Πανελλήνιες και έντονο άγχος με κρίσεις πανικού: πότε χρειάζονται φάρμακα;

Αυτό που περνάς είναι έντονο άγχος εξετάσεων, όχι αδυναμία. Η σκέψη «αν δεν τα πάω τέλεια, είμαι άχρηστη» είναι «όλα ή τίποτα» και τελικά σε εμποδίζει από το να αποδώσεις όπως μπορείς.

Δοκίμασε να τη δεις πιο ρεαλιστικά:
«Θέλω να τα πάω καλά, αλλά δεν χρειάζεται να είμαι τέλεια για να αξίζω ή για να πετύχω».

Στη διάρκεια των προσομοιώσεων, μην προσπαθείς να εξαλείψεις το άγχος. Προσπάθησε να γράφεις ακόμα κι όταν αυτό υπάρχει.

Στόχος δεν είναι να φύγει το άγχος, αλλά να μπορείς να λειτουργείς ακόμα κι όταν αυτό υπάρχει .

Εάν το άγχος σας είναι πλέον δυσλειτουργικό και μη διαχειρίσιμο ίσως τότε να συζητήσετε το ενδεχόμενο φαρμακευτικής αγωγής. Ωστόσο, εν μέσω Πανελλαδικών δεν θα το συνιστούσα καθώς επηρεάζουν τη συγκέντρωση και μπορεί να φέρουν υπνηλία. Θα σας πρότεινα κατά πρώτον να επικεντρωθείτε με την ψυχολόγο σας στο γιατί έχετε συνδέσει την έλλειψη τελειότητας με την αχρηστία και κατά δεύτερον να επιδιώξετε να τρέφεστε σωστά, να κοιμάστε αρκετά και όσο μπορείτε να γυμνάζεστε ώστε να αποφορτίζεστε από το στρες. Σε κάθε περίπτωση αυτή την περίοδο είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο να έχετε άγχος και να βιώνετε έντονα συναισθήματα ή να ξεσπάτε σε κλάματα. Εί...ναι μια φάση που θα περάσει κι όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των Πανελληνίων, να θυμάστε ότι δεν καθορίζουν την πορεία της ζωής σας, καθώς λύσεις κι εναλλακτικές υπάρχουν. Read more

Αρχικά να σου ευχηθώ καλή επιτυχία στον "μαραθώνιο" που έχεις να τρέξεις στις εξετάσεις σου. Αλλά εσύ έχεις βαλει έναν δυσκολότερο στόχο. Να είσαι σε όλα "τέλεια" και όχι μόνο αυτό αλλά πιστεύεις πως είσαι και "άχρηστη" όταν δεν το πετυχαινεις. Δεν αγχώνεσαι μόνο για τις Πανελλήνιες.
Αγχώνεσαι για το τι σημαίνει για εσένα το αποτέλεσμα των Πανελληνίων΄, για το ποια είσαι.
Όταν το “λάθος” ισοδυναμεί με “δεν αξίζω”, τότε το σώμα δεν μπορεί να μείνει ήρεμο. Για το νευρικό σύστημα δεν είναι απλώς εξετάσεις, είναι “κρίση ύπαρξης”.
Για αυτό δεν σε βοηθούν οι τεχνικές . Γιατί και αυτές τις βλέπεις σαν κάτι π...ου πρεπει να το πετύχεις.
Και ναι τα φάρμακα μπορούν να μειώσουν την ένταση των συμπτωμάτων σε κάποιες περιπτώσεις αλλά δεν αλλάζουν την εσωτερική πεποίθηση σου “αν δεν είμαι τέλεια, δεν αξίζω”. Και αυτό είναι που τροφοδοτεί το άγχος σου.
Ο ψυχίατρος είναι ο μόνος κατάλληλος να συνταγογραφήσει φάρμακα αλλά έχεις να το δεις όχι ως λύση που θα σε σώσει, αλλά ως υποστηρικτικό εργαλείο μαζί με την ψυχοθεραπεία, όχι αντί γι’ αυτήν.
Θα σου πρότεινα και ομαδική ψυχοθεραπεία νέων μόλις ενηλικιωθείς, όπου θα μπορέσεις να "καθρεφτιστείς" μέσα από τις εμπειρίες και άλλων ανθρώπων στην ίδια ή παρόμοια φαση ζωής.
Είμαι στην διάθεσή σου. Καλή δύναμη! Read more

