Ορτουλίδου Νικολέτα

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

  Από το καλοκαίρι υποφέρω με OCD και κατάθλιψη, παίρνω αγωγή 8 μήνες αλλά δεν έχω δει σημαντικά αποτελέσματα και το μυαλό μου έχει κολλήσει σε κάτι που βίωσα μικρή και το σκέφτομαι κάθε μέρα συνέχεια εκτός από κάποιες φορές που ξεφεύγει η σκέψη μου όταν απασχολώ το μυαλό μου με εργασία ή κάποια δραστηριότητες, είναι αυτό συμπτώματα του OCD; Συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους που πάσχουν από αυτή την διαταραχή; τι πρέπει να κάνω;

  • Μερικοί άνθρωποι που βιώνουν Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (OCD) αναφέρουν ότι το μυαλό τους «κολλάει» επίμονα σε συγκεκριμένες σκέψεις, εικόνες ή αναμνήσεις που επανέρχονται ξανά και ξανά, ακόμη κι όταν δεν το επιθυμούν. Αυτές οι επαναλαμβανόμενες και ανεπιθύμητες σκέψεις ονομάζονται ιδεοληψίες και συχνά συνδέονται με έντονο άγχος ή δυσφορία. Το γεγονός ότι οι σκέψεις υποχωρούν όταν το άτομο απασχολεί το μυαλό του με δραστηριότητες είναι κάτι που επίσης παρατηρείται συχνά.
    Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι κάθε άνθρωπος βιώνει τα συμπτώματα με τον δικό του τρόπο και μερικές φορές η φαρμακευτική αγωγή χρειάζεται χρόνο, προσαρμογή ...ή συνδυασμό με άλλες παρεμβάσεις για να αποδώσει καλύτερα. Εάν τα συμπτώματα επιμένουν, καλό είναι να το συζητήσετε ξανά με τον ψυχίατρό σας ώστε να αξιολογηθεί η πορεία της θεραπείας.
    Παράλληλα, η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην κατανόηση και διαχείριση των επίμονων σκέψεων, ειδικά όταν συνδέονται με παλαιότερες εμπειρίες. Αν δεν βρίσκεστε ήδη σε θεραπευτική διαδικασία, θα μπορούσε να αποτελέσει μια πολύ βοηθητική επόμενη κίνηση. Διάβασε περισσότερα

    Ορτουλίδου Νικολέτα

• Τόνωση αυτοεκτίμησης

  Γιατί από νήπιο έχω χαμηλή αυτοπεποίθηση; Δεν το καταλαβαίνω. Μάλιστα ανθρώπους που έχουν αυτοπεποίθηση καμιά φορά νιώθω ότι έχουν έπαρση. Και φοβάμαι μην αποκτήσω και εγώ και επέλθει η θεϊκή τιμωρία που λέγανε οι αρχαίοι. Επίσης, πώς μπορείς να είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου όταν υπάρχουν γύρω σου τόσοι πιο έξυπνοι, όμορφοι, πετυχημένοι κλπ; Δηλαδή πώς γίνεται να πηγάζει από "μέσα μας"; Αισθάνομαι ότι είναι μια αυταπάτη. Δεν μου έρχεται καθόλου φυσικά. Αλλά με δυσκολεύει στη ζωή μου και πρέπει να το λύσω.

  • Καλησπέρα.Η χαμηλή αυτοπεποίθηση συχνά δεν εμφανίζεται τυχαία, συνήθως έχει τις ρίζες της σε πρώιμες εμπειρίες και στον τρόπο που μάθαμε να βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από τους σημαντικούς άλλους. Όταν ένα παιδί μεγαλώνει με έντονη κριτική, σύγκριση ή συναισθηματική απόσταση, μπορεί να εσωτερικεύσει την αίσθηση ότι «δεν είναι αρκετό». Είναι επίσης συνηθισμένο να συγχέεται η υγιής αυτοπεποίθηση με την έπαρση. Στην πραγματικότητα όμως η αυθεντική αυτοπεποίθηση δεν βασίζεται στο να είμαστε καλύτεροι από τους άλλους, αλλά στο να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας με τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία του. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει να καταν...οήσει κανείς από πού προέρχονται αυτές οι πεποιθήσεις και να χτίσει μια πιο σταθερή σχέση με τον εαυτό του. Διάβασε περισσότερα

