Πώς να ξεπεράσω τον χωρισμό μετά από 9 χρόνια και τις κρίσεις πανικού;

Καλησπέρα. Ένας χωρισμός μετά από 9 χρόνια είναι μια βαθιά απώλεια, δεν είναι κάτι που ξεπερνιέται εύκολα και είναι απόλυτα λογικό να νιώθεις έτσι. Το ότι έχεις κρίσεις πανικού, φόβο και κλάμα δείχνει πόσο έντονα σε έχει επηρεάσει αυτή η αλλαγή, όχι ότι δεν μπορείς να το διαχειριστείς. Σε τέτοιες φάσεις, πολλοί άνθρωποι νιώθουν ότι «δεν θα περάσει», αλλά με τη σωστή υποστήριξη αυτό σταδιακά αλλάζει.
Δεν χρειάζεται να το περάσεις μόνη σου ούτε να πιέζεις τον εαυτό σου να το ξεπεράσει γρήγορα. Υπάρχει τρόπος να μειωθεί αυτή η ένταση και να αρχίσεις να νιώθεις πιο σταθερή!

Τα συμπτώματα που περιγράφετε συνδέονται συχνά με τη διαδικασία του πένθους μετά από έναν χωρισμό και, όσο επώδυνα κι αν είναι, αποτελούν μέρος μιας φυσιολογικής αντίδρασης στην απώλεια.

Σε αυτή τη φάση είναι πολύ σημαντικό να μην το αντιμετωπίζετε μόνη σας. Η υποστήριξη από έναν ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να σας βοηθήσει να διαχειριστείτε την ένταση των συναισθημάτων και να σταθεροποιηθεί σταδιακά η ψυχική σας κατάσταση.

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να επεξεργαστείτε την απώλεια, να μειωθούν οι κρίσεις πανικού και να ξαναβρείτε σταδιακά μια αίσθηση ασφάλειας και εσωτερικής ισορροπίας.

Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε είναι μια πολύ έντονη και επώδυνη εμπειρία. Ένας χωρισμός μετά από τόσα χρόνια κοινής ζωής βιώνεται συχνά σαν απώλεια, και είναι απολύτως φυσιολογικό να συνοδεύεται από έντονη θλίψη, άγχος, ακόμη και κρίσεις πανικού.

Τα συμπτώματα που αναφέρετε δείχνουν ότι το σύστημά σας είναι σε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση αυτή την περίοδο. Δεν σημαίνει ότι “δεν θα το ξεπεράσετε”, αλλά ότι αυτή τη στιγμή χρειάζεστε υποστήριξη για να το διαχειριστείτε.

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά σε τέτοιες φάσεις, τόσο για να μειωθούν τα συμπτώματα (κρίσεις πανικού, έντονο κλάμα), όσο και για να επεξερ...γαστείτε τον χωρισμό με έναν πιο σταθερό και προστατευτικό τρόπο για εσάς.

Αν θέλετε, μπορούμε να το δουλέψουμε μαζί ξεκινώντας από μια πρώτη συνεδρία, ώστε να νιώσετε πιο άμεσα ανακούφιση και να μπείτε σε μια πιο σταθερή πορεία. Read more

Καλησπέρα σας
Αυτό που περιγράφετε δεν είναι «υπερβολικό» ούτε αδυναμία — είναι μια βαθιά απώλεια. Ένας χωρισμός μετά από 9 χρόνια μοιάζει πολύ με πένθος: χάνεται ένας άνθρωπος, μια καθημερινότητα, μια ταυτότητα. Το ότι έχετε κρίσεις πανικού, φόβο και έντονο κλάμα είναι μια φυσική αντίδραση σε κάτι τόσο μεγάλο.
Βεβαίως σημαντικό είναι να αναφερόσασταν στο πόσος χρόνος έχει περάσει από τον χωρισμό,
ότι έχετε κάνει προληπτικό καρδιολογικό έλεγχο και δεν υπάρχει οργανικό πρόβλημα Όχι για να σας τρομάξω για να νιώθετε ασφαλής

