Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία BSc, MSc, PhDc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Αυτισμός

  γειά σας έχω παιδί με αυτισμό δεν καταλαβαίνει πολλά πράγματα 4 ετών. πώς μπορούμε να του μάθουμε να βγάλει την πάνα. ευχαριστώ
  • Η μετάβαση από την πάνα στην τουαλέτα σε ένα παιδί 4 ετών στο φάσμα του αυτισμού χρειάζεται να αντιμετωπιστεί με κατανόηση, υπομονή και εξατομικευμένο σχεδιασμό, λαμβάνοντας υπόψη το συνολικό αναπτυξιακό του προφίλ. Στην ουσία, το βασικό σημείο δεν είναι η ηλικία, αλλά η αναπτυξιακή ετοιμότητα του παιδιού. Αρχικά αξιολογούμε αν το παιδί παρουσιάζει βασικές ενδείξεις ετοιμότητας, όπως αν μπορεί να παραμένει στεγνό για μικρά χρονικά διαστήματα, αν δείχνει δυσφορία όταν είναι βρεγμένο ή λερωμένο, αν μπορεί να καθίσει για λίγο και αν ανέχεται την αλλαγή ρουτίνας. Δεν είναι απαραίτητο να κατανοεί λεκτικές οδηγίες· πολλά παιδιά με αυτισμό μαθαίνουν... κυρίως μέσω οπτικών και πρακτικών ερεθισμάτων. Η εκπαίδευση στην τουαλέτα χρειάζεται να γίνει δομημένα και προβλέψιμα. Συνήθως προτείνεται ένα σταθερό πρόγραμμα, όπου το παιδί οδηγείται στην τουαλέτα σε συγκεκριμένες ώρες μέσα στη μέρα (π.χ. μετά το φαγητό ή τον ύπνο), χωρίς πίεση για αποτέλεσμα. Η χρήση οπτικών βοηθημάτων (εικόνες, κάρτες με βήματα, απλό οπτικό πρόγραμμα, κοινωνικες ιστοριες με τη βοηθεια Ειδικου Παιδαγωγου) είναι ιδιαίτερα βοηθητική, ειδικά όταν η λεκτική κατανόηση είναι περιορισμένη.Παράλληλα, δίνεται μεγάλη σημασία στη θετική ενίσχυση. Κάθε μικρό βήμα – ακόμα και το να καθίσει απλώς στη λεκάνη – επιβραβεύεται άμεσα με κάτι που έχει νόημα για το παιδί (έπαινος, αγαπημένο αντικείμενο ή δραστηριότητα). Αντίθετα, τα «ατυχήματα» αντιμετωπίζονται ουδέτερα, χωρίς επίπληξη, ώστε να μη συνδεθεί η διαδικασία με άγχος ή αποτυχία.Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται και σε αισθητηριακούς παράγοντες: Ο ήχος της τουαλέτας, η αίσθηση του καθίσματος ή του χώρου μπορεί να είναι δυσάρεστα για το παιδί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, βοηθά η προσαρμογή του περιβάλλοντος (π.χ. ειδικό κάθισμα, υποπόδιο, σταδιακή εξοικείωση).Τέλος, είναι σημαντικό το πρόγραμμα να εφαρμόζεται με συνέπεια σε όλα τα περιβάλλοντα (σπίτι, σχολείο, θεραπευτικά πλαίσια) και να υπάρχει συνεργασία με τους θεραπευτές του παιδιού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εκπαίδευση στην τουαλέτα μπορεί να χρειαστεί περισσότερο χρόνο και αυτό είναι απολύτως αναμενόμενο. Με σωστή καθοδήγηση, ρεαλιστικές προσδοκίες και κοινή γραμμή από όλους τους εμπλεκόμενους, η εκπαίδευση στη χρήση της τουαλέτας μπορεί να επιτευχθεί σταδιακά, με σεβασμό στις ανάγκες και τον ρυθμό του παιδιού. Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία

