Τουρκομάνη-Μπαρά Στέλλα BSc

Απαντήσεις σε ερωτήσεις ασθενών

• Κατάθλιψη

  Καλησπέρα σας, θα ήθελα τη γνώμη σας. Είμαι γυναίκα 37 χρονών. Το τελευταίο διάστημα (σχεδόν χρόνο) νιώθω έναν βαθύ φόβο και ματαίωση για τους ανθρώπους. Έχουν συμβεί διάφορα γεγονότα - χώρισα και φοβήθηκα με τον εαυτό μου που δεν με προστάτευσα και δεν το τελείωνα νωρίτερα, που αυτός ο άνθρωπος στο όνομα της αγάπης αποδείχτηκε χειριστικός, συνειδητοποιώ ότι η μητέρα μου δεν με αποδέχτηκε ποτέ και ποτέ δεν είμαι επαρκής για την ίδια, ότι ο πατέρας μου είναι χειριστικός και είναι το επίκεντρο όλης της οικογένειας, φίλες που δεν έβαζα όρια και πως μπορούν να σου ζητούν πράγματα χωρίς να σου δείχνουν σεβασμό, πράγματα και συμπεριφορές που δεν έβλεπα σε φίλες, βλέπω πόσο θράσος και αγένεια μπορεί να έχουν οι άνθρωποι, συνεργάτες στη δουλειά, σχόλια που γίνονται πίσω από την πλάτη ενός φίλου. Όλα τα παραπάνω κάπως τα έβλεπα στο παρελθόν, αλλά τον τελευταίο χρόνο έχουν κολλήσει μπροστά στα μάτια μου. Το συναίσθημα είναι ανυπόφορο. Αναρωτιέμαι αν αυτό είναι ένα δείγμα συναισθηματικής ενηλικίωσης; (Καθώς έχω φύγει τα τελευταία δύο χρόνια από το πατρικό μου). Είναι σαν να έχω πέσει από το ροζ συννεφάκι μου αλλά έχω γκρεμοτσακιστεί. Φοβάμαι τόσο την κακία και την εκμετάλλευση, πως μπορείς να εξυπηρετείς άλλους χωρίς να το καταλαβαίνεις. Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν, παντού βλέπω πράγματα και συμπεριφορές που με φοβίζουν. (Από ένα μικρό σχόλιο, μια κίνηση, μια συμπεριφορά). Αντιλαμβάνομαι ότι κάπως συνειδητοποιώ κάποια πράγματα, αλλά σκέφτομαι πως είναι υπερβολική η όλη αντίδρασή μου. Θα ήθελα τη γνώμη σας, για ποιο λόγο μπορεί να συμβαίνει αυτό; Η ένταση γιατί είναι τόσο μεγάλη; Είναι φυσιολογικό κομμάτι της εξέλιξης; Πως θα μπορούσα να το διαχειριστώ; Σας ευχαριστώ πολύ!!
  • Καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό που βιώνετε και είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθετε έντονο φόβο και ματαίωση απέναντι στους ανθρώπους μετά από τόσες πληγές και απογοητεύσεις. Αυτό που περιγράφετε δηλαδή τον βαθύ φόβο, τη δυσπιστία και την ένταση απέναντι σε συμπεριφορές που στο παρελθόν μπορεί να μην προσέχαμε, συχνά εμφανίζεται όταν συνειδητοποιούμε μοτίβα χειρισμού, εκμετάλλευσης ή έλλειψης σεβασμού σε σχέσεις, ειδικά αφού έχουμε απομακρυνθεί από ένα περιβάλλον οικογενειακής δυναμικής που δεν μας στήριζε. Η ένταση που νιώθετε είναι φυσιολογική γιατί τίθεται σε δοκιμασία η βασική σας αίσθηση ασφάλειας και εμπιστοσύνης με αποτέλεσμα το σώμα και τ...ο μυαλό αντιδρούν σαν να πρέπει να προστατευτείτε από πιθανούς κινδύνους, και αυτή η υπερευαισθησία είναι μέρος της διαδικασίας συναισθηματικής ενηλικίωσης. Στην ουσία βλέπετε τα πράγματα ρεαλιστικά, όχι μέσα από «ροζ συννεφάκια», και μαθαίνετε να θέτετε όρια. Για να το διαχειριστείτε, βοηθά η σταδιακή εξάσκηση στην αναγνώριση και καταγραφή των σκέψεων σας, τα μικρά «πειράματα εμπιστοσύνης» με ασφαλή άτομα, η προετοιμασία σύντομων φράσεων για όρια, καθώς και πρακτικές αναπνοής ή grounding όταν η ένταση γίνεται υπερβολική. Η διαδικασία είναι επώδυνη, αλλά μέσα από την αναγνώριση, την πράξη και την υποστήριξη (είτε από φίλους είτε από ψυχοθεραπευτή), η εμπιστοσύνη και η ηρεμία σταδιακά επανέρχονται, και η συναισθηματική σας ανθεκτικότητα δυναμώνει. Σας εύχομαι ό,τι καλύτερο και σας ευχαριστώ πολύ που μοιραστήκατε την ερώτησή σας. Διάβασε περισσότερα

