Χιώνης Δημήτριος PhD

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Υπαρξιακή ψυχοθεραπεία

  Γεια σας, η διάγνωση αποφευκτικής διαταραχής προσωπικότητας που είχα από το 2021, με δυσκολεύει στην κοινωνικοποίηση, την επικοινωνία, την έκθεση και στις διαπροσωπικές σχέσεις, όσο και αν δοκίμασα θεραπείες κατέστη αδύνατο να νιώσω καλύτερα ή να θεραπεύσω μέρος των αρνητικών συναισθημάτων, τους στρες και συμπτωμάτων της διαταραχής, 2,5 χρόνια ατομικής ψυχανάλυσης και ομαδικής θεραπείας, 1 χρόνος θεραπείας σχημάτων, 1,5 χρόνος υποστηρικτής θεραπείας, βγαίνω εξαντλημένος σε ψυχικό επίπεδο, κουρασμένος, απογοητευμένος και με παραίτηση. Μου έχουν προταθεί διάφορες προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά πλέον δεν είμαι πεπεισμένος ότι υπάρχει θεραπεία και απογοητεύομαι ακόμη περισσότερο όταν μου λένε ότι απαιτείται μακροχρόνια ψυχοθεραπεία για να δω βελτίωση και αποτελέσματα. Τι μπορώ να κάνω από εδώ και πέρα, πώς να προχωρήσω? Δεν επιθυμώ άλλη μια υποσχόμενη θεραπεία που δεν θα μου προσφέρει λύσεις στο πρόβλημα αυτό. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

  • Καλησπέρα σας. Μετά από τόση προσπάθεια είναι απολύτως λογικό να έχετε κουραστεί και να μη θέλετε άλλη μία θεραπεία που απλώς υπόσχεται ότι «θέλει χρόνο». Το σημαντικό τώρα δεν είναι να αλλάξετε άλλη μία μέθοδο στα τυφλά. Είναι να γίνει μια νέα, ολοκληρωμένη αξιολόγηση της διάγνωσης, της λειτουργικότητας, των συνυπαρχόντων προβλημάτων και του τι ακριβώς δεν βελτιώθηκε στις προηγούμενες θεραπείες. Η αποφευκτική διαταραχή προσωπικότητας έχει σημαντική επικάλυψη με κοινωνικό άγχος και συχνά χρειάζεται να εξεταστούν παράλληλα κατάθλιψη, τραυματικές εμπειρίες, νευροαναπτυξιακά χαρακτηριστικά και άλλοι παράγοντες που μπορεί να αλλάζουν το... θεραπευτικό πλάνο. Από εδώ και πέρα θα σας πρότεινα να ζητήσετε από έναν ειδικό ένα σαφές, μετρήσιμο πλάνο με συγκεκριμένους στόχους, όπως κοινωνική λειτουργικότητα, έκθεση, επικοινωνία και ποιότητα ζωής, και συμφωνημένο σημείο επανεκτίμησης. Αν μετά από ένα εύλογο διάστημα δεν υπάρχει μετρήσιμη πρόοδος, το πλάνο χρειάζεται αναθεώρηση και όχι απλώς παράταση. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην αποφευκτική διαταραχή, αλλά η ερευνητική βάση παραμένει μικρότερη από ό,τι σε άλλες διαταραχές, άρα κανείς σοβαρός επαγγελματίας δεν πρέπει να σας υποσχεθεί «θεραπεία» ή συγκεκριμένο χρόνο αποκατάστασης. Το γεγονός ότι δεν ανταποκριθήκατε όσο θέλατε μέχρι τώρα δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να βελτιωθείτε. Σημαίνει ότι χρειάζεστε πιο ακριβή επαναδιατύπωση του προβλήματος και θεραπεία που να αξιολογείται με αποτελέσματα, όχι μόνο με διάρκεια. Αν η παραίτηση έχει φτάσει σε σκέψεις ότι δεν θέλετε να ζείτε ή να βλάψετε τον εαυτό σας, χρειάζεται άμεση επικοινωνία με ψυχίατρο ή υπηρεσία επείγουσας ψυχικής υγείας. Διάβασε περισσότερα

