Τα παυσίπονα (ντεπόν) βοηθούν σε ψυχοσωματικούς πόνους και κρίσεις πανικού;

Τους τελευταίους δύο μήνες αντιμετωπίζω πόνους στην κοιλιά και πίσω στη μέση, ένταση στην κνήμη, πίεση στο στήθος κοντά στην καρδιά και νιώθω σαν το στομάχι μου να είναι τραβηγμένο. Νιώθω μεγάλη ψυχολογική ένταση, πολλά βράδια δυσκολεύομαι να κοιμηθώ αρκετά ή έστω και λίγο και νιώθω μια έντονη τάση να βγω από το σπίτι, να περπατάω κτλ. Κάνω ψυχοθεραπεία τα τελευταία 3 χρόνια και πέρσι που αντιμετώπισα παρόμοια προβλήματα πήρα αγωγή Seroxat για 8 μήνες. Φέτος, μία ψυχίατρος μου πρότεινε το Brintellix. Υπάρχει περίπτωση το όλο ζήτημα να μην είναι ψυχολογικό αλλά κάτι σωματικό, π.χ. θυρεοειδής;

Ενώ δεν αγχώνομαι κάθε μέρα … έχω καθημερινά αίσθημα κενού στο στήθος δυσκολία στην αναπνοή και όχι καλές ανάσες .. το οξυγόνο μου είναι 97-98-99% πλήρη καρδιολογικό έλεγχο έκανα και χολτερ και επειδή έχω γενικά πολύ έντονο άγχος με κρίσεις πανικού μου είπαν ότι τα αποτελέσματα είναι όλα άψογα πλην μιας σχετικής ταχυκαρδίας λόγω άγχους …”Τι μπορεί να είναι αυτό από άγχος ; Και είναι μόνιμο σε μένα γιατί συμβαίνει αυτό ;

Καλησπέρα σας, Έχω κάνει πρόσφατα πλήρη ιατρικό έλεγχο (αιματολογικές, υπέρηχο άνω–κάτω κοιλίας και θυρεοειδούς, ακτινογραφίες θώρακος, κοιλίας και κόλπων προσώπου, καθώς και εξετάσεις από πνευμονολόγο, καρδιολόγο, γαστρεντερολόγο, παθολόγο και νευρολόγο). Δεν βρέθηκε κάποιο παθολογικό εύρημα, εκτός από ήπια χρόνια γαστρίτιδα και δωδεκαδακτυλίτιδα. Ωστόσο, τελευταία, κατά τη διάρκεια της προπόνησης στο γυμναστήριο — ειδικά όταν αυξάνω την ένταση — νιώθω ταχυκαρδία, δύσπνοια, αίσθημα κόμπου στον λαιμό και μερικές φορές σαν να πρόκειται να λιποθυμήσω. Στην αρχή που ξεκίνησα γυμναστήριο δεν είχα καθόλου τέτοια συμπτώματα· εμφανίστηκαν προοδευτικά. Αναρωτιέμαι μήπως υπάρχει κάποια διαφραγματοκήλη που δεν φάνηκε στον υπέρηχο, ή αν τα συμπτώματα αυτά μπορεί να σχετίζονται περισσότερο με άγχος ή ψυχοσωματικούς μηχανισμούς. Θα ήθελα τη γνώμη σας σχετικά με το πώς πρέπει να προχωρήσω και αν χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση ή άλλη προσέγγιση.

Καλησπέρα σας, είμαι 35 χρονών και δυσκολεύομαι ακόμα να διαχειριστώ την επιρροή της μητέρας μου πάνω μου. Έχω υπάρξει σε ψυχοθεραπευτική παρέμβαση μεγάλο διάστημα. Το πρόβλημα μου είναι ότι ενώ με πολύ πόνο έχω συνειδητοποιήσει την ανεπάρκεια της μητέρας μου στην παιδική μου ηλικία αλλά συνειδητοποιώντας και στο τώρα την ανεπάρκεια της απέναντι μου καθώς είναι μη υποστηρικτική, επικριτική και κυρίως προβάλλει διάφορα που επιθυμεί η ίδια πάνω μου με πολύ άγαρμπο τρόπο. Κάποιες φορές το διαχειρίζομαι και αποστασιοποιούμαι (πχ κλείνω το τηλέφωνο) κάποιες όμως "την πατάω" και την αφήνω (γιατί μάλλον την λυπάμαι) να λέει πράγματα που στο μυαλό της τα λέει για να με βοηθήσει αλλά δεν υπάρχει καλή προσέγγιση. Τα λέει με θυμό και δείχνοντας μηδενική εμπιστοσύνη για ότι κάνω στη ζωή μου. Ότι κάνω πάντα μα πάντα θα βρει να πει το αντίθετο. Αυτό που γίνεται έπειτα είναι να αυτομαστιγώνω τον εαυτό μου ανελέητα να νιώθω δυσφορία και σωματοποιώ. Αυτό με θυμώνει ακόμα πιο πολύ όταν συνειδητοποιώ τι συμβαίνει και δυσκολεύομαι να βγω. Ακούω τη φωνή της στο κεφάλι μου για μέρες ενώ δεν συμφωνώ σε τίποτα από τι λέει. έχω την αίσθηση ότι με τιμωρώ που την αφήνω να με επηρεάζει. Πως θα μπορούσα να σταματήσω αυτό το αυτομαστίγωμα; Δεν αντέχω να ταλαιπωρώ τον εαυτό μου. Τι μπορώ να κάνω και να βγω από αυτό; Μπορείτε να με βοηθήσετε για το ποια συναισθήματα με κάνουν να νιώθω δυσφορία; Νιώθω ένα κουβάρι όταν συμβαίνει και δυσκολεύομαι πολύ να το αγγίξω κάθε φορά που θα συμβεί. Σας ευχαριστώ πολύ για κάθε απάντηση!!

Παίρνω σιπραλέξ για μια βδομάδα και πόνεσα έντονα το κεφάλι μ κ μετά το αυτί μ. Υπάρχ καποια σύνδεση μ τ σιπραλέξ;

Χωρίς να έχω πάρει διάγνωση από ειδικό έχω καταλάβει πως έχω άγχος υγείας. Φοβάμαι συνέχεια πως κάτι σοβαρό έχω. Κάποιες φορές πάω σε γιατρό κ άλλες φοβάμαι. Υπάρχει πιθανότητα επειδή κατά διαστήματα βγάζω διάφορα ψυχοσωματικά από κνίδωση, πονοκέφαλο, πόνοι να είναι όλα από το άγχος.;;; Καθημερινά είμαι στην τσίτα. Η ερώτησή μου είναι αν το άγχος μπορεί όντως να σ δημιουργήσει τόσα προβλήματα;;;;; Δεν ξέρω βασανίζομαι αλήθεια.

Καλημερα. Ειμαι 23 ετων και εχω εντονα ψυχωσωματικα και κρισεις αγχους. Δεν θελω να παρω χαπια σκεφτομαι να ξεκινησω ψυχολογο για αρχη. εχετε να προτεινετε κατι περα απο τα χαπια;