Ο γιος μου με οριακή νοημοσύνη δυσκολεύεται να βρει εργασία και να συναναστρέφεται κόσμο στα 22 χρόν

Γιατί ένας άνθρωπος να έχει από νήπιο χαμηλή αυτοπεποίθηση; Πώς παύει να είναι ανασφαλής;

Πώς αποκτάς ανθεκτικότητα και δεν υποκύπτεις στην ηττοπάθεια και συνεχίζεις να πιστεύεις ότι αξίζεις και μπορείς να έχεις μια καλή ζωή όταν σου τυχαίνουν πολλά άσχημα πράγματα για τα οποία δεν ευθύνεσαι και οδηγούν σε αισθήματα αναξιότητας;

Γιατί από νήπιο έχω χαμηλή αυτοπεποίθηση; Δεν το καταλαβαίνω. Μάλιστα ανθρώπους που έχουν αυτοπεποίθηση καμιά φορά νιώθω ότι έχουν έπαρση. Και φοβάμαι μην αποκτήσω και εγώ και επέλθει η θεϊκή τιμωρία που λέγανε οι αρχαίοι. Επίσης, πώς μπορείς να είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου όταν υπάρχουν γύρω σου τόσοι πιο έξυπνοι, όμορφοι, πετυχημένοι κλπ; Δηλαδή πώς γίνεται να πηγάζει από "μέσα μας"; Αισθάνομαι ότι είναι μια αυταπάτη. Δεν μου έρχεται καθόλου φυσικά. Αλλά με δυσκολεύει στη ζωή μου και πρέπει να το λύσω.

Καλησπέρα είμαι μαθήτρια τρίτης λυκείου και δίνω πανελλήνιες. Όλα τα χρόνια ήμουν άριστη με μέσο όρο 19 και πάνω αλλά ποτέ δεν πίστευα ούτε πιστεύω στον εαυτό μου. Έχω τις προσδοκίες όλων πάνω μου και αυτό με βαραίνει και με γεμίζει μεγάλο άγχος που με κάνει να υποφέρω. Ακούω για αποτυχίες άλλων και ενώ δεν σκέφτομαι κάτι αρνητικό για τους ανθρώπους αυτούς στα δικά μου μάτια όταν πρόκειται για εμένα μου φαίνεται τραγικό γιατί ποτέ δεν ένιωσα ότι έχω αξία ή ότι κάνω καλά κάτι. Διαρκώς θέλω την επιβεβαίωση των άλλων και να αποδείξω στον εαυτό μου ότι αξίζω αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί να στηρίζω την αξία μου σε αυτό. Δεν ξέρω τι να κάνω. Πώς μπορώ να νιώσω καλά με τον εαυτό μου και ότι έχω αξία ανεξάρτητα από τις επιτυχίες ή αποτυχίες μου;

Γεια σε όλους! Είμαι γυναίκα, 32 ετών και έχω ξεκινήσει ψυχοθεραπεία εδώ και 1,5 χρόνο περίπου. Πάντοτε είχα δυσκολίες αναβλητικοτητας, αυτοεκτίμησης, εξαρτήσεων και δυσκολεύομαι πολύ στο να πραγματοποιήσω τους επαγγελματικούς και εκπαιδευτικούς στόχους μου. Με την θεραπεύτριά μου έκανα κάποιο επίσημο τεστ (προσωπικότητας; δεν γνωρίζω ακριβώς) και από όσα έχουμε συζητήσει και όσα έψαξα θεωρώ πως έχω οριακή διαταραχή προσωπικότητας. Εκείνη αρνείται να "βάλουμε ταμπέλες", όμως εγώ θα ήθελα να ξέρω τι μου συμβαίνει και πώς να το αντιμετωπίσω. Τι μου προτείνετε;

Γεια σας, θα ήθελα να ζητήσω τη βοήθειά σας γιατί νιώθω ότι η χαμηλή αυτοεκτίμηση που είχα πάντα έχει αρχίσει να επιδεινώνεται. Είμαι σε μια πολύ υγιή και υποστηρικτική σχέση, όμως αυτό με κάνει συχνά να συγκρίνω τον εαυτό μου με τον σύντροφό μου. Εκείνος έχει μια σταθερή καριέρα που αγαπάει, εξελίσσεται συνεχώς και έχει στόχους και ένα πλάνο για το μέλλον. Αντίθετα, εγώ δεν είμαι καθόλου σίγουρη για τον επαγγελματικό μου δρόμο. Δεν ξέρω τι θέλω να κάνω, σε τι είμαι καλή ή τι πραγματικά μου αρέσει. Ό,τι έχω δοκιμάσει μέχρι τώρα μου έχει προκαλέσει περισσότερο άγχος και πίεση, ειδικά στον επαγγελματικό τομέα, που είναι και αυτός που με απασχολεί πιο έντονα. Αυτό οδηγεί συχνά σε έντονο άγχος και κρίσεις, και με κάνει να νιώθω ότι μένω στάσιμη και χαμένη. Παρότι καμαρώνω πραγματικά τον σύντροφό μου για όσα έχει πετύχει, δυσκολεύομαι να δω τι αξία βρίσκει εκείνος σε μένα. Θα ήθελα να μου πείτε αν μπορείτε να με βοηθήσετε να κατανοήσω καλύτερα από πού προέρχονται αυτά τα συναισθήματα και πώς μπορώ να βρω τον δρόμο μου, τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Επίσης, δεν είμαι σίγουρη σε ποιον ειδικό είναι πιο κατάλληλο να απευθυνθώ στην περίπτωσή μου: σε ψυχολόγο, σε σύμβουλο επαγγελματικού προσανατολισμού ή και στα δύο παράλληλα. Ευχαριστώ πολύ.

Πρακτικά, τι μπορείς να κάνεις όταν πιάνεις τον εαυτό σου να συγκρίνεται με άλλους και να νιώθεις άσχημα με εσένα;