Πως μπορώ να συνεχίσω μετά τον θάνατο της μαμάς μου 20 μέρες μετά;

Όντως, είναι μια μεγάλη απώλεια, συλλυπητήρια. Αυτό που βιώνεις είναι μέρος του πένθους, ωστόσο θα ωφελούσε κάποια ψυχολογική υποστήριξη για τη διαχείριση του.

Θα σας πρότεινα να επισκεφθείτε ψυχολόγο. Θερμά συλλυπητήρια για την απώλεια της μητέρας σας!

Καλησπέρα σας. Αρχικά να σας πω συλλυπητήρια. Η απώλεια ενός αγαπημένου μας είναι πάντοτε πολύ σκληρή εμπειρία. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για έναν γονέα και μάλιστα τη μητέρα, που για τους περισσότερους ανθρώπους είναι η μεγαλύτερη πηγή αγάπης, φροντίδας, ασφάλειας και πολλών άλλων πραγμάτων. Το κενό είναι πολύ δύσκολο να καλυφθεί και έτσι καλούμαστε να βρούμε ο καθένας τους δικούς του τρόπους για να «προχωρήσει». Κάτι που γίνεται σταδιακά και με αργό ρυθμό, αναλόγως του πώς είμαστε σαν χαρακτήρες και του ποια ήταν η σχέση μας με αυτόν που χάσαμε. Να σας πω εδώ, ότι το διάστημα από όταν «έφυγε» η μητέρα σας είναι εξαιρετι...κά μικρό - σίγουρα θα περάσουν τουλάχιστον μερικοί μήνες, μέχρι ο πόνος ν’ αρχίσει να μαλακώνει αισθητά. Στο διάστημα αυτό είναι σημαντικό να είστε σε στενή επαφή με κοντινούς σας ανθρώπους και να μοιράζεστε αυτά που αισθάνεστε. Εάν υπάρχουν κοντινοί συγγενείς, ίσως να βρίσκεστε και να συζητάτε μαζί τους. Ίσως με κάποιον που να βιώνει εξίσου την απώλεια, όπως αδέλφια ή φίλοι της μητέρα σας. Με κάποιον που να μπορείτε να αισθανθείτε ασφαλής και ότι μπορεί να σας στηρίξει. Σε τέτοιες στιγμές είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε, ότι δεν είμαστε μόνοι, αλλά ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να μοιράζονται παρόμοια αισθήματα μ’ εμάς, που ίσως μπορούν να νοιαστούν για μας και να μας καταλάβουν. Κι αν ωστόσο βλέπετε πως αυτά δεν αρκούν κι ότι ο πόνος γίνεται αβάσταχτος και δεν υποχωρεί, θα μπορούσατε να αναζητήσετε και την υποστήριξη από έναν ειδικό ψυχικής υγείας, ώστε να μπορέσει να μοιραστεί όλο αυτό το βάρος, που βιώνετε αυτή τη στιγμή. Read more

Καλησπέρα σας,

Η απώλεια της μητέρας είναι για πολλούς ανθρώπους από τις πιο βαθιές και επώδυνες εμπειρίες που μπορούν να βιώσουν. Είκοσι ημέρες είναι πραγματικά πολύ λίγος χρόνος για να προσαρμοστεί κανείς σε μια τόσο μεγάλη αλλαγή, όσο κι αν το μυαλό μας συχνά θα ήθελε να πονά λιγότερο.

Από αυτά που γράφετε, φαίνεται πως βρίσκεστε ακόμη πολύ κοντά στην απώλεια. Το κενό, το σφίξιμο, η έλλειψη διάθεσης και η αίσθηση ότι τίποτα δεν σας γεμίζει αυτή τη στιγμή δεν ακούγονται παράξενα μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Όταν χάνουμε έναν άνθρωπο που είχε τόσο σημαντική θέση στη ζωή μας, δεν χάνουμε μόνο την παρουσία του. Χάνουμε και μια σχ...έση, μια καθημερινότητα, έναν τρόπο να νιώθουμε ασφάλεια, σύνδεση ή αγάπη.

Ίσως αυτή τη στιγμή να είναι πολύ νωρίς για να σκεφτείτε πώς θα συνεχίσετε τη ζωή σας συνολικά. Μερικές φορές, στις πρώτες εβδομάδες του πένθους, αρκεί να προσπαθεί κανείς να περάσει τη μία ημέρα μετά την άλλη. Να φροντίσει όσο μπορεί τον εαυτό του, να ξεκουραστεί, να φάει, να μιλήσει με ανθρώπους που εμπιστεύεται και να μην απαιτεί από τον εαυτό του να είναι όπως ήταν πριν.