Αυτό που σας δυσκολεύει τώρα έχει δύο επίπεδα:

* Το συναισθηματικό (πένθος, απώ...λεια)
* Το σωματικό (κρίσεις πανικού)

Για τις κρίσεις πανικού
* Δεν είναι επικίνδυνες, όσο τρομακτικές κι αν φαίνονται
* Κορυφώνονται και μετά πέφτουν σαν κύμα
* Το σώμα σου είναι σε «συναγερμό», όχι σε κίνδυνο

εκείνη τη στιγμή μπορείτε να

* βάλετε το χέρι στο στήθος και να πιέσετε απαλά
* κοιτάξτε 5 πράγματα γύρω σου (γείωση)
* κάνετε αργή αναπνοή (πιο μεγάλη εκπνοή)

Αλλά το πιο σημαντικό που θέλω να σας πω είναι πως
δεν είναι ρεαλιστικό να το «ξεπεράσεις» γρήγορα. Χρειάζεται χρόνος και στήριξη.

Σημαντικό είναι αν μπορείτε να εντοπίσετε ,τι είναι αυτό που σας πονάει πιο πολύ αυτή τη στιγμή;
Τι σας λείπει περισσότερο από αυτή τη σχέση
Μιλήστε αρχικά με κάποιον που εμπιστεύεστε
Φτιάξτε ένα μικρό πλάνο για τις μέρες σας
Απευθυνθείτε σε έναν ειδικό Ψυχικής Υγείας  να δείτε μαζί τι πυροδοτεί περισσότερο τις κρίσεις
Ελπίζω να πήρατε μια μικρή βοήθεια
Με εκτίμηση
Σόρογκα Βιβή Read more

Καλησπέρα σας. Ένας χωρισμός μετά από 9 χρόνια, ειδικά με συγκατοίκηση, είναι μια πολύ έντονη απώλεια, είναι φυσικό να βιώνετε πόνο, φόβο και απορρύθμιση. Ο χωρισμός αποτελεί μία μορφή πένθους! Οι κρίσεις πανικού, το συνεχές κλάμα και το αίσθημα ότι «δεν αντέχεται» είναι συχνές αντιδράσεις σε έναν τέτοιο αποχωρισμό, αλλά δείχνουν ότι έχετε υπερφορτωθεί!
Σε αυτή τη φάση, θα σας βοηθούσε πολύ να έχετε ψυχολογική υποστήριξη για να επεξεργαστείτε την απώλεια και να σταθεροποιηθείτε!

Ένας χωρισμός, ιδιαίτερα μετά από μια τόσο μακροχρόνια σχέση, είναι φυσικό να αγγίζει βαθιά και δύσκολα συναισθήματα, όπως η απώλεια, ο φόβος και η ανασφάλεια. Αυτό που βιώνετε δεν είναι υπερβολικό συχνά πρόκειται για μια μορφή πένθους, καθώς αποχωρίζεστε έναν άνθρωπο αλλά και μια κοινή καθημερινότητα, σχέδια και κομμάτια της ζωής σας.
Οι κρίσεις πανικού, το έντονο κλάμα και η δυσκολία να το αντέξετε είναι κατανοητές αντιδράσεις σε μια τόσο σημαντική αλλαγή. Δεν ξεπερνιέται κάτι τέτοιο γρήγορα, ούτε με πίεση προς τον εαυτό σας.
Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας στηρίξει ουσιαστικά σε αυτή τη φάση, ώστε να μπορέσετε να επεξεργαστείτε τον πό...νο, τη στεναχώρια και τον φόβο που βιώνετε. Παράλληλα, είναι σημαντικό να δώσετε στον εαυτό σας χρόνο και χώρο να περάσει αυτή τη διαδικασία, χωρίς να απαιτείτε να «είστε καλά» πριν είστε έτοιμοι. Πρόκειται για μια πορεία που χρειάζεται φροντίδα, υπομονή και υποστήριξη. Read more

Αυτό που βιώνετε είναι μια βαθιά απώλεια, σχεδόν σαν πένθος. Δώστε στον εαυτό σας χρόνο, δεν χρειάζεται να το ξεπεράσετε άμεσα. Οι κρίσεις πανικού και ο φόβος είναι φυσικές αντιδράσεις στην ένταση. Φροντίστε τα βασικά (αναπνοή, ύπνο, επαφή με ανθρώπους) και μην μένετε μόνοι με αυτό. Αν επιμένει, απευθυνθείτε σε ειδικό.

Αυτό που νιώθεις είναι φυσιολογικό για έναν τόσο μεγάλο χωρισμό. Ο πόνος, το κλάμα και οι κρίσεις πανικού δείχνουν πόσο σημαντική ήταν αυτή η σχέση για σένα — όχι ότι δεν θα το ξεπεράσεις.

Δώσε χρόνο στον εαυτό σου και μην πιέζεσαι να νιώσεις καλύτερα αμέσως. Σιγά σιγά, με φροντίδα και στήριξη, η ένταση θα μειωθεί.

Μετά από 9 χρόνια συμβίωσης είναι φυσιολογικό να υπάρχει σοκ, κλάμα, φόβος και ακόμη και κρίσεις πανικού. Το σώμα και το μυαλό προσπαθούν να προσαρμοστούν σε νέες συνθήκες καθώς διακόπηκε ένας στενός και μακροχρόνιος δεσμός.

Οι κρίσεις πανικού και η συνεχής ένταση δεν σημαίνουν ότι “δεν θα το ξεπεράσεις”, αλλά ότι αυτή τη στιγμή το σύστημά σου είναι υπερφορτωμένο. Βοηθά να μην το περνάς μόνη σου και να μιλήσεις με έναν ψυχολόγο για στήριξη, ειδικά αν τα συμπτώματα είναι καθημερινά.

Προσπάθησε να κρατάς μικρές σταθερές συνήθειες μέσα στη μέρα σου και να τις αυξάνεις σταδιακά (φαγητό, ύπνος, λίγη κίνηση, επαφή με έναν άνθρωπο ...που εμπιστεύεσαι). Δεν χρειάζεται να “το λύσεις” τώρα· χρειάζεται να το αντέξεις βήμα-βήμα, μέχρι να αρχίσει να μειώνεται η ένταση. Αν νιώσεις ότι χρειάζεσαι έναν χώρο να το δουλέψεις και να σταθείς λίγο πιο ήρεμα μέσα σε όλο αυτό, μπορείς να απευθυνθείς σε έναν ψυχολόγο που εμπιστεύεσαι Read more

Θα ήταν βοηθητικό, να απευθυνθείτε σε έναν ψυχολόγο, ψυχοθεραπευτή, που θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε τα συναισθήματα και τις σκέψεις σας, να διαχειριστείτε τις κρίσεις πανικού, βρισκόμενος/βρισκόμενη μέσα σε ένα ασφαλές και θεραπευτικό πλαίσιο.

Ο χωρισμός ειναι πένθος και αν δεν μπορείτε να το διαχειριστείτε μόνη σας καλό ειναι να ζητήσετε βοήθεια.

Θα σας κάνω μια ερώτηση . Δεν χρειάζεται να απαντήσετε σε μένα απαραίτητα, αλλά για να αρχίσετε να σκέφτεστε ποιο κομμάτι του εαυτού σας νιώθετε ότι χάθηκε περισσότερο με αυτόν τον χωρισμό. Εχει χαθεί το "εμείς", εχει χαθεί ο ρόλος σας μέσα στην σχέση, έχει χαθεί μέρος του εαυτού σας όπως το είχατε γνωρίσει μέσα στην σχέση.
Γιατί πολλές φορές δεν πενθούμε μόνο τον άλλον που έφυγε. Και ναι ένας χωρισμός είναι πένθος. Πενθούμε αυτό που ήμασταν μαζί του.
Αν η ένταση παραμένει όπως την περιγράφετε (κρίσεις πανικού, συνεχές κλάμα), θα σας πρότεινα σοβαρά να μην το περάσετε μόνη σας. Ένας ψυχοθεραπευτής μπορεί να λειτουργήσει σαν ...«προσωρινό σύστημα στήριξης» μέχρι να ξαναβρείτε ισορροπία.
Είμαι στην διάθεσή σας. Read more

