Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία BSc, MSc, PhDc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Συμβουλευτική γονέων και παιδιών

  Καλησπέρα. Ο γιος μου 15 ετών, στο φάσμα του αυτισμού, έχει έντονες εκρήξεις θυμού. Πετάει πράγματα, δεν δέχεται το όχι σαν απάντηση, νευριάζει πολύ εύκολα, έχει σπάσει πόρτες και παράθυρα με μπουνιά, επιτίθεται σε μένα μόνο. Κοινωνικά και με συγγενείς είναι πολύ ήρεμος. Μόνο όταν είναι μαζί μου βγάζει όλα τα νεύρα ακόμα και γεγονότα που συμβαίνουν ενώ δεν είμαστε μαζί. Περιμένει δηλαδή να γυρίσει στο σπίτι και να βγάλει όλα τα νεύρα. Είναι σε πρόγραμμα λόγου, έργου, συμπεριφοράς από 2 ετών αλλά τα τελευταία 2 χρόνια οι εκρήξεις είναι σχεδόν καθημερινές και συνεχόμενες ακόμα και τα βράδια. Μπορώ να δώσω λεξοτανίλ σε αυτήν την ηλικία; Ο παιδοψυχίατρος μας είπε ναι, αλλά εγώ έχω τις επιφυλάξεις μου μήπως εθιστεί και δεν μπορεί να το κόψει όταν και αν θα είναι καλύτερα.

  • Ο γιος σας, ως έφηβος στο φάσμα του αυτισμού, εκφράζει τον θυμό και το άγχος του κυρίως σε εσάς γιατί σας θεωρεί ασφαλές πρόσωπο. Αυτό δεν δείχνει ότι φταίτε, αλλά ότι σας εμπιστεύεται. Οι έντονες εκρήξεις θυμού μπορεί να σχετίζονται με δυσκολία στη ρύθμιση συναισθημάτων, αυξημένο άγχος ή και συννοσηρότητα (όπως ΔΕΠΥ ή ODD). Η χορήγηση Λεξοτανίλ μπορεί να βοηθήσει βραχυπρόθεσμα, αλλά χρειάζεται πολλη προσοχή, καθώς ενέχει κινδύνους εθισμού και δεν λύνει τη ρίζα του προβλήματος. Αν δοθεί, πρέπει να υπάρχει αυστηρή ιατρική παρακολούθηση. Η ομάδα παρέμβασης πρέπει να είναι Παιδοψυχίατρος (για φαρμακευτική αγωγή και διαγνωστική εκτίμηση), προαιρε...τικα Ψυχολόγος με εμπειρία στον αυτισμό και στις κρίσεις συμπεριφοράς και σιγουρα Ειδικός Παιδαγωγός καθως το παιδι βρισκεται στη σχολικη ζωη και χρειαζεται υποστηριξη στην καθημερινότητα, σε συνεργασία με τους παραπάνω. Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία

• Αυτισμός

  Καλησπέρα σας! Πώς δουλεύουμε την οριοθέτηση σε ένα παιδί 7.5 χρονών στο φάσμα του αυτισμού? Με ΔΚΖ (Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής)?

  • Η οριοθέτηση σε ένα παιδί με αυτισμό, ηλικίας 7,5 ετών, μπορεί να γίνει με σαφή, σταθερό και οπτικά υποστηριζόμενο τρόπο, μέσα από τις Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής (ΔΚΖ). Η μετάβαση από τη μία δραστηριότητα στην άλλη δουλεύεται με ρολόι ή εικόνες και με φράσεις όπως «σε 5 λεπτά μαζεύουμε και πάμε στο επόμενο». Η αναμονή σειράς διδάσκεται με απλές κάρτες που δείχνουν την έννοια του «περιμένω» και σταθερές λέξεις όπως «μόλις τελειώσει ο φίλος, έρχεσαι εσύ». Αν υπάρξει θυμός ή επιθετική συμπεριφορά, χρησιμοποιούμε μια απλή «κοινωνική ιστορία» με εικόνες: π.χ. «είμαι θυμωμένος → παίρνω ανάσα → κρατά...ω τα χέρια κάτω». Οι ΔΚΖ, όπως το φαγητό, οριοθετούνται με πίνακα ρουτίνας: π.χ. πλένω χέρια → κάθομαι → τρώω → πετάω → λέω μπράβο. Τέλος, κάθε δραστηριότητα έχει αρχή, μέση και τέλος με εικόνες: «ζωγραφίζω → μαζεύω → επιλέγω άλλο παιχνίδι». Τα όρια χρειάζονται επανάληψη, συνέπεια και ήρεμη στάση από όλους, ώστε το παιδί να νιώθει ασφάλεια και να μαθαίνει σταδιακά να αυτορυθμίζεται μέσα από τη δομή. Η οριοθέτηση σε ένα παιδί 7.5 χρονών στο φάσμα του αυτισμού είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο, υπομονή και προσπάθεια και χρειάζεται επιπρόσθετες ειδικές παιδαγωγικές παρεμβάσεις που δε χωρούν σε αυτό το μήνυμα. Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία

• Αυτισμός

  Είμαι δασκάλα ειδικής αγωγής και έχω παιδί με αυτισμό16 ετών! Το πρόβλημα μου είναι το φαγητό! Τρώει το πρωί κουλούρι που του βάζει η μαμά του αλλά μετά σέ όλα τα διαλείμματα τόν κυνηγάω γιατί πηγαίνει στα υπόλοιπα παιδιά και παίρνει με τα χέρια ή και δαγκώνει το φαγητό τους. Προσπαθώ να βρώ μια λύση αλλά δεν μπορώ. Μιλάει ελάχιστα και προσπαθώ Με τό καλό αλλά καί με φωνή νά του δώσω να καταλάβει πως δεν πρέπει να τρώει το φαγητό τών άλλων. Το κάνει όλη μέρα. Σε μία εκδρομή που πήγαμε έφαγε μία τεράστια μερίδα πατάτες τηγανητές σε 4 λεπτά και απευθείας γκρινιαζε για πατάτες πάλι. Δεν καταλαβαίνει τήν έννοια της τιμωρίας, δεν μπορώ να βρώ κίνητρο για να του δώσω για να μήν το κάνει. Μπορεί κάποιος να βοηθήσει κάπως? Ευχαριστώ πολύ

  • Καταρχάς, συγχαρητήρια για την προσπάθειά σας. Το θέμα της παρεμβατικής συμπεριφοράς γύρω από το φαγητό σε παιδιά με αυτισμό, ειδικά σε εφηβική ηλικία, δεν είναι ασυνήθιστο, αλλά απαιτεί ειδική στρατηγική, δομή και συνεργασία με την οικογένεια και άλλους ειδικούς. Στην πραγματικότητα, συχνά το κουλούρι για έναν έφημο δεν είναι αρκετό και πιθανότατα ο μαθητής πεινάει πραγματικά. Σε συνεννόηση με τη μαμά, αν είναι εφικτό, δώστε ένα χορταστικό, σταθερό δεκατιανό, π.χ. τοστ, αυγό, φρούτο, μαζί με κουλούρι. Αν το ζήτημα παραμένει, δημιουργηστε ένα οπτικό πρόγραμμα (π.χ. εικόνες ή σύμβολα PECS) που δείχνει πότε τρώμε, πχ. - Διάλειμμα 1 - φαγητό δικ...ό μου, - Διάλειμμα 2 - δεύτερο σνακ με δικό μου φαγητό και προσπαθήστε να εδραιώσει το παιδί τη ρουτίνα με τη βοήθειά σας, χωρίς άγχος. Τέλος, δημιουργήστε και διαβαστε μαζί του μια κοινωνική ιστορία (Social Story) κάθε πρωί: «Το φαγητό των άλλων δεν είναι δικό μου. Έχω το δικό μου φαγητό. Όταν θέλω κάτι, ζητάω βοήθεια".Συνδυαστε το με εικόνες ή εικονίδια. Δοκιμάστε αυτές τις τεχνικές και αν δε λειτουργήσουν στείλτε μου στο 6932049444 να σας κατευθύνω για περισσότερες εναλλακτικές. Λογικά η σχολική σας χρονιά με το παιδί αυτό τελείωσε τώρα, αλλά σε περίπτωση που έχετε παρόμοιο περιστατικό του χρόνου ή το ίδιο παιδί με την ίδια συμπεριφορά, οι παραπάνω τεχνικές θα σας βοηθήσουν. Καλή δύναμη! Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία