Χρειάζομαι περισσότερη ψυχοθεραπεία ή ιατρική αξιολόγηση για άγχος;

Καλησπέρα σας από όσα αναφέρετε, χρειάζεστε συστηματική ψυχοθεραπεία γιατί η περιστασιακή δεν μπορεί να σας οφελήσει. Μιλήστε με την ψυχίατρο σας και ζητήστε την γνώμη της αν δεν το έχετε κάνει ήδη/

Από αυτά που αναφέρετε, θα έλεγα ότι αυτό που χρειάζεται είναι πιο σταθερή ψυχοθεραπευτική δουλειά. Φυσικά, καλό είναι να συζητήσεται το θέμα τόσο με τον ψυχίατρο που σας παρακολουθεί όσο και στην ψυχοθεραπεία σας, εφόσον γίνεται από διαφορετικό άτομο.

Από αυτά που περιγράφετε, η συμπτωματολογία σας φαίνεται αμιγώς ψυχολογικής φύσεως. Τα φάρμακα από μόνα τους δεν μπορούν να σας βοηθήσουν μακροπρόθεσμα, οπότε είναι απαραίτητη η συστηματική ψυχοθεραπεία. Σίγουρα το οικονομικό κομμάτι παίζει σημαντικό ρόλο, αλλά να έχετε υπόψιν σας ότι με αυτά τα συμπτώματα κανονικά χρειάζεστε μία φορά την εβδομάδα τουλάχιστον για ένα 6μηνο, ίσως και περισσότερο αναλόγως της ταχύτητας βελτίωσης.

Από αυτά που περιγράφεις φαίνεται πόσο βαρύ είναι όλο αυτό που κουβαλάς. Ο όγκος των σκέψεων και των φόβων είναι από μόνος του εξαντλητικός. Το γεγονός όμως ότι έχεις εξεταστεί διεξοδικά και οι γιατροί σε διαβεβαιώνουν πως είσαι υγιής είναι μια σημαντική πληροφορία, μια «άγκυρα».
Αφού βρίσκεσαι ήδη σε παρακολούθηση από ψυχίατρο, το πιο ασφαλές βήμα είναι να συνεχίσεις να απευθύνεσαι πρώτα σε εκείνον για ό,τι νέο σε ανησυχεί. Συχνά το άγχος μπορεί να μιμείται έντονα σωματικά συμπτώματα, χωρίς να υπάρχει παθολογικό υπόβαθρο.
Σε αυτή τη φάση, η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει περισσότερο από νέες εξετάσεις. Όχι γιατί «είνα...ι όλα στο μυαλό», αλλά γιατί σώμα και ψυχισμός λειτουργούν μαζί. Δεν κάνεις κάτι λάθος. Aυτό που περνάς είναι δύσκολο, αλλά αντιμετωπίσιμο. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας,
από όσα περιγράφετε, φαίνεται ότι βρίσκεστε ήδη σε μια σωστή και ολοκληρωμένη φροντίδα, τόσο ψυχιατρικά όσο και ιατρικά. Έχετε υποβληθεί σε εκτενή έλεγχο (καρδιολογικές και αιματολογικές εξετάσεις), με φυσιολογικά αποτελέσματα, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό και καθησυχαστικό. Τα συμπτώματα που αναφέρετε -η έντονη ενασχόληση με το σώμα και την καρδιά, ο φόβος ότι μπορεί να πάθετε κάτι σοβαρό επηρεαζόμενος από δυσάρεστα γεγονότα γύρω σας, η αυξημένη νευρικότητα και οι κρίσεις πανικού- είναι πολύ συχνά σε άτομα με αγχώδη διαταραχή και ήπια καταθλιπτική συμπτωματολογία, ιδιαίτερα στο αρχικό στάδιο της φαρμακευτικής αγωγής.
...r/>Η εσιταλοπράμη χρειάζεται πράγματι μερικές εβδομάδες μέχρι να αποδώσει το πλήρες θεραπευτικό της αποτέλεσμα και γι’ αυτό συχνά συνδυάζεται προσωρινά με αγχολυτικό, όπως το Xanax, ώστε να μειωθεί η ένταση του άγχους στο μεταβατικό αυτό διάστημα. Κατά την έναρξη της αγωγής μπορεί να εμφανιστούν παροδικά συμπτώματα όπως νευρικότητα, σωματική ένταση ή αυξημένη ευαισθησία στις σωματικές αισθήσεις, τα οποία συνήθως υποχωρούν σταδιακά.

Το μοτίβο που περιγράφετε παραπέμπει σε άγχος υγείας και σωματοποίηση, δηλαδή σε μια κατάσταση όπου το νευρικό σύστημα βρίσκεται σε υπερεπαγρύπνηση και ερμηνεύει φυσιολογικές σωματικές αισθήσεις ως απειλητικές. Αυτό δεν σημαίνει ότι «είναι όλα στο μυαλό σας» με την έννοια της επινόησης, αλλά ότι το άγχος επηρεάζει άμεσα το σώμα και τον τρόπο που αντιλαμβάνεστε τα σωματικά σήματα. Με βάση τις εξετάσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και είναι φυσιολογικές, δεν προκύπτει ένδειξη ότι χρειάζεται επιπλέον ιατρική ή νευρολογική αξιολόγηση αυτή τη στιγμή, εκτός αν εμφανιστεί κάποιο νέο, σαφώς διαφορετικό ή επίμονο σύμπτωμα.

