Γεωργακόπουλος Φώτης

Καλησπέρα σας,

Όπως διαβάζω αυτό που γράψατε μου ήρθε μία φράση που ανέφερε μία νοσηλεύτρια ψυχικής υγείας (δε θυμάμαι ακριβώς που το είδα αυτό, ήταν στα αγγλικά). Η ίδια ανέφερε πως κάποια άτομα πάσχουν από το σύνδρομο δύσκολης ζωής, το οποίο προφανώς δεν είναι κάποια διάγνωση αλλά ένας τρόπος που σκέφτηκε να χαρακτηρίσει (χαριτολογώντας ελαφρώς) το πόσο υποφέρουν κάποιοι άνθρωποι λόγω των βιωμάτων στη ζωή τους, σε σημείο που μοιάζει σαν να τους κυνηγάνε.
Παρόλα αυτά, όπως βλέπω σε αυτά που γράφετε, μου φαίνεται πως δεν το βάζετε κάτω και συνεχίζετε να το παλεύετε κλείνοντας αυτό το ραντεβού με τον ψυχίατρο, το οποίο είναι μία ...πολύ καλή κίνηση. Θα σας πρότεινα επίσης να αναζητήσετε ψυχοθεραπεία με κάποιον ειδικό, η τακτική συχνότητα που έχει η θεραπεία (συνήθως μία φορά την εβδομάδα) μαζί με το πλαίσιο στήριξης που παρέχει, και σίγουρα το γεγονός ότι θα έχετε έναν άνθρωπο να σας ακούει και να συζητάει μαζί σας αυτό που βιώνετε, είναι πολύ πιθανό να σας δώσει τη δύναμη που χρειάζεστε να αντέξετε και να αντεπεξέλθετε σε αυτό.
Σε περίπτωση που δε σας είναι εύκολο οικονομικά να βρείτε κάποιον ιδιώτη θεραπευτή, μπορείτε να αναζητήσετε δημόσιες δομές που παρέχουν συνεδρίες δωρεάν. Με αυτό μπορεί να σας βοηθήσει ο γιατρός σας, ή μπορείτε να κάνετε εδώ κάποια σχετική ερώτηση.

Ελπίζω να σας βοήθησα όσο μπόρεσα, σας εύχομαι καλή συνέχεια και καλή δύναμη! Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας.
Είναι πιθανό να μη γίνεται η διάγνωση της κατάθλιψης γιατί θεωρείται στα όρια του "λογικού" να βρίσκεστε σε τέτοια κατάσταση συναισθηματικά ενώ περνάτε περιόδο πένθους.
Θα σας πρότεινα να σκεφτείτε για ποιο λόγο είναι σημαντικό για εσάς να ονομάσετε κατάθλιψη αυτό που περνάτε και τι θα άλλαζε άμα όντως σας έδιναν αυτήν τη διάγνωση. Καταλαβαίνω, πως είναι πιθανό να πιστεύτε ότι άμα δώσετε κάποιο όνομα σε αυτό που περνάτε θα σας είναι πιο εύκολο να το διαχειριστείτε, να το εξετάσετε και εν τέλη να το ξεπεράσετε. Είναι σημαντικό όμως να λάβετε υπ όψιν σας ότι το πένθος είναι διαφορετικό για τον κάθε άνθρωπο, συνή...θως διαφέρει το χρονικό διάστημα που χρειάζεται για να ξεπεραστεί ο χαμός κοντινών προσώπων, τα συναισθήματα γύρω από αυτό και το πως μπορούν να αντιμετωπιστούν.
Λυπάμαι πολύ για τον χαμό σας αυτό και σας εύχομαι πραγματικά να βρείτε το δρόμο σας μέσα από τις δυσκολίες. Δώστε χρόνο στον εαυτό σας, ζητήστε βοήθεια και στήριξη (από αγαπημένα πρόσωπα ή κάποιον ειδικό) όταν το έχετε ανάγκη και θυμηθείτε πως κάποια στιγμή, όντως θα πάνε όλα προς το καλύτερο. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας,

Λυπάμαι πολύ για τον χαμό σας. Δε μπορώ να φανταστώ πως είναι αυτό που περνάτε, ούτε χειρότερη απώλεια από αυτή.

Δεν υπάρχουν πολλά που μπορώ να πω, το μόνο που σκέφτομαι ότι μπορώ να προτείνω είναι πως η στήριξη ενός ειδικού ίσως σας φανεί πολύτιμη. Μη διστάζετε να ζητήσετε βοήθεια, 13 μήνες είναι ακόμα πολύ σύντομα μπροστά στο τι σας συνέβη και στο πόσο μεγάλο βάρος μπορεί να σηκώνετε.

Όσον αφορά το θέμα της αγωγής, θα ήταν καλύτερα να αναζητήσετε τη συμβουλή ενός γιατρού, σε συνεργασία με αυτόν θα μπορέσετε να ρυθμίσετε τη δόση και το είδος της αγωγής σας.

Ειλικρινά, λυπάμαι πολύ για αυτό ...που βιώνετε, σας εύχομαι καλή δύναμη και συλλυπητήρια. Διάβασε περισσότερα