Ποια είναι η λύση όταν είσαι αυτιστικός με ΔΕΠΥ σε βίαιο και απομονωμένο περιβάλλον με θετή μητέρα μ

Χαίρετε, βιώματα βίας και απομόνωσης επηρεάζουν βαθιά ψυχικά ένα άτομο. Χρειάζεται ένας χώρος φροντίδας με σκοπό να υποστηριχθείτε και να μπορέσετε να δείτε απο εδώ και στο εξής πως θα ενισχύσετε τον εαυτό σας και θα επιλύσετε τα βαριά συναισθήματα που πηγάζουν απο τραύμα στο τότε αλλά και στο τώρα. Μπορείτε να αναζήσετε ατομική/ομαδική ψυχοθεραπεία. Επιπλέον για την μητέρα σας να ζητήσετε υποστήριξη απο την κοινωνική υπηρεσία του δήμου σας, για όποια βοήθεια απο πρόγραμμα και επίδομα (ψυχολογικά ζητήματα και άνοια μήπως δικαιούται σύνταξη αναπηρίας όπως και πρόγραμμα βοήθεια στο σπίτι του δήμου με σκοπό την δική σας ελάφρυνση και υποστήριξη).... Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας, επισκεφτείτε άμεσα τον θεράποντα ψυχίατρο και μιλήστε του για το θέμα που αντιμετωπίζετε.

Το να έχεις αυτισμό ή/και ΔΕΠΥ, να έχεις μεγαλώσει με βία και απομόνωση και τώρα να καλείσαι να φροντίζεις το άτομο που συνέβαλε στον τραυματισμό σου, μπορεί να προκαλεί εξάντληση, θυμό και ενοχές. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να το σηκώσεις μόνος/η σου. Είναι σημαντικό να αναζητήσεις υποστήριξη από κοινωνική υπηρεσία, ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Αν νιώθεις ότι δεν αντέχεις ή κινδυνεύεις, ζήτησε άμεσα βοήθεια από τις αρμόδιες υπηρεσίες ή από κάποιο πρόσωπο εμπιστοσύνης.

Καλησπέρα σας. Από μόνη της η φροντίδα ενός ανθρώπου με ζητήματα σαν αυτά, που αναφέρετε για τη μητέρα σας, είναι μια πολύ απαιτητική συνθήκη. Χρειάζεται διαρκής ενασχόληση, διαθεσιμότητα και προσοχή, ώστε να ακολουθούνται οι ιατρικές (και όχι μόνο) οδηγίες, ενώ και τα πιο απλά καθημερινά πράγματα πρέπει να περνούν αποκλειστικά από «τα χέρια σας». Όταν μάλιστα η ιστορία με αυτόν τον άνθρωπο περιλαμβάνει δυσάρεστα βιώματα, όπως αυτά που γράφετε, μπορώ να φανταστώ, ως έναν βαθμό, τις συγκρούσεις, που πιθανότατα αισθάνεστε. Θυμός, στεναχώρια, ενοχές, φόβος και άλλα πολλά συναισθήματα πιθανότατα σας απασχολούν. Πόσο να ασχοληθείτε μαζί ...της, πόσο αξίζει ή δικαιούται την φροντίδα σας, γιατί να πρέπει να της «δώσετε», ενώ αυτά που έχετε «λάβει» ήταν τόσο δυσάρεστα… Οι απαντήσεις σε τέτοια και άλλα σχετικά ερωτήματα είναι μια προσωπική υπόθεση, ενώ σίγουρα δεν είναι εύκολο να βρεθούν. Ίσως η συζήτηση με κάποιους συγγενείς, φίλους ή γνωστούς να σας βοηθήσει. Ίσως το να αναζητήσετε καθοδήγηση αρχικά από τις σχετικές ειδικότητες (ψυχίατρο και νευρολόγο) να έχει νόημα. Παράλληλα μια συμβουλευτική υποστήριξη από κάποιον ειδικό (άτομο ή φορέα) σε θέματα ψυχικής υγείας ή θέματα σχετικά με την άνοια, να μπορούσαν να σας διευκολύνουν στην εύρεση των απαντήσεων, που ζητάτε. Πιθανώς το να μπορέσετε κάπως να «ρυθμίσετε» για αρχή τα «πρακτικά» ζητήματα να είναι κάτι αρκετά ανακουφιστικό, ώστε μετά να ψάξετε πιο προσωπικές απαντήσεις γύρω από το πώς θα σταθείτε δίπλα της στην κατάσταση που βρίσκεται. Σ’ αυτό ίσως σας βοηθήσει το να ανατρέξετε στην ιστορία σας και να προσπαθήσετε, έχοντας πλέον «απόσταση», να κατανοήσετε τους λόγους, που πιθανώς την οδηγούσαν να σας συμπεριφέρεται έτσι, όπως περιγράφετε. Ό,τι κι αν κάνετε πάντως, να έχετε κατά νου, πως η επιλογή είναι δική σας, καθώς και ότι σε τέτοια θέματα δεν υπάρχει ένα και μόνο «σωστό» ή «λάθος».. Διάβασε περισσότερα

Η τέλεια λύση δυστυχώς δεν υπάρχει. Ίσως όμως θα μπορούσατε να απαλύνεται λίγο την κατάσταση αναζητώντας ψυχολογική υποστήριξη από κάποιον ειδικό και παράλληλα να βρείτε μια γυναίκα να φροντίζει τη θετή σας μάνα, ώστε να μην πέφτει αυτό το βάρος αποκλειστικά σε εσάς. Εάν παρ' όλα αυτά, δεν μπορείτε να διαχειριστείτε καθόλου την επαφή μαζί της, χρειάζεται να αξιολογήσετε το ενδεχόμενο να μείνει σε κάποιο οίκο ευγηρίας. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να αναλογιστείτε το προσωπικό και οικονομικό κόστος, ώστε να λάβετε τις κατάλληλες αποφάσεις.