Είναι ανεύθυνο να δίνεται σεροτονίνη σε 19χρονο χωρίς ενημέρωση γονέων;

Από την ηλικία των 18 ετών τα άτομα θεωρούνται ενήλικες και πλέον ο ψυχίατρος δεν είναι υποχρεωμένος να ενημερώσει τους γονείς ή άλλους συγγενείς σχετικά με την πάθηση και τα φάρμακα. Επίσης τα αντικαταθλιπτικά συνήθως το πρώτο διάστημα (1 μήνας) χορηγούνται μαζί με αγχολυτικά ώστε να μειωθούν οι πιθανότητες εμφάνισης παρενεργειών όπως ένταση, ευερεθιστότητα και αυτοκτονικός ιδεασμός. Επίσης, οι ασθενείς ενημερώνονται για το πώς πρέπει να παίρνουν τα φάρμακα, τι πρέπει να προσέξουν και πότε να ενημερώσουν το γιατρό σε περίπτωση έντονων ανεπιθύμητων παρενεργειών. Ο ψυχίατρος μπορεί να ενημερώσει και να ζητήσει τη συμβολή συγγενών μόνο εάν το ε...πιθυμεί ο ασθενής ή όταν ο τελευταίος θεωρείται επικίνδυνος για τον εαυτό του ή είναι πνευματικά ή ψυχικά ανίκανος να φροντίσει τον εαυτό του και ως εκ τούτου χρήζει παρακολούθησης από άλλους ενήλικες. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας, δεν είμαι ψυχίατρος αλλά θα προσπαθήσω να σας δώσω μία γνώμη. Αρχικά ένας άνθρωπος 19 ετών είναι κατά τον νόμο ενήλικος και έχει δικαίωμα (νομικά εννοώ) να παίρνει αποφάσεις. Ο ψυχίατρος για να συνταγογραφήσει φάρμακο παίρνει λεπτομερειακό ιστορικό και βάσει των γνώσεων του, της επαγγελματικής-κλινικής του εμπειρίας και του κώδικα δεοντολογίας που διέπει την κλινική του πρακτική, πράττει με βάση το ύψιστο συμφέρον του ασθενούς. Δεν το κάνει ποτέ με ελαφριά καρδιά. Θα ήταν καλό να δει τους γονείς, εφόσον ακόμα και αν είναι ενήλικος θεωρείται ότι είναι πολύ νέος, αλλά αν δεν το θέλει ο ασθενής ο γιατρός δεν μπορεί να τον υποχρεώσ...ει. Από την άλλη πλευρά θα ήταν ανευθυνότητα να διαγνώσει ότι το "παιδί" έχει ανάγκη από φαρμακευτική αγωγή και να μην την δώσει, αυτό θα ήταν κακή επαγγελματική πρακτική. Τα αντικαταθλιπτικά είναι φάρμακα ευρέος φάσματος και μπορούν να προλάβουν πολύ δυσάρεστες μελλοντικές καταστάσεις αν όντως πρόκειται για μια προϊούσα καταθλιπτική/αγχώδη διαταραχή. Ωστόσο θα ήταν καλό να αναρωτηθούμε τι είναι αυτό που οδηγεί ένα νέο άνθρωπο στον ψυχίατρο. Αυτό θα ήταν το καλύτερο. Ο ψυχίατρος συνήθως, αν ο γονιός απευθυνθεί σ' αυτόν ακόμα σε περιπτώσεις σαν αυτές, θα ενημερώσει με τον κατάλληλο τρόπο, στο πλαίσιο που του επιτρέπει η επαγγελματική του δεοντολογία. Διάβασε περισσότερα

Ως ψυχολόγος θα σας πω τι ισχύει επιστημονικά και δεοντολογικά.
Στα 19 έτη το άτομο θεωρείται νομικά ενήλικο. Αυτό σημαίνει ότι ο ψυχίατρος δεσμεύεται από το ιατρικό απόρρητο και δεν μπορεί να ενημερώσει τους γονείς χωρίς τη συγκατάθεση του ίδιου του θεραπευόμενου, εκτός αν υπάρχει άμεσος και σοβαρός κίνδυνος για τη ζωή του.
Η υπευθυνότητα δεν σημαίνει αυτόματα εμπλοκή της οικογένειας, αλλά σωστή αξιολόγηση κινδύνου, ενημερωμένη συναίνεση και συστηματική παρακολούθηση.
Σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, ενθαρρύνεται ο ίδιος ο νέος να εμπλέξει ένα υποστηρικτικό πρόσωπο του περιβάλλοντός του, εφόσον το επιθυμεί.

