Γιατί έχω επίμονο πρήξιμο και διάταση κοιλιάς μετά από χρόνια ανορεξίας και γαστρίτιδα;

Καλησπέρα σας!

Διαβάζοντας όσα περιγράφετε, μπορώ να φανταστώ πόσο σωματικά και ψυχικά εξαντλητική μπορεί να είναι αυτή η διαδρομή για εσάς. Επτά χρόνια δυσκολιών με το φαγητό, μια τόσο σοβαρή επιβάρυνση της υγείας σας, η νοσηλεία και στη συνέχεια οι αλλαγές που παρατηρείτε στο σώμα σας είναι πολλά για να τα διαχειριστεί ένας άνθρωπος, ιδιαίτερα όταν αισθάνεται ότι δεν έχει ακόμη λάβει μια σαφή εξήγηση για όσα του συμβαίνουν.

Θα ήθελα αρχικά να σταθώ σε κάτι πολύ σημαντικό: αυτό που περιγράφετε χρειάζεται προσεκτική και εξειδικευμένη ιατρική διερεύνηση και δεν θα ήταν ασφαλές να αποδοθεί αποκλειστικά στη διατροφική διαταραχή... ή στο άγχος.

Το κάλιο στο 1,4 αποτελεί μια εξαιρετικά σοβαρή διαταραχή των ηλεκτρολυτών. Παράλληλα, η απότομη αύξηση του βάρους μέσα σε ένα βράδυ, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια χορήγησης μεγάλων ποσοτήτων ενδοφλέβιων υγρών, μπορεί να σχετίζεται με κατακράτηση υγρών. Σε ανθρώπους που έχουν περάσει παρατεταμένες περιόδους υποσιτισμού και εμετών, ενδέχεται επίσης να εμφανιστούν μεταβολές στην κατανομή των υγρών και των ηλεκτρολυτών κατά τη διακοπή των εμετών και την επανασίτιση.

Ωστόσο, αυτά αποτελούν πιθανές εξηγήσεις και όχι διάγνωση. Το γεγονός ότι το πρήξιμο και η διάταση της κοιλιάς επιμένουν επί τρεις μήνες χρειάζεται περαιτέρω αξιολόγηση, ακόμη κι αν κάποιες εξετάσεις σας έχουν βγει φυσιολογικές.

Θα σας ενθάρρυνα να απευθυνθείτε άμεσα σε παθολόγο με εμπειρία στις ιατρικές επιπλοκές των διατροφικών διαταραχών, ιδανικά μέσα από μια εξειδικευμένη νοσοκομειακή ομάδα. Ανάλογα με τα ευρήματα, μπορεί να χρειαστεί συνεργασία με γαστρεντερολόγο για την επίμονη κοιλιακή διάταση και με νεφρολόγο για τη διαχείριση των υγρών και των ηλεκτρολυτών. Είναι σημαντικό να αξιολογηθούν συνολικά η θρέψη σας, η καρδιακή και νεφρική λειτουργία, οι ηλεκτρολύτες και η πιθανότητα κατακράτησης υγρών ή άλλης γαστρεντερικής επιπλοκής.

Επειδή αναφέρετε ότι δυσκολεύεστε να φάτε και ότι το βάρος συνεχίζει να αυξάνεται, θα ήταν προτιμότερο να εξεταστείτε σήμερα σε νοσοκομείο, έχοντας μαζί σας το ιστορικό νοσηλείας και τις πρόσφατες εξετάσεις σας. Αν παρουσιάσετε λιποθυμία, έντονη αδυναμία, ταχυπαλμία, δύσπνοια, πόνο στο στήθος ή έντονο κοιλιακό πόνο, χρειάζεται άμεση επείγουσα βοήθεια.

Θα ήθελα, όμως, να σταθώ και σε μια άλλη πλευρά όσων μοιράζεστε. Όταν ένας άνθρωπος έχει ζήσει για χρόνια με την ανορεξία, οι αλλαγές στο σώμα του μπορεί να βιώνονται με ιδιαίτερη αγωνία. Το σώμα, που για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να αποτελούσε αντικείμενο αυστηρού ελέγχου, ξαφνικά μοιάζει να αλλάζει με τρόπους που δεν μπορεί να προβλέψει ή να κατανοήσει.

Φαντάζομαι πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να βλέπετε τη ζυγαριά να ανεβαίνει, χωρίς να γνωρίζετε γιατί συμβαίνει αυτό. Θα ήθελα, ωστόσο, να θυμάστε ότι η αύξηση του αριθμού στη ζυγαριά δεν σημαίνει απαραίτητα αύξηση λίπους, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν σημαντικές μεταβολές των υγρών του σώματος.

Είναι επίσης πολύ σημαντικό να μη μειώσετε περαιτέρω την πρόσληψη τροφής ή υγρών και να μη χρησιμοποιήσετε διουρητικά ή καθαρτικά προκειμένου να αντιμετωπίσετε το πρήξιμο χωρίς ιατρική καθοδήγηση. Με το ιστορικό που περιγράφετε, τέτοιες προσπάθειες μπορεί να αποδειχθούν ιδιαίτερα επικίνδυνες.

Παράλληλα με την απαραίτητη ιατρική φροντίδα, θεωρώ εξίσου ουσιαστική την ψυχοθεραπευτική υποστήριξη από επαγγελματία με εμπειρία στις διατροφικές διαταραχές. Όχι επειδή τα σωματικά συμπτώματα είναι «ψυχολογικά», αλλά επειδή η ανάρρωση από την ανορεξία δεν αφορά μόνο την αποκατάσταση του σώματος. Αφορά και τη σταδιακή επαναδιαμόρφωση της σχέσης με το φαγητό, τον έλεγχο, την εικόνα σώματος και την εμπιστοσύνη στις ανάγκες του.

Μέσα από την κλινική μου ενασχόληση με τις διατροφικές δυσκολίες, θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρχει ένας θεραπευτικός χώρος όπου ο άνθρωπος δεν θα αισθάνεται ότι κρίνεται για το βάρος ή τις διατροφικές του συμπεριφορές, αλλά θα μπορεί να μιλήσει για τον φόβο, την αγωνία και όσα έχει βιώσει μέσα από την ασθένεια.

Δεν χρειάζεται να επιλέξετε ανάμεσα στη φροντίδα του σώματος και στη φροντίδα της ψυχής σας. Και οι δύο είναι απαραίτητες και αξίζουν την ίδια προσοχή.

Εύχομαι πραγματικά να βρείτε σύντομα μια εξειδικευμένη ομάδα που θα μπορέσει να σας ακούσει, να διερευνήσει ολοκληρωμένα όσα σας συμβαίνουν και να σας προσφέρει τη φροντίδα που χρειάζεστε. Η ανάρρωση δεν είναι πάντοτε μια ευθύγραμμη διαδικασία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική βελτίωση. ❤️ Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Χρειάζεται να επισκεφτείτε ψυχίατρο ώστε να αξιολογηθεί η κατάσταση σας και να ελεγχθεί το αν πληρούνται τα κριτήρια για διαταραχή στην πρόσληψη τροφής. Αν δεν υπάρχουν οργανικά αίτια το πιθανότερο είναι να πρόκειται για ψυχογενή αίτια. Δεν αναφέρετε αν έχετε κάνει ενδοκρινολογικές εξετάσεις και τι γίνεται με τον θυρεοειδή σας. Αν όλα είναι καλά τότε η επίσκεψη σε ψυχίατρο είναι επιβεβλημένη και αν πληρούνται τα κριτήρια για διαταραχή στην πρόσληψη τροφής τότε θα πρέπει να κάνετε την σχετική ψυχο-θεραπεία με ειδικό ψυχίατρο ή ψυχολόγο. Μην το αμελήσετε.

Αυτό που περιγράφετε χρειάζεται άμεση ιατρική επανεκτίμηση. Θα σας πρότεινα παθολόγο/ενδοκρινολόγο ή νοσοκομειακή μονάδα με εμπειρία στις διατροφικές διαταραχές.