Πώς να βοηθήσω υπερήλικη μητέρα με ψυχολογικά προβλήματα και Seroquel XR?

Καλημέρα σας, προφανώς η κυρία παρακολουθείται από κάποιο γιατρό. Να αναφέρετε τα συμπτώματα στον θεράπων ιατρό της για να σας πει πώς θα κινηθείτε.

Καλησπέρα σας . Τι γιατρός έγραψε το Seroquel; το πρώτο βήμα είναι να δει την μητέρα σας νευρολόγος, αν δεν το έχει κάνει ήδη, ώστε να υπάρξει διάγνωση για την κατάσταση του εγκεφάλου. Αν όλα είναι καλά τότε χρειάζεται να δει ψυχίατρο, ώστε να καλυφθεί φαρμακολογικά. Επίσης επειδή λέτε ότι έχει ξεκινήσει λίγες μέρες το Seroquel θα πρέπει να περιμένετε περίπου δύο τρεις βδομάδες, καθώς χρειάζεται χρόνος για να λειτουργήσει το φάρμακο (στο διάστημα αυτό τα ψυχοφάρμακα δείχνουν επίταση των συμπτωμάτων μέχρι να τα συνηθίσει ο οργανισμός). Μετά το διάστημα αυτό αν επιμείνουν τα συμπτώματα θα πρέπει να υπάρξει ρύθμιση της φαρμακολογίας.

Αυτό που περιγράφετε είναι εξαιρετικά δύσκολο και οδυνηρό, τόσο για εκείνη όσο και για εσάς που τη φροντίζετε και τη βλέπετε να φθίνει. Ο φόβος του θανάτου σε μεγάλη ηλικία μπορεί να πάρει υπαρξιακές διαστάσεις και, όταν συνδυάζεται με σωματική εξασθένηση, φαρμακευτική επιβάρυνση ή πιθανή γνωσιακή δυσλειτουργία, γίνεται ακόμη πιο έντονος και δύσκολα διαχειρίσιμος.

Το Seroquel XR είναι ένα φάρμακο που μπορεί να προκαλέσει έντονη καταστολή, υπνηλία και κάποιες φορές γνωσιακή σύγχυση, ειδικά σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Αν βλέπετε επιδείνωση στη σωματική ή πνευματική της κατάσταση μετά την έναρξη της φαρμακευτικής αγωγής, είναι πολύ ση...μαντικό να μιλήσετε άμεσα με τον γιατρό που το συνέστησε. Ίσως χρειάζεται τροποποίηση, διαφορετική δοσολογία ή ακόμη και εναλλακτική προσέγγιση.

Από ψυχολογικής πλευράς, το αίσθημα του μόνιμου τρόμου, η απελπισία και η αποδιοργάνωση μπορεί να δείχνουν ότι δεν είναι μόνο φόβος, αλλά μια βαθύτερη ψυχολογική κατάρρευση ή κρίση, που ενδεχομένως αγγίζει την κατάθλιψη, τον αποπροσανατολισμό ή ακόμη και την έναρξη άνοιας. Όταν η πραγματικότητα γίνεται ασαφής, και ο νους ανακυκλώνει εικόνες ή σκέψεις καταστροφής, το άτομο χρειάζεται ασφάλεια όχι μόνο πρακτική, αλλά και συναισθηματική.

Αυτό που μπορείτε να κάνετε εσείς είναι να παραμείνετε σταθερό στήριγμα, ακόμη κι όταν εκείνη δείχνει αποσυρμένη ή αλλοιωμένη. Να της προσφέρετε απλά, καθημερινά σήματα ασφάλειας: να της μιλάτε ήρεμα, να την κρατάτε από το χέρι, να είστε παρούσα. Να της υπενθυμίζετε ότι δεν είναι μόνη, ότι δεν κινδυνεύει τώρα, ότι είναι στο σπίτι της, με ανθρώπους που την αγαπούν.

Αν συνεχίσει να μπερδεύει λόγια, να παραμιλάει ή να είναι εξαιρετικά νωθρή, η ιατρική επανεκτίμηση είναι απαραίτητη. Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί αξιολόγηση από ψυχίατρο, νευρολόγο ή γηριατρική ομάδα. Κάποιες φορές μια εισαγωγή, έστω για λίγο, μπορεί να βοηθήσει να μπει μια πιο ολοκληρωμένη διάγνωση και να αποφορτιστεί το περιβάλλον.

Το ότι ανησυχείτε τόσο δείχνει πόσο νοιάζεστε. Αλλά κι εσείς χρειάζεστε στήριξη ψυχική και πρακτική για να μπορέσετε να συνεχίσετε να τη φροντίζετε. Δεν είναι εύκολο να βλέπει κανείς έναν γονιό να βυθίζεται σ’ αυτό το σκοτεινό τοπίο. Το να ζητήσετε βοήθεια, για εκείνη και για εσάς, δεν είναι αδυναμία είναι πράξη φροντίδας. Διάβασε περισσότερα

Έχει κάνει όλες τι απαραίτητες εξετάσεις για τον αποκλεισμό νευροεκφυλιστικών νοσημάτων? Διότι τα καταθλιπτικά συμπτώματα πολλές φορές είναι και πρόδρομος άνοιας. Συνιστώ μια ορθή διεπιστημονική προσέγγιση (νευρολόγος/ ψυχίατρος, ψυχολόγος, διατροφολόγος) ώστε να μπορέσει να δημιουργηθεί ένα καλό πλάνο δράσης για την ανακούφισή της.

Προσπαθήστε να της προσφέρετε σταθερότητα και ήρεμη συνύπαρξη, όχι πολλές λέξεις. Μην τη διορθώνετε όταν μπερδεύει — εκείνη τη στιγμή η αλήθεια της είναι αλλού. Μπείτε διακριτικά στον κόσμο της. Δεν είναι εύκολο. Αλλά ο τρόμος του τέλους δεν περνάει με επιχειρήματα. Αντέχεται καλύτερα όταν υπάρχει ένας άλλος άνθρωπος εκεί, σιωπηλός, σταθερός, ανθρώπινος.