Γιατί έχω φούσκωμα και κατακράτηση υγρών στην κοιλιά και μάγουλα κατά τη θεραπεία νευρικής ανορεξίας

Γεια σας! Είμαι μαθήτρια Γ Λυκείου και πλησιάζουν οι πανελλαδικές. Φροντιστήριο δεν πήγα, είμαι από γενικό στην θετική κατεύθυνση (που είναι αρκετά δύσκολη), και τώρα τελευταία τα σκαμπανεβάσματα είναι τρελά. Έχει χαθεί πολύς πολύτιμος χρόνος για επανάληψη, σε ένα μάθημα δεν έχω τελειώσει ακόμα την ύλη, είμαι καλή μαθήτρια και έχω δυνατότητες αλλά με έχει ρίξει πολύ αυτή η περίοδος. Μάλιστα, λόγω ενός μεγάλου διαλείμματος από το σχολείο (είχα μαζέψει απουσίες) φοβάμαι τώρα να ξαναπάω, να δω τα άλλα παιδιά... δεν θέλω να με ρωτήσουν τίποτα. Δεν απαντάω σε μηνύματα και έχω μόνο την διάθεση να μιλήσω με τους καθηγητές του σχολείου μου. Κάνουν προσομοιώσεις και δεν έχω κάνει καμία... λόγω απροετοιμασίας. Και το κερασάκι στην τούρτα; Με έπιασε τέτοιο άγχος αυτή την βδομάδα που είχα δύο μέρες υπερφαγίας ώσπου τα έβγαλα όλα. Τώρα, είμαι σε κατάσταση ανάρρωσης. Το άγχος φυσικά αυτό δεν εκδηλώνεται πρώτη φορά. Εκδηλώθηκε και μέσα από απόπειρα που έκανα μέσω αφαγίας τα Χριστούγεννα... είχα μείνει πίσω στην ύλη σε σχέση με τα φροντιστήρια και είχα χάσει κάθε χαραμάδα ελπίδας. Και τώρα, μια βόμβα να έπεφτε, δεν θα με πείραζε να σας πω την αλήθεια. Έχετε λοιπόν κάποια... συμβουλή; Ξέρω, είμαι δύσκολη περίπτωση. Αλλά, όποιος είναι ψυχολόγος εκεί έξω και αντιλαμβάνεται την κατάσταση μου, και δεν προβαίνει σε λόγια όπως: έχεις όλη την ζωή μπροστά σου, πόσοι άνθρωποι πέτυχαν και χωρίς τις πανελλήνιες, μπορείς να ξαναπροσπαθήσεις, δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι, κλπ, θα ήθελα να απαντήσει. Ο άνθρωπος είναι αδύναμο πλάσμα. Και, αυτή η απάντηση δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Την ήξερα από την αρχή. Το νόημα είναι να δοθεί ένα κίνητρο, να μπει μια "λάμψη" φωτός στο σκοτεινό δωμάτιο που είμαι κλειδωμένη. Οι εξετάσεις πλησιάζουν και αν δεν βελτιώσω την ψυχολογία μου, όπως είναι δεν θα πάω να γράψω, ούτε ενδοσχολικές, γιατί αν πάω θα πάθω κρίση πανικού. Σας ευχαριστώ :)

Θέλω να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία αλλά δεν ξέρω πως να το προσεγγίσω γιατί έχω πολλά προβλήματα και φοβάμαι ότι ο/η ειδικός θα του φανούν πολλά και θα καταλήξουμε να μην κάνουμε τίποτα τελικά: Έχω πρόβλημα με τη διατροφή (τρώω πολύ ή καθόλου) και πρέπει να χάσω κιλά, δεν αντέχω να βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και θέλω να κάνω πολλές πλαστικές επεμβάσεις, νιώθω τόσο άσχημα με τον εαυτό μου που δεν θέλω να βγαίνω έξω και κάθομαι εβδομάδες μέσα στο σπίτι, όσο και να κοιμηθώ δεν νιώθω ότι ξεκουράστηκα, έχω πολύ άγχος με τις κοινωνικές συναναστροφές και δεν έχω φίλους ή σχέση γιατί διαρκώς απομονώνομαι, αισθάνομαι πολύ άσχημα για τον εαυτό μου, έχω διαρκώς έναν αρνητικό μονόλογο στο κεφάλι μου, μισώ τον εαυτό μου, έχω χαμηλή αυτοπεποίθηση και η ζωή μου μου φαίνεται ανυπόφορη και αξιολύπητη. Καταλαβαίνω ότι δεν μπορώ να συνεχίσω να ζω έτσι. Είμαι 27 και ντρέπομαι για την κατάσταση μου

Φοβαμαι οτι ο αντρας μου εχει αρχικα σταδια νευρικης ανορεξιας που μπορω να απευθυνθω; Σε νευρολογο η ψυχολογο υπαρχει καποιος ειδικος για νευρικη ανορεξια;

Χθες έκανα πάλι υπερφαγικό επεισόδιο δεν μπορώ να το ελέγξω ενώ το καταλαβαίνω εκείνη τη στιγμή δεν μπορώ να το σταματήσω. Γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό; Σήμερα να φάω κανονικά τα γεύματα που έτρωγα ή να τιμωρήσω τον εαυτό μου και να μη φάω τίποτα;

Καλησπέρα σας, είμαι 18 ετών και τον τελευταίο 1,5 χρόνο έχει διαταραχθεί έντονα η σχέση μου με το φαγητό. Το αποφεύγω με κάθε ευκαιρία, συχνά μασάω και ύστερα φτύνω, τρώω ελάχιστα, αν φάω παραπάνω υποφέρω από τύψεις ενώ παράλληλα αισθάνομαι εδώ και καιρό έντονη αδυναμία και άλλα σχετικά τα οποία γνωρίζω ότι οφείλονται στην περιορισμένη πρόσληψη τροφής. Δεν μπορώ πια να το ελέγξω και νιώθω ότι γίνεται συνεχώς χειρότερο γιατί παράλληλα έχω αρχίσει να ανταγωνίζομαι άτομα στον περίγυρό μου εάν αισθανθώ ότι είναι πιο αδύνατα ή ότι θα αδυνατίσουν περισσότερο από μένα, κάτι που καταστρέφει τη σχέση μου μαζί τους. Δυστυχώς λόγω του ότι είμαι φοιτήτρια και δεν έχω μιλήσει σε κάποιον γι' αυτό, ούτε νιώθω άνετα να το κάνω, δεν μπορώ να διαθέσω χρήματα σε ψυχίατρο ώστε να με βοηθήσει. Πού θα μπορούσα να απευθυνθώ ώστε να λάβω δωρεάν βοήθεια ;; Σας ευχαριστώ!

Γεια σας ειμαι 16 ετων και εχω εδω και 2 βδομαδες εχω αρχισει να κανω βουλιμικα επεισοδια καθε μερα σχεδον και δεν εχω μιλησει σε κανεναν για αυτο και μπυ ειναι και πολυ δυσκολο να το πω σε καποιον, δεν ξερω τι να κανω για να το σταματησω

Καλησπέρα σας... Πριν μείνω έγκυος είχα βουλιμία με αποτέλεσμα να φτάσω στα κιλά που ήθελα ... Μετά την εγκυμοσύνη δηλαδή τώρα ξανάρχισα τα ίδια επεισόδια με τη διαφορά ότι τώρα πονάει το στομάχι μου μετά από τα επεισόδια. Είναι φυσιολογικό ή να ανησυχήσω;;; Και πώς να το σταματήσω;;;