Τι συμβαίνει όταν περνάω όλη μέρα στο διαδίκτυο και νιώθω κούραση και δυσφορία;

Αυτό που περιγράφετε μοιάζει σαν να έχετε «κολλήσει» σε μια κατάσταση εσωτερικής κόπωσης και απομάκρυνσης από πράγματα που θα μπορούσαν να σας δώσουν ζωντάνια ή νόημα. Το ασταμάτητο σκρολάρισμα πολλές φορές λειτουργεί σαν ένας τρόπος να γεμίζει ο χρόνος και να αποφεύγεται μια βαθύτερη δυσφορία ή κούραση που υπάρχει μέσα μας. Όσο όμως μένει αυτός ο κύκλος, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να κινητοποιηθεί κανείς και αρχίζει να νιώθει εγκλωβισμένος. Δεν δείχνει αδιαφορία ή «τεμπελιά», αλλά μια ψυχική δυσκολία που χρειάζεται κατανόηση και φροντίδα.

Αυτό που περιγράφετε φαίνεται να συνδέεται με έναν χρόνιο κύκλο αποφυγής και παθητικότητας, ο οποίος συχνά συναντάται σε άτομα με καταθλιπτική συμπτωματολογία. Η πολύωρη ενασχόληση με το διαδίκτυο και το ακατάπαυστο scrolling λειτουργούν συχνά ως τρόπος προσωρινής αποφόρτισης ή «αποσύνδεσης» από δυσάρεστα συναισθήματα, όμως μακροπρόθεσμα ενισχύουν την αδράνεια, την ψυχική κόπωση και το αίσθημα κενού. Το γεγονός ότι η κατάσταση διαρκεί χρόνια και συνοδεύεται από δυσφορία και αίσθηση αδυναμίας αλλαγής δείχνει ότι πιθανόν δεν πρόκειται απλώς για έλλειψη θέλησης ή βαρεμάρα, αλλά για ένα μοτίβο που χρειάζεται ψυχολογική αξιολόγηση και πα...ρέμβαση.

Η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT) μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά, καθώς εστιάζει τόσο στις αρνητικές σκέψεις («δεν έχω τι να κάνω», «δεν μπορώ να ξεκολλήσω») όσο και στις συμπεριφορές αποφυγής που συντηρούν το πρόβλημα. Μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία το άτομο μαθαίνει να αναγνωρίζει τους μηχανισμούς που το κρατούν εγκλωβισμένο, να μειώνει τη λειτουργία του διαδικτύου ως μέσο αποφυγής και να επανεντάσσει σταδιακά δραστηριότητες που ενισχύουν την ενέργεια, τη διάθεση και την αίσθηση προσωπικού ελέγχου. Read more

Αυτό που περιγράφεις δεν είναι απλή τεμπελιά· μοιάζει περισσότερο με χρόνια ψυχική εξάντληση και αποφυγή. Το συνεχές scrolling λειτουργεί σαν προσωρινή ανακούφιση, αλλά τελικά ενισχύει την απάθεια, την κόπωση και το αίσθημα κενού.

Όταν αυτό κρατά χρόνια και νιώθεις ότι «δεν μπορείς να ξεμπλέξεις», συνήθως το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη θέλησης, αλλά κάτι βαθύτερο που χρειάζεται να κατανοηθεί σωστά. Και πολλές φορές ο άνθρωπος το αντιλαμβάνεται πραγματικά μόνο όταν αρχίζει να το δουλεύει ουσιαστικά με έναν ειδικό.