Δεν σημαίνει αδυναμία ούτε «τρέλα». Χρειάζεται άμεσα αξιολόγηση από ψυχίατρο, ειδικά τώρα πριν τις εξετάσεις. Τα φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν προσωρινά ή συνολικά, αν κριθούν κατάλληλα. Συνέχισε φυσικά με την ψυχολόγο και μίλα σήμερα στους γονείς σου.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα
«Αυτό που περιγράφεις είναι πολύ έντονο άγχος και φαίνεται πόσο σε πιέζει αυτή η περίοδος. Τα συμπτώματα που λες (κλάμα, δυσκολία στην αναπνοή) είναι τρόπος του σώματος να αντιδρά όταν το άγχος φτάνει πολύ ψηλά — όσο τρομακτικό κι αν είναι, δεν είναι επικίνδυνο.

Πολλοί μαθητές πριν από τις εξετάσεις βιώνουν κάτι αντίστοιχο, ειδικά όταν βάζουν στον εαυτό τους πολύ υψηλές απαιτήσεις. Η σκέψη ότι “πρέπει να τα πάω τέλεια αλλιώς δεν αξίζω” μπορεί να αυξάνει ακόμη περισσότερο την πίεση και το άγχος.

Το ότι ήδη απευθύνεσαι σε ψυχολόγο είναι πολύ σημαντικό βήμα. Αν νιώθεις ότι οι τεχνικές που έ...χεις δοκιμάσει δεν σε βοηθούν, αξίζει να το συζητήσεις ανοιχτά μαζί της, ώστε να βρείτε έναν τρόπο που να σου ταιριάζει περισσότερο ή να εστιάσετε και στην πίεση που βάζεις στον εαυτό σου.

Σε στιγμές έντονου άγχους, μερικές φορές βοηθούν πολύ απλές ασκήσεις “γείωσης”, όπως να στρέψεις την προσοχή σου στο περιβάλλον σου (π.χ. να εντοπίσεις 5 πράγματα που βλέπεις, 4 που αγγίζεις κ.λπ.), ώστε να ηρεμήσει λίγο το σώμα.

Σε σχέση με τα φάρμακα, είναι κάτι που μπορεί να αξιολογήσει μόνο ένας ψυχίατρος. Αν νιώθεις ότι δυσκολεύεσαι τόσο πολύ, θα ήταν καλό να το συζητήσεις με την ψυχολόγο σου, για να σε καθοδηγήσει υπεύθυνα.

Δεν είσαι μόνη σε αυτό.
ΔΕΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΤΑΙ Η ΑΞΙΑ ΣΟΥ ΑΠΟ ΕΝΑ ΒΑΘΜΟ .
Κατανοώ πώς το αποτέλεσμα των εξετάσεων είναι οι κόποι σου , οι στόχοι σου οχι ομως η ΑΞΙΑ σου
Αυτό που περνάς είναι δύσκολο, αλλά υπάρχουν τρόποι να στηριχθείς και να το διαχειριστείς.»

Και το πιο σημαντικό :
Είναιότι δεν το κρατάς μέσα σου .
Αυτό είναι ένα πολύ Ουσιαστικά Βήμα.»
Καλή Επιτυχία στις εξετάσεις σου Read more

Τα φάρμακα δεν είναι η λύση στο πρόβλημα ,δεν είναι θεραπεία .Απλώς ηρεμούν σε κάποιες περιπτώσεις τα συμπτώματα για λίγο. Η μη επίτευξη των στόχων μας ,η αποτυχία όπως και η χαρά είναι δικαίωμα όλων εξίσου όπως έχουμε δικαίωμα όλοι στο οξυγόνο . Μέσα στα αρνητικά μας ή στις αποτυχίες μας έχουμε όλοι και θετικά. Ο επαναπροσδιορισμός του στόχου σας ,θα βοηθήσει για αρχή ,δηλαδή τί σας εξυπηρετεί να έχετε θέσει το "τέλειο" ως μόνο αποδεκτό αποτέλεσμα ; Τί σημαίνει για εσάς να μη γράψετε τέλεια; Χρήσιμοι είμαστε όλοι οι άνθρωποι από τη στιγμή της γέννησής μας χωρίς να χρειάζεται να το αποδεικνύουμε σε κανένα .Δεν έχετε μόνο ελαττώματα ...έχετε και πολλές ομορφιές μέσα σας .Να τις υπερασπιστείτε. Απέργη Κ. Read more

