Πώς να αντιμετωπίσω το άγχος και την υπερφαγία πριν τις πανελλαδικές ως μαθήτρια θετικής κατεύθυνσης

Καλησπέρα ,
Δεν είστε «δύσκολη περίπτωση». Είστε ένας άνθρωπος που φαίνεται να βρίσκεται σε πολύ έντονη ψυχική πίεση εδώ και καιρό και που έχει φτάσει σε σημείο εξάντλησης. Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως : το γεγονός ότι ακόμα ψάχνετε βοήθεια, ακόμα γράφετε, ακόμα προσπαθείτε να βρείτε αυτή τη “λάμψη” που λέτε, σημαίνει ότι ένα κομμάτι σας δεν έχει παραιτηθεί.
Από αυτά που περιγράφετε, φαίνεται πως το άγχος έχει ξεπεράσει το επίπεδο του “φυσιολογικού στρες εξετάσεων” και έχει αρχίσει να επηρεάζει σοβαρά τη λειτουργικότητά σας, πιο συγκεκριμένα μιλάτε για απομόνωση, αποφυγή σχολείου και προσομοιώσεων, υπερφαγικά επεισόδια μ...ε εμετό, αφαγία στο παρελθόν, έντονη απελπισία και εξάντληση
Στη θεραπεία βλέπουμε συχνά ότι όταν το άτομο αρχίζει να συνδέει την αξία, την ασφάλεια ή το μέλλον του αποκλειστικά με μια επίδοση, τότε το νευρικό σύστημα μπαίνει σε κατάσταση “απειλής”. Σε αυτή την κατάσταση, ο εγκέφαλος δεν λειτουργεί πια σαν εγκέφαλος μάθησης αλλά σαν εγκέφαλος επιβίωσης. Γι’ αυτό νιώθετε ότι «παγώνετε», αποφεύγετε, δεν μπορείτε να συγκεντρωθείτε ή καταρρέετε σωματικά και ψυχικά. Αυτή τη στιγμή δεν χρειάζεστε να πιέσετε περισσότερο τον εαυτό σας. Χρειάζεστε υποστήριξη. Πραγματική υποστήριξη. Θα ήταν πολύ σημαντικό να μιλήσετε άμεσα με έναν ειδικό ψυχικής υγείας, αλλά και με κάποιον ενήλικα ή καθηγητή εμπιστοσύνης στο σχολείο σας, ειδικά αφού αναφέρετε σκέψεις ότι “μια βόμβα να έπεφτε δεν θα σας πείραζε”. Δεν χρειάζεται να το περάσετε μόνη σας αυτό.
Και όχι, δεν σημαίνει ότι “τελείωσαν όλα”. Σημαίνει ότι το σύστημά σας έχει κουραστεί υπερβολικά και χρειάζεται να το φροντίσετε - ή και να πάρετε την βοήθεια για να το φροντίσετε, πριν μπορέσετε να συνεχίσετε. Read more

Αυτό που περιγράφετε δείχνει έναν άνθρωπο που έχει πιεστεί για πολύ καιρό χωρίς πραγματικό χώρο να εκφράσει όσα νιώθει.
Θα ήταν σημαντικό να μιλήσετε στην οικογένεια σας, να βρείτε έναν άνθρωπο από το περιβάλλον σας, με τον οποίο νιώθετε ασφάλεια να μιλήσετε ανοιχτά και να μοιραστείτε στις σκέψεις και τις ανησυχίες σας. Παράλληλα, ίσως αυτή η περίοδος είναι μια ουσιαστική ευκαιρία να απευθυνθείτε και σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας, όπως ψυχολόγο ή ψυχοθεραπευτή, ώστε να μπορέσετε να βρείτε σταδιακά μια εσωτερική ηρεμία και να μη σηκώνετε όλο αυτό το βάρος μόνη σας. Δεν χρειάζεται αυτή τη στιγμή να λυθούν όλα. Χρειάζεται πρώτα να φροντίσετε... εσάς. Read more

