Συνταγογραφούνται GLP-1 agonists για βουλιμία με φυσιολογικό BMI και συμπτώματα;

Ειλικρινά; Η ιδέα δεν είναι τρελή. Για χρόνια, ανθεκτική BED/βουλιμία, το “food noise” μοιάζει περισσότερο με νευροβιολογικό loop παρά με καθαρά ψυχολογικό θέμα. Οι GLP-1 όντως φαίνεται να σβήνουν αυτό το loop σε κάποιους. Αλλά μην ξεχναμε πως υπάρχουν πολλά ρίσκα (σε φυσιολογικό BMI -> υποσιτισμός, rigid control, relapse σε ED μοτίβα)

Καλησπέρα σας,η διαταραχή της βουλιμίας αφορά και αντισταθμιστικές στρατηγικές ύστερα από βουλιμικά επεισόδια , όπως η πρόκληση εμετών , η χρήση καθαρτικών ή η υπερβολική καταναγκαστική γυμναστική και γι’ αυτό είναι συχνό το βάρος του σώματος του ατόμου να είναι εντός ή κοντά στα όρια του φυσιολογικού. Η γνωσιακή-συμπεριφορική προσέγγιση ενδείκνυται ακριβωσ για τις επίμονες αυτές σκέψεις γύρω από το φαγητό και την παρόρμηση, καθώς αφού διατυπώσουμε την περίπτωση του πελάτη δουλεύουμε πάνω σε αυτές τις σκέψεις και συμπεριφορές που οδηγούν στο φαύλο κύκλο του βουλιμικού επεισοδίου και αργότερα της αντισταθμιστικής συμπεριφοράς . Πιο συγκεκριμέν...α , υπάρχει ένα μοτίβο στη διαταραχή αυτή κατά το οποίο το άτομο έχοντας μια τάση για τελειοθηρια και έλεγχο γενικότερα στη ζωή του,ύστερα από κάποιο βουλιμικό επεισόδιο προβαίνει σε μια αντισταθμιστική στρατηγική για να μειώσει τις τύψεις της κατανάλωσης φαγητού και τότε νιώθει και πάλι ενοχή και λόγω της πραγματικής ανάγκης του για φαγητό πλέον προβαίνει και πάλι σε βουλιμικό επεισόδιο γιατί έχει εξαντλήσει τον εαυτό του από την αντισταθμιστική συμπεριφορά. Αν η περίπτωση σας αφορά την υπερφαγία , τότε ο κύκλος αφορά κάτι άλλο: καταναλώνετε κάποια μεγάλη ποσότητα φαγητού και αισθάνεστε τύψεις για αυτό και επειδή έχει γίνει κομμάτι του εαυτού σας να καταπνίγετε τα αρνητικά συναισθήματα μέσω του φαγητού, εξακολουθείτε να κινειστε μέσα στο φαύλο κύκλο της υπερφαγίας για να αισθανθείτε καλύτερα. Εκεί λοιπόν που μπορούμε να κάνουμε την παρέμβαση είναι η παρόρμηση μέσω της αποφυγής ερεθισμάτων που οδηγούν στην υπερφαγία , μέσω της καθυστερημένης λήψης τροφής παρά τα συνήθη ερεθίσματα ή με την παρεμπόδιση αντίδρασης, δηλαδή το να εκπαιδεύουμε τον εγκέφαλο να μυρίζει ή να βλέπει το φαγητό και να μην ενδίδει. Όσον αφορά το food noise, μπορεί να αντιμετωπισθεί μέσω της απόσπασης ή την εκμάθηση μιας εναλλακτικής αντίδρασης σε αυτό. Ωστόσο, όλες αυτές οι συμπεριφορικες παρεμβάσεις και πολλες ακόμαείναι το ένα κομμάτι διότι δεν πρέπει να παραλείπουμε και κάποια άλλη διαταραχή που μπορεί να συνυπάρχει , όπως αγχώδης διαταραχή ή μείζων καταθλιπτική ,κάτι το οποίο παρατηρείται πολύ συχνά ενώ επίσης πρέπει να μιλετησουμε και τα πιθανά οφέλη και κόστη των σκέψεων σας. Τέλος, ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και είναι ωφέλιμο να ανακαλύπτουμε τον ίδιο , την ιστορία και τα συναισθήματα του συγχρόνως με οποιαδήποτε διάγνωση ή παρέμβαση. Διάβασε περισσότερα

Οι GLP-1 agonists δεν έχουν καθιερωθεί ως θεραπεία για τη βουλιμία. Η χρήση τους σε αυτό το πλαίσιο θεωρείται off-label και τα επιστημονικά δεδομένα είναι ακόμη περιορισμένα.
Η φαρμακολογική καταστολή της όρεξης μπορεί να ενισχύσει τον φαύλο κύκλο ελέγχου, απώλειας, ελέγχου και να μετατοπίσει τα συμπτώματα αντί να τα επιλύσει.
Επιπλέον, δεν αντικαθιστά τη δουλειά στη συναισθηματική ρύθμιση και στη σχέση με το σώμα.
Θα σας συνιστούσα όλα αυτά να τα συζητήσετε με κάποιον ειδικό, πχ ενδοκρινολόγο για να σας κατατοπίσει σχετικά.

Μια ενέργεια που μπορεί να σας βοηθήσει είναι η έναρξη ψυχοθεραπειας