Καλησπέρα. Ήθελα να εκμυστηρευτώ κάτι το οποίο ντρέπομαι πολύ να πω στον ψυχίατρό μου. Έχω διαγνωστεί με Επιμένουσα Καταθλιπτική Διαταραχή και εδώ και 2 μήνες συμβουλεύομαι ψυχίατρο. Έχουμε συζητήσει για αυτοκτονικό ιδεασμό, που παραδέχτηκα ότι έχω και από πολύ μικρή ηλικία είχα συμπεριφορές αυτοτραυματισμού, αλλά είπα με πολλή σιγουριά ότι είναι απλά σκέψεις και ξέρω πολύ καλά ότι ποτέ δεν θα το κάνω. Αυτές τις ημέρες περνάω πολύ δύσκολα, ξεσπάω πανεύκολα, νιώθω ένα βάρος μέσα μου, έναν πόνο στην καρδιά και έχει διαταραχθεί πολύ ο ύπνος μου. Αυτό ευθύνεται σε παλιές αναμνήσεις που μου ξαναέρχονται στο μυαλό, σε σκέψεις χαμηλής αυτοεκτίμησης αλλά και στον φόβο εγκατάλειψης, διότι πρόσφατα τσακώθηκα με το αγαπημένο μου άτομο και έχω επηρεαστεί πολύ απ’ αυτό. Χθες, βρισκόμουν σε ακόμη χειρότερη κατάσταση και έγραψα τα συναισθήματά μου σε ένα χαρτί σε μορφή γράμματος, χωρίς παραλήπτη. Πάνω στην ένταση είχα στο μυαλό μου ότι ήθελα κάπως να κάνω κακό στον εαυτό μου (π.χ. να πιω πολύ, αν και έχω κόψει το ποτό), αλλά δεν έκανα κάτι τέτοιο γιατί δεν ήθελα να νιώσω χειρότερα. Όμως έκανα κάτι άλλο και, αν και έγινε χθες, δεν μπορώ να θυμηθώ τι ακριβώς σκεφτόμουν τότε. Πήρα μια κορδέλα και έμαθα να τη δένω σαν σκοινί και, χωρίς καμία πρόθεση να κάνω κακό στον εαυτό μου και χωρίς να είναι σφιχτή, την πέρασα γύρω μου και έβαλα λίγη πίεση, απλά για να δω από περιέργεια πώς νιώθουν τα άτομα που το κάνουν. Δεν είχα σκοπό να κάνω τίποτα με την κορδέλα και το ήξερα ακόμη και εκείνη τη στιγμή. Ντρέπομαι πολύ να το πω στον ψυχίατρό μου και φοβάμαι ότι ίσως με νοσηλεύσει, ειδικά επειδή σε κάθε συνεδρία μιλάμε για άτομα της ηλικίας μου που κατέληξαν στην κλινική όπου δουλεύει λόγω αυτοκτονικού ιδεασμού. Γνωρίζω ότι δεν διατρέχω κίνδυνο ούτε είμαι απειλή για τους γύρω μου, αλλά αγχώνομαι πολύ στη σκέψη ότι αν του το πω θα υπάρξει άσχημη κατάληξη.
Καλησπέρα σας,
Αυτό που περιγράφετε θεωρώ ότι χρειάζεται να το πείτε στον ψυχίατρό σας, ακόμη κι αν ντρέπεστε ή φοβάστε την αντίδρασή του. Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζετε ακριβώς τι σκεφτόσασταν εκείνη τη στιγμή ούτε να είχατε πρόθεση αυτοκτονίας για να είναι σημαντικό να το γνωρίζει.
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις αυτοκτονικές σκέψεις, στην πρόθεση να πεθάνει κάποιος και σε μια συμπεριφορά που συμβαίνει σε μια στιγμή μεγάλης ψυχικής έντασης. Ωστόσο, όταν υπάρχει ήδη ιστορικό αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοτραυματισμού και τώρα, σε μια περίοδο που αισθάνεστε πολύ χειρότερα, εμφανίζεται μια συμπεριφορά που περιλαμβάνει κορδέλα... γύρω από τον λαιμό, δεν θα ήταν ασφαλές να προσπαθήσετε μόνη σας να αποφασίσετε ότι «δεν υπήρχε κίνδυνος επειδή ήξερα ότι δεν θα το έκανα». Χρειάζεται να αξιολογηθεί από τον ψυχίατρο που σας γνωρίζει και σας παρακολουθεί.