Σε αυτή τη φάση, πιο βοηθητική από περαιτέρω εξετάσεις φαίνεται να είναι η πιο συστηματική και σταθερή ψυχοθεραπεία, ιδανικά με δομημένη προσέγγιση για τη διαχείριση του άγχους και των κρίσεων πανικού. Μέσα από την ψυχοθεραπεία μπορεί να δουλευτεί ο φόβος των σωματικών συμπτωμάτων, οι καταστροφικές σκέψεις, καθώς και η σταδιακή απεστίαση από το σώμα και την καρδιά, σε συνδυασμό με ψυχοεκπαίδευση γύρω από το πώς λειτουργεί το άγχος στο νευρικό σύστημα.

Όσον αφορά το κάπνισμα, είναι κατανοητό ότι αυτή την περίοδο λειτουργεί ως προσωρινή ανακούφιση. Δεν χρειάζεται πίεση ή ενοχές· όταν υπάρξει μεγαλύτερη ψυχική σταθερότητα, θα είναι ευκολότερο να αντιμετωπιστεί και αυτό.

Συνολικά, βρίσκεστε σε πορεία αντιμετώπισης και όχι σε κάτι επικίνδυνο ή μη αναστρέψιμο. Με τον χρόνο, τη συνέπεια στη φαρμακευτική αγωγή και την ενίσχυση της ψυχοθεραπευτικής υποστήριξης, το άγχος και οι φόβοι για την υγεία μπορούν να μειωθούν ουσιαστικά. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Κατά τη γνώμη μου χρειάζεστε περισσότερη ψυχοθεραπεία.

Καλησπέρα σας και καλή χρονιά, με υγεία. Αρχικά, η συμπτωματολογία που αντιμετωπίζετε ταιριάζει περισσότερο με τη διάγνωση που σας έχει γίνει, παρά υποδηλώνει κάποια κρυφή οργανική νόσο (ειδικά εφόσον έχετε ήδη προχωρήσει σε εξετάσεις με φυσιολογικά αποτελέσματα και οι γιατροί είναι καθησυχαστικοί). Αντιλαμβάνομαι τον φόβο σας του "μήπως συμβεί και σε εσάς" κάποιο δυσάρεστο θέμα υγείας που ακούτε στον περίγυρο, και λυπάμαι που σας ταλαιπωρεί. Βέβαια, δεν "παθαίνουμε" κάποιο πρόβλημα υγείας επειδή το ακούσαμε γύρω μας, όμως ακόμη κι αν γνωσιακά το αντιλαμβανόμαστε αυτό, το μυαλό μας πολλές φορές γενικεύει τον κίνδυνο βάσει ...συναισθήματος κι όχι λογικής, κάτι που είναι συχνό. Όσον αφορά τα τινάγματα των νεύρων στα οποία αναφέρεστε, αυτά είναι πιθανό να είναι εκδηλώσεις χρόνιου άγχους και να δείχνουν κάποια αυξημένη διέγερση του νευρικού συστήματος, και να μην αποτελούν νευρολογικό σύμπτωμα που απαιτεί ιατρική εκτίμηση. Η σκέψη σας να επισκεφθείτε νευρολόγο είναι κατανοητή, πιθανόν όμως να μην είναι κλινικά απαραίτητο. Μάλιστα, αρκετές φορές, η επιπλέον ιατρική αξιολόγηση σε περιπτώσεις που δεν γίνεται λόγω ενδείξεων, αλλά λόγω "φόβου", δεν ανακουφίζει και δεν επιλύει το άγχος, αλλά το ενισχύει, ενισχύοντας παράλληλα έναν φαύλο κύκλο σκέψεων σχετικών με ζητήματα υγείας, άγχους και εξετάσεων. Για την δική σας περίπτωση, θα πρότεινα να συνεχίσετε την φαρμακευτική αγωγή, καθώς χρειάζεται κάποιο χρόνο για να δράσει, και να ακολουθήσετε όσο γίνεται πιο συστηματικά ένα ψυχοθεραπευτικό πλάνο. Θα πρότεινα περισσότερο την Γνωσιακή - Συμπεριφορική προσέγγιση (CBT), αφού θα σας βοηθούσε να διαχειριστείτε τον φόβο που προκύπτει από τις σωματικές αισθήσεις που σας απασχολούν και να μειώσετε τις συμπεριφορές ελέγχου που συντηρούν το άγχος αντί να το καταλαγιάζουν. Όσον αφορά το τσιγάρο, αντιλαμβάνομαι πως προσωρινά σας φαίνεται ως "παρηγοριά", και δεν χρειάζεται να το διακόψετε άμεσα με πίεση και επιπλέον άγχος. Καλό είναι να τεθεί ως ένας μελλοντικός στόχος, για μακροπρόθεσμους λόγους υγείας - όχι ως προσπάθεια ελέγχου τωρινών σκέψεων για προβλήματα υγείας, στο σήμερα. Να είστε καλά, καλή συνέχεια! Διάβασε περισσότερα