Τι είδους ειδικό να επιλέξω για σύνθετα θέματα φροντίδας και απώλειας γυναικείας ζωής;

Καλησπέρα σας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνετε, είναι φυσιολογικό να αισθάνεστε δυσκολία να αναγνωρίσετε τις ανάγκες και τα συναισθήματα σας. Αφιερώσατε πολύ χρόνο σαν φροντίστρια άλλων αγαπημένων προσώπων και αυτό απαιτούσε πολύ ενέργεια και φροντίδα προς τους άλλους και λιγότερη για τον εαυτό σας. Χρειάζεται να δώσετε χρόνο και φροντίδα αποκλειστικά σε εσάς. Μπορείτε να επισκεφτείτε έναν ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή της αρεσκείας σας και να ξεκινήσετε συνεδρίες οι οποίες θα σας βοηθήσουν να διερευνήσετε σε βάθος τις ανάγκες σας.

Η εμπειρία του parentification, γονεοποίηση, οδηγεί σε μια απομάκρυνση από τις προσωπικές ανάγκες και επιθυμίες, γιατί η προσοχή στρέφεται προς τους άλλους.
Το κενό που νιώθετε δεν σημαίνει ότι δεν έχετε ταυτότητα, σημαίνει ότι δεν είχατε τον χώρο να τη διαμορφώσετε.
Αυτό που θα σας βοηθούσε περισσότερο είναι ένας ψυχολόγος–ψυχοθεραπευτής με εμπειρία σε θέματα τραύματος και σχέσεων προσκόλλησης.
Στη θεραπεία, ο στόχος δεν είναι να βρείτε γρήγορα τι θέλετε, αλλά να ξανασυνδεθείτε σταδιακά με τον εαυτό σας, να αναγνωρίζετε συναισθήματα, ανάγκες και προτιμήσεις και αυτό θα σας οδηγήσει σιγά σιγά σε αυτό που πραγματικά θέλετε.
...Αυτό θα γίνει μέσα από μία θεραπευτική σχέση όπου να νιώθετε ασφάλεια, εμπιστοσύνη και οικειότητα.
Αντί να σκέφτεστε τι θέλω συνολικά, δοκιμάστε να σκεφτήται, τι μου είναι έστω λίγο ευχάριστο αυτή τη στιγμή.
Αυτό θα σας φέρει πιο κοντά στον εαυτό σας και σε αυτό που θέλετε. Read more

Καλημέρα. Αυτό που περιγράφετε έχει πολύ χαρακτηριστικό ψυχολογικό αποτύπωμα μακροχρόνιας “φροντιστηριακής” ταυτότητας (parentification / caregiver role): όταν για χρόνια ο ρόλος σου είναι να ρυθμίζεις τις ανάγκες των άλλων, συχνά μένει πολύ λίγο “χώρος” για να αναπτυχθεί και να ακουστεί το δικό σου εσωτερικό σύστημα αναγκών, επιθυμιών και προτιμήσεων. Το «κενό» που περιγράφετε δεν είναι ασυνήθιστο σε τέτοιες διαδρομές — δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει εαυτός, αλλά ότι έχει μάθει να λειτουργεί κυρίως μέσα από τον ρόλο της φροντίδας.

Για το είδος ειδικού: ένας αναπτυξιακός ψυχολόγος δεν είναι συνήθως η πιο κατάλληλη επιλογή για... θεραπευτική δουλειά ενηλίκων σε αυτό το επίπεδο. Θα σε βοηθούσε περισσότερο ένας ψυχοθεραπευτής ψυχαναλυτικής/ψυχοδυναμικής προσέγγισης, που δε δουλεύει μόνο το “τι σκέφτεσαι”, αλλά κυρίως το πώς έχει οργανωθεί ο εαυτός μέσα από ρόλους, σχέσεις και χρόνια προσαρμογής.

Και κάτι σημαντικό: το ότι κάποτε νιώθατε “πλήρης” μέσα στη φροντίδα δεν αναιρεί αυτό που νιώθετε τώρα. Μπορούν να συνυπάρχουν η αγάπη για ό,τι κάνατε και η ανάγκη να ξαναβρεθεί χώρος για εσάς ως ξεχωριστό άτομο, όχι μόνο ως ρόλος.

Αν ξεκινήσετε θεραπεία σε αυτή την κατεύθυνση, το πρώτο κομμάτι δεν είναι να “βρείτε άμεσα τι θέλεις”, αλλά να αρχίσει να ξαναχτίζεται σταδιακά η πρόσβαση σε αυτό το εσωτερικό σύστημα που τώρα μοιάζει σιωπηλό. Είμαι σίγουρος ότι θα έχετε ένα καλό αποτέλεσμα, εφόσον αρχίσετε να δουλεύετε ενεργά προς αυτήν την κατεύθυνση. Read more