    Τουρκομάνη-Μπαρά Στέλλα

• Συμβουλευτική γονέων και παιδιών

  Γειά σας. Έχω μεγάλο άγχος με το μικράκι μου. Φοβάμαι μην μου αρρωστήσει. Μέχρι τα 2,5 δεν τον έβαζα σε κλειστούς χώρους ούτε σε παιδικές με πολλά παιδάκια. Η παιδίατρος μου πρότεινε παιδικό σταθμό για να λυθεί η γλώσσα του. Τώρα είναι 3,5 κ από τον Σεπτέμβρη τον έχω γράψει παιδικό αλλά έχουμε πάει ελάχιστες φορές γιατί φοβάμαι πολύ μην αρρωστήσει κ δεν θέλει να πηγαίνει ούτε ο μικρός. Πώς μπορώ να διαχειριστώ αυτόν τον φόβο μου;
  • Καλησπέρα σας και καλό μήνα. Κατανοώ απόλυτα την αγωνία σας. Είναι φυσιολογικό να φοβάστε μην αρρωστήσει το παιδί σας, γιατί το αγαπάτε και θέλετε να το προστατέψετε. Ταυτόχρονα όμως, η υπερπροστασία δυσκολεύει και εσάς και το παιδί, καθώς περιορίζει την ανεξαρτησία και την κοινωνικοποίησή του. Μπορείτε να προχωρήσετε σταδιακά με μικρά βήματα, δηλαδή λίγες ώρες στον παιδικό, αρχικά με τη δική σας παρουσία, και μετά σταδιακή αύξηση χρόνου και αυτονομίας. Θα σας συμβούλευα να καταγράφετε τις σκέψεις φόβου και τις εξετάζετε με ρεαλισμό, θυμίζοντας ότι υπάρχει φροντίδα αν αρρωστήσει. Με υπομονή και σταδιακή έκθεση, τόσο εσείς όσο και το παιδί θα ...νιώθετε πιο ασφαλείς και θα χτίζεται σταδιακά η εμπιστοσύνη και η αυτοπεποίθηση του μικρού. Σας ευχαριστώ που
    μοιραστήκατε την ερώτησή σας. Διάβασε περισσότερα

    Τουρκομάνη-Μπαρά Στέλλα

• Κρίση πανικού

  Καλησπέρα σας . Είμαι 24 χρονών και πριν περίπου 11 μήνες άρχισα να παθαίνω κρίσεις πανικού . Έχω περάσει πολλά στάδια καθώς όλο αυτό μου έφερε φοβίες υγείας . Έχω πάει σε παθολόγο έχω κάνει εξετάσεις αίματος όλα καλά εκτός από την αρχή ενός υποθυρεοειδισμού . Έπειτα πήγα σε ενδοκρινολόγο , οφθαλμίατρο , ορλ, νευρολόγο(μαγνητική εγκεφάλου ) , ψυχίατρο , και ψυχολόγο . Οι εξετάσεις μου είναι όλες καθαρές ! Το θέμα είναι ότι έχω αστάθεια καθημερινά και πιο πολύ όταν βγαίνω σε εξωτερικούς χώρους . Δεν παίρνω φάρμακα και καμία αγωγή εκτός από τ4 . Έχω συχνά πόνους στον αυχένα ειδικά όταν αγχώνομαι . Πείτε μου που μπορεί η αστάθεια ;
  • Καλησπέρα σας. Με βάση τις εξετάσεις που έχετε κάνει και το γεγονός ότι όλα τα οργανικά ευρήματα είναι καθαρά, η αστάθεια που βιώνετε είναι πολύ πιθανό να σχετίζεται με το άγχος και τις κρίσεις πανικού και όχι με κάποιο σωματικό νόσημα. Το έντονο άγχος κρατά το νευρικό σύστημα σε διαρκή εγρήγορση, επηρεάζει την αναπνοή και προκαλεί μυϊκή ένταση, ιδιαίτερα στον αυχένα, γεγονός που συχνά δημιουργεί αίσθημα ζάλης ή αστάθειας, ειδικά σε εξωτερικούς χώρους όπου αυξάνεται ο φόβος. Δεν σημαίνει ότι «είναι στο μυαλό σας», αλλά ότι το σώμα εκφράζει το άγχος. Με ψυχοθεραπεία και εκμάθηση τρόπων διαχείρισης του φόβου των συμπτωμάτων, η κατάστα...ση αυτή μπορεί σταδιακά να βελτιωθεί σημαντικά και είναι αναστρέψιμη. Διάβασε περισσότερα

    Τουρκομάνη-Μπαρά Στέλλα