Θα κατέβουν οι έγκλειστοι κυνόδοντες μετά από 2 χρόνια με σιδεράκια;

Συνήθως μετά από 2 χρόνια θα έπρεπε να υπάρχει κάποια εξέλιξη με τους έγκλειστους κυνόδοντες

Στα 27 σου χρόνια η ορθοδοντική μετακίνηση γίνεται κανονικά, απλώς είναι πιο αργή σε σχέση με την εφηβεία. Οι έγκλειστοι κυνόδοντες, όπως ο άνω κυνόδοντας (Maxillary canine), θεωρούνται από τα πιο “δύσκολα” δόντια στην έλξη γιατί βρίσκονται συχνά ψηλά και βαθιά μέσα στο οστό.

Τα δύο χρόνια δεν είναι απαραίτητα μεγάλο διάστημα σε τέτοιες περιπτώσεις. Υπάρχουν περιστατικά που χρειάζονται 2 έως και 3 χρόνια μόνο για να κατέβει πλήρως ο κυνόδοντας στο τόξο, ειδικά αν ήταν πολύ ψηλά ή σε οριζόντια θέση. Αν βλέπεις αλλαγές στη θέση των γύρω δοντιών, αυτό συνήθως σημαίνει ότι ασκείται δύναμη και υπάρχει κίνηση, έστω και αργή.

Το αν... θα κατέβουν εξαρτάται από τη θέση τους (αν είναι κάθετοι ή πολύ πλαγιασμένοι), από το πόσο βαθιά βρίσκονται στο οστό, από το αν υπάρχει επαρκής χώρος στο τόξο και από το αν έχει δημιουργηθεί αγκύλωση δηλαδή αν το δόντι έχει “κολλήσει” στο οστό. Αν υπήρχε αγκύλωση, συνήθως θα είχε φανεί στην πορεία γιατί δεν θα υπήρχε καμία απολύτως ανταπόκριση στη δύναμη.

Σε ηλικία 27 ετών οι πιθανότητες επιτυχούς έλξης παραμένουν καλές, αρκεί να υπάρχει σωστός χειρουργικός χειρισμός και σταδιακή ορθοδοντική έλξη. Αν όμως μετά από τόσο διάστημα δεν υπάρχει καμία καθοδική μετακίνηση στην ακτινογραφία, τότε ο ορθοδοντικός πιθανόν να επανεκτιμήσει το πλάνο.

Θα βοηθούσε να ξέρεις αν στις πρόσφατες ακτινογραφίες φαίνεται έστω και μικρή μετακίνηση προς τα κάτω. Αυτό είναι ο πιο αντικειμενικός δείκτης ότι η θεραπεία προχωρά, ακόμα κι αν κλινικά δεν φαίνεται ακόμη στο στόμα Διάβασε περισσότερα

Καλησπέρα σας,
Η πρόοδος ελέγχεται με πανοραμικές ακτινογραφίες, ώστε να αξιολογείται η γενική θέση του κυνόδοντα μέσα στο οστό και να διαπιστώνεται αν υπάρχει μετακίνηση σε σύγκριση με τις προηγούμενες λήψεις.

Λογικά θα έπρεπε να υπήρχε βελτίωση, ίσως να είναι αγγυλωμένοι...

Πρέπει να το συζητήσετε με τον ορθοδοντικό σας. Στους ενήλικες οι ορθοδοντικές κινήσεις είναι πιο αργές απ' ότι στα παιδιά με αποτέλεσμα να χρειάζεται παραπάνω χρόνος θεραπείας