• Μαθησιακές δυσκολίες

  Όταν ένα παιδί με μαθησιακές ανάγκες δυσλεξία γενικά μαθησιακές ανάγκες η ΔΕΠΥ, ακόμα και ενήλικες αν βγάλει μαγνητική τομογραφία θα έδειχνε κάτι, ευχαριστώ πολύ.
  • Σε περιπτώσεις δυσλεξίας, γενικών μαθησιακών δυσκολιών ή ΔΕΠΥ, μια μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου συνήθως δεν δείχνει κάποιο παθολογικό εύρημα. Δηλαδή, η μαγνητική βγαίνει φυσιολογική. Αυτό συμβαίνει γιατί oι μαθησιακές δυσκολίες και η ΔΕΠΥ δεν είναι δομικές βλάβες του εγκεφάλου, αλλά αφορούν στον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης των εγκεφαλικών δικτύων (π.χ. προσοχή, μνήμη, εκτελεστικές λειτουργίες, γλωσσική επεξεργασία). Οι διαφορές αυτές είναι λειτουργικές και νευροαναπτυξιακές, όχι ορατές σε μια απλή απεικονιστική εξέταση. Η διάγνωση αυτών των δυσκολιών γίνεται μέσα από αναλυτική λήψη ιστορικού, αναλυτική παρατήρηση του παιδιού μέσα από το... οικογενειακο και σχολικο περιβάλλον (δηλαδη παρατήρηση της συμπεριφοράς στο σχολικό και οικογενειακό πλαίσιο) κλπ. Σε τετοιες περιπτωσεις, μαγνητική μπορεί να ζητηθεί ΜΟΝΟ αν υπάρχουν νευρολογικά “κόκκινα σημάδια”, όπως επιληπτικές κρίσεις, απώλεια δεξιοτήτων, σοβαρές κινητικές δυσκολίες, έντονοι πονοκέφαλοι με νευρολογικά συμπτώματα και τραύμα ή υποψία οργανικής πάθησης. Με άλλα λόγια, η μαγνητική τομογραφία δεν αποτελεί διαγνωστικό εργαλείο για δυσλεξία, ΔΕΠΥ ή μαθησιακές δυσκολίες, ούτε σε παιδιά ούτε σε ενήλικες. Η σωστή αξιολόγηση γίνεται από εξειδικευμένη διεπιστημονική ομάδα (ΠαιδοΨυχίατρος, Ειδικός Παιδαγωγος κλπ.) και οδηγεί σε στοχευμένη υποστήριξη, η οποία μπορεί να κάνει ουσιαστική διαφορά στη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής του παιδιου. Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία

• Συμβουλευτική γονέων και παιδιών

  Καλησπέρα σας, Ο γιος μου μόλις έγινε 3 ετών και αντιμετωπίζει πρόβλημα προσαρμογής στον παιδικό σταθμό. Η δυσκολία προσαρμογής ξεκίνησε ήδη από την περσινή χρονιά κατά την οποία παρακολούθησε το πρόγραμμα του σταθμού από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο, βιώνοντας άγχος αποχωρισμού με αποτέλεσμα να μην μπορεί να παραμείνει στον σταθμό για περισσότερες από 2-3 ώρες. Φέτος αρχικά φάνηκε να προσαρμόζεται γρήγορα, παρουσιάζοντας μεγάλη αλλαγή συμπεριφοράς σε σημείο που οι δασκάλες του να απορούν με το πόσο ατίθασος έχει γίνει. Μετά από ασθένεια που τον κράτησε εκτός του σταθμού για τέσσερεις ημέρες επέστρεψε αυτή την εβδομάδα με πολύ μεγάλη δυσκολία και πολλά κλάματα. Η συμπεριφορά του είναι και πάλι ίδια με την περσινή. Ζητάει τη μαμά του, κλαίει, δεν κοινωνικοποιείται και προσπαθεί να μένει δίπλα στις δασκάλες του. Ως αιτία μου έχει αναφέρει ότι φοβάται τα παιδιά ή ότι τα παιδιά είναι πολλά. Από όσο με έχουν ενημερώσει από το σχολείο δεν έχει συμβεί κάποιο περιστατικό που να δικαιολογεί τις φοβίες του. Η δική τους εκτίμηση είναι ότι χρειάζεται να βρεθεί σε ολιγομελές τμήμα (έναντι του τμήματος των 20-22 μαθητών που βρίσκεται τώρα) λύση που δυστυχώς δεν υπάρχει στις επιλογές μας. Να αναφέρω ότι ξεκίνησε να μιλάει με πιο αναπτυγμένο και ευρύ λεξιλόγιο πριν δυο μήνες αλλά ο λόγος του εξακολουθεί να είναι δυσνόητος και εκτός τυπικής ανάπτυξης. Θεωρείτε πως θα ήταν πιο ωφέλιμο για τον ίδιο να σταματήσει τον παιδικό σταθμό και να πάει την επόμενη χρονιά κατευθείαν στο προνήπιο; Επίσης, θα ήθελα να ρωτήσω εάν οι συνεδρίες με έναν/μία παιδοψυχολόγο θα ήταν βοηθητικές για την περίπτωσή μας. Σας ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο σας.
  • Καλησπέρα σας, η ερώτησή σας είναι εξαιρετικά εύστοχη και η περιγραφή που δίνετε δείχνει ότι έχετε παρατηρήσει με προσοχή το παιδί σας, πράγμα πολύ σημαντικό.
    Εφοσον ο γιος σας, 3 ετών (πλεον λογικα κοντευει 4), δυσκολεύεται στην προσαρμογή στον παιδικό σταθμό για δεύτερη χρονιά, παρουσιάζει άγχος αποχωρισμού, κοινωνική απόσυρση, κλάματα, δυσφορία όταν επιστρέφει μετά από διακοπή, λέει ότι «φοβάται τα παιδιά» ή ότι «είναι πολλά» – δείχνει δηλαδή αισθητηριακή ή κοινωνική υπερφόρτωση, εχει λόγο με ευρύ λεξιλόγιο, αλλά δυσνόητο και εκτός τυπικής εξέλιξης, ενώ οι δασκάλες αναφέρουν ατίθαση συμπεριφορά σε άλλες στιγμές, πο...υ μπορεί να δηλώνει εσωτερική σύγχυση ή αδυναμία ρύθμισης, αν και δεν υπάρχουν ενδείξεις για κάποιο σοβαρό νευροαναπτυξιακό ζήτημα (π.χ. ΔΑΦ), το παιδί σας φαίνεται να αντιμετωπίζει Σημαντικές δυσκολίες μετάβασης και κοινωνικής προσαρμογής, Πιθανή αισθητηριακή ευαισθησία σε θόρυβο, αριθμό παιδιών, ερεθίσματα και Γλωσσικές δυσκολίες, που επηρεάζουν την επικοινωνία και ίσως εντείνουν την ανασφάλεια του. Όλα αυτά είναι παράγοντες που δυσκολεύουν την ένταξη σε περιβάλλον πολυπληθούς τάξης, χωρίς απαραίτητα να σημαίνουν κάποια "διάγνωση". Ποια είναι τα επόμενα βήματα: Παιδοψυχολόγος ή Αναπτυξιολόγος (Πολύ χρήσιμο να γίνει μια ήπια, υποστηρικτική αξιολόγηση της συμπεριφοράς, του λόγου και της κοινωνικής του εικόνα), Λογοθεραπευτική αξιολόγηση (αν και φαίνεται να έχει πλούσιο λεξιλόγιο, ο λόγος του είναι δυσνόητος. Μια λογοθεραπευτική αξιολόγηση θα δείξει αν χρειάζεται στήριξη στην άρθρωση, στη σύνταξη ή στη φωνολογική επεξεργασία. Ο λόγος είναι κρίσιμο εργαλείο για τη διαχείριση του άγχους στα παιδιά) και Ειδικός Παιδαγωγός. Ο Ειδικός Παιδαγωγός μπορεί να ενισχύσει τις δεξιότητες κοινωνικοποίησης και αυτορρύθμισης, να δουλέψει μέσα από παιχνίδι τη συναισθηματική προσαρμογή και να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα στο παιδί και το σχολικό πλαίσιο, ώστε να μπορεί να ενταχθεί πιο ομαλά Ο ρόλος του είναι πολύτιμος, ειδικά για παιδιά που έχουν καλές βάσεις αλλά παρουσιάζουν δυσκολίες ένταξης στο σύνολο. Στην ερωτηση σας να σταματήσει τον παιδικό σταθμό, αν η εμπειρία του παιδικού σταθμού επιμένει να είναι τραυματική και πιεστική, ίσως είναι προτιμότερο να δοθεί χρόνος στο παιδί να ωριμάσει σε ένα πιο προστατευμένο περιβάλλον, παρά να ενισχύεται καθημερινά το άγχος. Όμως, καλο θα ηταν να μην πάρετε την απόφαση πριν γίνει η αξιολόγηση από παιδοψυχολόγο και λογοθεραπευτή. Εάν υπάρξει η σωστή υποστήριξη, η παραμονή στο σχολείο με ενισχυτικά μέσα μπορεί να είναι ωφέλιμη.Συνοψίζοντας, δεν χρειάζεται πανικός ή απόσυρση του παιδιού ακόμα. Μια ομάδα ειδικών (παιδοψυχολόγος, ειδικός παιδαγωγός) μπορεί να σας δώσει σαφή εικόνα και πρακτικές λύσεις και φυσικα να θυμαστε ότι καθως το παιδί σας είναι πολύ μικρό ακομα, με τη σωστή παρέμβαση μπορεί να αναπτυχθεί πλήρως και υγιώς. Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία