Έχω αγχώδη κατάθλιψη με υποτροπή και χάνω την αίσθηση του εαυτού μου, θα περάσει;

Καλησπέρα σας,

Αυτό που περιγράφετε είναι κάτι που αρκετοί άνθρωποι δυσκολεύονται να εξηγήσουν με λόγια. Δεν μιλάτε μόνο για θλίψη, άγχος ή κάποια συγκεκριμένα συμπτώματα. Μιλάτε για την αίσθηση ότι έχετε απομακρυνθεί από τον εαυτό σας και ότι δεν μπορείτε να αφεθείτε ή να νιώσετε όπως παλιότερα.

Αναφέρετε ότι πρόσφατα περάσατε μια σοβαρή υποτροπή και ότι τώρα είστε καλύτερα. Κάποιες φορές, ακόμη κι όταν τα πιο έντονα συμπτώματα αρχίζουν να υποχωρούν, μπορεί να παραμένει μια αίσθηση ευαλωτότητας. Σαν ο άνθρωπος να φοβάται να εμπιστευτεί ξανά τον εαυτό του ή να χαλαρώσει, επειδή έχει βιώσει πόσο επώδυνο μπορεί να είναι όταν η... κατάσταση επιδεινώνεται.

Όταν κάποιος ζει για μεγάλο διάστημα με άγχος ή κατάθλιψη, δεν είναι ασυνήθιστο ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς του να οργανώνεται γύρω από την προσπάθεια να αντέξει, να διαχειριστεί συμπτώματα ή να προλάβει μια νέα επιδείνωση. Μέσα σε αυτή τη διαδικασία, αρκετοί άνθρωποι περιγράφουν ότι χάνουν προσωρινά την επαφή με πλευρές του εαυτού τους που παλιότερα θεωρούσαν αυτονόητες.

Σε σχέση με το ερώτημά σας, δεν νομίζω ότι μπορεί κάποιος να σας απαντήσει με βεβαιότητα αν και πότε θα τελειώσει αυτό το μαρτύριο. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι το γεγονός πως είχατε διακυμάνσεις όλα αυτά τα χρόνια σημαίνει ότι η κατάσταση δεν ήταν σταθερά ίδια. Υπήρξαν περίοδοι πιο δύσκολες και περίοδοι καλύτερες. Η πρόσφατη υποτροπή, όσο επώδυνη κι αν ήταν, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτή είναι η μόνιμη κατάσταση από εδώ και πέρα.

Αναρωτιέμαι επίσης αν αυτή τη στιγμή σας βασανίζει περισσότερο η ίδια η δυσκολία ή ο φόβος ότι δεν θα τελειώσει ποτέ. Γιατί πολλές φορές, μετά από μια σοβαρή υποτροπή, ο άνθρωπος αρχίζει να αντιμετωπίζει κάθε δυσκολία σαν απόδειξη ότι θα μείνει για πάντα έτσι. Και αυτό μπορεί να είναι εξίσου εξαντλητικό με τα ίδια τα συμπτώματα.

Ίσως δεν χρειάζεται να απαντήσετε σήμερα στο ερώτημα πώς θα είναι η ζωή σας σε πέντε ή δέκα χρόνια. Ίσως αρκεί να παρατηρήσετε ότι αυτή τη στιγμή βρίσκεστε ήδη σε διαφορετικό σημείο από εκείνο της πρόσφατης υποτροπής, ακόμη κι αν δεν αισθάνεστε ακόμη όπως θα θέλατε.

Με εκτίμηση,
Ι.Μ.Θ. Διάβασε περισσότερα

Αν και αυτή τη στιγμή μπορεί να σας φαίνεται δύσκολη η καθημερινότητα, συχνά πολλοί άνθρωποι που έχουν βιώσει παρόμοιες δυσκολίες καταφέρνουν σταδιακά να ανακτήσουν την αίσθηση του εαυτού τους, την εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και μια μεγαλύτερη ψυχική ισορροπία.
Η θεραπευτική πορεία δεν είναι συνήθως γραμμική και οι υποτροπές δεν αναιρούν την πρόοδο που έχει ήδη επιτευχθεί. Συνεχίστε να επεξεργάζεστε αυτούς τους προβληματισμούς με τον θεραπευτή σας, δίνοντας στον εαυτό σας τον χρόνο και τον χώρο που χρειάζεται για να ανακτήσει το αίσθημα ασφάλειας και σταθερότητας.

Καλησπέρα σας ενδεχομένως χρειάζεται να αλλάξετε ψυχοθεραπευτή

Καλησπέρα σας.

Αυτό που περιγράφετε ακούγεται πολύ κουραστικό, ειδικά όταν έχετε ήδη κάνει χρόνια θεραπείας και παρ’ όλα αυτά υπάρχουν υποτροπές. Είναι λογικό μετά από μια σοβαρή υποτροπή να νιώθετε ότι χάσατε την επαφή με τον εαυτό σας ή ότι φοβάστε να αφεθείτε, σαν να μην εμπιστεύεστε ακόμη ότι μπορείτε να σταθείτε με ασφάλεια.

Οι διακυμάνσεις στην αγχώδη κατάθλιψη δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι η θεραπεία απέτυχε ή ότι δεν θα υπάρξει βελτίωση. Μερικές φορές όμως μια υποτροπή δείχνει ότι χρειάζεται να ξαναδείτε μαζί με τον/την θεραπευτή/θεραπεύτριά σας το πλάνο: τι σας βοήθησε μέχρι τώρα, τι δεν αρκεί πια, τι σας φοβίζει στο... να αφεθείτε και αν χρειάζεται παράλληλη επανεκτίμηση από ψυχίατρο, ειδικά αν υπήρξε τόσο σοβαρή επιδείνωση.

Η αίσθηση ότι «δεν είμαι ο εαυτός μου» μπορεί να είναι πολύ τρομακτική, αλλά δεν σημαίνει ότι ο εαυτός σας χάθηκε. Πιο πολύ μοιάζει σαν να έχει καλυφθεί από άγχος, φόβο, εξάντληση και προσπάθεια ελέγχου. Και αυτά χρειάζονται χρόνο για να μαλακώσουν, όχι πίεση να «γίνετε γρήγορα καλά».

Και για να απαντήσω στην ερώτησή σας: ναι, μπορεί να γίνει καλύτερο. Ίσως όχι με την έννοια ότι δεν θα υπάρξει ποτέ ξανά δυσκολία, αλλά με την έννοια ότι μπορείτε να μάθετε να αναγνωρίζετε νωρίτερα τα σημάδια, να μη σας καταπίνουν οι υποτροπές με τον ίδιο τρόπο και να ξαναχτίσετε μια πιο σταθερή σχέση με τον εαυτό σας. Μην κρατήσετε αυτή την αγωνία μόνη σας· φέρτε τη πολύ καθαρά στη θεραπεία σας. Και αν μαζί με αυτό εμφανίζονται σκέψεις ότι δεν αντέχετε άλλο ή ότι μπορεί να κάνετε κακό στον εαυτό σας, χρειάζεται άμεση επικοινωνία με τον/την ειδικό που σας παρακολουθεί ή με εφημερεύουσα υπηρεσία. Διάβασε περισσότερα