Ντούρος Βασίλειος

Καλησπέρα,παθαίνω κρισεις πανικου χρόνια εχω περάσει από όλα τα στάδια τα τελευταία χρόνια εχω θέμα με την λιποθυμία έχει γίνει ο μεγαλύτερος κου φόβος εχω περάσει ακραίες καταστάσεις και δεν εχω λιποθυμήσει ποτε πλέον και ένας μικρός πονοκέφαλος να με πιάσει κατευθείαν μπαίνω σε κατάσταση σοκ για ώρες και ώρες μπαίνω σε φαύλο κύκλο αρνητικών καταστροφικών σκέψεων και δεν μπορώ να βρω το φως στο τούνελ κάνω ψυχοθεραπεία και αγωγή αλλά δεν ξέρω πως μπορώ να δω θετικά εκείνη την ώρα,επίσης υπάρχει περίπτωση λιποθυμίας;όλες οι εξετάσεις μου είναι τέλειες απλά πταν έρχεται το σύμπτωμα τα χάνω πέφτω για μέρες ψυχολογικά και συνεχίζω κάθε μερα να το ξύνω και να το βιώνω με σαμποτάρω όπως λέει και η ιατρός μου,υπάρχει περίπτωση λιποθυμίας;22 χρόνων

Είμαι σε αντικαταθλιπτικη αγωγή από το 2008 που πέρασα μεγάλη μπόρα με την υγεία μου ,οι θεραπείες κράτησαν 10 χρόνια. Το 2018 χειρουργηθηκα για κακοήθεια στο μαστό, την περίοδο εκείνη περνουσα τραγικα συναισθηματικά, πέρασα σνα μεγάλο σοκ στο γάμο μου.Οταν προέκυψε σε ένα μήνα ο καρκίνος ήμουν με φουλ αγωγή η οποία με βοήθησε να περάσω την ταλαιπωρία των χειρουργειων και των ακτινοβολιων με μεγάλο θάρρος και γενναιότητα, όλη μέρα έκανα δουλειές για να ξεχνιέμαι και κάθε βράδυ είχα τρομερές αϋπνίες,οι οποίες κρατάνε χρόνια.Μου άλλαξε ο ψυχίατρος την αγωγή γιατί υποτροποιασα και ενώ πήγα καλά για αρκετούς μήνες έπεσα ξαφνικά κι έπιασα πάτο, ξανά άλλη αλλαγή αλλά δυστυχώς από τότε δεν μπορώ να σταθώ στα πόδια μου.Περασαν 5χρονια σταμάτησα την ορμόνη για την κακοήθεια και είμαι συνεπής στον έλεγχο των εξετάσεων. Η ζωή μου όμως χειροτερεύει ,δεν μπορώ να ηρεμήσω και να αντιμετωπίσω το ποιο απλό πράγμα, από το πρωί ξυπνω με ταραχή που κρατάει μέχρι αργά το βράδυ. Με δυσκολία λειτουργώ καθημερινά, πολλές κακες σκέψεις,δεν έχω κουράγιο και διαθεση να ντυθώ να πάω έναν περίπατο, τα καταφέρνω αλλά πάντα με παρέα και νεχρι να πάρω την απόφαση να φτάσω στην πόρτα είμαι σε πανικό. Είμαι γενικά γενναία στη ζωή μου,παλεύω σκληρά χωρίς κλάματα και βογγιτα αλλά η καρδούλα μου το ξέρει...όταν παραστεί ανάγκη για βοήθεια αγαπημένων μου προσώπων βοηθάω παρολους τους φόβους μου και όλη νομίζουν ότι είμαι δυνατή και νιώθουν ασφαλείς μαζί μου.Η δική μου ανασφάλεια η απειλή για την υγεία μου και το άγχος στο κάθε λεπτό με καταρακωνει,κάνω κουράγιο προσπαθώ, δεν μιλώ πάντα για αυτό που νιώθω ντρέπομαι, αλλά η καθημερινότητα μου είναι Γολγοθάς. Μου έχουν αλλάξει όλα αυτά τα χρόνια πολλές φορές την αγωγή, πήγα σε ψυχολόγο αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει βελτίωση. Παίρνω λίγο φόρα να ανέβω αλλά πάντα κάτι θα με κάνει να υποτροποιασω.Θελω να σταθώ στα πόδια μου χωρίς φόβο και ταραχή να απολαύσω τα μικρά όμορφα πράγματα στη ζωή, πότε δεν είχα τρελές απαιτήσεις, μου άρεσαν τα απλά και όμορφα .

Αντιμετωπίζω έναν οξύθυμο προϊστάμενο που σε κάθε πρόβλημα ουρλιάζει και κατηγορεί το προσωπικό. Κάνω υπομονή χρόνια γιατί έχω ανάγκη τη δουλειά αυτή και δεν υπάρχει δυνατότητα να πάω αλλού. Αισθάνομαι πια ότι δεν υπάρχω, ότι είμαι άλλος. Παραμελώ τον εαυτό μου και την οικογένειά μου και δυσκολεύομαι να επιλύσω οικογενειακά ζητήματα.