    Ορτουλίδου Νικολέτα

• Κατάθλιψη

  Καλησπέρα σας, θα ήθελα τη γνώμη σας. Είμαι γυναίκα 37 χρονών. Το τελευταίο διάστημα (σχεδόν χρόνο) νιώθω έναν βαθύ φόβο και ματαίωση για τους ανθρώπους. Έχουν συμβεί διάφορα γεγονότα - χώρισα και φοβήθηκα με τον εαυτό μου που δεν με προστάτευσα και δεν το τελείωνα νωρίτερα, που αυτός ο άνθρωπος στο όνομα της αγάπης αποδείχτηκε χειριστικός, συνειδητοποιώ ότι η μητέρα μου δεν με αποδέχτηκε ποτέ και ποτέ δεν είμαι επαρκής για την ίδια, ότι ο πατέρας μου είναι χειριστικός και είναι το επίκεντρο όλης της οικογένειας, φίλες που δεν έβαζα όρια και πως μπορούν να σου ζητούν πράγματα χωρίς να σου δείχνουν σεβασμό, πράγματα και συμπεριφορές που δεν έβλεπα σε φίλες, βλέπω πόσο θράσος και αγένεια μπορεί να έχουν οι άνθρωποι, συνεργάτες στη δουλειά, σχόλια που γίνονται πίσω από την πλάτη ενός φίλου. Όλα τα παραπάνω κάπως τα έβλεπα στο παρελθόν, αλλά τον τελευταίο χρόνο έχουν κολλήσει μπροστά στα μάτια μου. Το συναίσθημα είναι ανυπόφορο. Αναρωτιέμαι αν αυτό είναι ένα δείγμα συναισθηματικής ενηλικίωσης; (Καθώς έχω φύγει τα τελευταία δύο χρόνια από το πατρικό μου). Είναι σαν να έχω πέσει από το ροζ συννεφάκι μου αλλά έχω γκρεμοτσακιστεί. Φοβάμαι τόσο την κακία και την εκμετάλλευση, πως μπορείς να εξυπηρετείς άλλους χωρίς να το καταλαβαίνεις. Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν, παντού βλέπω πράγματα και συμπεριφορές που με φοβίζουν. (Από ένα μικρό σχόλιο, μια κίνηση, μια συμπεριφορά). Αντιλαμβάνομαι ότι κάπως συνειδητοποιώ κάποια πράγματα, αλλά σκέφτομαι πως είναι υπερβολική η όλη αντίδρασή μου. Θα ήθελα τη γνώμη σας, για ποιο λόγο μπορεί να συμβαίνει αυτό; Η ένταση γιατί είναι τόσο μεγάλη; Είναι φυσιολογικό κομμάτι της εξέλιξης; Πως θα μπορούσα να το διαχειριστώ; Σας ευχαριστώ πολύ!!

  • Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε δεν είναι ασυνήθιστο και δεν σημαίνει ότι πάει κάτι λάθος με εσάς. Συχνά εμφανίζεται σε περιόδους μεγάλων εσωτερικών αλλαγών, όταν ένας άνθρωπος αρχίζει να βλέπει πιο καθαρά παλιά μοτίβα σχέσεων, έλλειψη ορίων και καταστάσεις όπου δεν προστάτευσε τον εαυτό του.
    Όταν «διαλύεται» το ροζ σύννεφο, ο κόσμος μπορεί να φαίνεται απότομα πιο σκληρός και απειλητικός, κάτι που συχνά συνοδεύεται από έντονο φόβο, θυμό και ματαίωση. Η ένταση που βιώνετε δεν είναι υπερβολική είναι συχνά αποτέλεσμα συσσωρευμένων εμπειριών.
    Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στο να επεξεργαστείτε αυτές τις εμπειρίες, να ενι...σχύσετε τα προσωπικά σας όρια και να αποκαταστήσετε σταδιακά ένα αίσθημα εσωτερικής ασφάλειας και εμπιστοσύνης. Διάβασε περισσότερα

    Ορτουλίδου Νικολέτα