Κόνιαρη Χριστίνα MSc, BSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Στυτική Δυσλειτουργία

  Καλησπέρα σας. Έχω παρατηρήσει κάποιες συχνές πλέον αστάθειες στη στύση μου ως άντρας. Είμαι 24 χρονών και δεν έχω κάποιο ιστορικό υγείας. Δεν γνωρίζω αν έχει δημιουργηθεί κάποιο ωστόσο. Καθώς επίσης θα έλεγα ότι έχω έναν εθισμό στην πορνογραφία που έχω ελαττώσει αρκετά ως καθόλου τον τελευταίο καιρό λόγω έρευνας που έχω κάνει. Δεν θέλω να επηρεάζει ούτε εμένα αλλά ούτε τη σύντροφό μου σεξουαλικά και θέλω να κάνω κάτι για το θέμα αυτό. Τι γιατρό θα μου προτείνατε να απευθυνθώ καθώς θα μπορούσε να είναι ψυχολογικό το θέμα αλλά ίσως και υγείας καθώς δεν έχω κάνει κάποιες πρόσφατες εξετάσεις.
  • Καλησπέρα σας,
    αυτό που περιγράφετε είναι αρκετά συχνό σε νεαρούς άντρες και, από τον τρόπο που το παρουσιάζετε, φαίνεται ότι το αντιμετωπίζετε με ωριμότητα και διάθεση να το φροντίσετε έγκαιρα- κάτι πολύ θετικό.
    
    Σε ηλικία 24 ετών και χωρίς γνωστό ιστορικό υγείας, οι αστάθειες στη στύση είναι πολύ συχνότερα ψυχογενείς παρά οργανικές. Παράγοντες όπως το άγχος επίδοσης, η πίεση «να λειτουργήσω σωστά», η υπερεστίαση στη στύση, αλλά και η προηγούμενη έντονη χρήση πορνογραφίας, μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη σεξουαλική λειτουργία, ακόμη και όταν δεν υπάρχει κανένα οργανικό πρόβλημα.
    
    Η παρατεταμένη χρήση πορνογρα...φίας μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή στον τρόπο σεξουαλικής διέγερσης, με αποτέλεσμα η πραγματική επαφή να συνοδεύεται από άγχος, μειωμένη διέγερση ή αστάθεια στη στύση. Το γεγονός ότι έχετε ήδη μειώσει ή διακόψει τη χρήση είναι πολύ σημαντικό και αποτελεί βασικό πρώτο βήμα· συχνά χρειάζεται λίγος χρόνος ώστε το σώμα και το νευρικό σύστημα να επανέλθουν.
    
    Παράλληλα, το άγχος γύρω από το «αν θα τα καταφέρω» δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο: όσο περισσότερο ελέγχει κανείς τη στύση, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να διατηρηθεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι «είναι στο μυαλό σας» με την υποτιμητική έννοια, αλλά ότι η σεξουαλική λειτουργία επηρεάζεται άμεσα από την ψυχολογική κατάσταση και το επίπεδο χαλάρωσης.
    
    Σε ποιον γιατρό να απευθυνθείτε
    
    Ένα σωστό και καθησυχαστικό πρώτο βήμα είναι η επίσκεψη σε ουρολόγο-ανδρολόγο, ώστε να γίνει ένας βασικός έλεγχος (ορμονικός, αιματολογικός εφόσον κριθεί απαραίτητο) και να αποκλειστεί κάποιο οργανικό αίτιο. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα αποτελέσματα είναι φυσιολογικά, κάτι που από μόνο του μειώνει σημαντικά το άγχος.
    
    Αν δεν προκύψει οργανικό θέμα -όπως συμβαίνει συχνά- τότε η ψυχολογική υποστήριξη από ψυχολόγο ή σεξολόγο μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά, δουλεύοντας:
    •το άγχος επίδοσης
    •τη σχέση με τη σεξουαλική διέγερση
    •τις σκέψεις ελέγχου και φόβου
    •τη σταδιακή επανασύνδεση με τη σεξουαλικότητα χωρίς πίεση
    
    Συμπερασματικά, η πιο ενδεδειγμένη πορεία είναι ουρολογικός έλεγχος για αποκλεισμό οργανικών αιτίων και, στη συνέχεια, ψυχολογική προσέγγιση, αν χρειαστεί. Το ζήτημα που περιγράφετε είναι αντιμετωπίσιμο και αναστρέψιμο, ειδικά σε νεαρή ηλικία και με τη στάση που ήδη δείχνετε. Διάβασε περισσότερα

