Τι να κάνω για αυχενογενή πονοκέφαλο με ζάλη και τάση για εμετό;

Καλησπέρα σας.
Θα έλεγα επειδή μιλάμε για μια χρόνια κατάσταση ότι χρειάζεται μια συνεργασία μεταξύ ειδικοτήτων: νευρολόγου ή και ορθοπαιδικού , φυσικοθεραπευτή,ψυχολόγου ενώ μπορεί να παίζει ρόλο και η διατροφή και ο ύπνος σας. Είναι βασικό στην φυσικοθεραπεια να έχει γίνει σωστή και πλήρης αξιολόγηση, να σας δοθούν ασκήσεις η θέσεις χαλάρωσης και μείωσης των συμπτωμάτων (συνήθως υπάρχουν) και να δείτε αν τρίζετε ή πιέζετε τα δόντια σας κάτι που συχνά παραβλέπεται και είναι βασικός παράγοντας σε ασθενείς με πονοκέφαλο.
Καλή συνέχεια και περαστικά σας.
Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες καλέστε μας στο τηλέφωνο.

Θα μπορούσατε πέραν της εξειδικευμένης φυσικοθεραπείας να δοκιμάσετε και ολιστική εναλλακτική θεραπευτική

Καλησπέρα σας

Από την περιγραφή των συμπτωμάτων σας, ο πιο πιθανός μηχανισμός είναι έντονοι αυχενογενείς πονοκέφαλοι που προέρχονται από υπερβολική ενεργοποίηση συγκεκριμένων μυών του αυχένα και της άνω πλάτης. Κάθε ένας από αυτούς τους μύες μπορεί να δημιουργήσει τα συμπτώματα που περιγράφετε, δηλαδή μούδιασμα, σουβλιές στη μία πλευρά του κεφαλιού, ζάλη, αστάθεια και αίσθημα ναυτίας. Παρακάτω σας εξηγώ τι μπορεί να προκαλεί ο καθένας, για να γίνει πιο ξεκάθαρο γιατί δεν βοηθούν τα φάρμακα και η απλή μάλαξη.

Οι υποινιακοί μύες στη βάση του κρανίου είναι από τους πιο συχνούς υπαίτιους. Όταν βρίσκονται σε συνεχή ένταση δημιουρ...γούν έναν βαθύ, διαπεραστικό πονοκέφαλο που πιάνει τη μία πλευρά του κεφαλιού. Μπορούν να προκαλέσουν επίσης θολούρα, αίσθημα αστάθειας ή ζάλης, γιατί πολλές από τις νευρικές πληροφορίες της ισορροπίας περνούν από εκεί. Όταν έχουν ενεργά trigger points δίνουν ακριβώς αυτό το αίσθημα «σουβλιάς» πίσω από το μάτι ή στο ινίο.

Ο στερνοκλειδομαστοειδής μύς μπορεί να δώσει ζάλη, ναυτία, αίσθημα ότι «φεύγει» το κεφάλι, πίεση στη μία πλευρά του κρανίου και πονοκέφαλο που έρχεται μπροστά στο μέτωπο ή πίσω στο αυτί. Είναι από τους λίγους μύες του σώματος που μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα που μοιάζουν με νευρολογικά χωρίς να υπάρχει πραγματικό νευρολογικό πρόβλημα.

Ο άνω τραπεζοειδής μπορεί να πυροδοτήσει πόνο που κατεβαίνει από τον αυχένα προς την ωμοπλάτη και ανεβαίνει στο κεφάλι, συχνά με αίσθημα καψίματος ή μουδιάσματος στη μία πλευρά. Είναι κλασικός μύς που επιβαρύνεται σε στρες, πολύωρο υπολογιστή και κακή στάση.

Οι σκαληνοί είναι ιδιαίτερα σημαντικοί στην περίπτωση σας, επειδή μπορούν να προκαλέσουν μούδιασμα, «ηλεκτρίσματα» ή αίσθημα βάρους στη μία πλευρά του λαιμού και της κεφαλής. Όταν σφίγγουν, ερεθίζουν τα νεύρα που περνούν ανάμεσά τους και αυτό μπορεί να εξηγήσει το μούδιασμα και τις έντονες σουβλιές που περιγράφετε.

Οι μύες της γνάθου, όπως ο μασητήρας και ο κροταφίτης, μπορούν επίσης να συμβάλουν. Όταν έχουν trigger points προκαλούν πόνο στο πλάι του κεφαλιού, στο μάτι, στο αυτί και συχνά συνδέονται με επεισόδια τάσης ή σφιξίματος που διατηρούν έναν αυχενογενή πονοκέφαλο. Πολλοί άνθρωποι δεν το αντιλαμβάνονται αλλά πιέζουν ασυνείδητα τη γνάθο όταν πονάει ο αυχένας και έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος.

Όλοι αυτοί οι μύες μπορούν να παραμένουν υπερενεργοί για εβδομάδες ή μήνες, ειδικά όταν έχει προηγηθεί περίοδος στρες, κακής ποιότητας ύπνου ή μεγάλης έντασης ημικρανικών κρίσεων. Και επειδή αυτά τα trigger points δεν φαίνονται σε μαγνητικές ούτε φεύγουν με απλή μάλαξη, συχνά χρειάζεται πιο εξειδικευμένη φυσικοθεραπευτική προσέγγιση.

Η σωστή αξιολόγηση και στοχευμένη αποφόρτιση αυτών των βαθιών μυών συνήθως προσφέρει ανακούφιση σε περιπτώσεις σαν τη δική σας, ακόμη κι όταν όλα τα φάρμακα έχουν αποτύχει.

Αν θέλετε πρακτικές καθημερινές οδηγίες για το πώς να μειώνετε τις υποτροπές, ποια λάθη κάνουν τον αυχένα να φορτώνεται και πώς να προστατεύετε αυτά τα σημεία, μπορείτε να διαβάσετε και το ενημερωτικό eBook μας για τον αυχένα. Είναι γραμμένο ακριβώς για ανθρώπους με χρόνιο αυχενογενή πόνο και θα σας βοηθήσει να ελέγξετε καλύτερα τα συμπτώματα σας στην καθημερινότητα. Διάβασε περισσότερα

Χρειάζεται μία αξιολόγηση συνολική, από την αρχή, να βρεθεί ο λόγος υποτροπής και τροποίηση ή αλλαγή των αγωγών.
Ή ακόμα και άλλες επιλογές θεραπευτικής προσέγγισης.

Αυτά που δεν αναφέρετε και ενδεχομένως να μπορούσαν να σας βοηθήσουν είναι η θεραπευτική άσκηση, μια κλινική χρόνιου πόνου καθώς και ένας ψυχολόγος.