Η Καρακόλη Σίσσυ είναι Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια Συνθετικής Προσέγγισης και διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτη Ψυχολογίας του University of East London και έχει εκπαιδευτεί στη Συνθετική Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία, καθώς και στη Θεραπεία Ζεύγους στο E.I.C.P. Η εκπαίδευση και η εποπτεία αποτελούν σταθερό μέρος της επαγγελματικής της πορείας, καθώς θεωρεί ότι κάθε θεραπευτής χρειάζεται να εξελίσσεται διαρκώς, όπως ακριβώς και οι άνθρωποι που τον εμπιστεύονται. Παράλληλα, σχεδιάζει και συντονίζει ομάδες ψυχοεκπαίδευσης, ομάδες προσωπικής ανάπτυξης και βιωματικά εργαστήρια για ενήλικες, καθώς πιστεύει στη δύναμη της ομάδας να δημιουργεί σύνδεση, μοίρασμα και νέες εμπειρίες που μπορούν να λειτουργήσουν θεραπευτικά. Έχει εργαστεί ως εμψυχώτρια ομάδων στη Θεραπευτική Κοινότητα Απεξάρτησης Κρατουμένων του Καταστήματος Κράτησης Διαβατών. Η εμπειρία αυτή της υπενθύμισε, με τον πιο ουσιαστικό τρόπο, ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι το παρελθόν του και ότι η αλλαγή έρχεται όταν υπάρχει ένας ασφαλής χώρος, μια σχέση εμπιστοσύνης και η διάθεση να κοιτάξει κανείς τον εαυτό του με ειλικρίνεια.
Στη θεραπευτική της δουλειά την ενδιαφέρει να αναζητά μαζί με τον θεραπευόμενο όχι μόνο το τι δυσκολεύει τη ζωή του, αλλά και το γιατί. Το άγχος, οι δυσκολίες στις σχέσεις, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η δυσκολία να εμπιστευτεί τους άλλους ή η αίσθηση ότι δεν είναι αρκετός σπάνια εμφανίζονται χωρίς λόγο. Συνήθως αποτελούν τον τρόπο με τον οποίο η προσωπική μας ιστορία συνεχίζει να μιλά, μέχρι να βρεθεί ένας χώρος όπου θα μπορέσει να ειπωθεί και να ακουστεί. Πιστεύει ότι όταν κάποιος κατανοήσει τον τρόπο με τον οποίο έμαθε να σχετίζεται με τον εαυτό του και με τους άλλους, αποκτά μεγαλύτερη ελευθερία να επιλέξει διαφορετικούς τρόπους σκέψης, έκφρασης και σχέσης. Η αλλαγή δεν προκύπτει από την πίεση να γίνουμε κάποιος άλλος, αλλά από τη βαθύτερη κατανόηση του εαυτού μας. Για την ίδια, η θεραπευτική σχέση αποτελεί τη βάση κάθε θεραπευτικής διαδικασίας. Γι' αυτό φροντίζει να δημιουργεί έναν χώρο όπου ο θεραπευόμενος μπορεί να μιλήσει ελεύθερα, χωρίς φόβο ότι θα κριθεί ή ότι θα πρέπει να αποδείξει κάτι. Έναν χώρο όπου υπάρχει χρόνος να ακουστεί η ιστορία του, να κατανοήσουν μαζί όσα τον δυσκολεύουν και να ανακαλύψει, με τον δικό του ρυθμό, νέους τρόπους να σχετίζεται με τον εαυτό του, τους ανθρώπους και τη ζωή.