Καλησπέρα σας. Από αυτά που γράφετε καταλαβαίνω, ότι εδώ και καιρό έχει περιοριστεί σημαντικά η όρεξή σας να κάνετε πράγματα. Σαν να μην βρίσκετε νόημα σε δραστηριότητες που παλαιότερα απολαμβάνατε; Ή σας φαίνονται πιο δύσκολα πράγματα, που πιο παλιά κάνατε εύκολα και πιθανώς ευχάριστα; Τέτοιες περίοδοι μπορεί να συμβούν στον καθένα μας, συνήθως με κάποια αφορμή, αλλά μπορεί και να προκύψουν σταδιακά, χωρίς συγκεκριμένη αιτία. Αλήθεια, θα μπορούσατε να βρείτε κάποιον «λόγο» ή «αφετηρία» αυτού που βιώνετε; Θα μπορούσε να είναι κάποιο συμβάν ή η συσσώρευση πολλών μικρότερων ή και μεγαλύτερων δυσάρεστων εμπειριών… Το ότι φτάν...ετε στο σημείο να αναζητήσετε συμβουλή μου δείχνει δύο σημαντικά δεδομένα: πρώτον, ότι πλησιάζετε σε ένα «σημείο», όπου αυτό που αισθάνεστε πάει να γίνει δυσβάσταχτο, και δεύτερον, ότι έχετε το κουράγιο να αναζητήσετε κάποια εναλλακτική, ώστε «κάτι να αλλάξει». Και ένα πολύ σημαντικό βήμα εδώ αφορά το να «μοιραστείτε» κάπως αυτό που σας συμβαίνει, να μιλήσετε γι’ αυτό και ν’ αρχίσετε να αποκωδικοποιείτε τη σημασία του. Υπάρχουν γύρω σας άνθρωποι, που ίσως θα ήταν σε θέση να σας ακούσουν; Που να τους εμπιστεύεστε και να αισθάνεστε, ότι έχουν το ενδιαφέρον να ανταποκριθούν; Συχνά φοβόμαστε να μοιραστούμε τις πιο «δύσκολες» πλευρές μας με τους κοντινούς μας, σκεπτόμενοι να μην τους «βαρύνουμε» ή το πού θα μπορούσε να οδηγήσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ωστόσο είναι εκπληκτικό το πόσο μεγάλη στήριξη και ανακούφιση μπορούμε να βρούμε, εάν απλώς κουβεντιάσουμε με κάποιον που ενδιαφέρεται να μας ακούσει. Ένα τηλεφώνημα, μια βόλτα, μια επίσκεψη.. Εάν αυτό είναι κάτι που έχετε δοκιμάσει ήδη ή εάν δεν βρίσκετε «νόημα» στην ιδέα, τότε πιθανώς να σας βοηθήσει περισσότερο η επαφή με κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας. Κάτι που μάλιστα θα σας πρότεινα, στην περίπτωση που βλέπετε τις δυσκολίες αυτές να γίνονται εντονότερες… Read more

Μοιάζει με φαύλο κύκλο αποφυγής, υπερδιέγερσης από το διαδίκτυο και μειωμένης κινητοποίησης. Συχνά σχετίζεται με αγχώδη ή καταθλιπτική συμπτωματολογία και δυσκολία εκτελεστικών λειτουργιών. Η συνεχής κούραση ενισχύει την αδράνεια. Θεραπευτικά χρειάζεται δομή, σταδιακή ενεργοποίηση και διερεύνηση υποκείμενης διάθεσης ή άγχους.

Αυτό που βιώνεις είναι ένας φαύλος κύκλος ψηφιακού εθισμού και έλλειψη κινήτρου. Η διαρκής κόπωση και η δυσφορία που νιώθεις δεν οφείλονται σε πραγματική έλλειψη ενέργειας, αλλά στην υπερφόρτιση του εγκεφάλου από το ακατάπαυστο σκρολάρισμα. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να αισθάνεσαι παγιδευμένη μετά από χρόνια, όμως το γεγονός ότι αναγνωρίζεις το πρόβλημα και αναζητάς λύση είναι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα για την αλλαγή.

