Φάρμακα για επιθετικότητα σε έφηβο με επιληψία και νοητική στέρηση;

Για φάρμακα να συμβουλεύεστε τους υπεύθυνους ιατρούς σας και όχι άλλους θεραπευτές ή αναζητείτε λύσεις σε απαντήσεις από το διαδίκτυο και από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν το ιστορικό σας.Η επιληψία ,η νοητική υστέρηση αλλά και η υπερκινητικότητα είναι ζητήματα που αφορούν το προφίλ της επικοινωνίας καθώς επίσης του λόγου και της ομιλίας του παιδιου σας,κατι που αφορά άμεσα τη θεραπευτική ανάλυση και παρέμβαση του λογοθεραπευτή σας.Φαντάζομαι οτι αναφέρετε το Risperdal ως κατι που δόθηκε τόσο για την αντιεπιληπτική του αγωγή συνεπώς είναι χρήσιμο αλλά και σε σχέση με τη διαχείριση της υπερκινητικότητας.Η θεραπευτική παρέμβαση θεραπευτών όπως το...υ λογοθεραπευτή η εργοθεραπευτή στοχεύει στη διαχείριση της συμπεριφοράς όπως και του επικοινωνιακού χάσματος που δημιουργεί τις αιτίες μιας επιθετικότητας.Αυτό θα πρέπει να συνεξεταστεί στη διαχείριση και τη θεραπευτική παρέμβαση των θεραπευτών σας όπως και η λήψη του φαρμάκου από τον ιατρό σας σε σχέση με τα οφέλη ή τα πιθανά προβλήματα που αυτό δημιουργεί.Για τη λήψη φαρμάκων και τις συστάσεις τους υπευθυνος αποκλειστικά είναι ο θεραπων ιατρός σας ενώ ως προς τη διαχείριση της συμπεριφοράς και της επικοινωνίας οι θεραπευτές σας εμπλέκονται με το σχεδιασμό και την εφαρμογή της θεραπευτικής παρέμβασης Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας. Ο υπεύθυνος για την αλλαγή φαρμάκου ή αλλαγή της ποσότητας της δόσης είναι ο γιατρός που τον παρακολουθεί.

Καλησπέρα σας. Ιδανικά αυτός που συνταγογραφεί την δοσολογία αλλά και το πιο φάρμακο πρέπει να πάρει ένα παιδί είναι ο γιατρός που το παρακολουθεί, δεν είναι δουλειά των θεραπευτών να δώσουν τέτοιο είδους συμβουλές.

Για φαρμακευτική αγωγή απευθυνθείτε στον γιατρό του. Ευχαριστώ

Στην περίπτωση που περιγράφετε, η διαχείριση της επιθετικότητας σε έναν έφηβο με επιληψία, νοητική υστέρηση και υπερκινητικότητα είναι πάντα πολυπαραγοντική. Η δυσκολία έγκειται στο ότι πολλοί ψυχοτρόποι παράγοντες που μειώνουν την επιθετικότητα μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο επιληπτικών κρίσεων, οπότε χρειάζεται μεγάλη προσοχή στις επιλογές φαρμάκων.

Σε γενικές γραμμές, η στρατηγική περιλαμβάνει:

* Αξιολόγηση της τρέχουσας αγωγής και των επιπέδων των αντιεπιληπτικών, ώστε να βεβαιωθούμε ότι η δόση είναι ασφαλής αλλά και όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική.
* Σε συνεργασία με νευρολόγο και ψυχίατρο, μπορεί να εξεταστεί η π...ροσθήκη ή αλλαγή σε αμινοαμιδικούς σταθεροποιητές διάθεσης ή ορισμένα αντιψυχωσικά δεύτερης γενιάς που είναι σχετικά ασφαλή σε επιληπτικούς, πάντα με χαμηλές δόσεις και παρακολούθηση. Το Risperdal που ήδη παίρνει είναι ένα από τα πιο τεκμηριωμένα σε παιδιά με αυτισμό/νοητική υστέρηση, αλλά η δόση μπορεί να χρειαστεί τροποποίηση ή συνδυασμός με άλλες στρατηγικές.
* Μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις: Συστήματα συμπεριφοράς, προγράμματα κοινωνικών δεξιοτήτων και παρέμβαση στο σχολικό περιβάλλον μπορούν να μειώσουν σημαντικά την επιθετικότητα. Συχνά η φαρμακευτική υποστήριξη μόνο δεν αρκεί.

Είναι κρίσιμο να υπάρχει στενή παρακολούθηση για τυχόν παρενέργειες, ειδικά εμφάνιση κρίσεων ή αύξηση υπερκινητικότητας, καθώς και τακτική επανεκτίμηση της συμπεριφοράς.

Νικόλαος Μωραΐτης Διάβασε περισσότερα