    Κόνιαρη Χριστίνα

• Δίαιτα και διατροφή

  Καλησπέρα σας και καλή χρονιά! Αντιμετωπίζω πρόβλημα με τα κιλά μου και κατ' επέκταση με την ψυχολογία μου. Έχω κάνει αρκετές φορές δίαιτα ή καλύτερα διατροφή αλλά κάθε φορά ξαναπαίρνω τα κιλά πίσω. Πλέον έχω φτάσει σε ένα σημείο που νομίζω πως δεν μπορώ να χάσω βάρος, δεν έχω την ψυχική διάθεση να κάνω διατροφή και νιώθω ότι βρίσκομαι σε έναν φαύλο κύκλο. Στεναχωριέμαι πάρα πολύ που έχω τα παραπάνω κιλά (είμαι 80 κιλά και 1,57 ύψος) αλλά νιώθω ότι δεν μπορώ να κάνω προσπάθεια να τα χάσω κ κάποιες φορές κάνω και υπερφαγικά επεισόδια που μετά νιώθω τύψεις για ό,τι έφαγα. Να σημειώσω ότι βρίσκομαι σε άδεια μητρότητας και είμαι κυρίως σπίτι. Τι μπορώ να κάνω;
  • Καλησπέρα σας και καλή χρονιά,
    αυτό που περιγράφετε είναι μια πολύ συχνή και ανθρώπινη εμπειρία, ειδικά σε περιόδους έντονων αλλαγών όπως η άδεια μητρότητας. Δεν πρόκειται για έλλειψη θέλησης ή «αδυναμία χαρακτήρα», αλλά για έναν φαύλο κύκλο ψυχολογικής και σωματικής κόπωσης, μέσα στον οποίο παγιδεύονται πολλοί άνθρωποι.
    
    Οι επαναλαμβανόμενες δίαιτες που οδηγούν σε απώλεια και επαναπρόσληψη βάρους συχνά ενισχύουν την αίσθηση αποτυχίας και την πεποίθηση «δεν μπορώ να τα καταφέρω», κάτι που με τη σειρά του μειώνει την ψυχική διάθεση για νέα προσπάθεια. Όταν προστίθενται συναισθήματα όπως λύπη, άγχος, μοναξιά ή εξ...άντληση (που είναι πολύ συχνά στην περίοδο μετά τον τοκετό), το φαγητό μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο ανακούφισης. Τα υπερφαγικά επεισόδια συνήθως δεν προκύπτουν από πείνα, αλλά από συναισθηματική φόρτιση, και ακολουθούνται από τύψεις, οι οποίες ενισχύουν ακόμα περισσότερο τον κύκλο.
    
    Σε αυτή τη φάση, αυτό που βοηθά περισσότερο δεν είναι μια ακόμα «δίαιτα», αλλά μια ήπια, σταδιακή ψυχολογική προσέγγιση. Πρακτικά, αυτό σημαίνει πρώτα να δουλέψετε τη σχέση σας με το φαγητό και το σώμα σας και όχι άμεσα τον αριθμό στη ζυγαριά. Μικρά, ρεαλιστικά βήματα είναι πολύ πιο αποτελεσματικά από αυστηρά πλάνα που εξαντλούν ψυχικά.
    
    Κάποιες ενδεικτικές κατευθύνσεις:
    •Σταθερά γεύματα μέσα στη μέρα, χωρίς αυστηρούς περιορισμούς, ώστε να μειωθούν τα επεισόδια υπερφαγίας.
    •Μικρή καθημερινή κίνηση (π.χ. περπάτημα), όχι με στόχο την καύση θερμίδων, αλλά τη ρύθμιση της διάθεσης.
    •Παρατήρηση των στιγμών που εμφανίζεται η έντονη επιθυμία για φαγητό και σύνδεσή τους με συναισθήματα (κούραση, άγχος, ανάγκη για παρηγοριά).
    •Μείωση της αυτοκριτικής: οι τύψεις μετά το φαγητό συντηρούν το πρόβλημα, δεν το λύνουν.
    
    Παράλληλα, η ψυχοθεραπευτική υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά, ειδικά όταν υπάρχουν υπερφαγικά επεισόδια και έντονη επιβάρυνση της αυτοεικόνας. Η δουλειά δεν αφορά μόνο το βάρος, αλλά την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας, την αποφόρτιση από την καθημερινή πίεση και την αποκατάσταση της σχέσης με το σώμα μετά τη μητρότητα.
    