Μπορεί αυτό που σας συμβαίνει να είναι στο πλαίσιο καταθλιπτικού επεισοδίου ή έλλειψης κινήτρου που αποτρέπει την οποία κινητοποίηση. Η ψυχοθεραπεία θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα ευεργετική. Σε πρακτικό επίπεδο χρειάζεται να μειώσετε τις ώρες που περνατε στο κινητό σας, ακόμα κι αν βαριεστε οικτρά, και να βγείτε έξω ακόμα κι αν δεν έχετε καμία όρεξη. Περπατήστε, ακούστε μουσική, πηγαίντε στην παραλία ή κάπου κοντά στη φύση. Στην αρχή μπορεί να δυσκολευτείτε πολύ, αλλά για να βγείτε από αυτή την κατάσταση δεν μπορείτε να περιμένετε να σας έρθει όρεξη για να κάνετε πράγματα, καθώς στην περίπτωσή σας η όρεξη θα έρθει κάνοντας πράγματα. Θα μπορο...ύσατε να ζήτησε βοήθεια και από κάποια φίλη, ξαδέρφη, αδερφή ή την μητέρα σας τουλάχιστον για αρχή να σας κινητοποιεί να βγαίνετε απ' το σπίτι. Read more

Καλησπέρα σας.

Αυτό που περιγράφετε δεν ακούγεται απλώς σαν «τεμπελιά» ή σαν έλλειψη θέλησης. Όταν ένας άνθρωπος περνά πολλές ώρες σκρολάροντας, δεν βγαίνει έξω, νιώθει διαρκή κούραση και μετά ενοχές ή δυσφορία για τη μέρα που χάθηκε, συνήθως έχει δημιουργηθεί ένας κύκλος που δύσκολα σπάει μόνο με το «αύριο θα το αλλάξω».

Το διαδίκτυο μπορεί να λειτουργεί σαν ένας τρόπος αποφυγής ή προσωρινής ανακούφισης. Δεν χρειάζεται να έχετε κάτι συγκεκριμένο να κάνετε εκεί· πολλές φορές αρκεί ότι σας κρατά μακριά από τη δυσφορία, τη μοναξιά, το άγχος, την ανία ή την αίσθηση ότι δεν ξέρετε από πού να ξεκινήσετε. ...Το πρόβλημα είναι ότι όσο περισσότερο μένετε σε αυτόν τον κύκλο, τόσο λιγότερη ενέργεια και διάθεση φαίνεται να υπάρχει για κάτι διαφορετικό.

Θα σας πρότεινα να μην το αντιμετωπίσετε μόνο ως θέμα «πειθαρχίας». Αφού συμβαίνει χρόνια και σας προκαλεί τόσο έντονη δυσφορία, θα είχε νόημα να το δουλέψετε με έναν ψυχολόγο/ψυχοθεραπευτή, ώστε να δείτε τι υπάρχει κάτω από αυτή την απόσυρση: χαμηλή διάθεση, άγχος, αίσθημα κενού, δυσκολία στις κοινωνικές επαφές ή κάτι άλλο.

Πρακτικά, δεν θα ξεκινούσα με μεγάλους στόχους τύπου «από αύριο αλλάζω ζωή». Θα ξεκινούσα με κάτι πολύ μικρό και συγκεκριμένο: δέκα λεπτά έξω από το σπίτι, ένα σταθερό πράγμα μέσα στη μέρα χωρίς κινητό, μια μικρή υποχρέωση εκτός σπιτιού, ακόμη κι αν δεν υπάρχει διάθεση. Η διάθεση πολλές φορές δεν προηγείται· έρχεται αφού αρχίσει να κινείται λίγο η καθημερινότητα.