Είναι απόλυτα κατανοητό να νιώθεις έτσι. Οι Πανελλήνιες είναι μια δοκιμασία που ασκεί τεράστια πίεση και αυτό που περιγράφεις —τα ξεσπάσματα, τα νεύρα, η δυσκολία στην ανάσα— είναι το σώμα σου που σου φωνάζει ότι έχει κουραστεί υπερβολικά. Ωστόσο, αναφέρεις κάτι πολύ σημαντικό: ότι έχεις πείσει τον εαυτό σου πως αν δεν τα πας τέλεια, είσαι άχρηστη. Αυτή η σκέψη είναι ένας 'μηχανισμός παγίδευσης'. Όταν βάζεις τον πήχη στο 'τέλειο ή τίποτα', το μυαλό σου το εισπράττει ως απειλή επιβίωσης. Η αξία σου ως άνθρωπος είναι δεδομένη και δεν κρίνεται από ένα γραπτό, όσο σημαντικό κι αν φαίνεται τώρα. Σχετικά με τα φάρμακα, είναι μια συζ...ήτηση που πρέπει να γίνει αποκλειστικά με έναν ψυχίατρο, ο οποίος μπορεί να αξιολογήσει αν χρειάζεσαι μια προσωρινή υποστήριξη για να διαχειριστείς τα σωματικά συμπτώματα. Ωστόσο, θυμήσου ότι το φάρμακο βοηθά στο σύμπτωμα· η ρίζα του άγχους σου παραμένει η αυστηρή κριτική που ασκείς στον εαυτό σου.
Δεν είσαι μόνη σε αυτό και δεν είσαι 'προβληματική' επειδή δεν λειτουργούν οι αναπνοές. Απλά το σύστημα ασφαλείας σου έχει υπερθερμανθεί. Δώσε στον εαυτό σου το δικαίωμα να είναι απλά ένας μαθητής που προσπαθεί, και όχι μια μηχανή που πρέπει να αγγίξει την τελειότητα.
Παραμένω στη διάθεσή σας 🙏🏼 Read more

Πολύ ισχυρή μέθοδος είναι η Κλινική Προτασιακή Ύπνωση.

καλησπέρα σας.. μπορούμε να το δουλέψουμε μαζί και με τεχνικές, αλλά και με την αλλαγή τρόπου σκέψης.. μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου προκειμένου να το δούμε συγκεκριμένα για την δική σας περίπτωση

Από αυτά που γράφεις φαίνεται ότι δεν είναι απλώς άγχος εξετάσεων — το σώμα σου έχει φτάσει σε σημείο υπερφόρτωσης, γι’ αυτό και δυσκολεύεσαι να αναπνεύσεις και ξεσπάς σε κλάματα.
Ταυτόχρονα, ακούγεται σαν να έχεις βάλει στον εαυτό σου έναν πολύ αυστηρό όρο: ότι αν δεν τα πας τέλεια, τότε δεν αξίζεις. Με έναν τέτοιο “κανόνα”, είναι σχεδόν αναμενόμενο το άγχος να γίνεται τόσο έντονο.
Οι πανελλήνιες είναι σημαντικές, αλλά δεν μπορούν να καθορίσουν την αξία σου — όσο κι αν αυτή τη στιγμή μοιάζει έτσι.
Σε σχέση με τα φάρμακα, είναι λογικό να τα σκέφτεσαι όταν νιώθεις ότι τίποτα δεν σε βοηθά. Αυτό όμως είναι κάτι που χρειάζεται αξιολόγ...ηση από ψυχίατρο, και συνήθως λειτουργεί καλύτερα σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία — ειδικά όταν υπάρχει τόσο έντονη αυτοκριτική.
Ίσως θα είχε νόημα να μοιραστείς με την ψυχολόγο σου ακριβώς αυτό που περιγράφεις εδώ: ότι οι τεχνικές δεν σου “πιάνουν” και ότι μέσα σου υπάρχει αυτή η πολύ απόλυτη σκέψη.
Μέχρι τότε, στις στιγμές που ανεβαίνει πολύ το άγχος, δοκίμασε να μη ζορίζεις την αναπνοή σου να γίνει βαθιά — συχνά βοηθά περισσότερο να αφήσεις την αναπνοή όπως έρχεται και απλώς να επιμηκύνεις λίγο την εκπνοή ή να στρέψεις την προσοχή σου σε κάτι σταθερό στο σώμα σου (π.χ. τα πόδια στο έδαφος) Read more

Καλησπέρα!!!
Καταρχάς, είναι απόλυτα κατανοητό αυτό που βιώνεις. Αυτό που περιγράφεις στις προσομοιώσεις δεν είναι απλώς «άγχος», αλλά κρίσεις πανικού που τροφοδοτούνται από μια πολύ συγκεκριμένη πεποίθηση, ότι δηλαδή η αξία σου ως ανθρώπους εξισώνεται με τον βαθμό σου. Θα σε παρακαλέσω να εστιάσεις στα ακόλουθα και, αν θέλεις, διατίθεμαι για μια δωρεάν συνεδρία, αν μπορώ να σε βοηθήσω.

