Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία BSc, MSc, PhDc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Αυτισμός

  Γειά σας ήθελα να ρωτήσω όταν ενα παιδί 3αμιση ετών διαγνωστει με φάσμα αυτισμού μπορει με την εργοθεραπεία και την λογοθεραπεία να βγεί από το φάσμα?

  • Η απαντηση ειναι οχι. Ο αυτισμός (ή ΔΑΦ - Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος) δεν είναι "ασθένεια που θεραπεύεται", αλλά μια νευροαναπτυξιακή διαφορά στον τρόπο που το παιδί αντιλαμβάνεται, επεξεργάζεται και ανταποκρίνεται στον κόσμο γύρω του. Αυτό που αλλάζει —και μπορεί να αλλάξει θεαματικά— είναι η λειτουργικότητα του παιδιού. Με έγκαιρη, εντατική και στοχευμένη παρέμβαση, πολλά παιδιά βελτιώνουν σημαντικά τις επικοινωνιακές δεξιότητες, αναπτύσσουν κοινωνική κατανόηση και αυτονομία,μειώνουν συμπεριφορές που τα δυσκολεύουν (στερεοτυπίες, υπερευαισθησίες, άγχος) και τελικά λειτουργούν σαν παιδιά εκτός φάσματος, σε πολλές πτυχές της ζωής... τους.Σε κάποιες περιπτώσεις, όταν η αρχική εικόνα ήταν πιο ήπια, μπορεί αργότερα ένας επαναληπτικός διαγνωστικός έλεγχος να μην επιβεβαιώσει πλέον την παρουσία αυτισμού.Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι “θεραπεύτηκαν”, αλλά ότι αναπτύχθηκαν επαρκώς ώστε να μην πληρούν πια τα διαγνωστικά κριτήρια.Λογοθεραπεία: Ενισχύει την επικοινωνία, λεκτική ή εναλλακτική (όπως PECS), κατανοεί και ενισχύει την πρόθεση του παιδιού να επικοινωνήσει, να ονομάσει, να ρωτήσει, να απαντήσει. Εργοθεραπεία: Βοηθά στη ρύθμιση αισθητηριακής επεξεργασίας, στον συντονισμό, στην κατανόηση ορίων και στη διαχείριση του σώματος στον χώρο. Ειδικός Παιδαγωγός: Πολύ σημαντικός, γιατί διδάσκει κοινωνικούς κανόνες, μαθησιακή προσέγγιση, αυτονομία, και βοηθά στη μετάβαση στο σχολικό περιβάλλον. Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία

• Αυτισμός

  Καλησπέρα ...ο γιος μου ο μικρός είναι 22 μηνών και δυστυχώς πολύ υπερκινητικός.μας χτυπάει συνέχεια και γελάει το περνάει σαν αστείο και συνέχεια δημιουργούνται ατυχήματα.μας πετάει τα παιχνίδια του μας τραβάει τα μαλλιά μας πετάει το ποτήρι του.δεν το κάνει όταν θυμώνει.το κάνει μόνο όταν παίζει.δεν ξέρω τι να κάνω.ο μεγαλύτερος γιος μου που είναι 8μιση ετών έχει πιεστεί πολύ.δεν τον αφήνει σε ησυχία.καθε τους παιχνίδι καταλήγει σ' ένα ατύχημα και δεν αντέχει άλλο να τον πονάει.προσφατα κιόλας μου διαγνώστηκε με τρομερό άγχος και μοναχικότητα αλλα και με asperger.σας παρακαλώ βοηθήστε με πως θα καταφέρω να ηρεμήσω τα πνεύματα .να ανησυχίσω για αυτή τη συμπεριφορά του μικρού;είναι φυσιολογικό;πως να καταλάβει ότι δεν πρέπει να το κάνει αυτό γιατί δεν είναι παιχνίδι;