Και για να απαντήσω στην ερώτησή σας: δεν μπορώ να πω από εδώ ακριβώς «τι σας συμβαίνει», αλλά φαίνεται ότι έχετε εγκλωβιστεί σε έναν κύκλο απόσυρσης και παθητικής χρήσης του διαδικτύου που σας ταλαιπωρεί. Αυτό μπορεί να δουλευτεί, αρκεί να μη μείνετε μόνη σας προσπαθώντας απλώς να το κόψετε με τη δύναμη της θέλησης. Read more

Καλησπέρα σας,
Αρχικά θα ήθελα λίγο να καταλάβω μέσα σε ποιο πλαίσιο συμβαίνει όλο αυτό στη ζωή σας αυτή την περίοδο.
Για παράδειγμα:

εργάζεστε;
σπουδάζετε;
μένετε με οικογένεια ή μόνη;
υπάρχουν άνθρωποι γύρω σας ή έχετε απομονωθεί αρκετά;

Επίσης αναρωτιέμαι:
υπάρχει αυτή τη στιγμή κάποιο κίνητρο, κάποιος στόχος ή κάτι που να σας δίνει ενδιαφέρον ή αίσθηση νοήματος μέσα στην καθημερινότητα;

Το ρωτώ γιατί πολλές φορές η συνεχής παραμονή στο διαδίκτυο και το ατελείωτο scrolling δεν είναι απλώς “τεμπελιά” ή έλλειψη θέλησης, αλλά μπορεί να λειτουργεί σαν:

αποφυγή,
αποσύνδεση,
τρ...όπος να “μουδιάζει” κάποιος ψυχικά,
ή ένδειξη ψυχικής εξάντλησης, άγχους ή και καταθλιπτικής διάθεσης.

Θα είχε επίσης σημασία να δούμε:

από πότε περίπου ξεκίνησε αυτή η κατάσταση,
αν προηγήθηκε κάποιο γεγονός ή περίοδος πίεσης,
και αν σταδιακά άρχισε να μειώνεται η ενέργεια και η επαφή με πράγματα που παλιότερα σας έδιναν χαρά.

Παρόλα αυτά, θέλω να σας πω κάτι πολύ σημαντικό:
το γεγονός ότι μπορείτε σήμερα να αναγνωρίσετε ότι δυσκολεύεστε και να ζητήσετε βοήθεια, είναι ήδη ένα πρώτο και ουσιαστικό βήμα.
Συνήθως όταν κάποιος αρχίζει να “παγώνει” μέσα σε μια τέτοια καθημερινότητα, νιώθει ότι δεν μπορεί να ξεφύγει ποτέ από αυτό. Όμως η κατάσταση αυτή δεν σημαίνει ότι δεν αλλάζει.

Με σταδιακά μικρά βήματα, κατανόηση του τι πραγματικά συμβαίνει ψυχικά και την κατάλληλη υποστήριξη, μπορεί κάποιος να ξαναβρεί σιγά σιγά ενέργεια, σύνδεση με τον εαυτό του και νόημα στην καθημερινότητα. Read more

Καλησπέρα σας ενδεχομένως να υπάρχουν συμπτώματα γενικευμένου άγχους χρειάζεται να γίνει αξιολόγηση και εκτίμηση από ψυχοθεραπευτή. Μια ενέργεια που μπορεί να σας βοηθήσει είναι η έναρξη ψυχοθεραπείας

Αυτό που περιγράφετε ακούγεται πολύ δύσκολο και πιθανόν δεν έχει να κάνει απλώς με “τεμπελιά” ή έλλειψη θέλησης. Όταν κάποιος μένει για μεγάλο διάστημα σε έναν κύκλο απομόνωσης, scrolling και αδράνειας, συχνά υπάρχει από πίσω ψυχική εξάντληση, αποσύνδεση ή και καταθλιπτική συμπτωματολογία.

