Πώς μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς 18χρονο κορίτσι με ασπεργκερ που δεν δέχεται όρια και γιατρό;

Είναι σημαντικό οι γονείς να βλέπουν την άρνηση όχι ως «ανυπακοή», αλλά ως έναν τρόπο έκφρασης άγχους, ανάγκης για έλεγχο ή δυσκολίας προσαρμογής. Βοηθούν περισσότερο η σταθερότητα, η ήρεμη επικοινωνία, τα σαφή όρια και η δημιουργία σχέσης εμπιστοσύνης. Ένας ειδικός με εμπειρία με παιδιά και εφήβους, μπορεί να βοηθήσει ώστε η προσέγγιση να γίνει με τρόπο που να νιώθει ασφαλής και κατανοητη.

Καλησπέρα σας.

Καταλαβαίνω την ανησυχία σας. Όταν ένα παιδί, και ειδικά πλέον ένας ενήλικος άνθρωπος 18 ετών, έχει διάγνωση στο φάσμα του αυτισμού και δεν δέχεται όρια ή βοήθεια, οι γονείς συχνά νιώθουν ότι δεν ξέρουν πώς να κινηθούν χωρίς να έρθουν σε σύγκρουση.

Θα πρόσεχα όμως να μη δούμε τη συμπεριφορά μόνο ως «άρνηση» ή «αντίδραση». Σε ένα άτομο στο φάσμα, η δυσκολία με τα όρια μπορεί να σχετίζεται με άγχος, ανάγκη ελέγχου, δυσκολία στις αλλαγές, αισθητηριακή υπερφόρτιση, δυσκολία να καταλάβει τι ακριβώς ζητούν οι άλλοι ή αίσθηση ότι πιέζεται και χάνει την αυτονομία της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπ...ει να υπάρχουν όρια. Σημαίνει όμως ότι τα όρια χρειάζεται να μπαίνουν με πολύ καθαρό, σταθερό και προβλέψιμο τρόπο.

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν πρώτα αλλάζοντας τον τρόπο της προσέγγισης. Όχι με πολλές συζητήσεις την ώρα της έντασης, όχι με απειλές και όχι με συνεχείς πιέσεις τύπου «πρέπει να πας σε γιατρό». Πιο βοηθητικό είναι να μιλούν σε ήρεμη στιγμή, με απλά και συγκεκριμένα λόγια: «Βλέπουμε ότι δυσκολεύεσαι και θέλουμε να βρούμε έναν τρόπο να σε στηρίξουμε χωρίς να νιώθεις ότι σε πιέζουμε».

Σε σχέση με τα όρια, χρειάζεται να είναι λίγα, σαφή και σταθερά. Για παράδειγμα, όχι γενικά «να φέρεσαι σωστά», αλλά πιο συγκεκριμένα: «Δεν φωνάζουμε», «δεν πετάμε πράγματα», «όταν η ένταση ανεβαίνει κάνουμε παύση και συνεχίζουμε αργότερα». Το όριο δεν χρειάζεται να είναι τιμωρία. Χρειάζεται να είναι πλαίσιο ασφάλειας για όλους στο σπίτι.

Για την επίσκεψη σε γιατρό ή ειδικό, επειδή είναι 18 ετών, είναι σημαντικό να σεβαστείτε ότι χρειάζεται και η δική της συναίνεση, εκτός αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για την ίδια ή για άλλους. Ίσως όμως μπορείτε να το κάνετε πιο αποδεκτό αν δεν παρουσιαστεί ως «πάμε να σε φτιάξουν», αλλά ως μια συνάντηση για να έχει και η ίδια περισσότερη βοήθεια, περισσότερη ηρεμία ή περισσότερη αυτονομία. Μερικές φορές βοηθά να της δοθεί επιλογή: ποιον ειδικό θα δει, αν θα είναι άντρας ή γυναίκα, αν πρώτα θα γίνει μόνο μια ενημερωτική συνάντηση, αν θέλει να πάει με κάποιον γονέα ή μόνη της.

Παράλληλα, θα πρότεινα οι γονείς να ζητήσουν οι ίδιοι καθοδήγηση από ψυχολόγο ή ψυχίατρο με εμπειρία στον αυτισμό ενηλίκων. Ακόμη κι αν εκείνη αρνείται προς το παρόν, οι γονείς μπορούν να μάθουν πώς να βάζουν όρια, πώς να αποφεύγουν την κλιμάκωση, πώς να αναγνωρίζουν τι προηγείται των εκρήξεων και πώς να στηρίζουν χωρίς να μπαίνουν σε συνεχή μάχη.

Και για να απαντήσω στην ερώτησή σας: οι γονείς μπορούν να τη βοηθήσουν όχι πιέζοντάς την περισσότερο, αλλά δημιουργώντας ένα πιο σταθερό, ήρεμο και προβλέψιμο πλαίσιο. Λίγα καθαρά όρια, λιγότερη σύγκρουση, περισσότερη κατανόηση των δυσκολιών της και παράλληλα καθοδήγηση των ίδιων από ειδικό. Αν υπάρχει βία, αυτοτραυματισμός, σοβαρή παραμέληση ή κίνδυνος για την ίδια ή για άλλους, τότε χρειάζεται άμεση επικοινωνία με ψυχίατρο ή εφημερεύουσα υπηρεσία. Διάβασε περισσότερα

Σε άτομα με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας η αντίσταση σε όρια ή γιατρούς συχνά συνδέεται με άγχος, ανάγκη ελέγχου ή δυσκολία στις αλλαγές. Βοηθούν η ήρεμη επικοινωνία, η προετοιμασία πριν από επισκέψεις, σαφή και σταθερά όρια χωρίς συγκρούσεις και συνεργασία με ειδικό.

Η συμβίωση με πρόσωπα που έχουν διαγνωστεί με Άσπεργκερ είναι συνήθως εξαιρετικά "προκλητική", προσφέρει όμως μοναδικές ευκαιρίες για να εμβαθύνουμε και να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς με τους οποίους σκέφτονται, επικοινωνούν και αντιδρούν οι άνθρωποι (γενικά και ειδικά). Ενώ είναι σημαντικό ένα πρόσωπο με σύνδρομο Άσπεργκερ να έχει την υποστήριξη ενός κατάλληλου θεραπευτή (κυρίως για την ανάπτυξη δεξιοτήτων της λεγόμενης Θεωρίας του Νου και Ενσυναίσθησης), είναι σημαντικό να λάβουν κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη και υπηρεσίες Συμβουλευτικής και οι γονείς του. Ιδανικά, σε κάποιες περιπτώσεις είναι πολύ εποικοδομητικό να έχουμε του...ς γονείς και τα παιδιά με σύνδρομο Άσπεργκερ μαζί, σε κοινές συνεδρίες, ώστε να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τις αρχές και τη δυναμική της Συστημικής Ψυχοθεραπείας ή Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας, η οποία εστιάζει στις σχέσεις και την αλληλεπίδραση μίας οικογένειας. Μέσα από ένα κατάλληλο πρόγραμμα Συμβουλευτικής (συνεδρίες με Ψυχοθεραπευτή), οι γονείς μπορούν να λάβουν υποστήριξη και Οδηγίες για την κατανόηση της κατάστασης και τη συνεχή βελτίωση της επικοινωνίας τους και συνεργασίας τους με το παιδί τους, για μία λειτουργική καθημερινότητα και επίτευξη οικογενειακών στόχων. Εναλλακτικά αυτό μπορεί να γίνει μέσα από την ανάγνωση και συζήτηση με ειδικούς σχετικών άρθρων και ενημέρωσης. Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας.

Καταλαβαίνω ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να σας προκαλεί μεγάλη ανησυχία, ιδιαίτερα όταν βλέπετε ότι η κοπέλα αρνείται τόσο τα όρια όσο και την επαφή με κάποιον ειδικό. Είναι σημαντικό, όμως, να θυμάστε ότι η διάγνωση στο φάσμα του αυτισμού δεν σημαίνει από μόνη της ότι ένα άτομο δεν μπορεί να συνεργαστεί ή να αναπτύξει δεξιότητες αυτορρύθμισης. Συχνά, πίσω από την έντονη άρνηση μπορεί να υπάρχουν ανάγκη για έλεγχο, άγχος απέναντι στην αλλαγή, προηγούμενες αρνητικές εμπειρίες ή η αίσθηση ότι οι άλλοι προσπαθούν να την πιέσουν ή να την αλλάξουν.