    Συνολικά, δεν βρίσκεστε σε αδιέξοδο. Βρίσκεστε σε μια φάση που χρειάζεται φροντίδα, κατανόηση και σταδιακή επανεκκίνηση, όχι αυστηρές απαιτήσεις από τον εαυτό σας. Όταν σταθεροποιηθεί η ψυχολογία, η απώλεια βάρους γίνεται πιο εφικτή και πιο διατηρήσιμη.
    
    Αν το επιθυμείτε, μπορούμε να συζητήσουμε πιο συγκεκριμένα πώς σπάει αυτός ο φαύλος κύκλος σε πρακτικό επίπεδο. Διάβασε περισσότερα

    Κόνιαρη Χριστίνα

• Ψυχοσωματικά Συμπτώματα

  Καλημερα. Ειμαι 23 ετων και εχω εντονα ψυχωσωματικα και κρισεις αγχους. Δεν θελω να παρω χαπια σκεφτομαι να ξεκινησω ψυχολογο για αρχη. εχετε να προτεινετε κατι περα απο τα χαπια;
  • Καλημέρα σας,
    η σκέψη σας να ξεκινήσετε με ψυχοθεραπεία είναι απολύτως λογική και, σε πολλές περιπτώσεις, ιδιαίτερα αποτελεσματική για τα έντονα ψυχοσωματικά συμπτώματα και τις κρίσεις άγχους. Δεν είναι απαραίτητο να ξεκινήσει κανείς άμεσα φαρμακευτική αγωγή, ειδικά όταν υπάρχει διάθεση για ενεργή ψυχολογική δουλειά.
    
    Πέρα από τα φάρμακα, υπάρχουν αρκετοί τεκμηριωμένοι τρόποι αντιμετώπισης:
    
    Καταρχάς, η ψυχοθεραπεία -ιδίως η γνωσιακή συμπεριφορική ή άλλες δομημένες προσεγγίσεις για το άγχος- βοηθά να κατανοήσετε πώς λειτουργεί το άγχος στο σώμα, να αναγνωρίσετε τα μοτίβα σκέψης που το πυροδοτούν και να μάθετε πώς να διαχει...ρίζεστε τις κρίσεις χωρίς φόβο. Πολύ συχνά, η σωστή ψυχοεκπαίδευση και η σταδιακή έκθεση στα σωματικά συμπτώματα μειώνουν αισθητά τη συχνότητα και την έντασή τους.
    
    Επιπλέον, σημαντικό ρόλο παίζει η ρύθμιση του νευρικού συστήματος στην καθημερινότητα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει:
    •τεχνικές αναπνοής και χαλάρωσης
    •ήπια σωματική άσκηση (π.χ. περπάτημα)
    •σταθερό πρόγραμμα ύπνου
    •περιορισμό καφεΐνης και άλλων διεγερτικών
    
    Η εκπαίδευση στη διαχείριση των κρίσεων είναι επίσης καθοριστική: να μάθετε δηλαδή τι είναι μια κρίση άγχους, τι συμβαίνει στο σώμα και πώς να την αφήνετε να περάσει χωρίς πανικό ή αποφυγή. Όσο λιγότερο φοβάστε τα συμπτώματα, τόσο λιγότερο σας κυριαρχούν.
    
    Σε πιο πρακτικό επίπεδο, βοηθά πολύ και η παρατήρηση των ψυχοσωματικών συμπτωμάτων σε σχέση με το στρες της καθημερινότητας, τα συναισθήματα που ίσως δεν εκφράζονται εύκολα και τις περιόδους έντασης ή κόπωσης. Το σώμα συχνά «μιλά» όταν η ψυχή πιέζεται.
    
    Τέλος, είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι τα φάρμακα δεν αποτελούν αποτυχία ούτε υποχρεωτική λύση. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν αργότερα, αν το άγχος παραμένει πολύ έντονο ή περιοριστικό, αλλά αυτό αξιολογείται πάντα εξατομικευμένα.
    
    Συμπερασματικά, η ψυχοθεραπεία, η ψυχοεκπαίδευση και η καθημερινή φροντίδα του νευρικού συστήματος αποτελούν ουσιαστικές εναλλακτικές πέρα από τα χάπια και για πολλά άτομα είναι επαρκείς. Ξεκινώντας με ψυχολόγο, κάνετε ένα πολύ σωστό πρώτο βήμα. Διάβασε περισσότερα

    Κόνιαρη Χριστίνα