Καλημέρα σας. Αυτό που περιγράφετε μοιάζει με μια πολύ έντονη αντίδραση πένθους μετά από έναν μακροχρόνιο χωρισμό. Μετά από 9 χρόνια κοινής ζωής, η απώλεια δεν αφορά μόνο τον σύντροφο, αλλά και τη ρουτίνα, την ασφάλεια και την αίσθηση σταθερότητας που είχατε χτίσει.

Οι κρίσεις πανικού, το συνεχές κλάμα και ο φόβος είναι συχνές αντιδράσεις όταν το σύστημα «δεν προλαβαίνει» να επεξεργαστεί μια τόσο μεγάλη αλλαγή. Το σώμα και το συναίσθημα λειτουργούν σαν να βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού, γιατί η απώλεια βιώνεται σαν απειλή.

Παρότι είναι πολύ επώδυνο, αυτό δεν σημαίνει ότι θα μείνει έτσι. Συνήθως χρειάζεται στήρι...ξη και χρόνος για να κατανοηθεί το τέλος της σχέσης και να ξανασταθεροποιηθεί η καθημερινότητα. Πέραν του χρόνου, η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει, τόσο μέσω παροχής συγκεκριμένων εργαλείων διαχείρισης της θλίψης όσο και ενός ασφαλούς περιβάλλοντος για να μιλήσετε για το πώς νιώθετε και να λάβετε στήριξη. Αν αυτή τη στιγμή νιώθετε ότι σας ξεπερνά, ίσως είναι σημαντικό να μην το περάσετε μόνη σας και να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό για υποστήριξη. Εύχομαι να νιώσετε σύντομα καλύτερα. Read more

Αρχικά ότι περιγράφετε ακούγεται πολύ λογικό να σας συμβαίνει. Η σχέση αυτή μάλλον θα ήταν πολύ σημαντική για εσάς. Χρειάζεται όμως , να δώσετε λίγο ''χώρο'' σε όλο αυτό . Το σώμα λειτουργεί σαν "συναγερμός" για να σας υπενθυμίσει πως υπάρχει κάτι το οποίο δεν έχετε επεξεργαστεί και όλο αυτό εκδηλώνεται με ότι περιγράφεται. Θα ήταν καλό να μιλήσετε για αυτή σας την εμπειρία σε έναν ειδικό και το σύμπτωμα αν οφείλεται εκει μέσα από την θεραπευτική συνεργασία θα μπορέσει να εξαφανιστεί.

Καλησπέρα σας, προφανώς ο χωρισμός δημιούργησε αρνητικά συναισθήματα και πιθανός κάποια θέματα άγχους που μπορεί να προϋπήρχαν γιγαντωθηκαν, καλό θα ήταν να κάνετε συνεδρίες για διαχείριση άγχους και να αξιολογήσετε τα σχεδιακα σχέδια για το μέλλον

Καλησπέρα σας,
Αυτό που περιγράφετε είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη και φορτισμένη συναισθηματικά κατάσταση. Ένας χωρισμός μετά από εννέα χρόνια κοινής ζωής είναι μια σημαντική απώλεια και είναι αναμενόμενο να συνοδεύεται από θλίψη, άγχος και φόβο. Οι κρίσεις πανικού που αναφέρετε δείχνουν ότι αυτή τη στιγμή ο οργανισμός σας βρίσκεται σε αυξημένη ένταση και χρειάζεται υποστήριξη. Θα ήταν σημαντικό να απευθυνθείτε σε έναν ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή, ώστε να έχετε έναν χώρο να επεξεργαστείτε τον χωρισμό και να βοηθηθείτε στη διαχείριση των συμπτωμάτων άγχους.

