Υπάρχει περίπτωση το Seroxat να μην δρα στην αγχώδη καταθλιπτική διαταραχή;

Παίρνω ladose 20 mg από τις 29 Νοεμβρίου, για μικτή αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη, περίπου στο μήνα επάνω είδα βελτίωση αλλά μετά από 10 μέρες περίπου υποτροπίασα. Η γιατρός μου, μου το αύξησε σε 40mg το πρωί και μου πρόσθεσε μισό tranxene των 20mg το βράδυ. Πότε περίπου θα δω βελτίωση και τι να περιμένω; Σας ευχαριστώ!

Καλησπέρα Είμαι 45 χρονών και τα τελευταία δύο χρόνια δοκιμάζω αντικαταθλιπτικά λόγω έντονης αγχώδους διαταραχής. Όλα τα αντικαταθλιπτικά (έχω δοκιμάσει διάφορες κατηγορίες) χωρίς καμία εξαίρεση μου προκαλούν έντονη υπνηλία (ακόμα και αν τα παίρνω το βράδυ ή μειώνω δόσεις). Η υπνηλία επιμένει και δεν φεύγει ποτέ. Οι γενικές μου εξετάσεις είναι μια χαρά οπότε η υπνηλία σχετίζεται αποκλειστικά με τα αντικαταθλιπτικά (όταν κόβω ένα αντικαταθλιπτικό η υπνηλία εξαφανίζεται, μέχρι να αρχίσω το επόμενο) Έχω αλλάξει αρκετούς γιατρούς και κανένας δεν βρίσκει τον λόγο που γίνεται αυτό ή κάποια άλλη λύση. Τι έχετε να μου προτείνετε;

Πήρα σήμερα αντικαταθλιπτικό πόσο καιρό χρειάζεται να επιδράσει

Είμαι 19 χρονών και εδώ και δύο χρόνια είμαι πολύ πιο θλιμμένη. Ήμουν η ψυχή της παρέας, έκανα αστεία και ήμουν για όλους πολύ ευχάριστη παρέα. Πλέον είμαι διαρκώς ευερέθιστη, παρεξηγούμαι και "αρπάζομαι" με πράγματα που δεν έχουν ουσία, δυσκολεύομαι να δεχτώ πλάκες, είμαι νευρική και απογοητεύομαι πολύ εύκολα. Εξακολουθούν να υπάρχουν στιγμές που νιώθω χαρούμενη και διασκεδαστική αλλά αυτές είναι πάρα πολύ σπάνιες πλέον. Κάτι που επίσης με βασανίζει πάρα πολύ μέσα μου, εκτός από την ευερεθιστότητά μου, είναι πως όταν βιώνω μια ευχάριστη στιγμή, είτε με τον σύντροφό μου, είτε με τους φίλους και την οικογένειά μου, με πιάνει μετά στενοχώρια γιατί ξέρω πως σύντομα θα τελειώσει και θα κάνω πάλι πολύ καιρό να απολαύσω κάτι έτσι. Υπάρχουν φορές που κλαίω στη διάρκεια μιας ευχάριστης στιγμής από φόβο να μην τελειώσει. Τα παραπάνω συμπτώματα τα αγνοούσα και θεωρούσα πως ήταν μια κατάσταση που θα ξεπεραστεί αλλά πρόσφατα προστέθηκαν κάποια πράγματα που δεν ξέρω κατά πόσο σχετίζονται. Πριν ένα μήνα αντιμετώπισα δύο υπερφαγικά επεισόδια, ενώ δεν είχα κάποια αρρώστια, είχα φάει μεγάλες ποσότητες και έκανα εμετό για να τις αποβάλλω. Ακόμη, δυσκολεύομαι να ελέγξω τη διατροφή μου, πολλές φορές τρώω χωρίς να πεινάω και το βάρος μου έχει αυξηθεί. Από τη μία νιώθω το στομάχι μου να γίνεται πιο ευαίσθητο αλλά από την άλλη εξακολουθώ να τρώω διάφορα πράγματα κυρίως γλυκά και τζανκ φουντ, αλλά υπάρχουν και φορές που τρώω χωρίς να έχω προλάβει να πεινάσω. Τέλος, παρατηρώ πως δυσκολεύομαι πολύ να σηκωθώ το πρωί και υπάρχουν φορές που κοιμάμαι αρκετά παραπάνω από το αναμενόμενο. Προβληματίζομαι για κάποια μορφή κατάθλιψης ή για βουλιμία, από τη μία δεν θέλω να λειτουργώ υπερβολικά αλλά από την άλλη δεν ξέρω μήπως αφήνω στη μοίρα του κάτι που δεν πρέπει. Αν γίνεται κάποιος από αυτές τις πληροφορίες να πιθανολογήσει περί τίνος πρόκειται, θα περιμένω με αγωνία. Ξέρω ότι σε κάθε περίπτωση καλό θα είναι να επισκεφθώ έναν ειδικό αλλά θα ήθελα να μάθω στο περίπου τι είναι πιθανό να έχω.

Έχω να κοιμηθώ μήνες λόγω άγχους, υπνοφοβία και φόβου. Όλη μέρα δεν σταματάω να το σκέφτομαι και η ζωή μου περιστρέφεται γύρω από αυτό, δεν μπορώ να απολαύσω ούτε μια συζήτηση. Είναι πραγματικά η αγωγή σωτήρια για μένα ή όχι;

Γεια σας Τα τελευταία 5 χρόνια παρουσιάζω κάθε χρόνο ένα καταθλιπτικό επεισόδιο, και παίρνω αγωγή και μετά όταν νιώσω καλά τη σταματάω. Μήπως θα ήταν καλύτερο να συνεχίζω την αγωγή μακροχρόνια για να μην υποτροπιάζω; Ευχαριστώ

Νιώθω ότι έχω χάσει τον εαυτό μου. Λέω συνεχώς ποιος είμαι εγώ τι είμαι εγώ. Ότι είμαι κάτι διαφορετικό από τους άλλους. Κάτι ασήμαντο. Τι μου συμβαίνει μπορείτε να με βοηθήσετε;