Θα χρειαστεί να αρχίσω πάλι θεραπεία για κρίσεις πανικού μετά από διακοπή αντικαταθλιπτικών;

Είμαι 69 ετών. Παίρνω cipralex των 20 τρία χρόνια. Τον τελευταίο διάστημα είχα νυχτερινές εφιδρώσεις. Έκανα όλες τις εξετάσεις. Δεν έδειξαν τίποτα. Το τελευταίο διάστημα μια μέρα έπαιρνα το cipralex 2 μέρες όχι. Εδώ και μια εβδομάδα παίρνω cipralex των 10 κάθε πρωί την ίδια ώρα. Ελαττώθηκαν οι νυχτερινές εφιδρώσεις. Διάβασα ότι το cipralex οι άνω των 65 πρέπει να παίρνουν ανώτατη δόση 10. Πίστευα ότι οι νυχτερινές εφιδρώσεις από το cipralex. Τι να κάνω να συνεχίσω το cipralex των 10?

Καλησπέρα σας, είμαι 18 χρονών και μένω Θεσσαλονίκη. Παθαίνω κρίσεις πανικού και έχω ψυχοσωματικούς πόνους εδώ και περίπου μισό χρόνο. Πηγαίνα ένα διάστημα σε ψυχολόγο αλλά δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να συνεχίσω να πηγαίνω. Ξέρετε αν υπάρχει κάποια οργάνωση ή οτιδήποτε που θα βοηθήσει ;

Καλησπέρα! Το προηγούμενο Σάββατο έπαθα μια έντονη κρίση πανικού, για πρώτη φορά και μετά από 3 μέρες άλλη μια μικρότερη. Στη συνέχεια για άλλες 2-3 μέρες τα βράδια με έπιανε έντονο ρίγος και ευαισθησία στο έντερο. Συνήλθα το Σάββατο που μας πέρασε αλλά από την Κυριακή αισθάνομαι ότι κάτι πήγε να ξανάρθει, και για δύο μέρες τώρα έχω μια αίσθηση ζαλάδας, θολούρας. Επειδή μένω σε νησί, αναρωτιέμαι, είναι φυσιολογικά όλα αυτά και η διάρκεια τους; (Σημειώνω ότι το Σάββατο με την πρώτη κρίση πήγα στο ιατρείο και με εξέτασαν, ήμουν καλά εκτός από την αυξημένη πίεση που υποχώρησε). Τι μπορώ να κάνω για να υποχωρήσουν αυτά τα συμπτώματα;

Γειά σας. Το 2025 ήταν ένα έτος ισοπεδωτικό. Ξεκίνησαν ζαλάδες, θάμβος όρασης, αστάθεια κάτι που συνεχίστηκε για οχτώ μήνες. Διαγνώσθηκα με ενδοκρανιακή υπέρταση. Τράβηξα πολλά, πολλές εισαγωγές, φάρμακα που μόνο χειρότερα με έκαναν, πολλές οσφυονωτιαίες παρακεντήσεις. Κόλλησα ενδονοσοκομειακό μικρόβιο κ έμεινα 3 μήνες μέσα στο νοσοκομείο. Κόντεψα να πεθάνω. Όλα αυτά με έχουν κάνει να φοβάμαι να μην μπορώ να διαχειριστώ την καθημερινότητα χωρίς άγχος. Όλη μέρα το μυαλό μου αναπαράγει σαν τραύμα όλα αυτά που πέρασα. Από το 24 ξεκίνησαν προλιποθυμικά επεισόδια καθημερινά χωρίς να έχω λιποθυμήσει ποτέ ως τώρα. Δεν ξέρω αν πρόκειται για κρίσεις πανικού, είχα τρέμουλο ένιωθα ότι χάνομαι κ άνοιγα ανεμιστήρα να φυσήξει αέρας.. Ήταν καθημερινά κ πολλές φορές απανωτά. Τι να κάνω; Έχω το φόβο λιποθυμίας συνεχώς. Νιώθω ότι θα ζήσω για πάντα έτσι. Πιστεύω ότι υπάρχει κ κάτι άλλο που δεν έχουν διαγνώσει.; Αν κ έχω κάνει πολλές εξετάσεις. Φοβάμαι, στην πραγματικότητα τρέμω. Το μυαλό μου ψάχνει εγγυήσεις ασφαλείας που κανείς δεν θα δώσει.

