Πώς να ξεπεράσω τον φόβο της κριτικής και να δείξω τον αληθινό μου εαυτό όταν νιώθω ότι δεν αξίζω;

Καλησπέρα σας.

Από αυτά που περιγράφετε, φαίνεται ότι η κόρη σας δεν δυσκολεύεται μόνο από τις ενοχλήσεις στο στομάχι, αλλά κυρίως από τον φόβο ότι αν βγει από το σπίτι μπορεί να της έρθει ναυτία ή να κάνει εμετό. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει έναν πολύ κουραστικό κύκλο: σκέφτεται ότι μπορεί να συμβεί, αγχώνεται, το σώμα της αντιδρά, το στομάχι ενοχλείται περισσότερο και μετά η σκέψη μοιάζει ακόμη πιο αληθινή.

Το ότι καταλαβαίνει πως ο φόβος είναι υπερβολικός δεν σημαίνει ότι μπορεί απλώς να τον σταματήσει. Πολλοί άνθρωποι ξέρουν λογικά ότι κάτι δεν είναι πιθανό, αλλά το σώμα τους συνεχίζει να αντιδρά σαν να υπάρχει κίνδυνος.<...br/>
Αφού οι εξετάσεις δεν έδειξαν κάτι παθολογικό, θα είχε νόημα να δουλευτεί το θέμα με ψυχολόγο/ψυχοθεραπευτή που έχει εμπειρία σε άγχος, φοβίες ή κρίσεις πανικού. Όχι μόνο για να καθησυχάζεται κάθε φορά, αλλά για να μειωθεί σταδιακά ο φόβος, η αποφυγή και η ανάγκη να ελέγχει συνεχώς αν θα της έρθει ναυτία.

Ως γονιός, μπορείτε να τη βοηθήσετε με ηρεμία και σταθερότητα. Να μην την πιέζετε απότομα να κάνει πράγματα που φοβάται, αλλά ούτε και να οργανώνεται όλη η καθημερινότητα γύρω από τον φόβο. Μικρά βήματα, σταδιακές έξοδοι, χωρίς πολλές διαβεβαιώσεις τύπου «δεν θα πάθεις τίποτα», αλλά με ένα πιο σταθερό μήνυμα: «καταλαβαίνω ότι φοβάσαι, αλλά μπορούμε να το δουλέψουμε βήμα βήμα».

Και για να απαντήσω στην ερώτησή σας: μπορείτε να τη βοηθήσετε κυρίως με το να μη μείνει μόνη της σε αυτό και να αναζητήσετε μαζί κατάλληλη θεραπευτική υποστήριξη. Το ζητούμενο δεν είναι να πειστεί με τη λογική ότι δεν θα κάνει εμετό, αλλά να μάθει σταδιακά να μη φοβάται τόσο την ίδια τη σκέψη και τις σωματικές αισθήσεις που τη συνοδεύουν. Read more

Καλησπέρα σας. Είναι σημαντικό το ότι είστε σε επαφή με τον εσωτερικό σας κόσμο. Για να μπορέσετε να ζήσετε πιο αυθεντικά και να βρείτε τους ανθρώπους με τους οποίους θα μπορέσετε να συνδεθείτε στο ψυχικό επίπεδο που επιθυμείτε, φαίνεται να χρειάζεστε να μιλήσετε με κάποιο ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή ώστε να βοηθηθείτε να επεξεργαστείτε τις δυσκολίες σα, να καταλάβετε καλύτερα τις ανάγκες σας, να κατανοήσετε τι είναι αυτά που σας περιορίζουν και να ενδυναμωθείτε ώστε να μην σας απασχολεί το αν θα τους απογοητεύσετε.

Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε δείχνει πόσο μόνος και κουρασμένος νιώθετε τόσα χρόνια προσπαθώντας να «κρύψετε» τον εαυτό σας για να μη πληγωθείτε ή κριθείτε. Και όσο περισσότερο το κάνετε, τόσο πιο πολύ δυναμώνει μέσα σας η αίσθηση ότι «δεν αξίζω». Δεν είναι αλήθεια για εσάς — είναι ένας τρόπος που έμαθε το μυαλό να σας προστατεύει.