Αισθάνομαι ότι είσαι ένα πολύ πιεσμένο παιδί που προσπαθεί μήνες να κρατηθεί όρθιο μόνο του.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν έχεις δυνατότητες. Το πρόβλημα είναι ότι το άγχος σου έχει φτάσει σε σημείο όπου δεν λειτουργεί πλέον σαν κίνητρο αλλά σαν παράλυση. Και όταν ο εγκέφαλος μπαίνει σε mode επιβίωσης, αρχίζει να αποφεύγει: σχολείο, μηνύματα, προσομοιώσεις, ανθρώπους, ακόμη και το φαγητό ή το διάβασμα.

Χρειάζεται να πέσει λίγο το φορτίο για να μπορέσει να ξαναλειτουργήσει ο εγκέφαλός σου.

Αυτή τη στιγμή ο στόχος δεν είναι να γίνεις η τέλεια μαθήτρια σε 20 μέρες. Ο στόχος είναι να σταθεροποιηθείς αρκετά ώστε να μπορ...είς να μπεις στην αίθουσα και να γράψεις αυτά που πραγματικά ξέρεις.

Και κάτι πολύ σημαντικό: το ότι έχεις μείνει πίσω δεν σημαίνει ότι τελείωσε το παιχνίδι. Στις πανελλήνιες πάρα πολλά παιδιά γράφουν αξιοπρεπώς όχι επειδή πρόλαβαν “τα πάντα”, αλλά επειδή τις τελευταίες εβδομάδες κατάφεραν να οργανώσουν το χάος τους και να σταματήσουν να πολεμάνε τον εαυτό τους.

Δεν χρειάζεται να νιώσεις ξαφνικά αισιοδοξία για να κάνεις το επόμενο βήμα. Αρκεί να κάνεις το επόμενο βήμα ενώ φοβάσαι. Read more

Οι πανελλαδικές είναι αναμφίβολα πολύ στρεσογόνα περίοδος, ειδικά αν υπάρχουν πιέσεις από γονείς. Το μέγεθος του άγχους ποικίλλει ανάλογα το άτομο και τις ευαισθησίες του, ή ακόμα και τους στόχους που έχει θέσει για τον εαυτό του κ.α. Εάν δεν μπορείτε να ζητήσετε βοήθεια ειδικού αυτή την περίοδο, επικεντρωθείτε σε τρόπους αποφόρτισης του άγχους σας. Τέτοιες είναι η γυμναστική, το υγιεινό φαγητό (ακόμα κι αν πιάνετε τον εαυτό σας να τρώει λίγο παραπάνω), βόλτες στη φύση εάν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, περπάτημα στην παραλία ή έστω μια βόλτα ακούγοντας μουσική, χόμπυ (χορός, ζωγραφική, γλυπτική, κατασκευές αθλήματα κλπ), κοινωνικοποίηση με άτομα... που μας καταλαβαίνουν και μας συμπαραστέκονται κ.α. Παρ' όλα αυτά θεωρώ πως το καλύτερο θα ήταν να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό, καθώς πέρα από τα ψυχοσωματικά, αναφέρετε και μια απόπειρα μέσω αφαγίας, καταθλιπτική συμπτωματολογία και υπαρξιακά ζητήματα, τα οποία θα ήταν ωφέλιμο να δουλευτούν όσο είστε ακόμα μικρή. Σε κάθε περίπτωση καλή επιτυχία σας εύχομαι! Read more

Καλησπέρα σας ενδεχομένως να υπάρχουν συμπτώματα γενικευμένου άγχους χρειάζεται να γίνει αξιολόγηση και εκτίμηση από ψυχοθεραπευτή

Καλησπέρα σας.

Δεν θα σας απαντήσω με φράσεις όπως «έχετε όλη τη ζωή μπροστά σας» ή «μην αγχώνεστε», γιατί φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή δεν σας λείπει μια λογική εξήγηση. Σας λείπει ένα σημείο να κρατηθείτε.

