Μπορεί το OCD να προκαλέσει αισθητηριακές ψευδαισθήσεις;

Από μικρή όταν μπήκα στην εφηβεία άρχισα να έχω διάφορες σκέψεις όπως ανοιγόκλεινα το φως σε κάποιο δωμάτιο μέχρι να νιώσω ‘ηρεμία’ και να νιώσω ‘ασφαλής’ δεν θυμάμαι τι άλλο αλλά ήταν το πιο βασικό που έκανα αργότερα μου είχε φύγει αλλά που και που έκανα κάποια παρόμοια πράγματα αλλά εδώ και καιρό τώρα αρχίζει και γίνεται όλο κ πιο έντονο έχω περισσότερο άγχος και θα κάνω κάποια συγκεκριμένα πράγματα 2 και 3 φορές όσες είναι αλλιώς νιώθω κάτι θα πάθω κάτι κακό ή κάποιος που αγαπώ πιστεύω ότι έχω ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και θέλω να πάω σε ψυχολόγο αλλά δεν έχω την οικονομική δυνατότητα. Τι πιστεύετε ότι μπορώ να κάνω;

Καλησπέρα σας. Παίρνω stephadilat 20mg 1 το πρωί εδώ και 30 μέρες και δυσκολεύομαι με τη μνήμη μου. Πάσχω από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Τι να κάνω; Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Kαλησπέρα. Ο γιος μου διαγνώστηκε με OCD στα 12. Σήμερα είναι 22. όλα αυτά τα χρόνια αντιμετώπιζε το άγχος του με επαναλαμβανόμενες φράσεις που έπρεπε να του λέω εγώ. Ατελείωτα ξενύχτια επειδή δεν "εβγαινε " η επαναληπτικότητα, παράνοια, τσακωμοί. Η ψυχοθεραπεία δεν τον βοήθησε, όχι ότι την έκανε και τακτικά, από φάρμακα τα zoloft 200 mg τα έκοψε μαχαίρι μετά από 3χρόνια γιατί δεν έκαναν κάτι. Πήρε για 2 εβδομάδες λαντόζ αλλά τα έκοψε κι αυτά. Τώρα ζητάει σαν τρελός να αρχίσω πάλι μαζί του την επαναληπτικότητα. Δεν αντέχω προτιμώ να αυτοκτονήσω. τι να κάνω;;;;

Πώς μπορώ να πείσω τον γιο μου 20 χρονών, να πάμε σε ειδικό για βοήθεια. Παρουσιάζει συμπτώματα ιδεοψυχαναγκασμου .

Καλησπέρα σας! Σε περιόδους έντονου άγχους το μυαλό μου κολλάει και παίζει διαρκώς κάποιους διαλόγους που έκανα ή κάποιους διαλόγους που θέλω να κάνω. Επίσης υπεραναλύω καταστάσεις. Έχω διαγνωσθεί με ocd και γενικευμένο άγχος. Αυτή την περίοδο σκέφτομαι να ξεκινήσω ψυχοθεράπεια. Ποιο είδος πιστεύετε πως ταιριάζει στην περίπτωση?

Είμαι 20 ετών και περίπου από τα 11 που θυμάμαι να έχω έντονες επίμονες σκέψεις που με αγχώνουν πολύ, Για παράδειγμα, τότε είχα μια σκέψη ότι μπορεί το καινούργιο κινητό που είχα να είχε κολλήσει ιό και έτσι πήγαινα συνέχεια να ελέγξω σε εφαρμογές αν είχε, ένα άλλο ήταν αν το δώρο που μου πήραν οι γονείς μου είχε καταστραφεί, μου έρχονταν συνέχεια σκέψεις. Από τότε έχουν περάσει διάφορα θέματα που έβρισκαν οι σκέψεις τρόπο να με ενοχλούν. Εξαιτίας αυτού έχω μείνει πίσω στη ζωή μου σε κάποια θέματα. Στο σήμερα έρχονται σκέψεις όπως (ποια είναι η σεξουαλικότητά μου και με κάνει να αμφιβάλλω για αυτήν, ότι όλοι με μισούν και μετά σκέψεις που αφορούν τα χόμπι μου). Τι να κάνω?

Καλησπέρα σας. Εδώ και 3 χρόνια , ζώ ενα απίστευτο πανικό. 'Ενα ατελείωτο μαρτύριο. Ξεκίνησε απο ενα μικρό καθημερινό άγχος και πλέον , έχει καταλήξει σε μαρτύριο. Δεν μπορώ να είμαι κοντά σε ανθρώπους, δεν μπορώ να είμαι έξω για καφέ ή φαγητό, δεν μπορώ να νιώσω άνετα με την σύντροφο μου,δεν μπορώ να νιώσω άνετα με τα χέρια μου. Μονίμως η ίδια σκέψη,το ίδιο πνίξιμο στο στήθος και την καρδιά. Κάθε μα κάθε μέρα. Νιώθω για τα πάντα ενοχές και τύψεις. Δεν μπορώ να συμβαδίσω μυαλό με σώμα. Φοβάμαι να μετακίνησω τα χέρια μου γιατί νίωθω ενοχές,νιώθω αναίτιες τύψεις,χωρίς να κάνω τίποτα..σκέφτομαι..τι θα σκεφτεί ο συνομιλητής μου , τι μπορεί να υποπτευθεί κλπ κλπ κλπ..ένα ατελείωτο μαρτύριο.Δέν μπορώ πλέον να βρίσκομαι απέναντι σε κανέναν και όποτε έχω κάποιον απέναντι μου,έχω σχεδόν τρέμουλο,δεν μπορώ να κανω eye-contact,μονίμως κοιτάω δεξιά και αριστερά και δουλεύει πολύ έντονα η περιφερειακή μου όραση (σκαλώνει κάπως το βλέμμα) και κατευθείαν ξεκινάει ταχυπαλμία,αίσθημα βάρους στο στήθος,τύψεις και ενοχές. 'Εχω διαγνωστεί με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, έχω πάει και σε ψυχολόγο και σε ψυχίατρο και σε σύμβουλο ψυχικής υγείας. 'Εχω λάβει και φαρμακευτική αγωγή και αποτέλεσμα δεν είδα απολύτως κανένα. Πλέον νιώθω σε ένα ατελείωτο τέλμα την ζωή μου και ότι ουσιαστικά δεν μπορώ να είμαι κυρίαρχος των σκέψεων μου,αλλα οι φοβίες και οι σκέψεις μου με νικάνε καθημερινά. Υπάρχει λύση; 'Ολο αυτό θα περάσει; 'Εχω αλλάξει πολλούς γιατρούς και όλοι με συμβούλευαν σε αγωγή με αντικαταθλιπτικά και ηρεμιστικά. Σίγουρα έχω έντονο άγχος,πολύ παραπάνω απ το θεωρητικά "κανονικό". Είναι μια κατάσταση που μου έχει αλλάξει την ζωή προς το χειρότερο. 'Εχω φτάσει σε σημείο να φοβάμαι να βγώ έξω,να πάω για καφέ , να πάω για ενα φαγητό. Η αναβλητικότητα σε άλλο επίπεδο. Σε μεσημεριανό γεύμα ,κάθομαι να φάω μόνος μου γιατί δεν μπορώ να τρώω με άλλους μαζί. Το βράδυ υποφέρω απο σκέψεις,απο έντονο φόβο και δεν μπορώ να κοιμηθώ καθόλου εύκολα.