    Χιώνης Δημήτριος

• Ψυχοσωματικά Συμπτώματα

  Καλησπέρα! Είμαι 26 ετών. Εδώ και κάποιο καιρό έχω ψυχοσωματικά συμπτώματα από το άγχος όπως ψυχογενή ταχυκαρδία, ψυχογενή δύσπνοια, σουβλιές ή τσιμπήματα ή σαν κάψιμο ή σφίξιμο στο στήθος, πότε δεξιά πότε αριστερά, πόνο και σφίξιμο στα πλευρά, τρέμουλο κάποιες φορές, ζάλη και κρύος ιδρώτας.. και μετά από μια κρίση πανικού που έπαθα 10/6 και πήγα στα επείγοντα φοβάμαι συνεχώς ότι θα πάθω έμφραγμα ή ανακοπή.. Έχω κάνει 4 καρδιογραφήματα και υπέρηχο, όλα βγήκαν καθαρά. Τα 2 πρώτα καρδιογραφήματα τα έκανα στο κέντρο υγείας στα επείγοντα, το τρίτο σε γενικό γιατρό και το τέταρτο σε καρδιολόγο μαζί με τριπλέξ.. Υπάρχει πιθανότητα να έχει γίνει κάποιο λάθος στις εξετάσεις ή να μην έχει βρεθεί κάτι; μόλις πονέσω με πιάνει πανικός.. Μήπως πρέπει να κάνω και άλλες εξετάσεις;

  • Καλησπέρα σας. Με τέσσερα φυσιολογικά καρδιογραφήματα και φυσιολογικό υπέρηχο καρδιάς από καρδιολόγο, τα μέχρι τώρα ευρήματα είναι σαφώς καθησυχαστικά. Δεν μπορεί όμως κανείς από ένα μήνυμα να σας εγγυηθεί ότι αποκλείεται κάθε πιθανό καρδιολογικό πρόβλημα. Το αν χρειάζονται άλλες εξετάσεις πρέπει να το αποφασίσει ο καρδιολόγος σας με βάση τα συμπτώματα και τους παράγοντες κινδύνου σας. Οι κατευθυντήριες οδηγίες δεν συστήνουν συνεχή επιπλέον έλεγχο σε άτομα που έχουν αξιολογηθεί ως χαμηλού καρδιαγγειακού κινδύνου. Αυτό που περιγράφετε ταιριάζει επίσης αρκετά με τον κύκλο πανικού και άγχους υγείας. Πόνος ή τσίμπημα προκαλεί φόβο, ο φόβος αυξάνε...ι ταχυκαρδία, δύσπνοια, ζάλη και μυϊκή ένταση, και αυτά με τη σειρά τους ενισχύουν την πεποίθηση ότι συμβαίνει κάτι επικίνδυνο. Τα συγκεκριμένα σωματικά συμπτώματα είναι συχνά στις κρίσεις πανικού. Αφού ο φόβος πλέον επιμένει παρά τις επανειλημμένα φυσιολογικές εξετάσεις, έχει νόημα να αντιμετωπιστεί οργανωμένα και το άγχος γύρω από την υγεία και τα σωματικά συμπτώματα, αντί να αναζητάτε κάθε φορά νέα επιβεβαίωση από μία ακόμη εξέταση. Αν όμως εμφανιστεί νέος ή διαφορετικός επίμονος πόνος στο στήθος, λιποθυμία, σοβαρή δύσπνοια ή σημαντική επιδείνωση, χρειάζεται νέα άμεση ιατρική αξιολόγηση. Διάβασε περισσότερα