Από αυτά που γράφετε, δεν ακούω μόνο άγχος για τις Πανελλήνιες. Ακούω έναν άνθρωπο που έχει πιεστεί πολύ, που φοβάται να επιστρέψει στο σχολείο, που συγκρίνει συνεχώς την πορεία του με των άλλων, που έχει αρχίσει να αποφεύγει ανθρώπους και που το σώμα του αντιδρά έντονα μέσα από κρίσεις, υπερφαγία, εμετό και αφαγία.

Η αναφορά σας στην απόπειρα μέσω αφαγίας τα Χριστούγεννα και η φράση ότι «...;μια βόμβα να έπεφτε, δεν θα σας πείραζε» χρειάζεται να ειπωθούν άμεσα σε κάποιον ενήλικα δίπλα σας. Όχι αύριο, όχι όταν περάσουν οι εξετάσεις. Σήμερα. Σε γονέα, σε καθηγητή που εμπιστεύεστε, σε ψυχολόγο ή σε κάποιον άνθρωπο που μπορεί να κινητοποιηθεί πρακτικά.

Το πρώτο βήμα δεν είναι να σωθεί όλη η ύλη. Είναι να μη μείνετε μόνη σας σε αυτή την κατάσταση. Χρειάζεται να πείτε καθαρά: «δεν είμαι καλά, φοβάμαι ότι δεν θα πάω να γράψω, έχω επεισόδια με το φαγητό και κάποιες σκέψεις μου με φοβίζουν». Αυτό δεν είναι υπερβολή. Είναι κάτι που χρειάζεται φροντίδα.

Αφού μπει πρώτα ασφάλεια γύρω σας, τότε μπορεί να φτιαχτεί ένα πολύ μικρό πλάνο για τις εξετάσεις: όχι «να τα καλύψω όλα», αλλά τι είναι απολύτως αναγκαίο για τις επόμενες 24-48 ώρες, ποιος καθηγητής μπορεί να βοηθήσει, ποιο μάθημα μπαίνει πρώτο και πώς θα πάτε έστω σε μία προσομοίωση χωρίς να τη ζήσετε σαν τελική κρίση της αξίας σας.

Και για να απαντήσω στην ερώτησή σας: η «λάμψη» αυτή τη στιγμή δεν είναι να βρείτε ξαφνικά δύναμη να τα κάνετε όλα τέλεια. Είναι να αφήσετε κάποιον πραγματικό άνθρωπο να μπει στο σκοτεινό δωμάτιο μαζί σας. Από εκεί ξεκινάει το επόμενο βήμα. Όχι από την τελειότητα, αλλά από την ασφάλεια και τη στήριξη. Read more

Καλησπέρα
Διαβάζοντας αυτά που γράφεις, νιώθει κανείς πόσο μόνη, πιεσμένη και εξαντλημένη αισθάνεσαι όλο αυτό το διάστημα. Και μου φαίνεται πολύ σημαντικό το ότι, μέσα σε όλη αυτή τη δυσκολία, εξακολουθείς να προσπαθείς να βρεις έναν τρόπο να μιλήσεις και να ζητήσεις κάτι διαφορετικό από τις κλασικές «παρηγορητικές» απαντήσεις που τελικά δεν σε αγγίζουν.

Δεν μου δίνεις την αίσθηση ενός ανθρώπου «τεμπέλη» ή αδιάφορου. Μου δίνεις την αίσθηση ενός ανθρώπου που έχει πιεστεί τόσο πολύ, που το σύστημά του έχει αρχίσει να καταρρέει από την υπερφόρτωση. Και όταν το άγχος φτάνει σε τέτοιο επίπεδο, πολλές φορές δεν λει...τουργεί σαν “κίνητρο”, αλλά σαν πάγωμα. Σαν να κλείνει ο οργανισμός για να προστατευτεί.

Το ότι απομακρύνθηκες, δεν απαντάς σε μηνύματα, φοβάσαι να επιστρέψεις στο σχολείο, νιώθεις ντροπή, απελπισία, ακόμα και αδιαφορία για το αν “πέσει βόμβα”, δείχνει πως αυτή τη στιγμή δεν χρειάζεσαι πίεση να αποδείξεις κάτι. Χρειάζεσαι στήριξη. Πραγματική. Ανθρώπινη. Χωρίς κριτική.