Το να του το αναφέρετε δεν σημαίνει αυτομάτως ότι θα νοσηλευτείτε. Η απόφαση για το τι χρειάζεται δεν βασίζεται σε μία μεμονωμένη πληροφορία, αλλά σε συνολική εκτίμηση: τι ακριβώς συνέβη, αν υπάρχει τώρα πρόθεση ή σχέδιο, αν έχει αλλάξει η ένταση των σκέψεων, πόσο μπορείτε να ελέγξετε τις παρορμήσεις σας, τι υποστήριξη έχετε και πόσο ασφαλής είστε αυτή την περίοδο. Για να μπορέσει όμως να κάνει σωστά αυτή την εκτίμηση, χρειάζεται να γνωρίζει τι πραγματικά συνέβη.
Θα σας πρότεινα επίσης να μην επαναλάβετε κάτι παρόμοιο «από περιέργεια» και να απομακρύνετε προς το παρόν αντικείμενα που θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε για να τραυματίσετε τον εαυτό σας σε μια στιγμή έντονης φόρτισης. Το ίδιο ισχύει και για το αλκοόλ, ιδιαίτερα αφού αναφέρετε ότι χθες σκεφτήκατε να πιείτε πολύ ως τρόπο να κάνετε κακό στον εαυτό σας.
Δεν χρειάζεται να βρείτε έναν τρόπο να το παρουσιάσετε στον ψυχίατρό σας ώστε να ακουστεί λιγότερο σοβαρό. Μπορείτε να του περιγράψετε ακριβώς όσα γράψατε εδώ: τι κάνατε, ότι εκείνη τη στιγμή δεν είχατε πρόθεση να πεθάνετε, αλλά και ότι αυτές τις ημέρες οι σκέψεις και η ψυχική σας κατάσταση έχουν επιδεινωθεί. Αυτές είναι πληροφορίες που χρειάζεται για να σας βοηθήσει και να οργανώσετε μαζί έναν τρόπο να παραμείνετε ασφαλής όταν η ένταση ανεβαίνει.
Αν αυτή τη στιγμή εμφανιστεί πρόθεση να πεθάνετε, αισθανθείτε ότι μπορεί να χάσετε τον έλεγχο ή φοβηθείτε ότι μπορεί να επαναλάβετε ή να προχωρήσετε περισσότερο σε μια τέτοια συμπεριφορά, μην περιμένετε την επόμενη προγραμματισμένη συνεδρία. Επικοινωνήστε άμεσα με τον ψυχίατρό σας και ζητήστε επείγουσα βοήθεια, παραμένοντας μαζί με κάποιο πρόσωπο που εμπιστεύεστε.
Με εκτίμηση,
Ι.Μ.Θ.
Read more
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια | Ilioupoli
A closer look at Depression symptoms
See where you stand on common depression symptoms with a short, free questionnaire.
Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε θεωρώ ότι είναι σημαντικό να το πείτε στον ψυχίατρό σας ακριβώς όπως συνέβη, χωρίς να το υποβαθμίσετε αλλά και χωρίς να του αποδώσετε πρόθεση που δεν είχατε. Το ότι περάσατε την κορδέλα γύρω από τον λαιμό σας σε μια στιγμή μεγάλης συναισθηματικής έντασης, σε συνδυασμό με τον αυτοκτονικό ιδεασμό και το ιστορικό αυτοτραυματισμού, είναι μια αλλαγή που ο γιατρός σας χρειάζεται να γνωρίζει για να εκτιμήσει σωστά τον τωρινό κίνδυνο.
Το να το αναφέρετε δεν σημαίνει αυτομάτως νοσηλεία. Η απόφαση για νοσηλεία βασίζεται σε συνολική εκτίμηση: αν υπάρχει τρέχουσα πρόθεση, συγκεκριμένο σχέδιο, πρόσβαση σε μέσα,... δυνατότητα ελέγχου των παρορμήσεων, προστατευτικοί παράγοντες και δυνατότητα ασφαλούς παρακολούθησης. Ο ψυχίατρός σας χρειάζεται αυτές τις πληροφορίες ακριβώς για να αποφασίσει τι επίπεδο υποστήριξης χρειάζεστε.
Μέχρι να μιλήσετε μαζί του, απομακρύνετε την κορδέλα και οτιδήποτε θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε για να τραυματιστείτε, αποφύγετε το αλκοόλ και μην μείνετε μόνη εάν ξαναφτάσετε σε παρόμοια ένταση. Θα σας πρότεινα να επικοινωνήσετε με τον ψυχίατρό σας σήμερα και όχι να περιμένετε απλώς το επόμενο προγραμματισμένο ραντεβού.
Αν αυτή τη στιγμή εμφανιστεί πρόθεση να πεθάνετε, αρχίσετε να σχεδιάζετε πώς θα το κάνετε ή φοβάστε ότι μπορεί να μην μπορέσετε να σταματήσετε τον εαυτό σας, χρειάζεται άμεση επείγουσα βοήθεια: πηγαίνετε στα επείγοντα ή καλέστε τη 24ωρη Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία στο 1018.
Read more
Psychologist
Αγαπητή/αγαπητέ , γεια σου .
Είναι σημαντικό το ότι επικοινωνείς το βίωμα και τον προβληματισμό σου εδώ στην ομάδα ειδικών και σε ευχαριστούμε .
Όπως ανέφερες ,το τελευταίο δίμηνο έχεις λάβει τη συγκεκριμένη διάγνωση ( η οποία θέλω να γνωρίζεις ότι δεν χαρακτηρίζει ούτε καθορίζει τον άνθρωπο που περνά μια τέτοια δυσκολία · δεν είσαι η κατάθλιψη σου ) θα με βοηθούσε στην απάντηση μου ωστόσο να γνώριζα αν συνδυαστικά και επικουρικά στις τακτικές συνεδρίες ψυχοθεραπείας ξεκίνησες να λαμβάνεις από διμήνου και φαρμακευτική αγωγή. Σε αυτή την περίπτωση , δίνεται μια πίστωση χρόνου, συνήθως 4-6 εβδομάδων , ώστε ο θεράπων ψυχίατρος να ...παρακολουθήσει την πορεία της αγωγής και ανάλογα να την συνεχίσει, αναπροσαρμόσει , αλλάξει κλπ .
Κατανοώ απόλυτα τη συστολή και το φόβο σου να το επικοινωνήσεις στον ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή σου επιπλέον μάλιστα εφόσον σε κάθε συνεδρία γίνεται αναφορά σε παρόμοια περιστατικά που νοσηλεύονται … Μην ξεχνάς όμως ότι κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και κάθε άνθρωπος μοναδικός . Αν νιώθεις ασφάλεια μέσα στο θεραπευτικό πλαίσιο, αν αισθάνεσαι ότι ο θεραπευτής σου είναι σύμμαχος σου και σου εμπνέει εμπιστοσύνη , κατά τη γνώμη μου , καλό θα ήταν να του επικοινωνήσεις ότι νιώθεις ντροπή και φόβο για κάποια πράγματα . Εκείνος , θα έχει την ανάλογη εμπειρία και την εκπαίδευση να διερευνήσει μέσα από τη συζήτηση μαζί σου, το πώς θα χειριστεί το συγκεκριμένο αίτημα που φέρνεις σε κάθε συνεδρία (είτε είναι η ντροπή και ο φόβος για αυτό που περιγράφεις ή και οποιοδήποτε άλλο εμπόδιο στην πορεία της αυτοαποκαλυψης και της απελευθερωτικής δύναμης της ψυχοθεραπείας , αυτό είναι και το ζητούμενο).
Το ότι μετέφερες στο χαρτί τα συναισθήματα εκείνης της δύσκολης μέρας και ετοίμασες μια επιστολή έστω και χωρίς παραλήπτη είναι ίσως κάτι που σε προτρέπω να κάνεις συχνότερα και θα είναι μάλλον μια καλή ιδέα το να δώσεις αυτό το ημερολόγιο σκέψεων , συναισθημάτων, συμπεριφορών στην επόμενη συνεδρία σου με τον θεραπευτή σου. Είναι υλικό που εκείνος θα αξιοποιήσει και εσύ θα αρχίσεις ίσως να απελευθερώνεσαι από την ντροπή και το φόβο που νιώθεις .
Εύχομαι να είσαι καλά .
Read more
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια | Thessaloniki
Το καλύτερο που θα μπορούσατε να κάνετε είναι να συζητήσετε με τον γιατρό σας για το συναίσθημα της ντροπής αρχικά, τι είναι, πως το διαχειριζόμαστε κτλ. Είναι μια αρχή για να βοηθήσετε την θεραπευτική σχέση από τη δική σας πλευρά και να μπορέσετε τελικά να δείτε πως η ντροπή θα γίνει ανεκτή και θα επικοινωνηθεί εντός του πλαισίου, ώστε να επιτρέψει τελικά να επικοινωνήσετε και τα ζητήματα που αναφέρετε στο παρόν. Το να νοσηλευτεί ένα άτομο έρχεται σε συνθήκες που τα πράγματα είναι μη διαχειρίσιμα και απειλείται η ανθρώπινη ζωή, κάτι το οποίο αναφέρετε ότι δεν ισχύει στην περίπτωση σας, οπότε γιατί να σας νοσηλεύσει;
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια | Athens
Καλησπέρα σας.
Καταλαβαίνω ότι ντρέπεστε και φοβάστε την αντίδραση του ψυχιάτρου σας. Όμως αυτό που περιγράφετε χρειάζεται να του το πείτε, και μάλιστα όσο πιο άμεσα γίνεται. Όχι επειδή σημαίνει απαραίτητα ότι θα νοσηλευτείτε, αλλά επειδή είναι σημαντικό να ξέρει ακριβώς τι έγινε για να εκτιμήσει σωστά την ασφάλειά σας.
Το ότι λέτε «δεν είχα πρόθεση» είναι σημαντικό. Αλλά είναι επίσης σημαντικό ότι εκείνη τη στιγμή υπήρχε έντονη φόρτιση, σκέψη να κάνετε κακό στον εαυτό σας, γράμμα με έντονα συναισθήματα, παλιό ιστορικό αυτοτραυματισμού και μια πράξη με κορδέλα γύρω από τον λαιμό. Αυτά δεν είναι για να τα κρίνετε μό...νη σας ούτε για να τα κρύψετε από τον άνθρωπο που σας παρακολουθεί.
Θα σας πρότεινα να επικοινωνήσετε με τον ψυχίατρό σας πριν από την επόμενη συνεδρία, αν αυτή αργεί. Μπορείτε να του πείτε απλά: «Ντρέπομαι πολύ να το πω, αλλά χθες έκανα κάτι που με φόβισε και θέλω να το συζητήσουμε για να είμαι ασφαλής». Δεν χρειάζεται να το πείτε τέλεια. Χρειάζεται να το πείτε.
Μέχρι τότε, καλό είναι να μη μείνετε μόνη με αυτή την ένταση. Απομακρύνετε κορδέλες, σκοινιά, αλκοόλ ή οτιδήποτε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί παρορμητικά, και ενημερώστε έναν άνθρωπο εμπιστοσύνης ότι περνάτε δύσκολα και χρειάζεστε παρουσία.
Και για να απαντήσω στην αγωνία σας: το να το πείτε στον ψυχίατρο δεν είναι «καταστροφή». Είναι το πιο υπεύθυνο και προστατευτικό βήμα. Αν νιώσετε ότι οι σκέψεις δυναμώνουν, ότι μπορεί να χάσετε τον έλεγχο ή ότι δεν είστε ασφαλής, καλέστε άμεσα το 1018 ή το 112 αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος.
Read more
Psychologist
Πέρα από το φαρμακευτικό κομμάτι που αναλαμβάνει ένας ψυχίατρος, θα ήταν ωφέλιμο να βλέπετε και κάποιον ψυχολόγο σε ψυχοθεραπευτική βάση, ώστε να μπορείτε αυτά να τα συζητάτε ανοιχτά και χωρίς το φόβο νοσηλείας, ή ακόμα κι αν υπάρχει αυτό το ενδεχόμενο, σε περίπτωση που κρίνεται απαραίτητο, να επεξεργαστείτε τους φόβους και τους ενδοιασμούς σας. Άλλωστε η νοσηλεία ποτέ δεν αποφασίζεται ελαφρά τη καρδία, αλλά γίνεται για την ασφάλεια του θεραπευόμενου.
Psychologist | Piraeus
Καλησπέρα σας καλό είναι να βρήκε τον κατάλληλο ψυχοθεραπευτή. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει στο να μειωθούν οι αυτοκτονικοι ιδεασμοι οι αρνητικές σκέψεις και ο φόβος εγκατάλειψης
Ψυχολόγος | Evosmos
The content provided is strictly informational and should not be considered a replacement for professional advice from doctors or healthcare providers.
Ask anonymously Ask for free
We’ll email you when a specialist replies.
An unexpected error occurred but we’re working on it. Please try again.
Start a Video Consultation with a health specialist within 5 minutes
We’ll send you an email when a specialist responds.
Talk to a specialist daily from 08:00 to 22:00, via chat or video and get the answers you need in minutes.
When it comes to medication, it’s best to get answers that are tailored to your medical history. Chat with a specialist to get safe, personalized guidance in minutes.