Αυτό που συνήθως βοηθά περισσότερο είναι να μειωθούν οι καθημερινές ...συγκρούσεις και να ενισχυθεί η σχέση εμπιστοσύνης. Θα σας πρότεινα να αποφεύγετε τις συνεχείς αντιπαραθέσεις, τις απειλές ή τις προσπάθειες εξαναγκασμού, γιατί τις περισσότερες φορές οδηγούν σε μεγαλύτερη αντίσταση. Αντίθετα, προσπαθήστε να ακούσετε τι είναι αυτό που την κάνει να αρνείται, να αναγνωρίζετε τα συναισθήματά της, χωρίς να συμφωνείτε απαραίτητα με όλες τις συμπεριφορές της και να θέτετε λίγα, σαφή και σταθερά όρια, τα οποία θα εφαρμόζονται με ηρεμία και συνέπεια.

Όσον αφορά την άρνηση να επισκεφθεί κάποιον γιατρό ή ειδικό, συνήθως είναι πιο αποτελεσματικό να μη μετατρέπεται αυτό σε μια μάχη δύναμης. Συχνά χρειάζεται χρόνος, ώστε να αναπτυχθεί το κίνητρο για συνεργασία. Μπορεί να βοηθήσει να διερευνηθεί τι ακριβώς φοβάται ή τι πιστεύει ότι θα συμβεί σε μια τέτοια συνάντηση, χωρίς πίεση ή κριτική.

Ακόμη κι αν εκείνη δεν επιθυμεί προς το παρόν να συνεργαστεί με κάποιον ειδικό, οι γονείς μπορούν να αναζητήσουν οι ίδιοι καθοδήγηση. Η συμβουλευτική γονέων συχνά βοηθά σημαντικά στην κατανόηση του τρόπου σκέψης και των αναγκών ενός νέου ανθρώπου στο φάσμα, καθώς και στην εκμάθηση αποτελεσματικότερων τρόπων επικοινωνίας, διαχείρισης των συγκρούσεων και θέσπισης λειτουργικών ορίων. Όταν αλλάζει ο τρόπος που επικοινωνεί το οικογενειακό περιβάλλον, πολλές φορές αλλάζει σταδιακά και η ανταπόκριση του ίδιου του παιδιού.

Αν, ωστόσο, παρατηρήσετε ότι η συμπεριφορά της συνοδεύεται από σοβαρή επιθετικότητα, αυτοτραυματισμό, έντονη αποδιοργάνωση ή υπάρχει κίνδυνος για την ασφάλειά της ή των γύρω της, τότε χρειάζεται άμεση αξιολόγηση από τις κατάλληλες υπηρεσίες ψυχικής υγείας, ακόμη και αν η ίδια αντιδρά.

Με υπομονή, συνέπεια και κατάλληλη υποστήριξη προς ολόκληρη την οικογένεια, μπορούν να δημιουργηθούν σταδιακά καλύτερες συνθήκες επικοινωνίας και συνεργασίας. Δεν υπάρχουν γρήγορες λύσεις, αλλά υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι προσέγγισης που μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την καθημερινότητα. Παραμένω στη διάθεσή σας! Διάβασε περισσότερα

Καλημερα σας. Καταλαβαίνω την αγωνία σας καθως η ενηλικίωση ενός παιδιού με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος φέρνει νέες προκλήσεις για την οικογένειά, ιδιαίτερα όταν αρνείται οποιαδήποτε βοήθεια. Είναι σημαντικό να καταλαβετε τους λογους για τους οποίους αρνειται να δεχτει βοηθεια, να το συζητησετε μαζι της. Ωστόσο,ακόμη κι αν εκείνη δεν επιθυμεί να δει κάποιον ειδικό αυτή τη στιγμή, εσείς μπορείτε να ζητήσετε συμβουλευτική καθοδήγηση απο εναν ειδικο ψυχικης υγείας. Συχνά, μικρές αλλαγές στον τρόπο επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά και να βοηθήσουν το παιδί να νιώσει μεγαλύτερη ασφάλεια και, με τον χρόνο, να απο...δεχθεί ευκολότερα τη βοήθεια. Παραλληλα, θα βοηθηθείτε στην θέσπιση των ορίων και τη διαχείριση συμπεριφορών που σας δυσκολεύουν στη κορη σας. Σας εύχομαι δύναμη και υπομονή. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας μια ενέργεια που μπορεί να σας βοηθήσει είναι η έναρξη ψυχοθεραπείας σε παιδοψυχολόγο