Πολλοί άνθρωποι ανησυχούν όταν βλέπουν ότι ο πόνος δεν υποχωρεί μετά από λίγες ημέρες ή εβδομάδες. Όμως το πένθος δεν ακολουθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Δεν είναι κάτι που «ξεπερνιέται» γρήγορα, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για έναν τόσο σημαντικό άνθρωπο.

Ίσως το πιο δύσκολο αυτή την περίοδο είναι να επιτρέψετε στον εαυτό σας να πενθήσει χωρίς να τον κρίνετε επειδή πονά. Το ότι νιώθετε κενή, άδεια ή ότι δεν έχετε όρεξη για τίποτα μετά από είκοσι ημέρες δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάτι πάει λάθος ή ότι δεν θα μπορέσετε να σταθείτε ξανά στα πόδια σας. Πιθανόν σημαίνει ότι προσπαθείτε ακόμη να χωρέσετε μέσα σας μια απώλεια που είναι πολύ μεγάλη.

Με εκτίμηση,
Ι.Μ.Θ. Read more

Κατ' αρχάς, συλλυπητήρια για τη μητέρα σας. Αντιλαμβάνομαι ότι ο πόνος αυτή τη στιγμή μπορεί να μοιάζει αβάσταχτος. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να πενθείτε και να αισθάνεσθε έτσι. Τα συμπτώματα που περιγράφετε είναι αναμενόμενα σε περιόδους πένθους και μάλιστα θεωρούνται φυσιολογικά μέχρι και 2 έτη μετά την απώλεια. Κάντε αυτό που νιώθετε ότι έχετε ανάγκη. Προσπαθήστε να φροντίζετε τον εαυτό σας, να βλέπετε όποτε είναι εφικτό αγαπημένα σας πρόσωπα, να βγαίνετε λίγο έξω να περπατάτε και διατηρήστε όσο είναι δυνατόν τη ρουτίνα σας, ακόμα κι αν μοιάζει να το κάνετε λίγο μηχανικά. Σταδιακά ο πόνος θα απαλυνθεί και θα είστε κι εσείς πιο λειτουργ...ική. Read more

Το πένθος είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση και κάποιες φορές μακρόσυρτη ο πόνος το αίσθημα κενού ή άρνηση και ο θυμός είναι στάδια τα οποία είναι απαραίτητα να περάσετε σχετικά με την διαχείριση του πένθους το υποστηρικτικό περιβάλλον παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ανακούφιση έστω και προσωρινά σίγουρα όμως θα χρειαστει να συμβουλευθείτε κάποιος επαγγελματία ψυχικής υγείας και να είμαστε μαζί σε αυτή τη διαδρομή όταν ο πόνος μοιράζεται είναι μισός πόνος.

Κάθε απώλεια που βιώνουμε χρειάζεται χρόνο για να μπορέσουμε να τη διαχειριστούμε. Η δική σας απώλεια είναι πολύ πρόσφατη και τα συναισθήματα είναι αναμενόμενο να σας κατακλύζουν. Τέλος, δεν βιώνουν όλοι οι άνθρωποι το πένθος με τον ίδιο τρόπο, ωστόσο αν νιώθετε δυσκολία να διαχειριστείτε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας θα ήταν βοηθητικό να μιλήσετε με έναν ειδικό.

Καλησπέρα σας μια ενέργεια που μπορεί να σας βοηθήσει είναι η έναρξη ψυχοθεραπείας

Καλησπέρα σας.
Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σας. Οι 20 ημέρες είναι πολύ λίγος χρόνος μπροστά σε έναν τόσο σημαντικό αποχωρισμό.
Το κενό, ο πόνος και το σφίξιμο που περιγράφετε είναι συχνά κομμάτια της διαδικασίας του πένθους. Δώστε στον εαυτό σας χρόνο και φροντίδα, χωρίς την πίεση να νιώσει καλύτερα άμεσα.Σας εύχομαι δύναμη αυτή τη δύσκολη περίοδο.

Είναι απολύτως φυσιολογικό να υπάρχουν συμπτώματα πένθους 20 μέρες μετά από την απώλεια της μητέρας σας. Στην πραγματικότητα, το πένθος διαρκεί μήνες ή κ περισσότερο ανάλογα με το άτομο και τη σχέση που είχε με τον άνθρωπο που χάθηκε. Ωστόσο αν τα συμπτώματα είναι εξαιρετικά έντονα και δεν σας επιτρέπουν να είστε λειτουργική στην καθημερινότητα σας θα ήταν χρήσιμο να απευθυνθείτε σε έναν επαγγελματία υγείας.