Και θέλω να σταθώ πολύ σοβαρά σε κάτι: η υπερφαγία με εμετό, η αφαγία, η απόγνωση που περιγράφεις, δεν είναι “υπερβολές”. Είναι σημάδια ότι μέσα σου υπάρχει πολύς πόνος και πολύ μεγάλη ψυχική εξάντληση. Δεν χρειάζεται να το αντέξεις μόνη σου μέχρι να «σπάσεις» τελείως.

Αυτή τη στιγμή ίσως ο στόχος δεν είναι να γίνεις η τέλεια υποψήφια ή να καλύψεις όλη την ύλη. Ίσως ο πρώτος στόχος είναι να μπορέσεις να αναπνεύσεις λίγο ψυχικά, ώστε να μη νιώθεις ότι καταρρέεις. Και αυτό δεν σημαίνει παραίτηση. Σημαίνει φροντίδα.

Μου φαίνεται πολύ σημαντικό που λες ότι νιώθεις ασφάλεια με κάποιους καθηγητές σου. Ίσως αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν μια πρώτη γέφυρα για να μη μείνεις μόνη σε όλο αυτό. Και παράλληλα, θα ήταν πολύ βοηθητικό να απευθυνθείς και σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας, γιατί όσα περιγράφεις αξίζουν χώρο και υποστήριξη τώρα ,όχι “όταν περάσουν οι εξετάσεις”.

Δεν είσαι δύσκολη περίπτωση. Είσαι ένας άνθρωπος που έχει φτάσει στα όριά του και προσπαθεί, με όση δύναμη του έχει μείνει, να κρατηθεί. Και το ότι ακόμα ψάχνεις αυτή τη “λάμψη” που λες, σημαίνει ότι ένα κομμάτι σου δεν έχει παραιτηθεί. Read more

Καλησπέρα!Παρόλο που το συνηθισμένο που λένε οι άνθρωποι "δεν έγινε και τίποτα"ισχύει αντιλαμβάνομαι το πόση πίεση μπορεί αν βιώνει ένα άτομο για πολλούς προσωπικούς λόγους και να έχει πραγματικό νόημα να τα πάει καλά. Είναι λογικό να αισθάνεται ένα άτομο πίεση σε αυτή τη περίοδο. Αλλά σίγουρα πρέπει επίσης να έχει και σωστές προτεραιότητες. Πρώτα απόλα είναι η υγεία μας και μετά οι εξετάσεις. Δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει εύκολα η απλά επειδή σας το λέω εγώ, αλλά θα είχε νόημα να βάλετε κάτω τις προτεραιότητες σας και να δείτε πως να τα βάλετε σε μία σειρά έτσι ώστε απλά να αντιμετωπίσετε τις εξετάσεις σα μία πρόκληση. Οι παρά...γοντες που το κάνουν να είναι κάτι παραπάνω από μία πρόκληση και ένας πιθανός δρόμος είναι πολλοί όπως γονείς/περιβάλλον/κοινωνία. Ο καλύτερος λόγος για να τα πάτε καλά είναι για το δικό σας καλό και μόνο, όχι επειδή είναι γενικά το σωστό η για να εντυπωσιάσετε κάποιον. Είναι γενικά κάποια πράγματα που καλά είναι να διαχωριστούν μέσα στο μυαλό μας και μετά ίσως είναι πιο εύκολο να ακολουθήσετε έναν δρόμο. Όποιος και να είναι. Όλο αυτό δε λύνεται με 5 προτάσεις σίγουρα, αλλά να ξέρετε πως εσείς έχετε περισσότερη σημασία, όχι οι πανελλήνιες όσο SOS και να είναι. Read more

