Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία BSc, MSc, PhDc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Μαθησιακές δυσκολίες

  Όταν κάποιο παιδί έχει μαθησιακή δυσκολία γενικές, έχει να κάνει με τη φυσιολογική νοημοσύνη του ή όχι;

  • Οι γενικές μαθησιακές δυσκολίες δεν ταυτίζονται απαραίτητα με χαμηλή νοημοσύνη. Είναι πολύ σημαντικό να γίνει αυτός ο διαχωρισμός. Ένα παιδί μπορεί να έχει μαθησιακές δυσκολίες και παράλληλα φυσιολογική ή και ανώτερη νοημοσύνη. Οι μαθησιακές δυσκολίες αφορούν κυρίως τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται, οργανώνει και αξιοποιεί τις πληροφορίες, και όχι το συνολικό νοητικό δυναμικό του παιδιού. Για παράδειγμα, δυσκολίες στη μνήμη εργασίας (working memory), στην προσοχή, στην οργάνωση ή στην επεξεργασία του γραπτού λόγου μπορεί να επηρεάζουν την επίδοση στο σχολείο, χωρίς αυτό να σημαίνει μειωμένες νοητικές ικανότητες.
    Μόνο στην ...περίπτωση που μιλάμε για γενικευμένη μαθησιακή δυσκολία που συνδέεται με συνολική αναπτυξιακή καθυστέρηση, μπορεί να συνυπάρχει χαμηλότερο νοητικό επίπεδο. Γι’ αυτό και η έγκαιρη, ολοκληρωμένη αξιολόγηση από διεπιστημονική ομάδα (Eιδικό Παιδαγωγό, ΠαιδοΨυχίατρο κ.ά.) είναι καθοριστική, ώστε να γίνει σωστή διάγνωση και να δοθεί η κατάλληλη εκπαιδευτική και ψυχοσυναισθηματική υποστήριξη. Σε κάθε περίπτωση, το σχολικό αποτέλεσμα δεν αντικατοπτρίζει πάντα τις πραγματικές δυνατότητες του παιδιού. Με τη σωστή παρέμβαση, τα περισσότερα παιδιά μπορούν να εξελιχθούν, να ενισχύσουν τις δεξιότητές τους και να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση. Γενικότερα, οι μαθησιακές δυσκολίες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Ειδικές μαθησιακές και γενικές μαθησιακές. Οι ειδκές μαθησιακές (πχ.δυσλεξία) συνήθως συνοδεύονται απο υψηλό νοητικό δυναμικό. Οι γενικές μαθησιακές μπορεί κάποιες φορες να συνυπαρχουν με νοητικές δυσκολιες. Για να γνωριζετε με ασφαλεια σε ποια κατηγορια ανηκει το παιδι σας, θα πρεπει να επισκεφτειτε ΠαιδοΨυχιατρο, ΚΕΔΑΣΥ και ταυτοχρονα για παρεμβαση Ειδικο Παιδαγωγο. Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία

• ΔΕΠΥ

  Έχω ένα γιο πάει 8 ετών ο οποίος έχει μαθησιακές δυσκολίες και κάνουμε θεραπείες. Έχει περάσει ΚΕΔΑΣΥ και έχουμε σε ιδιώτη παιδοψυχίατρο ο οποίος η γνωμάτευση του είναι διακοπτόμενη ταχυλαλία και διαταραχή διαλόγου υπερκινητικού τύπου. Το τελευταίο τι είναι?

  • Tον όρο «διαταραχή διαλόγου υπερκινητικού τύπου» συνήθως τον χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τον τρόπο με τον οποίο το παιδί συμμετέχει σε συζήτηση, δηλαδή, όταν η ροή του λόγου του γίνεται πιο παρορμητική, γρήγορη, “ακατάστατη” ή υπερκινητική σε επίπεδο επικοινωνίας. Με άλλα λόγια, στη «διαταραχή διαλόγου υπερκινητικού τύπου» το παιδί μπορει να εμφανιζει τη συμπτωματολογια ότι μπαίνει στη συζήτηση βιαστικά, πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση, αλλάζει θέμα απότομα, δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του, απαντάει πριν ολοκληρωθεί το ερέθισμα, ο λόγος του “τρέχει” και συνοδεύεται από ανησυχία, κίνηση, ένταση, συχνά μιλά πολύ ή μ...ε αυξημένο ρυθμό και ενέργεια. Δεν αφορά τόσο τι λέει, αλλά πώς το λέει και πώς διαχειρίζεται την επικοινωνιακή εναλλαγή. Στην ουσία, ο παιδοψυχίατρος περιγράφει ότι το παιδί, στο κομμάτι της επικοινωνίας, εμφανίζει υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα, αντίστοιχη με αυτή που βλέπουμε στον λόγο παιδιών με χαρακτηριστικά ΔΕΠ-Υ, αλλά χωρίς να σημαίνει απαραίτητα πλήρη διάγνωση ΔΕΠ-Υ. Είναι περισσότερο περιγραφικός όρος που εξηγεί το μοτίβο του διαλόγου του παιδιού. Και φυσικά, αυτό συνδυάζεται συχνά με τη διακοπτόμενη ταχυλαλία, δηλαδή την πολύ γρήγορη, “προτρεχούσα” ομιλία, όπου ο ρυθμός προηγείται της οργάνωσης της σκέψης. Δεν είναι κάτι “επικίνδυνο” ή μόνιμο· απλώς δείχνει σε ποιο σημείο χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη το παιδί στην επικοινωνία και στη ρύθμιση της προσοχής και του ρυθμού του λόγου. Με την κατάλληλη ειδική παρέμβαση, τα παιδιά συνήθως βελτιώνονται εντυπωσιακά. Δουλεύοντας θεραπευτικά αυτό το κομμάτι, ο ειδικός παιδαγωγός μπορεί να βοηθήσει το παιδί πάνω σε ό,τι χρειάζεται για να σταθεί οργανωμένα στο σχολείο, δηλαδή τη συγκέντρωση, την οργάνωση της σκέψης, τη γλωσσική επεξεργασία, τη μνήμη, τις διεργασίες της ανάγνωσης/γραφής, αλλά και τις εκτελεστικές λειτουργίες (προγραμματισμός, αυτοέλεγχος, διαχείριση χρόνου). Στην πράξη, αν ένα παιδί έχει ταχυλαλία και υπερκινητικότητα στον διάλογο, ο Ειδικός Παιδαγωγός ρυθμίζει τον τρόπο που το παιδί σκέφτεται κατά τον διάλογο, διδάσκει στο παιδί «παύσεις», δηλαδή μικρά εσωτερικά βηματάκια πριν απαντήσει, π.χ.με την τεχνική σκέφτομαι – οργανώνω – λέω. Επιπλέον, βοηθά στη βελτίωση της προσοχής και στην οργάνωση προφορικού λόγου, καθως το παιδί μαθαίνει να ξεκινάει από την αρχή της σκέψης του, να μένει στο θέμα,ενδεχομενως να μην αλλάζει θέμα απότομα, να ολοκληρώνει τη φράση του και να περιμένει τη σειρά του όταν τυχον αυτό χρειαζεται. Αναφορικά με τη δομή και τον ρυθμό, γίνονται ασκήσεις για να φτιάξει ο ρυθμός του λόγου, να ηρεμήσει η ταχυλαλία και να υπάρχει καθαρότητα και συνοχή. Επιπλεον, ως προς τη μελέτη και τις σχολικές δεξιότητες, στην παρεμβαση δινεται εμφαση σε ανάγνωση, κατανόηση κειμένου, ορθογραφία, γραπτή έκφραση. Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία

• ΔΕΠΥ

  Είμαι παιδαγωγός και προσέχω ένα κοριτσάκι 7 χρονών (με ΔΕΠΥ και μαθησιακές δυσκολίες) στο σπίτι μετά το σχολείο τις τελευταίες μέρες έχει έντονη αρνητικότητα για τα πάντα και δεν θέλει να κάνουμε τίποτα. Πώς το διαχειρίζομαι

  • Αυτό που περιγράφετε είναι αρκετά συνηθισμένο σε παιδιά με ΔΕΠΥ και μαθησιακές δυσκολίες, ειδικά σε αυτή την ηλικία, αλλά και υπό πίεση ή αλλαγές στη ρουτίνα. Για αρχη, εστιαστε στην κατανόηση της αρνητικότητας. Η αρνητικότητα μπορεί να είναι ένδειξη κόπωσης, απογοήτευσης ή υπερφόρτωσης. Επιπλεον, πολλα παιδιά με ΔΕΠΥ συχνά δυσκολεύονται να διαχειριστούν συναισθήματα απογοήτευσης ή αδυναμίας. Ειναι σημαντικό να γινει αντιληπτο οτι δεν είναι “αντίδραση εναντίον σας” προσωπικα, αλλά έκφραση δυσκολίας. Για αυτον τον λογο, ειναι απαραιτητη η δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος, δηλαδη πρεπει να δωσετε χώρο για έκφραση συναισθημάτων, για παραδειγμα ..."Βλέπω ότι σήμερα νιώθεις θυμό/λύπη/κουραση. Θέλεις να μου πεις γιατί;”. Φυσικα αποφυγετε οποιαδηποτε πίεση, γιατι η αισθηση του “πρέπει να κάνουμε κάτι τώρα” συχνά εντείνει την άρνηση. Προσπαθηστε να ενισχυσετε μικρές νίκες, ακόμη και αν απλώς καθίσει μαζί σας 5 λεπτά για οποιαδηποτε δραστηριοτητα, επαινεστε την. Σχετικα με τη ρουτίνα και την προβολη επιλογων, τα παιδιά με ΔΕΠΥ λειτουργούν καλύτερα με προβλέψιμες δομές, οπότε προσφέρετέ της μικρές επιλογές, για παραδειγμα “Θέλεις να διαβάσουμε ή να ζωγραφίσουμε;” (οχι πανω απο 2 επιλογες τη φορα, γιατι ειναι πολυ πιθανο το παιδι να νιωσει overwhelmed). Δυστυχως χρειαζεται να κρατησετε σύντομες δραστηριότητες και εναλλαγές, καθως πολύωρες προσπάθειες συχνά προκαλούν άρνηση. Αναφορικα με τις στρατηγικές ενεργοποίησης του παιδιου, χρησιμοποιηστε παιχνίδια ή δραστηριότητες που εμπλέκουν κίνηση, καθως αυτη συχνά βοηθά στη ρύθμιση ενέργειας. Μικρές ανταμοιβές για συμμετοχή μπορούν να κινητοποιήσουν χωρίς να γίνουν «μετατροπή σε διαπραγμάτευση». Τελος, ειναι πολυ σημαντικη η συνεργασία με γονείς/ειδικούς, δηλαδη αν ειναι εφικτο ενημερωστε τους γονείς για την αλλαγή συμπεριφοράς. Αν η αρνητικότητα παραμένει ή εντείνεται, ίσως χρειάζεται να μιλήσετε εσεις ή οι γονεις με παιδοψυχολόγο ή ειδικό μαθησιακών δυσκολιών για εξατομικευμένες στρατηγικές. Καθ' ολη τη διαρκεια της συνεργασιας σας με το παιδι, διατηρηστε ήρεμο και σταθερό τόνο, χωρίς αντιπαράθεση και δειξτε κατανόηση κι αποδοχή, δηλαδη "βλέπω ότι δεν θέλεις να κάνεις τίποτα αυτη τη συγκεκριμενη στιγμη - και ειναι αποδεκτο". Καλη δυναμη! Διάβασε περισσότερα

    Παπαδρόσου Μαρία-Σοφία