Θα σας βοηθήσει σημαντικά να επισκεφθείτε έναν ειδικό ψυχικής υγείας.

ΥΠΟΦΈΡΕΤΕ ΑΠΌ ΈΞΑΡΣΗ ΤΟΥ ΆΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΎ ΠΟΥ ΦΑΊΝΕΤΑΙ ΝΑ ΟΔΗΓΕΊ ΣΕ ΕΠΙΠΕΠΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΝΘΟΣ. ΘΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΟΥΣΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Η ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ Η ΧΩΡΙΣ ΚΑΠΟΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ.

Καλησπέρα σας, χρόνια πολλά. Βιώνετε τα συμπτώματα του πένθους και της απώλειας από τον χωρισμό σας ειδικά αν δεν το επιλέξατε εσείς. Καλό είναι να ξεκινήσετε άμεσα ψυχοθεραπεία.

Καλησπερα σας , καταλαβαινω οτι ειναι πολυ επωδυνο αυτο που ζειτε.Ουσιαστικα πενθειτε για την απωλεια της σχεση σας κατι που ειναι απολυτως φυσιολογικο.Θα σας προτεινα να ξεκινησετε ψυχοθεραπεια ωστε να σας βοηθησει να διαχειριστειτε αυτα που νιωθετε.

Αυτό που βιώνεις αυτή τη στιγμή είναι μια πολύ έντονη εμπειρία απώλειας.
Μιλάμε για έναν δεσμό 9 ετών, που δεν αφορά μόνο τον σύντροφο, αλλά και μια ολόκληρη κοινή καθημερινότητα, ρόλους και νοήματα.

Οι κρίσεις πανικού, ο φόβος και το συνεχές κλάμα είναι τρόποι με τους οποίους το σώμα και το ψυχικό σύστημα προσπαθούν να διαχειριστούν αυτή την απότομη αλλαγή. Δεν είναι σημάδι αδυναμίας — είναι αντίδραση σε κάτι πολύ σημαντικό που χάνεται.

Σε αυτή τη φάση δεν είναι στόχος να «το ξεπεράσεις».
Είναι να μπορέσεις να σταθείς μέσα σε αυτό που συμβαίνει, με όσο περισσότερη φροντίδα γίνεται.

Αυτό που περιγράφεται ακούγεται σαν μια έντονη αντίδραση σε ένα ερέθισμα. Το ερέθισμα αν το ακούω καλά είναι ο χωρισμός και όλη αυτή η αλλαγή της ρουτίνας και αίσθηση ασφάλειας.
Η αντίδραση είναι τα συμπτώματα που αναφέρεται, όπου ακούγονται όντως να είναι αρκετά έντονα και να μην σας αφήνουν να λειτουργήσετε αποτελεσματικά.
Θα σας πρότεινα να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό για να σας βοηθήσει στην διαχείριση αυτής της κατάστασης που βιώνεται. Να μοιραστείτε σκέψεις ανησυχίες και να σας βοηθήσει και εσάς ή όλη διαδικασία να εξηγήσετε κάποια πράγματα.
Επίσης θα βοηθήσει και στην διαχείριση των κρίσεων πανικού

Αυτό που ζεις είναι πραγματικά πολύ βαρύ. Μετά από εννέα χρόνια μαζί, δεν χάνεις απλώς έναν άνθρωπο, χάνεις μια καθημερινότητα, μια αίσθηση ασφάλειας, ένα κοινό μέλλον που είχες φτιάξει στο μυαλό σου. Είναι απολύτως λογικό το σώμα και το μυαλό σου να αντιδρούν τόσο έντονα. Οι κρίσεις πανικού, ο φόβος και το συνεχόμενο κλάμα είναι τρόποι με τους οποίους ο οργανισμός σου προσπαθεί να διαχειριστεί ένα σοκ. Αν νιώθεις ότι οι κρίσεις πανικού σε ξεπερνούν ή ότι δεν μπορείς να λειτουργήσεις στην καθημερινότητα, θα ήταν πολύ βοηθητικό να μιλήσεις με έναν ειδικό. Δεν είναι αδυναμία, είναι στήριξη σε μια πολύ δύσκολη φάση. Και αν κάποια στιγμή νιώσεις ...ότι σε κατακλύζει εντελώς, μπορείς να καλέσεις μια γραμμή υποστήριξης όπως το 10306 για να μιλήσεις άμεσα με κάποιον. Μεγάλη αγκαλιά. Read more

