Ρομποτή Σόνια

Σας ευχαριστώ θερμά που μοιράζεστε τόσο ανοιχτά αυτό που βιώνετε — χρειάζεται γενναιότητα για να το κάνει κανείς αυτό, ειδικά όταν νιώθει ότι έχει χάσει τον εαυτό του.

Αυτό που περιγράφετε είναι πράγματι δυνατό: το άγχος και η κατάθλιψη συχνά συνυπάρχουν και μπορεί να ενισχύουν το ένα το άλλο. Η πρωινή αφύπνιση, η διαταραχή ύπνου και η απώλεια επαφής με τα συναισθήματά σας είναι σημάδια ότι χρειάζεστε υποστήριξη και φροντίδα. Το πρώτο βήμα —που ήδη κάνατε— είναι να αναγνωρίσετε ότι κάτι σας πιέζει. Από εδώ και πέρα, αυτό που μπορεί να σας βοηθήσει ουσιαστικά είναι η ψυχοθεραπεία. Μέσα από μια σταθερή, υποστηρικτική σχέση με έναν/μία ...ειδικό, μπορείτε να κατανοήσετε τι σας συμβαίνει σε βάθος και να ξανασυνδεθείτε με τον εαυτό σας.

Μέχρι να νιώσετε έτοιμος/η να ξεκινήσετε θεραπεία, μπορείτε να δοκιμάσετε μία απλή τεχνική γείωσης για τις στιγμές που το άγχος είναι έντονο:

Η τεχνική 5-4-3-2-1: Σταθείτε για λίγο κάπου ήσυχα και παρατηρήστε:
5 πράγματα που μπορείτε να δείτε γύρω σας
4 πράγματα που μπορείτε να αγγίξετε
3 πράγματα που μπορείτε να ακούσετε
2 πράγματα που μπορείτε να μυρίσετε
1 πράγμα που μπορείτε να γευτείτε

Αυτό βοηθά το σώμα και το μυαλό να επιστρέψουν στο «εδώ και τώρα» και προσφέρει μια μικρή ανάσα. Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας και σας ευχαριστώ που μοιραστήκατε κάτι τόσο δύσκολο. Λυπάμαι ειλικρινά για όσα περνάτε. Το γεγονός ότι η μητέρα σας αποπειράθηκε να βάλει τέλος στη ζωή της και συνεχίζει να υποφέρει, παρά τη φαρμακευτική αγωγή και τις νοσηλείες, δείχνει ότι πρόκειται για βαριά και ανθεκτική μορφή κατάθλιψης – μια κατάσταση εξαιρετικά επώδυνη, τόσο για τον ασθενή όσο και για τους οικείους του.

Είναι πολύ σημαντικό να γίνει επανεκτίμηση από εξειδικευμένη ψυχιατρική ομάδα. Αν δεν έχει ήδη συμβεί, θα σας πρότεινα να αναζητήσετε δεύτερη γνώμη από ψυχίατρο που ειδικεύεται σε ανθεκτική κατάθλιψη ή σε περιστατικά με έντονο αυτοκτονικό ιδεασμό.... Ορισμένα μεγάλα νοσοκομεία διαθέτουν ειδικά προγράμματα ή μονάδες για τέτοιες περιπτώσεις, που λειτουργούν ομαδικά με ψυχιάτρους, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και νοσηλευτές.

Σε πολλές περιπτώσεις, όταν τα φάρμακα δεν αποδίδουν, χρειάζεται τροποποίηση της αγωγής. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει συνδυασμό φαρμάκων, χορήγηση παλαιότερων αντικαταθλιπτικών ή ακόμη και εναλλακτικές θεραπείες όπως η ηλεκτροσπασμοθεραπεία (ECT) ή η διακρανιακή μαγνητική διέγερση (TMS), οι οποίες έχουν δώσει εξαιρετικά αποτελέσματα σε ασθενείς με σοβαρή κατάθλιψη, όταν όλα τα άλλα έχουν αποτύχει.

Η ψυχοθεραπεία, εφόσον συνδυάζεται με φαρμακευτική αγωγή, μπορεί να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Είναι απαραίτητο να υπάρχει μια σταθερή και εμπιστευτική σχέση με έναν ψυχολόγο που να ειδικεύεται στην κατάθλιψη και στον αυτοκτονικό ιδεασμό. Θεραπείες όπως η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT) ή η Διαλεκτική Συμπεριφορική Θεραπεία (DBT) έχουν πολύ καλά αποτελέσματα, ιδίως σε ασθενείς που νιώθουν ότι έχουν χάσει την ελπίδα.