Καλησπέρα σας,

Από αυτά που περιγράφετε φαίνεται ότι για πολλά χρόνια βρισκόσασταν σε έναν ρόλο φροντίδας προς τους άλλους, κάτι που συχνά οδηγεί στο να μένουν πίσω οι προσωπικές ανάγκες, τα συναισθήματα και η αίσθηση ταυτότητας. Ίσως να σκέφτεστε τον αναπτυξιακό ψυχολόγο λόγω της σύνδεσης με πρώιμες εμπειρίες, όμως στην πράξη οι αναπτυξιακοί ψυχολόγοι ασχολούνται κυρίως με τη μελέτη της ανάπτυξης (π.χ. παιδική ηλικία, εφηβεία) και λιγότερο με την ψυχοθεραπεία ενηλίκων. Το θέμα που περιγράφετε δεν αφορά τόσο την «ανάπτυξη» με την ακαδημαϊκή έννοια, αλλά το πώς οι εμπειρίες και οι ρόλοι που αναλάβατε μέσα στην οικογένεια έχο...υν επηρεάσει το πώς σχετίζεστε σήμερα με τον εαυτό σας και τους άλλους. Θα μπορούσατε να ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία με έναν πιστοποιημένο ψυχολόγο-ψυχοθεραπευτή. Με βάση όσα αναφέρετε, θα ήταν κατάλληλες προσεγγίσεις, η συστημική ψυχοθεραπεία ή η Γνωσιακή Αναλυτική Ψυχοθεραπεία, καθώς εστιάζουν στους ρόλους μέσα στην οικογένεια, στα μοτίβα σχέσεων και στο πώς μπορείτε να επανασυνδεθείτε σταδιακά με τον εαυτό σας και τις ανάγκες σας. Το πιο σημαντικό είναι να βρείτε έναν θεραπευτή με τον οποίο θα νιώσετε ασφάλεια και εμπιστοσύνη, ώστε να μπορέσετε να ξεκινήσετε αυτή τη διαδικασία. Read more

Καταλαβαίνω γιατί σου ήρθε η σκέψη για αναπτυξιακό ψυχολόγο, ειδικά επειδή πολλά από αυτά που περιγράφεις συνδέονται με πρώιμες εμπειρίες και ρόλους που διαμορφώθηκαν μέσα στην ανάπτυξη.
Ο λόγος που δεν θα τον πρότεινα σαν βασική κατεύθυνση είναι ότι η αναπτυξιακή ψυχολογία εστιάζει κυρίως στη μελέτη της ανάπτυξης (συχνά σε παιδιά και εφήβους) και λιγότερο στην ψυχοθεραπευτική δουλειά με ενήλικες σε βάθος. Αυτό που περιγράφεις δεν είναι τόσο θέμα “ανάπτυξης” με την έννοια της αξιολόγησης, αλλά περισσότερο μια βιωματική εμπειρία που αφορά την ταυτότητα, τις σχέσεις και το πώς έχεις μάθει να σχετίζεσαι με τον εαυτό σου.

Γι’ αυτό θε...ωρώ ότι θα σε βοηθούσε περισσότερο ένας/μια κλινικός ψυχολόγος ή ψυχοθεραπευτής/τρια, όπου υπάρχει ο χώρος να δουλευτεί σε βάθος αυτό το αίσθημα κενού, ο ρόλος του φροντιστή που είχες για χρόνια, και το πώς μπορείς τώρα να ανακαλύψεις ξανά τις δικές σου ανάγκες και επιθυμίες.

Αν θέλεις, μπορούμε να το προσεγγίσουμε μαζί, με έναν τρόπο σταδιακό και ασφαλή, ώστε να αρχίσεις να βρίσκεις τις δικές σου απαντήσεις. Το γραφείο μου βρίσκεται στο Μαρούσι και υπάρχει δυνατότητα και για online συνεδρίες. Read more

Καλησπέρα σας, Χρόνια πολλά. Από όσα γράφετε φαίνεται ότι η φροντίδα των άλλων έγινε βασικό συστατικό της ταυτότητας σας ως πρόσωπο. Τώρα που από ότι γράφετε δεν υπάρχει κάποιος που να σας χρειάζεται να τον φροντίσετε, σαν να έχετε χάσει την ταυτότητα σας, και αυτό σας έχει οδηγήσει σε μία υπαρξιακή κρίση. Αρχίζετε να αναρωτιέστε για το ποια είστε. Σαν, στην διαδρομή της φροντίδας των άλλων, να παραμελήσατε τελείως τον εαυτό σας και τώρα που μένετε μόνη μαζί του δεν τον γνωρίζετε. Είναι εύκολο να βάζει κανείς ετικέτα όπως "απροσωποποίηση", αλλά σκέφτομαι ότι η διαδρομή σας φαίνεται να πρέπει να κινηθεί στο να αναπτύξετε την ικανότητ...α να νιώθετε τις ανάγκες σας. Τώρα, θα πρέπει να μάθετε να φροντίζετε τον εαυτό σας όπως κάνατε με όλους τους άλλους. Αυτοί σας έλεγαν τι έχουν ανάγκη, τώρα θα πρέπει να ανακαλύψετε εσείς τι έχετε ανάγκη και να σας φροντίσετε όπως φροντίσατε τους άλλους. Αυτό που χρειάζεστε κατά την γνώμη μου είναι να ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία, σε μια από της σχολές της ανθρωπιστικής ψυχολογίας, και σας προτείνω την Προσωποκεντρική Προσέγγιση που στο επίκεντρο της έχει την ανάπτυξη της αυτοδιάθεσης του ατόμου. Read more