Ανανιάδης Μπασιάς Αλέξανδρος

Καλημέρα σας, από αυτά που γράφετε καταλαβαίνω ότι περνάτε δύσκολα αυτόν τον καιρό. Με βάση όσα περιγράψατε, μοιάζει να αντιμετωπίζετε μια διαταραχή άγχους.

Το άγχος είναι ένας φυσιολογικός και αυτόματος μηχανισμός του σώματος και ο σκοπός του είναι να μας προστατεύσει από κινδύνους ετοιμάζοντας το σώμα μας να τρέξει ή να μαχηθεί με όλη του τη δύναμη.

Αυτό το κάνει μέσα από τα εξής βήματα:

- Θα εκκριθεί αδρεναλίνη από τα επινεφρίδια και θα νιώσουμε ένα σφίξιμο στο στομάχι.

- Η αδρεναλίνη θα επιταχύνει τους χτύπους της καρδιάς ώστε να σταλεί γρήγορα αίμα στο μυικό μας σύστημα και θα νιώσουμε ταχυκαρδία....r/>
- Αυτή η γρήγορη αιμάτωση των μυών απαιτεί πολύ οξυγόνο και θα χρειαστεί να επιταχύνουμε την αναπνοή μας νιώθοντας ότι το οξυγόνο που εισπνέουμε δεν είναι ποτέ αρκετό.

- Η επιτάχυνση της αναπνοής μας είναι πολύ πιθανό να υπεροξυγονώσει τον εγκέφαλο και να νιώσουμε ζάλη.

- Η ενεργοποίηση του συναισθήματος θα μας κινητοποιήσει να επιλέξουμε ανάμεσα σε δύο συμπεριφορές τη φυγή (ή το πάγωμα) μέσω του φόβου, και τη μάχη μέσω του θυμού.

- Η ενεργοποίηση οποιουδήποτε συναισθήματος θα προκαλέσει και κάποιες αυτόματες σκέψεις το περιεχόμενο των οποίων θα ενισχύσει περισσότερο το κάθε συναίσθημα (π.χ. "κάτι κακό θα μου συμβεί" = φόβος, "αδικούμαι" = θυμός).

Αυτός ο μηχανισμός απαιτεί τόση ενέργεια από το σώμα μας που ρίχνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και μετά είναι πολύ φυσιολογικό να νιώθουμε κόπωση. Οι κίνδυνοι που θα προκαλέσουν το μηχανισμό άγχους μπορεί να είναι εξωγενείς (π.χ. μια αρκούδα στο δάσος) ή ενδογενείς (π.χ. μια σωματική αίσθηση που δεν έχουμε ξανανιώσει ή που δε μπορούμε να εξηγήσουμε την παρουσία της).

Η ενεργοποίηση αυτού του μηχανισμού σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει μια αντικειμενικά απειλητική κατάσταση ονομάζεται διαταραχή άγχους. Μπορεί να πάρει διάφορες μορφές όπως οι φοβίες και οι κρίσεις πανικού.

Αυτές οι σκέψεις που αναφέρατε ¨νιώθω εγκλωβισμένη/περιορισμένη¨ έχουν ένα αρκετά απειλητικό περιεχόμενο από μόνες τους, και είναι πολύ φυσιολογικό να νιώσει φόβο οποιοσδήποτε τις σκεφτεί. Αν ένας άνθρωπος έχει μάθει να είναι ανεξάρτητος, δραστήριος, και να μη φοβάται τίποτα, δεν είναι πολύ πιθανό να νιώθει ένα κενό μέσα του, όταν πιάσει τον εαυτό του να κάνει τέτοιες σκέψεις;

Από αυτά που αναφέρατε, φαίνεται ότι έχετε διαπιστώσει πως το άγχος σας επιδεινώνεται όταν βγαίνετε εκτός της περιοχής σας. Να θυμάστε ότι:

- Ο μηχανισμός άγχους προκαλλεί συγκεκριμένες σωματικές αισθήσεις, συναισθήματα, και αυτόματες αρνητικές σκέψεις με στόχο να μας προστατεύσει.

- Είναι αυτόματος και δεν θα πάθουμε απολύτως κανένα κακό από την ενεργοποίησή του.

Επειδή είναι αυτόματος, δε μπορούμε να τον ελέγξουμε. Αυτό που μπορούμε να ελέγξουμε είναι το πως συμπεριφερόμαστε όταν αυτός ενεργοποιείται. Μια προσέγγιση που μπορεί να βοηθήσει σε αυτό ειναι η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία με την οποία μπορείτε να εξερευνήσετε τα μοτίβα σκέψης-συναισθήματος-συμπεριφοράς που ενεργοποιούνται από το άγχος, και να σχεδιάσετε συγκεκριμένους θεραπευτικούς στόχους. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση. Ελπίζω να βοήθησα! Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας και ευχαριστώ που το μοιράζεστε. Το ότι η εξέταση του νευρολόγου σας ήταν καθαρή είναι ένα πολύ θετικό σημάδι το οποίο αποδεικνύει ότι δεν πρόσκειται για κάτι νευρολογικό.

Αυτά τα απότομα μουδιάσματα και τα «σφιξίματα» στο κεφάλι είναι πολύ πιθανό να σχετίζονται με άγχος, και μπορείτε να το δείτε ως ένδειξη ότι το σώμα σας εκφράζει την ψυχολογική ένταση με σωματικό τρόπο που, όσο κι αν ενοχλεί, δεν σημαίνει κάτι επικίνδυνο.

Το άγχος είναι ένας φυσιολογικός μηχανισμός του οργανισμού μας και ο σκοπός του είναι να μας προστατεύσει από απειλές. Ο τρόπος με τον οποίο το κάνει αυτό είναι με το να αιματώσει τ...ο μυικό μας σύστημα ώστε να "ζεσταθεί" αρκετά για να μπορέσει αντιδράσει γρήγορα είτε μέσω της φυγής είτε μέσω της μάχης χωρίς να τραυματιστεί. Αυτός είναι και ο λόγος που τα άγρια ζώα δεν κάνουν ζέσταμα πριν πάνε για κυνήγι.

Η αιμάτωση του μυικού συστήματος από το μηχανισμό άγχους γίνεται απότομα, και η αίσθηση μουδιάσματος στα άκρα του σώματος όπως το κεφάλι, τα χέρια, και τα πόδια είναι πολύ συνηθισμένη. Συνήθως αυτά τα ενοχλήματα κάνουν κύματα μέσα στη μέρα και υποχωρούν όσο ρυθμίζεται το άγχος.

Να θυμάστε ότι το άγχος είναι ένας αυτόματος μηχανισμός του σώματος και η δουλειά του είναι να μας προστατεύσει. Είναι πράγματι τρομακτική και δυσάρεστη η εμπειρία που μας προκαλλεί όταν ενεργοποιείται, αλλά είναι τελείως ακίνδυνη. Αν αισθάνεστε ότι παρεμβάλλεται στην καθημερινότητά σας, η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να σας είναι χρήσιμη για να βρείτε τα μοτίβα που το ενεργοποιούν και να σας βοηθήσει να το ρυθμίσετε. Ελπίζω να βοήθησα! Διάβασε περισσότερα

Καλημέρα σας. Είναι πολύ σημαντικό ότι καταφέρατε να εντοπίσετε πως οι συνθήκες στις οποίες ενεργοποιείται ο εκνευρισμός σας φαίνεται να χαρακτηρίζονται από εξωτερικούς χώρους και πολυκοσμία. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό ότι έχετε εντοπίσει πως αυτές οι συνθήκες φαίνεται να προκαλούν στο σώμα σας μια αίσθηση πνιγμού. Αυτό που περιγράφετε μοιάζει με αγχώδη διαταραχή, και σε αυτήν την απάντηση θα μοιραστώ μαζί σας λίγα λόγια σχετικά με το άγχος, τις διαταραχές του, και τους τρόπους αντιμετώπισής τους.

Τι είναι άγχος;

Το άγχος είναι ένας φυσιολογικός μηχανισμός του οργανισμού απέναντι σε αντικειμενικά απειλητικές καταστάσεις, ...όπως για παράδειγμα ένα άγριο θηρίο στο δάσος. Μας βοηθάει να είμαστε σε εγρήγορση ώστε να αντιληφθούμε έγκαιρα έναν κίνδυνο και να τον αντιμετωπίσουμε όσο καλύτερα μπορούμε. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που αυτός ο μηχανισμός μπορεί να ενεργοποιείται απέναντι σε καταστάσεις οι οποίες δεν είναι αντικειμενικά απειλητικές, αλλά για κάποιους δικούς μας έγκυρους λόγους ερμηνεύονται ως επικίνδυνες. Σε αυτές τις στιγμές το σώμα μας επειδή θέλει να μας προστατεύσει από κάθε κίνδυνο αρχίζει να ενεργοποιεί το μηχανισμό του άγχους με τρόπους που είναι δυσλειτουργικοί για τη ζωή μας. Αυτές οι εσφαλμένες ενεργοποιήσεις του άγχους μπορούν να πάρουν πολλές και διαφορετικές μορφές τις οποίες λέμε διαταραχές άγχους όπως η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, οι φοβίες, οι κρίσεις πανικού, η μετατραυματική διαταραχή, οι επίμονες σκέψεις, η παρορμητικότητα, οι αποφυγές, η έντονη ανησυχία, οι κοινωνικές δυσκολίες.

Τι είναι κρίση πανικού;

Η κρίση πανικού είναι μια ξαφνική στιγμή έντονου φόβου ή δυσφορίας που μπορεί να διαρκέσει από 5 έως και 20 λεπτά φθάνοντας την αποκορύφωσή της μέσα σε αυτό το διάστημα και μετά υποχωρεί. Κάποια βασικά συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν σε μια κρίση πανικού είναι τα εξής:

• Ταχυκαρδία
• Εφίδρωση
• Τρεμούλα
• Δύσπνοια
• Στηθάγχη
• Κόμπος στο λαιμό
• Αίσθημα πνιγμού
• Ζάλη, αίσθημα αστάθειας ή τάση για λιποθυμία
• Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα
• Ναυτία
• Ξαφνικά αισθήματα ζέστης ή ρίγη
• Φόβος θανάτου (πχ¨θα πεθάνω¨)
• Φόβος απώλειας ελέγχου (πχ¨θα τρελαθώ¨)

Οι κρίσεις πανικού είναι ένα πολύ συχνό και συνηθισμένο φαινόμενο και μπορεί να συμβούν σε στιγμές που αισθανόμαστε αγχωμένοι ή και σε στιγμές που αισθανόμαστε ήρεμοι. Κάποιες είναι προβλέψιμες και εμφανίζονται έπειτα από ένα αντιληπτό ερέθισμα, ενώ άλλες κάνουν την εμφάνισή τους ξαφνικά και από το πουθενά. Είναι μια πολύ τρομακτική εμπειρία και πολλές φορές είναι πολύ λογικό να νομίσουμε ότι απειλούμαστε από κάποια πολύ σοβαρή σωματική πάθηση όπως μια καρδιακή προσβολή ή ένα εγκεφαλικό. Ωστόσο, οι κρίσεις πανικού δεν είναι επικίνδυνες. Η αλήθεια είναι ότι συμβαίνουν λόγω των φυσιολογικών αντιδράσεων που έχει αναπτύξει το σώμα μας για να αντιμετωπίσουμε κινδύνους.

Τι είναι οι φοβίες;

Οι φοβίες είναι μια διαταραχή άγχους η οποία χαρακτηρίζεται από έναν επίμονο, υπερβολικό, και μη ελεγχόμενο φόβο απέναντι σε ένα συγκεκριμένο ερέθισμα, κατάσταση, ή δραστηριότητα. Μια συνηθισμένη αντίδραση που μπορούν να μας προκαλέσουν είναι οι κρίσεις πανικού και οι αποφυγές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι κρίσεις πανικού είναι προβλέψιμες και καθώς γνωρίζουμε ότι προκαλούνται κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με το συγκεκριμένο ερέθισμα/κατάσταση τι πιο λογικό από το να αποφεύγουμε την επαφή μας με αυτό. Βραχυπρόθεσμα αυτή η επιλογή λειτουργεί διότι πέφτει το άγχος και νιώθουμε καλύτερα. Μακροπρόθεσμα, όμως, η συνέπεια είναι να επιβεβαιωθεί το σώμα μας ότι το συγκεκριμένο ερέθισμα είναι πράγματι επικίνδυνο επομένως καλά έκανε που σήμανε συναγερμό.

Τα ακόλουθα σενάρια είναι πολύ πιθανά:

• Να αναπτυχθεί μια φοβία η οποία να προκαλεί κρίσεις πανικού
• Να αναπτυχθεί μια φοβία η οποία να μην προκαλεί κρίσεις πανικού
• Να προκληθεί μια κρίση πανικού από την οποία να αναπτυχθεί μια φοβία
• Να προκληθεί μια κρίση πανικού από την οποία να μην αναπτυχθεί μια φοβία

Πως αντιμετωπίζονται;

Συνήθως, η αντιμετώπιση κάθε διαταραχής άγχους περιλαμβάνει την εκπαίδευση σε νέους και εξατομικευμένους τρόπους αντιμετώπισης των σκέψεων και των καταστάσεων που μας προκαλούν άγχος. Μαθαίνοντας πως σκεπτόμαστε, πως νιώθουμε, και πως πράττουμε όταν αγχωνόμαστε μπορούμε να μειώσουμε την έντασή τους ακόμη περισσότερο και να μάθει το σώμα μας ότι τελικά δεν απειλούμαστε οπότε δε χρειάζεται να ξεκινήσει το μηχανισμό άγχους. Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης μιας φοβίας είναι η σταδιακή έκθεση στο ερέθισμα ή την κατάσταση που μας φοβίζει. Είναι πολύ φυσιολογικό να νιώθουμε την ανάγκη να αποφύγουμε την επαφή μας με αυτό το ερέθισμα, αυτό όμως θα επιβεβαιώσει στο σώμα μας ότι καλά έκανε που ενεργοποίησε το μηχανισμό άγχους. Αυτό μπορεί να μην είναι όσο εύκολο ακούγεται, αλλά δεν είναι αδύνατο και όσο περισσότερο εξασκούμαστε σε αυτό που μας δυσκολεύει, τόσο μεγαλύτερη θα γίνεται και η αντοχή μας κάθε φορά που εξασκούμαστε σε αυτό. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση. Ελπίζω να βοήθησα! Διάβασε περισσότερα