Μην παραμελείτε όμως και τη δική σας φροντίδα. Οι άνθρωποι που φροντίζουν κάποιον με σοβαρή ψυχική νόσο βιώνουν έντονο στρες, εξάντληση και ενοχές. Η δική σας ψυχολογική υποστήριξη είναι εξίσου σημαντική. Ένας ειδικός μπορεί να σας καθοδηγήσει στο πώς να διαχειριστείτε τη σχέση με τη μητέρα σας, αλλά και πώς να προστατεύσετε τον εαυτό σας.

Τέλος, θέλω να σας ενθαρρύνω να μην χάνετε την ελπίδα. Ακόμη και στις πιο δύσκολες περιπτώσεις, υπάρχουν λύσεις και δρόμοι που μπορεί να μην έχετε δοκιμάσει ακόμη. Η παρουσία σας, η αγάπη και η σταθερότητα που προσφέρετε είναι πολύτιμα και, σε βάθος χρόνου, μπορούν να γίνουν ένα θεμέλιο για βελτίωση. Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας και ευχαριστώ που μοιράζεστε την ανησυχία σας, είναι απολύτως κατανοητή και, στην πραγματικότητα, πολύ συχνή σε αυτή την ηλικία.

Ένα παιδί 2,5 ετών που πηγαίνει βρεφικό καιρό μπορεί ξαφνικά να εκφράσει άρνηση και δάκρυα, ακόμα και χωρίς να έχει προηγηθεί κάτι φανερό. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι συμβαίνει κάτι ανησυχητικό, αλλά ότι ίσως βιώνει μια εσωτερική αλλαγή, δηλαδή μια φάση ανάπτυξης, μια ανάγκη για περισσότερη σταθερότητα ή σύνδεση, μια αίσθηση κόπωσης ή σύγχυσης.

Το ότι ρωτάει αν «τελείωσε το σχολείο» δείχνει ότι προσπαθεί να καταλάβει αν αυτή η καθημερινή διαδικασία έχει τέλος ή αν θα είν...αι έτσι «για πάντα». Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως τα μικρά παιδιά δεν έχουν ακόμη ανεπτυγμένη την αίσθηση του χρόνου όπως οι ενήλικες. Αυτό που σήμερα τα δυσκολεύει, τους μοιάζει άπειρο και σταθερό, σαν να μην πρόκειται να αλλάξει ποτέ.

Ίσως να έχει συμβεί κάτι απλό αλλά σημαντικό στα δικά του μάτια: μια μικρή αλλαγή στη ρουτίνα του σχολείου, η απουσία μιας αγαπημένης δασκάλας ή φίλου, ή ακόμη και μια μεταβολή στην καθημερινότητα του σπιτιού. Αυτά τα φαινομενικά μικρά γεγονότα μπορεί να προκαλέσουν συναισθηματική αναστάτωση που εκφράζεται μέσα από την άρνηση ή τα δάκρυα.

Η δική σας παρουσία και στάση είναι καθοριστικές, καθώς το παιδί αντλεί ασφάλεια από το πώς το αντιμετωπίζετε, από τον τόνο της φωνής σας και από τη σιγουριά που μεταφέρετε με τις πράξεις σας. Δεν χρειάζεται να το πείσετε λογικά· χρειάζεται να το νιώσετε δίπλα του, να το ακούσετε με ανοιχτή καρδιά, και να το βοηθήσετε να αποκτήσει ξανά αίσθηση σταθερότητας από εσάς.

Αν το φαινόμενο επιμείνει για καιρό ή αν δείτε γενικευμένη συναισθηματική επιβάρυνση, όπως προβλήματα στον ύπνο, αλλαγές στη διάθεση ή σωματικά συμπτώματα, ίσως είναι καλό να το προσεγγίσουμε πιο αναλυτικά, με τη βοήθεια ειδικού. Καμιά φορά, ένα απλό ξεμπλοκάρισμα στο πώς ερμηνεύουμε τις αντιδράσεις του παιδιού, αλλάζει εντελώς την εμπειρία της καθημερινότητας.

Είμαι εδώ για εσάς, αν θέλετε να το συζητήσουμε πιο αναλυτικά ή να σας καθοδηγήσω προσωπικά σε αυτό το στάδιο. Με λίγη προσοχή και αγάπη, αυτές οι φάσεις ξεπερνιούνται και δίνουν τη θέση τους σε νέες ισορροπίες, πιο ώριμες, πιο σταθερές και πιο όμορφες. Διάβασε περισσότερα