Είναι απόλυτα κατανοητό το πόσο επώδυνο είναι να προσπαθείτε να διαχειριστείτε μια τέτοια ανατροπή μετά από εννέα χρόνια κοινής ζωής. Αυτό που περιγράφετε –ο φόβος, οι κρίσεις πανικού και η έντονη θλίψη– είναι κραυγή για φροντίδα και ασφάλεια.

Δεν χρειάζεται να το περνάτε μόνη. Ένας ψυχολόγος ή σύμβουλος ψυχικής υγείας μπορεί να σας προσφέρει έναν ασφαλή χώρο για να επεξεργαστείτε τον χωρισμό και να σας δώσει εργαλεία για τη διαχείριση του άγχους με τον δικό σας ρυθμό.
Παραμένω στη διάθεσή σας 🙏🏼

Μετά από εννέα χρόνια κοινής ζωής, ένας χωρισμός δεν βιώνεται απλώς σαν το τέλος μιας σχέσης. Συχνά αγγίζει και στοιχεία αλληλεξάρτησης, κοινών συνηθειών και βαθιάς συναισθηματικής σύνδεσης, που δεν σβήνουν από τη μια μέρα στην άλλη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να εμφανιστεί και η μαθημένη αβοηθησία, δηλαδή η αίσθηση ότι δεν μπορούμε να σταθούμε μόνοι μας ή να προχωρήσουμε χωρίς τον άλλον. Η ψυχοθεραπεία, με τον κατάλληλο ειδικό, μπορεί να σε βοηθήσει ουσιαστικά να ανακαλύψεις ξανά την ανεξαρτησία, την αυτονομία και τις νέες συνήθειες που σου ταιριάζουν, ώστε σταδιακά να μπορέσεις να προχωρήσεις τη ζωή σου στην κατεύθυνση που θέλεις.

Μετά από μια τόσο μακροχρόνια σχέση είναι αναμενόμενο να βιώνεται έντονα το συναίσθημα της απώλειας. Ωστόσο, από τη στιγμή που εκδηλώνετε έντονη συμπτωματολογία με κρίσεις πανικού, θα ήταν ωφέλιμο για κάποιο διάστημα να κάνετε μερικές ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες.

Καλησπέρα σας.

Αυτό που περιγράφετε δεν είναι απλώς «ένας χωρισμός», αλλά μια βαθιά απώλεια. Μετά από εννέα χρόνια κοινής ζωής, ο σύντροφός σας ήταν κομμάτι της καθημερινότητας, της ταυτότητάς σας και της αίσθησης ασφάλειας. Οπότε η ένταση που βιώνετε —το συνεχές κλάμα, οι κρίσεις πανικού, ο φόβος— δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά μια φυσιολογική αντίδραση πένθους και απορρύθμισης.

Οι κρίσεις πανικού ειδικά συχνά εμφανίζονται σε τέτοιες φάσεις, γιατί το νευρικό σύστημα βρίσκεται σε υπερδιέγερση. Ο οργανισμός σας αντιδρά σαν να υπάρχει απειλή, ενώ στην ουσία προσπαθεί να διαχειριστεί μια πολύ έντονη συναισθηματική ...αλλαγή. Όσο τρομακτικές κι αν είναι, δεν είναι επικίνδυνες και δεν σημαίνουν ότι «χάνετε τον έλεγχο».

Το πιο δύσκολο σημείο εδώ είναι η αίσθηση ότι «δεν θα το ξεπεράσω». Αυτή η σκέψη, όμως, είναι μέρος της κατάστασης στην οποία βρίσκεστε τώρα. Όταν ο πόνος είναι τόσο έντονος, ο νους τείνει να τον βλέπει ως μόνιμο. Στην πράξη, η εμπειρία δείχνει ότι το συναίσθημα αλλάζει με τον χρόνο, ακόμη κι αν αυτή τη στιγμή φαίνεται αδύνατο.