    Χιώνης Δημήτριος

• Ευερέθιστο έντερο

  Καλησπέρα σας. Είμαι 21 ετών και τα τελευταία 2,5 χρόνια αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα που έχει επηρεάσει σημαντικά την καθημερινότητά μου και την ποιότητα ζωής μου. Μετά από μια περίοδο έντονου άγχους, άρχισα να έχω συχνή και έντονη ανάγκη για αφόδευση, κυρίως όταν έπρεπε να βγω από το σπίτι ή να μετακινηθώ. Αρχικά τα συμπτώματα υποχώρησαν, όμως μετά από ένα περιστατικό όπου δεν πρόλαβα να φτάσω στην τουαλέτα κατά τη διάρκεια διαδρομής με τρένο, ανέπτυξα έντονο φόβο μήπως μου συμβεί ξανά. Από τότε δυσκολεύομαι να απομακρυνθώ από μέρη όπου αισθάνομαι ασφαλής, αποφεύγω κυρίως τα μέσα μαζικής μεταφοράς και γενικά οποιαδήποτε διαδρομή όπου δεν έχω εύκολη πρόσβαση σε τουαλέτα. Αυτό έχει περιορίσει σημαντικά τη λειτουργικότητά μου και επηρεάζει τις σπουδές, την εργασία και την κοινωνική μου ζωή. Έχω ήδη απευθυνθεί σε γαστρεντερολόγο, ψυχολόγο και ψυχίατρο και συνεχίζω να παρακολουθούμαι. Παρότι υπήρξε σημαντική βελτίωση, το τελευταίο διάστημα παρατηρώ κάποια υποτροπή, κάτι που με ανησυχεί, καθώς θέλω να μπορέσω να επιστρέψω πλήρως στην καθημερινότητά μου και να συνεχίσω τις σπουδές μου χωρίς αυτόν τον φόβο. Θα ήθελα να ρωτήσω: 1. Είναι συχνό το άγχος να προκαλεί τόσο έντονα γαστρεντερικά συμπτώματα και φόβο απομάκρυνσης από την τουαλέτα; 2. Θα μπορούσε αυτή η εικόνα να σχετίζεται με αγχώδη διαταραχή ή άλλη λειτουργική διαταραχή του εντέρου; 3. Ποια θεωρείται η πιο αποτελεσματική θεραπευτική προσέγγιση σε τέτοιες περιπτώσεις και ποια είναι συνήθως η πρόγνωση για πλήρη επάνοδο στη φυσιολογική ζωή; Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο και την απάντησή σας.

  • Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε μπορεί πράγματι να συνδέεται με τη στενή αλληλεπίδραση ανάμεσα στο άγχος και στη λειτουργία του εντέρου. Μετά το περιστατικό στο τρένο φαίνεται ότι δημιουργήθηκε ένας κύκλος, όπου η πιθανότητα ενός γαστρεντερικού συμπτώματος προκαλεί φόβο, ο φόβος αυξάνει την ένταση στο σώμα και η αποφυγή μετακινήσεων ενισχύει σταδιακά την αίσθηση ότι μόνο κοντά σε τουαλέτα είστε ασφαλής. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα συμπτώματα είναι φανταστικά. Οι διαταραχές αλληλεπίδρασης εντέρου και εγκεφάλου μπορούν να προκαλούν πραγματικά και επίμονα συμπτώματα, ακόμη και όταν δεν εντοπίζεται δομική νόσος, όμως η ακριβής διάγνωση ανήκει στ...ον γαστρεντερολόγο σας. Η πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση είναι συνήθως συνδυαστική και περιλαμβάνει την κατάλληλη γαστρεντερολογική παρακολούθηση μαζί με στοχευμένη ψυχολογική παρέμβαση. Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία προσαρμοσμένη στα γαστρεντερικά συμπτώματα και οι θεραπείες που εστιάζουν στη σύνδεση εντέρου και εγκεφάλου έχουν θέση στη διαχείριση τέτοιων προβλημάτων. Η πρόσφατη επιδείνωση δεν σημαίνει ότι χάθηκε η προηγούμενη πρόοδός σας. Σημαίνει ότι χρειάζεται να επανεξεταστούν μαζί με τους επαγγελματίες που ήδη σας παρακολουθούν οι συνθήκες που ενεργοποίησαν ξανά τον φόβο, η αποφυγή των διαδρομών και ο τρόπος με τον οποίο προσπαθείτε να εξασφαλίσετε ότι θα υπάρχει πάντα διαθέσιμη τουαλέτα. Η πρόγνωση μπορεί να είναι καλή και η επιστροφή στις σπουδές, στην εργασία και στις μετακινήσεις είναι ρεαλιστικός στόχος, αλλά συνήθως απαιτεί σταθερό και σταδιακό πλάνο και όχι πίεση για άμεση εξαφάνιση κάθε συμπτώματος. Διάβασε περισσότερα

    Χιώνης Δημήτριος