Γεια σας,
Διαβάσα το μήνυμά σας με προσοχή και
​καταλαβαίνω την ανάγκη σας για μια αυθεντική αλλά και εξειδικευμένη συμβουλή. Από αυτά που αναφέρετε μου είναι ξεκάθαρο οτι σας είναι πολυ σημαντικός ο στόχος που έχετε βάλει για φέτος. Όστοσο ακούγεται οτι αυτή σας η επιθυμία επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό την δυνατότητα να καλύπτετε βασικές σας ανάγκες οπως είναι η διατροφή, η διαπροσωπική επαφή και το να μην παραμένετε σε κατάσταση παρατεταμένου στρες. Επίσης όπως διαπιστώνετε και εσείς αυτο έχει αντίκτυπο και στον στόχο που θέλετε να πετυχετε. Με βάση τα παραπάνω θα σας συμβούλευα να απευθεινθειτε σε κάποιον επαγγελματια ψυχικής υγεί...ας ούτως ωστε να λάβετε την υποστηριξη που χρειάζεστε σε αυτήν την δύσκολη στιγμή. Υπάρχουν επισης και τηλεφωνικές πλατφορμες οπως το 10306 όπου μπορείτε να απευθυνθείτε Read more

Γεια σου. Οι πανελλαδικές είναι μια εξαιρετικά πιεστική διαδικασία. Συγκεντρώνουν ένα τεράστιο βάρος και μια συμβολική σημασία, που εύκολα μπορεί κάποιος να «χάσει τη μπάλα». Και όλο αυτό χειροτερεύει από τις προσδοκίες και τους στόχους, από το πώς φανταζόμαστε να συνδέονται με το μέλλον μας, τη ζωή μας μετά κ.λπ. Κι ενώ πράγματι είναι πολύ σημαντικές, συχνά τις βιώνουμε σαν το καθοριστικότερο και κρισιμότερο σημείο για ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή, κάτι που φυσικά δεν ισχύει - σίγουρα όχι στον βαθμό, που μπορεί να νομίζουμε, ιδίως όταν είμαστε «προ των πυλών». Υπάρχουν αμέτρητες (και το λέω κυριολεκτικά) εναλλακτικές επιλογέ...ς και τίποτα δεν τελειώνει μετά. Νομίζω, ότι αυτό προσπαθούν να σε βοηθήσουν να δεις, όσοι σου είπαν τα λόγια που αναφέρεις: να σταματήσεις να βλέπεις τις πανελλαδικές τόσο «τεράστιες». Το ότι αυτά δεν σε βοηθούν, πιστεύω, έχει να κάνει με τη σημασία, που εσύ δίνεις σ’ αυτές (πέραν του αντικειμενικού στόχου για κάποια σχολή), όπως και στις επιδόσεις σου στο σχολείο γενικότερα. Η αναφορά σου στους συμμαθητές μου δείχνει, ότι ίσως υπάρχει κάποια «ντροπή», για το ότι δεν τα καταφέρνεις όπως συνήθως. Σαν οι επιδόσεις σου να είναι ένα πολύ βασικό κριτήριο για το πόσο θα σε εκτιμούν οι άλλοι; Σαν να μην υπάρχει τίποτα πέραν αυτού, που να αξίζει; Αυτό αποτελεί απλώς ένα μέρος του ποια είσαι και του πώς σε βλέπουν τα παιδιά - σίγουρα είναι πολλά περισσότερα αυτά, για τα οποία σε εκτιμούν. Επιπλέον σκέφτομαι, πως ίσως, όντας καλή μαθήτρια, δεν έχεις βρεθεί συχνά σε αντίστοιχη «θέση»: να δυσκολεύεσαι ή να αισθάνεσαι, ότι δεν έχεις τον «έλεγχο» της κατάστασης. Ακόμη, μπορεί να έρχεσαι αντιμέτωπη με πιθανές ανασφάλειές σου (π.χ. μήπως δεν είμαι τόσο ικανή και έξυπνη όσο νόμιζα), που δεν είχες μέχρι τώρα αντιληφθεί, ακριβώς γιατί έως τώρα τα κατάφερνες. Με λίγα λόγια, πιστεύω πως οι φετινές απαιτήσεις - που είναι πολύ υψηλότερες, πιο σύνθετες και διαφορετικές απ’ ό,τι έχεις αντιμετωπίσει έως τώρα (και άρα δεν έχει νόημα να μπαίνεις σε αυτή τη σύγκριση) - τείνουν να σε αποπροσανατολίσουν από τον τρόπο που έχεις μάθει να διαβάζεις, να προσπαθείς, να επιμένεις και τελικά να τα καταφέρνεις. Επίσης, πιθανώς σε έχουν φέρει αντιμέτωπη και με βαθύτερα κομμάτια σου, που ίσως δεν είχες ξαναδεί. Εδώ έχει σημασία να κοιτάξεις αυτά τα κομμάτια κατάματα, όσο κι αν σε τρομάζουν ή σε πονούν, και να προσπαθήσεις να τα αποδεχτείς - να πεις «μπορεί και να συμβαίνει αυτό, μπορεί κάποια πράγματα να μην είναι όπως πίστευα, αλλά δεν πειράζει». Παράλληλα μην ξεχνάς το ότι τόσα χρόνια τα κατάφερνες και ότι βάσει αυτού αποφάσισες να δώσεις πανελλαδικές χωρίς φροντιστήριο - εμπιστεύσου τις δυνατότητές σου, τον ρυθμό σου, τον τρόπο σου, σκέψου όλα όσα έχεις καταφέρει μέχρι σήμερα. Αυτό που μπορείς να κάνεις, είναι να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό, να προσπαθήσεις μέχρι το τέλος, κι ό,τι είναι να γίνει θα γίνει. Και αν το αποτέλεσμα δεν σε ικανοποιήσει, θα αποφασίσεις τότε για το τί θα κάνεις μετά… Read more