Μετά απο μια ανακοπή διαγνώστηκα με κοιλιακη ταχυκαρδία και εχω εμφυτεύσιμο απινιδωτή χρειάστηκε να λειτουργεί πολλές φορές. Στην πραγματικότητα δεν ξεπέρασα ποτέ ολο αυτο που εζησα και απέκτησα πολλούς φόβους με αποκορύφωμα τις κρίσεις πανικου. Πηγα σε ψυχολογο, δεν μπορεσε η δεν ηθελε να με αναλάβει... σε ψυχίατρο σε δημόσιο νοσοκομειο δεν καταλάβαινε καν τι του έλεγα, σε ψυχιατρο ψυχοθεραπευτη δεν ειναι ειδικευμένος για το πρόβλημα μου... η διάγνωση ηταν μετατραυματικο στρες... ο ενας με στέλνει στον αλλον... πληρωνω τις επισκέψεις και δεν με βοηθάει κανείς δεν μου περισσεύουν τα χρήματα... τι αλλο πρέπει να κάνω; Θελω να ζήσω και δεν μπορώ...

Γεια σας. Πριν από 8 μήνες, σε μια αγχωτική περίοδο της ζωής μου έπαθα παροξυσμική ταχυκαρδία μετά από φαγητό (βράδυ) και πήγα νοσοκομείο με 200+ παλμούς όπου μου κάνανε ενδοφλέβια ανάταξη. Μου πρότειναν ablation. 2 μήνες μετά, πάλι μετά από φαγητό (βράδυ) ένιωθα μια ταχυκαρδία. Μόλις το αντιλήφθηκα άρχισα να ανεβάζω κ άλλους παλμούς και ένιωθα τα πόδια μου, πάνω από τα γόνατα κυρίως σαν να τρέμουν και να θερμαίνονται όπως όταν τρομάζεις ξαφνικά. Έτσι κατευθύνθηκα προς νοσοκομείο φοβούμενη ότι ήταν παροξυσμική ταχυκαρδία. Οι παλμοί μου ήταν στους 135. Στον δρόμο για το νοσοκομείο άρχισε να περνάει και έτσι γύρισα σπίτι. Τελικά τον Φεβρουάριο έκανα ablation όπου μου είπαν ότι πέτυχε αλλά παρόλα αυτά παθαίνω έκτακτες συστολές. Μου είπαν οι γιατροί ότι είναι φυσιολογικό και να τις αγνοω. Πριν απο 2 μέρες όμως ενώ έβλεπα τηλεόραση, πάλι βράδυ μετά από φαγητό, άρχισα να νιώθω μια δυσφορία ξεκινώντας από τα πόδια και άρχισαν να ανεβαίνουν οι παλμοί φτάνοντας τους 120. Τρόμαξα λίγο αλλά έμεινα ήρεμη παίρνοντας βαθιές ανάσες. Μετά από 10 λεπτά είχα ηρεμήσει. Είναι πιθανό μετά από την τραυματική εμπειρία της παροξυσμικής ταχυκαρδίας οι άλλες 2 να ήταν κρίσεις πανικού;

Καλησπέρα,όταν ανασαινω με τραβαει προς τα δεξιά ακριβώς στο ύψος της χολης ,σε εκείνο το τόξο,επίσης μόλις αγχωθω για κάτι ή νευριασω επίσης με ενοχλεί.Αλλες φορές με ενοχλεί μόνο όταν το πατάω. Δεν είναι οξυς πόνος, απλά ενοχληση ,άλλες φορές εντονη ,άλλες όχι.Εχω κάνει τέσσερις υπέροχους στους οποίους με βρήκαν κρυσταλακια στην χολη ,χωρίς φλεγμονές ,αιματολογικες καθαρές,έχω πάει σε έξι γαστρεντερολογους,οι μισοί μου είπαν να βγάλω χολη,οι άλλοι όχι.Οταν φάω με ανακουφίζει αρκετά, και φυσικά όταν είμαι ήρεμος....Με πιάνει όταν σηκώνομαι το πρωί και ξεκινάω τν καθημερινότητα,όταν κοιμάμαι δεν με ενοχλεί. Κάνω θεραπεία με τα ursofalk, μήπως είναι από την χολη, και τώρα άρχισα να παίρνω και τα limpocol γιατί μου είπαν πως είναι από συσορευμενο άγχος και πως χρειάζεται θεραπεία. Θα ήθελα την γνώμη κάποιου ειδικού...Να σημειώσω πως όλα ξεκίνησαν ξαφνικά πριν από έναν χρόνο, όταν με έπιασε ενας κολικος, πήγα στο κέντρο υγείας,με κάναν επιτόπου αιματολογικες οι οποίες βγήκαν καθαρές και ακτινογραφία κοιλιάς όπου έδειξε αερια στο έντερο και απέδωσαν τον κολικο εκεί λόγω στρες. Μου έβαλαν μια αποτελ και ηρέμησα. Μετά από τρεις μέρες με έπιασε όλο αυτό που σας περιέγραψα παραπάνω και από τότε έχω κάνει όλα αυτά που σας είπα.Δεν με ξαναέπιασε κολικος άλλη φορά...