Το scrolling πολλές φορές λειτουργεί σαν ένας τρόπος να αποφεύγουμε προσωρινά τη δυσφορία, όμως τελικά μας αφήνει ακόμη πιο κουρασμένους και απομονωμένους. Από τη στιγμή που σας συμβαίνει χρόνια και νιώθετε ότι δυσκολεύεστε να βγείτε από αυτό μόνη σας, θα ήταν σημαντικό να το διερευνήσετε πιο ουσιαστικά μέσα σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο, ώστε να κατα...νοήσετε τι συντηρεί αυτό το μοτίβο και πώς μπορείτε σταδιακά να ξανασυνδεθείτε με την καθημερινότητά σας. Read more

Καλησπέρα σας,

Αυτό που περιγράφετε πολλές φορές δεν είναι απλή «τεμπελιά» ή έλλειψη θέλησης, όσο κι αν ίσως έτσι το ερμηνεύετε εσείς μετά από χρόνια. Όταν κάποιος περνά μεγάλο διάστημα αποσυνδεδεμένος από την καθημερινότητα, χωρίς κίνητρο, χωρίς χαρά ή με αίσθηση κενού, το διαδίκτυο και το ατελείωτο scrolling συχνά λειτουργούν σαν ένας τρόπος να γεμίσει ο χρόνος χωρίς να χρειάζεται πραγματική ψυχική ενέργεια.

Το δύσκολο είναι ότι αυτή η κατάσταση συνήθως αυτοτροφοδοτείται. Όσο περισσότερο μένει κανείς μέσα, χωρίς επαφή με δραστηριότητες, ανθρώπους ή αίσθηση νοήματος, τόσο περισσότερο μειώνεται η ενέργεια και η πρω...τοβουλία. Και μετά το ίδιο το scrolling γίνεται ένας τρόπος αποφυγής της δυσφορίας, της μοναξιάς, του άγχους ή της αίσθησης ότι «δεν ξέρω τι να κάνω με τη ζωή μου».

Το ότι λέτε κάθε μέρα «θα βγω» αλλά τελικά δεν το κάνετε, πιθανόν δείχνει ότι υπάρχει μέσα σας μια επιθυμία για αλλαγή, αλλά ταυτόχρονα και μια μεγάλη ψυχική κόπωση ή μπλοκάρισμα. Αρκετοί άνθρωποι σε παρόμοια κατάσταση νιώθουν ότι θέλουν να ζήσουν διαφορετικά, αλλά όταν έρχεται η στιγμή να κινηθούν, όλα μοιάζουν άδεια, απαιτητικά ή χωρίς νόημα.

Από την άλλη, το ότι αυτό συμβαίνει χρόνια και συνοδεύεται από κούραση, δυσφορία και αίσθηση αδυναμίας να ξεμπλέξετε, ίσως δείχνει ότι δεν πρόκειται μόνο για «κακή συνήθεια». Πιθανόν υπάρχει και ψυχική εξάντληση, χαμηλή διάθεση, άγχος, απογοήτευση ή μια βαθύτερη αποσύνδεση από τον εαυτό και τη ζωή γύρω σας.

Ίσως το σημαντικότερο αυτή τη στιγμή να μην είναι να πιέσετε τον εαυτό σας να αλλάξει απότομα, αλλά να αρχίσετε να καταλαβαίνετε τι ακριβώς καλύπτει αυτή η ακινησία. Γιατί πολλές φορές πίσω από το «βαριέμαι» υπάρχει εξάντληση, φόβος, ματαίωση ή η αίσθηση ότι τίποτα δεν θα δώσει πραγματικά ικανοποίηση.

Πιθανόν θα βοηθούσε και μια πιο οργανωμένη ψυχοθεραπευτική υποστήριξη, ιδιαίτερα αν νιώθετε ότι η ζωή σας έχει αρχίσει να μικραίνει γύρω από την οθόνη και την απομόνωση. Συνήθως τέτοιες καταστάσεις δεν αλλάζουν μόνο με «πειθαρχία», αλλά όταν αρχίσει σταδιακά να ξαναχτίζεται επαφή με ανάγκες, επιθυμίες, ρυθμό και αίσθηση νοήματος.

Με εκτίμηση,
Ι.Μ.Θ. Read more