Κατανοώ απόλυτα την ανησυχία σας· είναι ένα σοβαρό και εύλογο ερώτημα, ειδικά όταν μιλάμε για νέους ανθρώπους.
Στα 19 έτη το άτομο θεωρείται νομικά ενήλικο, επομένως ο ψυχίατρος δεσμεύεται από το ιατρικό απόρρητο και δεν μπορεί να ενημερώσει τους γονείς ή τρίτους χωρίς τη συγκατάθεση του ίδιου του πελάτη, εκτός αν κρίνει ότι υπάρχει άμεσος και σοβαρός κίνδυνος για τη ζωή (π.χ. ξεκάθαρος αυτοκτονικός ιδεασμός με πρόθεση και σχέδιο). Σε αυτή την περίπτωση, ο γιατρός έχει όχι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να ενεργήσει προστατευτικά, ακόμη και παρακάμπτοντας το απόρρητο.

Όσον αφορά τα αντικαταθλιπτικά που δρουν στη σεροτονίνη... (SSRIs), είναι αλήθεια ότι σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες έχει παρατηρηθεί αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης αυτοκτονικού ιδεασμού κυρίως τις πρώτες εβδομάδες της αγωγής — όχι επειδή «προκαλούν» αυτοκτονία, αλλά γιατί σε ορισμένους ανθρώπους αυξάνεται πρώτα η ενεργητικότητα πριν βελτιωθεί η διάθεση. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η σωστή κλινική πρακτική δεν είναι η αποφυγή της αγωγής, αλλά η αναλυτική ενημέρωση του ίδιου του ασθενούς για πιθανά συμπτώματα που χρειάζονται άμεση αναφορά, η στενή παρακολούθηση, ειδικά στην αρχή, η χαμηλή αρχική δόση και σταδιακή προσαρμογή, και η ενθάρρυνση να υπάρχει υποστηρικτικό άτομο στο περιβάλλον, εφόσον το επιθυμεί ο πελάτης.
Άρα, δεν θεωρείται ανευθυνότητα η χορήγηση αυτών των φαρμάκων σε νέους· αντιθέτως, σε πολλές περιπτώσεις είναι θεραπευτικά απαραίτητα και σωτήρια. Η ανευθυνότητα θα ήταν να δοθούν χωρίς επαρκή ενημέρωση, χωρίς παρακολούθηση ή χωρίς αξιολόγηση κινδύνου. Το κρίσιμο σημείο είναι η ποιότητα της κλινικής φροντίδας και της επικοινωνίας — όχι η ηλικία από μόνη της. Διάβασε περισσότερα

Καλησπερα σας! Καταλαβαίνω απόλυτα την ανησυχία και την αγανάκτησή σας οι οποίες προκύπτουν από φροντίδα και φόβο για την ασφάλεια ενός νέου ανθρώπου, όχι από υπερβολή. Είναι αλήθεια ότι τα αντικαταθλιπτικά τύπου SSRI χρειάζονται προσοχή, ειδικά σε νεαρά άτομα, και γι’ αυτό η ευθύνη του ψυχιάτρου δεν είναι απλώς να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο, αλλά να ενημερώσει αναλυτικά τον ίδιο τον 19χρονο για πιθανούς κινδύνους, να εξηγήσει τι σημάδια χρειάζονται άμεση επικοινωνία και να εξασφαλίσει στενή παρακολούθηση, ιδιαίτερα στις πρώτες εβδομάδες. Στην ηλικία των 19 ετών το άτομο θεωρείται νομικά ενήλικας, οπότε το ιατρικό απόρρητο ισχύει πλήρως και ...ο γιατρός δεν μπορεί να ενημερώσει τους γονείς χωρίς συναίνεση, εκτός αν υπάρχει σαφής και άμεσος κίνδυνος για τη ζωή του ατόμου, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η οικογένεια «αποκλείεται», αλλά ότι χρειάζεται η συνεργασία και η συγκατάθεση του ίδιου του νέου. Δεν είναι ανευθυνότητα η χορήγηση αυτών των φαρμάκων όταν γίνεται σωστά, ανευθυνότητα θα ήταν να δοθούν χωρίς επαρκή ενημέρωση, χωρίς σχέδιο παρακολούθησης και χωρίς να ενθαρρύνεται ο νέος να έχει ένα υποστηρικτικό πρόσωπο γύρω του. Το ουσιαστικό εδώ είναι να υπάρχει διάλογος, ασφάλεια και συνεχής επαφή, ώστε η θεραπεία να λειτουργεί προστατευτικά και όχι τρομακτικά. Διάβασε περισσότερα