Το σημαντικό είναι ότι, παρ’ όλο τον φόβο, ένα κομμάτι σας συνεχίζει να αναζητά σύνδεση και αγάπη. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχετε κλείσει μέσα σας.

Ο φόβος της κριτικής δεν ξεπερνιέται με το να «γίνετε πιο δυνατός», αλλά με το να αρχίσετε σταδιακά να νιώθετε ασφαλ...ής να υπάρχετε όπως είστε, χωρίς να χρειάζεται συνεχώς μια μάσκα. Αυτό δουλεύεται ουσιαστικά μέσα στη θεραπεία, ειδικά όταν υπάρχει κοινωνικό άγχος, χαμηλή αυτοεκτίμηση και απομόνωση.

Αν νιώθετε ότι έχετε κουραστεί να παλεύετε μόνος με αυτές τις σκέψεις, μπορούμε να το δουλέψουμε μαζί στο γραφείο, ώστε να αρχίσει σιγά-σιγά να χτίζεται μια πιο αληθινή σχέση με τον εαυτό και τους άλλους, χωρίς τόσο φόβο και αυτοαπόρριψη. Read more

Καλησπέρα σας,

Είναι πολύ δύσκολο να προσπαθεί κανείς να συνδεθεί με τους άλλους ενώ ταυτόχρονα κουβαλά τόσο έντονα την αίσθηση ότι «δεν αξίζει», ότι θα απογοητεύσει ή ότι αν φανεί πραγματικά όπως είναι, θα απορριφθεί. Όταν αυτό υπάρχει για χρόνια, ο άνθρωπος συχνά αρχίζει να χτίζει μια πιο «ασφαλή» εκδοχή του εαυτού του προς τα έξω, όχι επειδή είναι ψεύτικος ή χειριστικός, αλλά γιατί φοβάται πολύ τι θα συμβεί αν εκτεθεί συναισθηματικά.

Ακούγεται σαν να έχετε μάθει από νωρίς να κρύβετε ανάγκες, ευαλωτότητα και κομμάτια του εαυτού σας για να προστατευτείτε από την κριτική ή την απόρριψη. Το πρόβλημα είναι ...ότι αυτό, όσο προστατευτικό κι αν γίνεται στην αρχή, συχνά οδηγεί σε βαθιά μοναξιά. Γιατί ο άνθρωπος αρχίζει να νιώθει ότι οι άλλοι βλέπουν μόνο μια «κατασκευασμένη» εκδοχή του και όχι τον πραγματικό του εαυτό.

Επίσης, φαίνεται πως υπάρχει μέσα σας μια πολύ σκληρή εσωτερική φωνή που έχει σχεδόν προαποφασίσει ότι θα απογοητεύσετε τους άλλους ή ότι δεν αξίζετε αγάπη και σύνδεση. Και όταν κάποιος το πιστεύει αυτό βαθιά, συνήθως δυσκολεύεται να δεχτεί ακόμη και την καλοσύνη ή το ενδιαφέρον των άλλων. Όχι επειδή δεν το θέλει, αλλά επειδή φοβάται ότι αργά ή γρήγορα θα αποδειχθεί «ανεπαρκής».

Το ότι υπάρχουν άνθρωποι που σας καταλαβαίνουν και θέλουν να είναι κοντά σας είναι σημαντικό, ακόμη κι αν αυτή τη στιγμή δυσκολεύεστε να το εμπιστευτείτε. Πολλές φορές το κοινωνικό άγχος και η χαμηλή αυτοαξία κάνουν τον άνθρωπο να αποσύρεται πριν καν δοκιμάσει πραγματικά μια σχέση, σαν να προσπαθεί να προλάβει την πιθανή απόρριψη.

Ίσως βοηθά να θυμάστε ότι το να δείξετε τον «αληθινό εαυτό» δεν γίνεται απότομα και ολοκληρωτικά. Συνήθως χτίζεται σιγά σιγά, μέσα από μικρές στιγμές αυθεντικότητας και εμπιστοσύνης. Και πολλές φορές ο φόβος της κριτικής δεν ξεπερνιέται επειδή κάποιος αποκτά ξαφνικά τέλεια αυτοπεποίθηση, αλλά επειδή αρχίζει σταδιακά να αντέχει την πιθανότητα να μην αρέσει σε όλους χωρίς να καταρρέει εσωτερικά.

Πιθανόν να χρειάζεται κάτι περισσότερο από το να προσπαθείτε μόνος σας να πείσετε τον εαυτό σας ότι “αξίζετε”. Συνήθως αυτές οι πεποιθήσεις αλλάζουν πιο ουσιαστικά μέσα από σχέσεις και εμπειρίες όπου ο άνθρωπος αρχίζει σιγά σιγά να νιώθει ασφαλής και αποδεκτός. Ίσως λοιπόν θα μπορούσε να βοηθήσει και μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία, όχι για να «διορθώσει» κάτι ελαττωματικό μέσα σας, αλλά για να μπορέσετε σταδιακά να σχετιστείτε διαφορετικά με τον εαυτό σας και τους άλλους.

Με εκτίμηση,
Ι.Μ.Θ. Read more

καλησπερα,
εχετε κανει ψυχοθεραπεια; αν οχι, δοκιμαστε γνωσιακη συμεπριφορικη θεραπεια. ειναι απο τις πλεον αποτελεσματικες σε θεματα αγχους, αρνητικων σκεψεων, φοβιων, κλπ
στη διαθεση σας για οποιαδηποτε απορια
Αργυρω

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει σταδιακά να χτίσετε πιο σταθερή εικόνα εαυτού και να αντέχετε την εγγύτητα χωρίς να κρύβεστε πίσω από έναν ρόλο καθως αυτά που αναφέρατε παραπέμπουν σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και ίσως κοινωνικό άγχος.

Φαίνεται πως για πολύ καιρό κουβαλάς ένα βαθύ αίσθημα ανεπάρκειας, φόβο κριτικής και μοναξιάς, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει μέσα σου έντονη ανάγκη για σύνδεση και αποδοχή.
Το ότι νιώθεις πως δεν αξίζεις ή πως θα απογοητεύσεις τους άλλους δεν σημαίνει ότι είναι αλήθεια· μοιάζει περισσότερο με έναν παλιό, επώδυνο τρόπο που έχεις μάθει να βλέπεις τον εαυτό σου. Η «ψεύτικη προσωπικότητα» που περιγράφεις ίσως λειτούργησε ως προστασία, όμως σήμερα φαίνεται να σε κρατά απομονωμένο.
Δεν χρειάζεται να εκτεθείς απότομα. Μπορείς να αρχίσεις με μικρά, ασφαλή βήματα: να μοιραστείς μια σκέψη, μια ανάγκη ή ένα συναίσθημα με κάποιον που δείχνει ό...τι σε καταλαβαίνει. Παράλληλα, η ψυχοθεραπεία μπορεί να σε βοηθήσει να κατανοήσεις από πού ξεκίνησε αυτός ο φόβος, να ενισχύσεις την αυτοεκτίμησή σου και να αρχίσεις να σχετίζεσαι πιο αυθεντικά, χωρίς να χρειάζεται να κρύβεσαι. Read more

Καλησπέρα σας ενδεχομένως να υπάρχουν συμπτώματα γενικευμένου άγχους και κατάθλιψης χρειάζεται να γίνει αξιολόγηση και εκτίμηση από ψυχοθεραπευτή. Μια ενέργεια που μπορεί να σας βοηθήσει είναι η έναρξη ψυχοθεραπείας