Καλησπέρα σας.

Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σας. Από αυτά που γράφετε, φαίνεται πως βρίσκεστε ακόμη πολύ κοντά στο γεγονός του αποχωρισμού. Είκοσι μέρες είναι ένα πολύ μικρό διάστημα όταν έχει χαθεί ένας τόσο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή μας.

Το σφίξιμο, ο πόνος, η αίσθηση κενού, η έλλειψη ενδιαφέροντος για πράγματα που παλιότερα μπορεί να σας έδιναν χαρά, είναι εμπειρίες που συχνά συνοδεύουν το πένθος. Όταν χάνουμε τη μητέρα μας, δεν χάνουμε μόνο ένα πρόσωπο· χάνουμε μια σχέση, μια παρουσία, έναν τρόπο να υπάρχουμε στον κόσμο που ήταν γνωστός και οικείος.

Ίσως αυτή τη στιγμή το ζητούμενο να μην είναι να βρείτε ...πώς θα συνεχίσετε αμέσως ή πώς θα σταματήσετε να πονάτε. Ίσως χρειάζεται πρώτα να δώσετε χώρο στον πόνο σας, χωρίς να απαιτείτε από τον εαυτό σας να είναι καλά τόσο σύντομα. Το πένθος δεν είναι κάτι που ξεπερνιέται γρήγορα ούτε ακολουθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

Μερικές φορές οι άνθρωποι γύρω μας περιμένουν να “δυναμώσουμε” ή να “προχωρήσουμε”, όμως η πραγματική διεργασία του πένθους χρειάζεται χρόνο, υπομονή και πολλή τρυφερότητα προς τον εαυτό μας. Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος να πενθείτε.

Αν νιώθετε ότι όλο αυτό σας κατακλύζει, η ψυχοθεραπεία μπορεί να προσφέρει έναν ασφαλή χώρο όπου ο πόνος, η απώλεια, ο θυμός, η θλίψη ή ακόμα και το κενό μπορούν να ακουστούν και να χωρέσουν χωρίς βιασύνη και χωρίς την ανάγκη να “διορθωθούν”. Γιατί πολλές φορές αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι να φύγει ο πόνος, αλλά να μη χρειάζεται να τον κουβαλάμε μόνοι μας.

Και όσο αβάσταχτο κι αν μοιάζει τώρα, δεν θα νιώθετε για πάντα ακριβώς όπως νιώθετε σήμερα. Το πένθος δεν εξαφανίζει την αγάπη που υπήρξε…σταδιακά βρίσκει έναν διαφορετικό τρόπο να τη χωρέσει μέσα μας. Read more

Καλησπέρα σας.

Οι 20 μέρες είναι πολύ λίγος χρόνος για έναν τόσο μεγάλο αποχωρισμό. Αυτό που περιγράφετε —ο πόνος, το σφίξιμο, το κενό, η αίσθηση ότι τίποτα δεν σας γεμίζει— μπορεί να είναι μέρος του πρώτου, πολύ έντονου κύματος του πένθους. Δεν σημαίνει ότι κάτι πάει λάθος με εσάς. Σημαίνει ότι χάσατε έναν πολύ σημαντικό άνθρωπο.

Σε αυτή τη φάση δεν χρειάζεται να πιέσετε τον εαυτό σας να «συνέλθει» ή να λειτουργεί όπως πριν. Ίσως το πιο βοηθητικό τώρα είναι να πάτε πολύ μικρά: να φάτε κάτι, να κοιμηθείτε όσο γίνεται, να μιλήσετε με έναν άνθρωπο που μπορεί να σας ακούσει χωρίς να σας βιάζει, να μη μένετε πολλές ώρε...ς τελείως μόνη με τον πόνο.

Το πένθος δεν φεύγει επειδή το αποφασίζουμε. Σιγά σιγά όμως μπορεί να αρχίσει να χωράει μέσα στη ζωή, χωρίς να την καταπίνει ολόκληρη. Αν δείτε ότι δεν μπορείτε καθόλου να λειτουργήσετε, ότι ο ύπνος και το φαγητό καταρρέουν, ή ότι νιώθετε πως δεν αντέχετε άλλο, θα είχε νόημα να μιλήσετε με έναν ψυχολόγο/ψυχοθεραπευτή. Όχι γιατί το πένθος είναι ασθένεια, αλλά γιατί κάποιες φορές ο άνθρωπος χρειάζεται έναν χώρο για να σταθεί μέσα σε αυτό.