Δεν θα σας βοηθήσει να πιέζετε τον εαυτό σας να «συνέλθει» γρήγορα. Αυτό που βοηθά περισσότερο είναι μια πιο σταδιακή προσέγγιση: να επιτρέπετε στο συναίσθημα να υπάρχει χωρίς να το κρίνετε, αλλά ταυτόχρονα να κρατάτε μια στοιχειώδη δομή στην καθημερινότητά σας — ύπνος, φαγητό, λίγη κίνηση, επαφή με έστω έναν άνθρωπο. Αυτά λειτουργούν σαν «άγκυρες» όταν όλα μοιάζουν ρευστά.

Για τις κρίσεις πανικού, τη στιγμή που συμβαίνουν, δοκιμάστε να φέρετε την προσοχή σας στο σώμα και στην αναπνοή σας, με αργές, σταθερές εισπνοές και εκπνοές. Δεν θα εξαφανίσει αμέσως το συναίσθημα, αλλά βοηθά το σώμα να αρχίσει να ηρεμεί.

Αν δείτε ότι η ένταση παραμένει στο ίδιο επίπεδο για καιρό ή σας δυσκολεύει να λειτουργήσετε στοιχειωδώς, θα ήταν πολύ βοηθητικό να μιλήσετε με έναν ειδικό. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η υποστήριξη δεν είναι πολυτέλεια αλλά ουσιαστικό εργαλείο για να επεξεργαστείτε αυτό που συνέβη και να επανέλθετε σταδιακά.

Αυτή τη στιγμή βρίσκεστε στην «κορυφή» του πόνου. Δεν θα μείνει έτσι για πάντα, ακόμη κι αν τώρα αυτό μοιάζει αδιανόητο. Read more

Καλησπέρα σας.
Είναι απόλυτα αναμενόμενο να βιώνετε αυτά τα συμπτώματα μετά από μια τόσο μακροχρόνια κοινή πορεία. Οι κρίσεις πανικού που περιγράφετε αποτελούν μια έντονη σωματική έκφραση του άγχους του αποχωρισμού. Σε αυτή τη φάση, προέχει να δημιουργήσουμε για εσάς ένα δίχτυ ασφαλείας. Το κλάμα είναι μια απαραίτητη εκτονωτική διαδικασία για το πένθος σας. Θα δουλέψουμε μαζί, εάν το επιθυμείτε, για να κατανοήσουμε αυτούς τους φόβους και να αναπτύξουμε τεχνικές διαχείρισης του πανικού, ώστε να ανακτήσετε σταδιακά τον έλεγχο της ζωής σας. Μην ξεχνάτε ότι η επούλωση απαιτεί χρόνο και αυτοσυγκράτηση.

Αυτό που βιώνετε είναι μια έντονη μορφή πένθους. Δεν είναι απλώς ένας χωρισμός, είναι απώλεια σχέσης, καθημερινότητας, ταυτότητας. Το σώμα και το νευρικό σας σύστημα αντιδρούν σαν να υπάρχει απειλή, γι’ αυτό εμφανίζονται κρίσεις πανικού, έντονο κλάμα και φόβος.
Είναι σημαντικό να μην πιέζετε τον εαυτό σας να το ξεπεράσετε. Εννέα χρόνια σχέσης χρειάζονται χρόνο για να επεξεργαστούν. Το κλάμα είναι μέρος του πένθους, όχι ένδειξη αδυναμίας.
Εάν ο καιρός περνάει και αυτή η κατάσταση δεν καλυτερεύει καλό θα ήταν να ζητήσετε υποστήριξη από ειδικό. Η υποστήριξη θα σας βοηθήσει να διαχειριστείτε αυτό που νιώθετε και να σταθεροποιηθείτε συναισ...θηματικά. Read more