  • Εφοσον τον ποναει δεν ειναι παιχνιδι. Σε καθε περιπτωση στην ηλικια των 22 μηνων (περιπου 2 ετων) ειναι φυσιολογικη μια υπερκινητικη συμπεριφορα. Χρειαζεται να ελεγχετε στο σπιτι τη συμπεριφορα του ενος παιδιου απεναντι στο αλλο και να του προσφερετε αλλα ερεθισματα/παιχνιδια ωστε να μη δημιουργει ατυχηματα στο αλλο παιδι. Το μεγαλο παιδι με αυτη τη διαγνωση λογικα εχει επισκεφτει ηδη Ειδικο Παιδαγωγο και Παιδοψυχιατρο. Επιπλεον, ενας ΠαιδοΨυχιατρος θα μπορουσε να σας συμβουλευσει πώς να διαχειριστειτε την κατασταση με το μικροτερο παιδι

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία

• Αυτισμός

  Είμαι δασκάλα ειδικής αγωγής και έχω παιδί με αυτισμό16 ετών! Το πρόβλημα μου είναι το φαγητό! Τρώει το πρωί κουλούρι που του βάζει η μαμά του αλλά μετά σέ όλα τα διαλείμματα τόν κυνηγάω γιατί πηγαίνει στα υπόλοιπα παιδιά και παίρνει με τα χέρια ή και δαγκώνει το φαγητό τους. Προσπαθώ να βρώ μια λύση αλλά δεν μπορώ. Μιλάει ελάχιστα και προσπαθώ Με τό καλό αλλά καί με φωνή νά του δώσω να καταλάβει πως δεν πρέπει να τρώει το φαγητό τών άλλων. Το κάνει όλη μέρα. Σε μία εκδρομή που πήγαμε έφαγε μία τεράστια μερίδα πατάτες τηγανητές σε 4 λεπτά και απευθείας γκρινιαζε για πατάτες πάλι. Δεν καταλαβαίνει τήν έννοια της τιμωρίας, δεν μπορώ να βρώ κίνητρο για να του δώσω για να μήν το κάνει. Μπορεί κάποιος να βοηθήσει κάπως? Ευχαριστώ πολύ

  • Καταρχάς, συγχαρητήρια για την προσπάθειά σας. Το θέμα της παρεμβατικής συμπεριφοράς γύρω από το φαγητό σε παιδιά με αυτισμό, ειδικά σε εφηβική ηλικία, δεν είναι ασυνήθιστο, αλλά απαιτεί ειδική στρατηγική, δομή και συνεργασία με την οικογένεια και άλλους ειδικούς. Στην πραγματικότητα, συχνά το κουλούρι για έναν έφημο δεν είναι αρκετό και πιθανότατα ο μαθητής πεινάει πραγματικά. Σε συνεννόηση με τη μαμά, αν είναι εφικτό, δώστε ένα χορταστικό, σταθερό δεκατιανό, π.χ. τοστ, αυγό, φρούτο, μαζί με κουλούρι. Αν το ζήτημα παραμένει, δημιουργηστε ένα οπτικό πρόγραμμα (π.χ. εικόνες ή σύμβολα PECS) που δείχνει πότε τρώμε, πχ. - Διάλειμμα 1 - φαγητό δικ...ό μου, - Διάλειμμα 2 - δεύτερο σνακ με δικό μου φαγητό και προσπαθήστε να εδραιώσει το παιδί τη ρουτίνα με τη βοήθειά σας, χωρίς άγχος. Τέλος, δημιουργήστε και διαβαστε μαζί του μια κοινωνική ιστορία (Social Story) κάθε πρωί: «Το φαγητό των άλλων δεν είναι δικό μου. Έχω το δικό μου φαγητό. Όταν θέλω κάτι, ζητάω βοήθεια".Συνδυαστε το με εικόνες ή εικονίδια. Δοκιμάστε αυτές τις τεχνικές και αν δε λειτουργήσουν στείλτε μου στο 6932049444 να σας κατευθύνω για περισσότερες εναλλακτικές. Λογικά η σχολική σας χρονιά με το παιδί αυτό τελείωσε τώρα, αλλά σε περίπτωση που έχετε παρόμοιο περιστατικό του χρόνου ή το ίδιο παιδί με την ίδια συμπεριφορά, οι παραπάνω τεχνικές θα σας βοηθήσουν. Καλή δύναμη! Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία