Μαυρομμάτη Στέλλα MD, PhD

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Τεστ κοπώσεως

  Γεια Σας! Καταρχάς ευχαριστώ που μου δίνετε τη δυνατότητα να κάνω μία ερώτηση σχετικά με το παιδί μου, γιατί μου έχει προκαλέσει πολύ μεγάλη ανησυχία η οποία είναι η εξής. 2 μέρες συνεχόμενα το παιδί μου κάνει μία άσκηση γυμναστικής που οι παλμοί της καρδιάς του φτάνουν το εύρος των 180 παλμών και σε μέσο όρο σε διάστημα περίπου 20 λεπτών οι παλμοί του είναι 150. Μετά τις 2 μέρες που κάνει την ίδια προπόνηση έχει μία ανάπαυση και μετά επαναλαμβάνει τον ίδιο κύκλο. Πρόβλημα δεν υπάρχει μας είπαν, παρά μόνο ενδείξεις χαμηλής πίεσης στην αριστερή κοιλία. Κινδυνεύει μακροχρόνια, ναι ή όχι και αν ναι πόσο; Βαδίζει τα 17 έτη και γκρινιάζω καθημερινά με αυτό. Πείτε μου σας παρακαλώ αν μπορεί να συνεχίσει να γυμνάζεται έτσι. Σας ευχαριστώ και πάλι πολύ για τη συνθήκη που μου δημιουργείτε. Είμαι στη διάθεση σας.

  • Οι καρδιακοί παλμοί που περιγράφετε κατά την άσκηση (έως περίπου 180/min με μέσο όρο γύρω στους 150/min για 20 λεπτά) βρίσκονται γενικά μέσα στα αναμενόμενα φυσιολογικά όρια για έντονη αερόβια άσκηση σε έναν έφηβο κοντά στα 17 έτη, ιδιαίτερα εφόσον πρόκειται για προπονητική δραστηριότητα και δεν συνοδεύονται από συμπτώματα όπως ζάλη, πόνο στο στήθος, λιποθυμία ή έντονη δύσπνοια. Σε αυτή την ηλικία ο θεωρητικός μέγιστος καρδιακός ρυθμός προσεγγίζει τους 200 παλμούς/λεπτό, επομένως οι τιμές που αναφέρετε αντιστοιχούν σε υψηλή αλλά συνήθη ένταση άσκησης. Η αναφορά σε «χαμηλή πίεση στην αριστερή κοιλία» χρειάζεται διευκρίνιση, γιατί συχ...νά πρόκειται για φυσιολογικά χαμηλή αρτηριακή πίεση ή για εύρημα χωρίς παθολογική σημασία όταν η καρδιακή λειτουργία είναι φυσιολογική στο υπερηχογράφημα. Σύμφωνα με οδηγίες για άθληση σε εφήβους, όταν ο καρδιολογικός έλεγχος είναι φυσιολογικός και δεν υπάρχουν συμπτώματα ή δομική καρδιοπάθεια, η έντονη προπόνηση δεν θεωρείται επιβαρυντική για την καρδιά μακροχρόνια. Επομένως, εφόσον έχει προηγηθεί πλήρης καρδιολογικός έλεγχος (κλινική εξέταση, ΗΚΓ και υπερηχογράφημα καρδιάς) και το παιδί παραμένει ασυμπτωματικό, μπορεί συνήθως να συνεχίσει την άσκηση. Αν όμως εμφανιστούν συμπτώματα ή υπάρχει αμφιβολία για το εύρημα της αριστερής κοιλίας, θα ήταν χρήσιμη επανεκτίμηση από παιδοκαρδιολόγο και ενδεχομένως δοκιμασία κόπωσης για πιο ακριβή αξιολόγηση της ανταπόκρισης της καρδιάς στην άσκηση. Διάβασε περισσότερα

    Μαυρομμάτη Στέλλα

• Ανεύρυσμα

  Ο υιός μου 16 ετών και 5 μηνών έκανε καρδιολογικό έλεγχο προληπτικά χωρίς να έχει συμπτώματα. Βρέθηκε ένα λειτουργικό φύσημα που δεν τον επηρεάζει κάπου μας είπε ο γιατρός. Ωστόσο, η ρίζα της αορτής μετρήθηκε στα 39 χιλιοστά. Ο γιατρός τη θεωρεί μεγάλη για την ηλικία του. Το πρόβλημα είναι ότι ο υιός μου θέλει να μπει στη Σχολή Ικάρων και να γίνει Πιλότος σε μαχητικά. Ο καρδιολόγος τον αποθάρρυνε. Η έκθεση σε πολλά g στις μανούβρες θεωρεί ότι θα βλάψουν περαιτέρω την αορτή με αποτέλεσμα να παρουσιάσει, πιθανώς, ανεύρυσμα σε νεαρή ηλικία. Ο υιός μου είναι 1.75 και 73 κιλά. Έχετε κάποια γνώμη?

  • Η διάμετρος της ρίζας της αορτής στα 39 mm σε έναν έφηβο 16 ετών με τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά του υιού σας θεωρείται ήπια διάταση και βρίσκεται πάνω από τα αναμενόμενα φυσιολογικά όρια για την ηλικία και την επιφάνεια σώματος. Παρότι δεν πρόκειται για ανεύρυσμα και συχνά τέτοια ευρήματα παραμένουν σταθερά για χρόνια χωρίς επιπλοκές, η έκθεση σε υψηλές επιταχύνσεις (g-forces), όπως συμβαίνει στην εκπαίδευση και πτήση μαχητικών αεροσκαφών, αυξάνει σημαντικά το αιμοδυναμικό φορτίο και τις μηχανικές δυνάμεις που ασκούνται στο τοίχωμα της αορτής. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της European Society of Cardiology, σε περιπτώσεις διατετα...μένης αορτής απαιτείται προσεκτική εξατομικευμένη αξιολόγηση και συχνά περιορισμός δραστηριοτήτων υψηλής έντασης. Επομένως, ο προβληματισμός του θεράποντος καρδιολόγου είναι επιστημονικά τεκμηριωμένος και πριν ληφθεί οριστική απόφαση, συνιστάται επιβεβαίωση της μέτρησης με απεικόνιση υψηλής ακρίβειας (π.χ. καρδιακή MRI) και τακτική παρακολούθηση για εκτίμηση της σταθερότητας της διαμέτρου.
    
    Με εκτίμηση,
    Στέλλα Μαυρομμάτη Διάβασε περισσότερα

    Μαυρομμάτη Στέλλα

• Συγγενείς καρδιοπάθειες

  Το παιδί μας είναι 2 μηνών. Κατά τον παιδίατρο στη Γερμανία ακούστηκε φύσημα στην U3 και έγινε καρδιολογικός έλεγχος. Βρέθηκε μέτρια συγγενής στένωση αορτικής βαλβίδας, πιθανόν λειτουργικά δίπτυχη βαλβίδα, με πάχυνση γλωχίνων. Το παιδί έχει φυσιολογική ανάπτυξη και δεν εμφανίζει συμπτώματα. Η ηχωκαρδιογραφία έδειξε: dPmax 25–37 mmHg, dPmean 8–15 mmHg. Διαστάσεις: Δακτύλιος: 8,8 mm (Z-score +0,39) Κόλποι Valsalva: 11,2 mm (Z-score −0,72) Μετάβαση σε ανιούσα αορτή: 8,6 mm (Z-score −0,40) Ανιούσα αορτή: 13 mm (Z-score +1,99) Δεν υπάρχουν άλλα καρδιολογικά ευρήματα. Δεν υπάρχει ανεπάρκεια, δεν υπάρχει PDA ή στένωση ισθμού. Η ερώτησή μου είναι: Υπάρχει η πιθανότητα, καθώς το παιδί μεγαλώνει και η καρδιά αναπτύσσεται, η βαλβίδα να προσαρμοστεί επαρκώς ώστε να μη χρειαστεί παρέμβαση στο μέλλον; Γνωρίζω πως είναι νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα, απλώς προσπαθούμε να κατανοήσουμε καλύτερα την κατάσταση.

  • Σε βρέφος 2 μηνών με μέτρια συγγενή στένωση αορτικής βαλβίδας και πιθανή δίπτυχη μορφολογία, όπως περιγράφεται, τα αιμοδυναμικά δεδομένα (μέγιστη κλίση πίεσης 25–37 mmHg και μέση 8–15 mmHg) αντιστοιχούν σε ήπια προς οριακά μέτρια στένωση, χωρίς επί του παρόντος επιβάρυνση της καρδιακής λειτουργίας. Οι διαστάσεις της αορτής, βάσει Z-scores, βρίσκονται συνολικά εντός φυσιολογικών ορίων, με οριακή διάταση της ανιούσας αορτής (+1,99), εύρημα που συχνά συνοδεύει δίπτυχη βαλβίδα. Στη συγγενή στένωση, η βαλβίδα δεν «ομαλοποιείται» ανατομικά με την ανάπτυξη· ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις η στένωση παραμένει σταθερή για χρόνια και δεν ...απαιτεί πρώιμη παρέμβαση, ιδιαίτερα όταν το παιδί αναπτύσσεται φυσιολογικά και είναι ασυμπτωματικό. Η πορεία εξαρτάται κυρίως από το αν η κλίση πίεσης αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου ή εμφανιστεί υπερτροφία της αριστερής κοιλίας. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της European Society of Cardiology για τις συγγενείς καρδιοπάθειες, σε τέτοιες περιπτώσεις ενδείκνυται τακτική παιδοκαρδιολογική παρακολούθηση και παρέμβαση (π.χ. βαλβιδοπλαστική) μόνο εάν η στένωση εξελιχθεί σε αιμοδυναμικά σημαντική. Συνεπώς, υπάρχει ρεαλιστική πιθανότητα το παιδί να παραμείνει για μεγάλο διάστημα χωρίς ανάγκη θεραπευτικής πράξης, αλλά η φυσική ιστορία της δίπτυχης/στενωτικής αορτικής βαλβίδας απαιτεί μακροχρόνια παρακολούθηση.
    
    Με εκτίμηση,
    Στέλλα Μαυρομματη Διάβασε περισσότερα

    Μαυρομμάτη Στέλλα