Κόμπος στο λαιμό, δυσκολία στο φαγητό, τελειομανία, λύσεις;

Ο κόμπος στο λαιμό χωρίς οργανική αιτία μπορεί να σχετίζεται με άγχος, τελειομανία ή ψυχολογικό στρες, γνωστό και ως σύνδρομο Globus. Είναι σημαντικό να συνεχίσετε τη θεραπεία με ψυχολόγο, αλλά ταυτόχρονα να ενημερώσετε παιδίατρο ή ΩΡΛ για να αποκλειστούν οργανικές αιτίες και να βρεθούν ασφαλείς τρόποι διατροφής.

Καλησπέρα σας και ευχαριστώ που το μοιράζεστε.
Αυτό που περιγράφετε μπορεί πράγματι να σχετίζεται με έντονο άγχος ή τελειομανία, ειδικά σε μια τόσο απαιτητική περίοδο όπως η Γ' Λυκείου. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ότι η δυσκολία στην κατάποση επιμένει για έναν μήνα και την έχει οδηγήσει στο να τρέφεται μόνο με αλεσμένες τροφές, αξίζει να διερευνηθεί λίγο πιο ολοκληρωμένα.
Είναι σημαντικό να συνεχίσει τη θεραπεία με τον ψυχολόγο της, γιατί το άγχος μπορεί να εκφράζεται και σωματικά. Παράλληλα όμως, θα πρότεινα να την αξιολογήσει κι ένας ιατρός (ΩΡΛ ή παιδίατρος/παθολόγος), ώστε να αποκλειστεί οποιοσδήποτε οργανικός παράγοντας και να ...αισθανθείτε κι εσείς μεγαλύτερη ασφάλεια.
Κάτι που συχνά βοηθά σημαντικά σε τέτοιες καταστάσεις είναι και η συμβουλευτική γονέων, όπου θα μπορείτε να συζητάτε με τον ειδικό τρόπους υποστήριξης της κόρης σας, χειρισμούς μέσα στην καθημερινότητα και τρόπους να μειωθεί η πίεση στο σπίτι. Είναι μια πολύ υποστηρικτική διαδικασία που συνήθως λειτουργεί ενισχυτικά και για το παιδί και για τη θεραπεία του. Με την κατάλληλη ψυχολογική στήριξη και την ήρεμη, σταθερή παρουσία σας, αυτά τα συμπτώματα συνήθως βελτιώνονται αισθητά. Read more

Καταλαβαίνω βαθιά την ανησυχία σας· είναι πολύ δύσκολο να βλέπει ένας γονιός το παιδί του να υποφέρει από κάτι που μοιάζει σωματικό αλλά έχει έντονο ψυχολογικό υπόβαθρο. Η εικόνα που περιγράφετε —ο «κόμπος» στον λαιμό, η αδυναμία κατάποσης στερεών και η ανάγκη για μαλακές τροφές— ταιριάζει πολύ συχνά σε αυτό που ονομάζουμε ψυχογενή δυσφαγία ή globus, μια κατάσταση κατά την οποία το άγχος και η έντονη εσωτερική πίεση μπλοκάρουν τη φυσιολογική διαδικασία της κατάποσης. Στην εφηβεία, ιδίως σε παιδιά τελειομανή, υπερ-υπεύθυνα και με υψηλές απαιτήσεις από τον εαυτό τους, το βλέπουμε συχνά.

Το γεγονός ότι ξεκίνησε ψυχοθεραπε...ία είναι εξαιρετικά σημαντικό. Αυτές οι δυσκολίες συνδέονται πολύ με το άγχος επιδόσεων, τον φόβο αποτυχίας, την υπερφόρτωση από τις απαιτήσεις του σχολείου και την ανάγκη να ανταποκρίνεται διαρκώς σε υψηλά στάνταρ. Δεν είναι «ιδιοτροπία» ούτε κάτι που ελέγχεται εύκολα από το παιδί – πολλές φορές νιώθουν ότι το σώμα «παγώνει» αυτόνομα.

Υπάρχουν όμως δύο σημαντικά σημεία που θέλω να σας επισημάνω με όλη τη φροντίδα και τον σεβασμό:

Πρώτον, ένα μήνα χωρίς στερεές τροφές είναι μεγάλο διάστημα. Δεν σημαίνει ότι υπάρχει απαραίτητα οργανικό πρόβλημα, αλλά καλό είναι να την δει και ωτορινολαρυγγολόγος (ΩΡΛ) ή γαστρεντερολόγος, όχι για να «ανησυχήσετε» αλλά για να αποκλειστεί οτιδήποτε σωματικό και να νιώσει η ίδια ασφαλής ότι το σώμα της λειτουργεί κανονικά. Συχνά, μόνο και μόνο αυτή η επιβεβαίωση μειώνει το μπλοκάρισμα.

Δεύτερον, το ότι έχει ήδη καούρες δείχνει πως η συνέχιση μόνο με αλεσμένες τροφές μπορεί να την ταλαιπωρεί περισσότερο. Η σταδιακή επαναφορά σε μαλακές στερεές τροφές —πάντα με καθοδήγηση και χωρίς πίεση— είναι συνήθως μέρος της θεραπείας. Αυτό όμως χρειάζεται να γίνεται παράλληλα με ψυχοθεραπευτική δουλειά επάνω στο άγχος και την τελειομανία της.

Δεν υπάρχει λόγος πανικού, αλλά υπάρχει λόγος φροντίδας. Αυτό που περνάει η κόρη σας είναι πραγματικό, όχι «φανταστικό», και είναι θεραπεύσιμο. Οι έφηβοι με τέτοια συμπτώματα συνήθως ανταποκρίνονται πολύ καλά όταν η ψυχολογική πίεση αρχίζει να χαλαρώνει και όταν νιώθουν ότι δεν χρειάζεται να «τα καταφέρνουν πάντα». Read more

Πολύ πιθανό να έχει και κάποιου βαθμού γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, όπου τα οξέα του στομάχου ερεθίζουν τον λάρυγγα με συνέπεια το αίσθημα κόμπου. Το δεύτερο είναι ότι λόγω του σχολικού στρες μπορεί να υπάρχει μια υπερλειτουργία των μυών του φάρυγγα και λάρυγγα της με αποτέλεσμα «κράμπας» που εκδηλώνεται σαν κόμπος. Ας την κοιτάξει ένας συνάδερφος ΩΡΛ ή στην χειρότερη περίπτωση να κάνει κάποια γαστροσκόπηση.

Φαίνεται να διανύει μια αρκετά στρεσογόνα περίοδο και να σωματοποιεί το άγχος της. Σίγουρα είναι σημαντικό να ενημερώσετε τη τον / την θεραπευτή της, ωστόσο συχνά βοηθάει και εσείς ως γονείς να λάβετε υποστήριξη ως γονείς για το πώς να τη στηρίξετε.