Αυτό που βιώνεις δείχνει σοβαρή ψυχική εξάντληση και όχι αδυναμία. Το άγχος έχει επηρεάσει ύπνο, φαγητό, διάθεση και την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου. Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται ότι δεν έχεις παραιτηθεί. Μην προσπαθείς να λύσεις τα πάντα μόνη σου. Μίλησε σε ψυχολόγο ή σε έναν καθηγητή που εμπιστεύεσαι.

Η εικόνα που περιγράφεις παραπέμπει σε σημαντική ψυχική επιβάρυνση και κατάσταση υπερδιέγερσης του οργανισμού, με εκδηλώσεις τόσο σε γνωστικό και συναισθηματικό επίπεδο όσο και στη σωματική λειτουργία .
Σε τέτοιες συνθήκες, είναι αναμενόμενο να επηρεάζονται η συγκέντρωση, η οργάνωση, η αυτοαποτελεσματικότητα και η δυνατότητα διαχείρισης της εξεταστικής πίεσης. Το γεγονός ότι δυσκολεύεσαι αυτή τη στιγμή δεν αναιρεί τις γνωστικές σου δυνατότητες ούτε την προσπάθεια που έχει προηγηθεί.
Αυτή τη φάση προτεραιότητα χρειάζεται να δοθεί στη σταδιακή ψυχική σταθεροποίηση και στη μείωση της υπερφόρτισης, ώστε να μπορέσεις να επανέλθεις λειτουργ...ικά και να οργανώσεις ρεαλιστικά τα επόμενα βήματα. Παράλληλα, είναι σημαντικό να μη μείνεις απομονωμένη με αυτό το φορτίο και να αξιοποιήσεις πρόσωπα με τα οποία αισθάνεσαι ασφάλεια και εμπιστοσύνη.
Η παρούσα δυσκολία δεν ορίζει συνολικά ούτε την αξία σου ούτε την μελλοντική σου πορεία. Αυτή τη στιγμή χρειάζεται διαχείριση της πίεσης με μικρούς, εφικτούς στόχους και όχι αξιολόγηση του εαυτού σου υπό το πρίσμα της εξάντλησης. Read more