1. Αμφισβήτηση του «Όλα ή Τίποτα» --> Το πρόβλημα δεν είναι το μάθημα, αλλά ο κανόνας που έχεις βάλει: «Αν δεν γράψω τέλεια = Είμαι άχρηστη». Αυτή η σκέψη είναι ο «δήμιος» της ηρεμίας σου. Η πραγματικότητ...α είναι η ακόλουθη, δηλαδή ότι οι Πανελλήνιες είναι ένας διαγωνισμός, μια διαδικασία κατάταξης, και όχι ένα τεστ νοημοσύνης ή αξίας. Το ότι δυσκολεύεσαι να πάρεις ανάσα δείχνει ότι το σώμα σου αντιδρά σε μια «απειλή θανάτου» που έχει πλάσει το μυαλό σου γύρω από το αποτέλεσμα.
2. Το θέμα της φαρμακευτικής αγωγής --> Είναι θετικό που σκέφτεσαι λύσεις, αλλά τα φάρμακα για το άγχος (αγχολυτικά) σε αυτή τη φάση μπορεί να έχουν παρενέργειες (υπνηλία, μειωμένη συγκέντρωση) που δεν θα σε βοηθήσουν στο διάβασμα. Τι να κάνεις? Συζήτησέ το με την ψυχολόγο σου. Υπάρχουν φυτικά σκευάσματα ή ήπια συμπληρώματα (π.χ. μαγνήσιο, βαλεριάνα) που βοηθούν χωρίς να επηρεάζουν τη διαύγεια. Μην πάρεις τίποτα μόνη σου.
3. Γιατί δεν δουλεύουν οι τεχνικές; --> Οι αναπνοές μπορεί να μην δουλεύουν, γιατί τις χρησιμοποιείς σαν «πυροσβεστήρα», ενώ η φωτιά (η σκέψη ότι είσαι άχρηστη) καίει ακόμα.
Δοκίμασε την επόμενη φορά που θα νιώσεις ότι πνίγεσαι, να μην παλέψεις να πάρεις ανάσα. Πες στον εαυτό σου: «Είμαι αγχωμένη, είναι απλώς αδρεναλίνη, δεν παθαίνω τίποτα, θα περάσει». Αποδέξου το συναίσθημα αντί να το πολεμάς.
4. Πρακτικές συμβουλές για τον μήνα που μένει --> Μίλα στους δικούς σου: Αν κρατάς την εικόνα της «ψύχραιμης» ενώ μέσα σου καταρρέεις, η πίεση διπλασιάζεται. Άστους να σε δουν να κλαις, πες τους ότι φοβάσαι.

Ύπνος και αποφόρτιση --> αν δεν κοιμάσαι, το νευρικό σου σύστημα είναι στα όρια κατάρρευσης. Μετά τις 10 το βράδυ, κλείσε τα βιβλία. Το «Σενάριο Β» --> σκέψου τι θα γίνει, αν δεν γράψεις «τέλεια». Θα καταστραφεί η ζωή σου; Όχι. Υπάρχουν άλλες σχολές, υπάρχει η δεύτερη χρονιά, υπάρχουν χίλιοι δρόμοι. Το «τέλεια» είναι ο εχθρός του «καλά».

Τι να πεις στην ψυχολόγο σου στην επόμενη συνεδρία --> Νιώθω ότι οι τεχνικές αναπνοής δεν αρκούν, γιατί η ανάγκη μου για τελειότητα με πνίγει. Θέλω να δουλέψουμε πάνω στην αυτοπεποίθησή μου και όχι μόνο στο πώς να ηρεμώ το σώμα μου».

Είσαι πολύ παραπάνω από ένα γραπτό στα Μαθηματικά. Μην επιτρέπεις σε μια εξέταση να σου κλέψει την ανάσα.

Πώς νιώθεις με την ιδέα να συζητήσεις με τους γονείς σου για το πόσο πραγματικά πιέζεσαι αυτή τη στιγμή; Read more