατηρήστε σταθερή ρουτίνα, αποχαιρετισμό με αγκαλιά και χαμόγελο, χωρίς καθυστερήσεις. Ενισχύστε την αυτοπεποίθησή του με θετικές κουβέντες και αναγνώριση της προσπάθειάς του. Συζητήστε με τη νηπιαγωγό για υποστήριξη. Αν συνεχιστεί έντονα, ίσως βοηθήσει παιδοψυχολόγος.

Καλησπέρα!
Το άγχος αποχωρισμού σε αυτή την ηλικία είναι πολύ συχνό, ειδικά όταν ξεκινάει μια νέα χρονιά. Είναι φυσιολογικό το παιδί να κλαίει ή να προσπαθεί να σας κρατήσει κοντά του.
Μερικές πρακτικές που μπορούν να βοηθήσουν:
- Σύντομο και σταθερό αντίο: Κρατήστε την αποχαιρετιστήρια ρουτίνα σύντομη και ήρεμη. Το παρατεταμένο “κολλάω/φύγε δεν θέλω” μπορεί να αυξάνει το άγχος.
- Θετική εστίαση: Μιλήστε για τα θετικά που θα κάνει στο σχολείο (παιχνίδι, φίλοι, δραστηριότητες) χωρίς να επικεντρώνεστε στο κλάμα.
- Αποφυγή τιμωρίας ή κριτικής: Μην λέτε ότι “δεν πρέπει να κλαίει”. Αντίθετα, αναγνωρίστε το συναίσθημά του (“Κατα...λαβαίνω ότι λυπάσαι που φεύγω, αλλά θα περάσεις καλά στο σχολείο”).
Με υπομονή και σταθερή ρουτίνα, τα παιδιά αρχίζουν να ηρεμούν μέσα σε λίγες εβδομάδες. Αν όμως το άγχος παραμένει πολύ έντονο ή επηρεάζει την καθημερινότητά σας και του παιδιού, μπορεί να βοηθήσει και η συζήτηση με παιδοψυχολόγο. Διάβασε περισσότερα