Και για να απαντήσω στην ερώτησή σας: θα συνεχίσετε όχι επειδή ο πόνος θα φύγει γρήγορα, αλλά επειδή μέρα με τη μέρα θα χρειαστεί να βρείτε έναν τρόπο να τον κουβαλάτε λίγο πιο ανθρώπινα. Τώρα δεν χρειάζεται να δείτε όλο το μέλλον. Χρειάζεται μόνο να περάσετε αυτή τη μέρα, με όσο περισσότερη στήριξη γίνεται. Read more

Η απώλεια της μητέρας σας είναι ένα από τα πιο δύσκολα βιώματα που μπορεί να περάσει ένας άνθρωπος. Οι 20 ημέρες είναι ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα μπροστά σε μια τόσο σημαντική απώλεια και είναι απολύτως φυσιολογικό να βιώνετε έντονο πόνο, αίσθημα κενού, σφίξιμο και έλλειψη διάθεσης.

Το πένθος δεν έχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ούτε έναν “σωστό” τρόπο να εκφραστεί. Αυτή τη στιγμή ίσως δεν χρειάζεται να πιέζετε τον εαυτό σας να αισθανθεί καλύτερα ή να επιστρέψει γρήγορα στην καθημερινότητά του. Χρειάζεται χρόνος, φροντίδα και χώρος ώστε να επεξεργαστείτε αυτή τη μεγάλη απώλεια.

Προσπαθήστε να μοιράζεστε τα συναισθήματά ...σας με ανθρώπους που εμπιστεύεστε και να επιτρέπετε στον εαυτό σας να πενθεί χωρίς ενοχές. Αν αισθανθείτε ότι ο πόνος σάς κατακλύζει ή ότι δυσκολεύεστε σημαντικά να ανταποκριθείτε στην καθημερινότητά σας, η υποστήριξη από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας μπορεί να σας βοηθήσει να διαχειριστείτε αυτή τη δύσκολη περίοδο.

Να θυμάστε πως αυτό που βιώνετε είναι μια φυσιολογική αντίδραση σε μια τόσο σημαντική απώλεια και πως δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσετε μόνοι σας Read more

Είναι απόλυτα φυσιολογικό αυτό που νιώθετε. Η διαδικασία του πένθους θέλει χρόνο. Δώστε στον εαυτό σας όσο χρόνο χρειάζεται χωρίς να πιέζεστε ότι πρέπει να νιώθετε αλλιώς. Βοηθάει να μιλήσετε σε ανθρώπους που έχετε στενή σχέση και αργότερα αν νιώσετε την ανάγκη και σε κάποιον ειδικό. Καλή δύναμη!

Η απώλεια της μητέρας σας είναι πολύ πρόσφατη. Στις 20 ημέρες, το έντονο πένθος, το κενό, η έλλειψη ενδιαφέροντος και ο ψυχικός πόνος είναι αναμενόμενες αντιδράσεις. Μην πιέζετε τον εαυτό σας να «συνέλθει» γρήγορα. Δώστε χρόνο στο πένθος και στηριχθείτε στους ανθρώπους που σας αγαπούν.

Καλημέρα σας,

λυπάμαι πολύ για την απώλειά σας.

Οι 20 ημέρες είναι ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα μπροστά σε μια τόσο σημαντική απώλεια. Ο έντονος πόνος, το αίσθημα κενού, το σφίξιμο στο στήθος, η έλλειψη διάθεσης και η αίσθηση ότι τίποτα δεν σας γεμίζει αυτή τη στιγμή είναι εμπειρίες που συχνά συνοδεύουν το πένθος.

Δεν χρειάζεται να πιέζετε τον εαυτό σας να «συνεχίσει» ή να νιώσει καλύτερα τόσο σύντομα. Αυτή την περίοδο ίσως είναι πιο σημαντικό να φροντίζετε τις βασικές σας ανάγκες, να δέχεστε τη στήριξη των ανθρώπων που εμπιστεύεστε και να επιτρέπετε στον εαυτό σας να βιώσει τα συναισθήματά του χωρίς να... τα κρίνει.

Αν αισθάνεστε ότι ο πόνος είναι πολύ δύσκολο να τον διαχειριστείτε μόνη σας, η ψυχοθεραπεία μπορεί να προσφέρει έναν ασφαλή χώρο για να επεξεργαστείτε την απώλεια και όλα όσα αυτή έχει φέρει στη ζωή σας.

Σας εύχομαι δύναμη και χρόνο. Το πένθος δεν ξεπερνιέται από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά σταδιακά μαθαίνουμε να ζούμε με την απώλεια χωρίς να μας κατακλύζει κάθε στιγμή. Read more