Ιδεοληπτικές σκέψεις, αγχώδης διαταραχή και Seroxat παρενέργειες λίμπιντο

Έχω ocd και λαμβάνω αγωγή. Όμως, έχω κι άλλα προβλήματα ταυτόχρονα όπως ψυχοσωματικά, αποπραγματοποίηση/αποπροσωποποίηση. Επίσης νιώθω ότι η αντίληψή μου είναι μειωμένη, δε καταλαβαίνω πλήρως το που βρίσκομαι και το τι συμβαίνει γύρω μου ή όταν μου μιλάει κάποιος. Τι ενδείκνυται για αυτή την περίπτωση;

Καλησπέρα. Συναντώ ψυχολόγο εδώ και λίγο καιρό και μου συνιστά να πάω σε κάποιο διαγνωστικό κέντρο, κατά κύριο λόγο για ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, αλλά και για ΔΕΠΥ και αυτισμό. Πού μπορώ να ελεγχθώ και να πάρω μια τέτοια διάγνωση; Είναι κάτι που μπορεί να συμβεί σε δημόσιο νοσοκομείο;

θα ήθελα να ρωτήσω τι είναι η ιδεώδης ψυχαναγκαστικη διαταραχή επειδη έχω διαγνωστεί με αυτή την διαταραχή τι επιπτώσεις έχει στον άνθρωπο και σε καθημερινό επίπεδο και μεταγενεστερα και οως μπορεί να αντιμετωπισθεί

παρακαλω ενω εχω αυπνιες και παιρνω ζαναξ ,παρολαυτα μου γεννιουνται εμμονες και ιδεοληψιες.ισχυει αυτο??

Καλησπέρα σας. Εδώ και 3 χρόνια , ζώ ενα απίστευτο πανικό. 'Ενα ατελείωτο μαρτύριο. Ξεκίνησε απο ενα μικρό καθημερινό άγχος και πλέον , έχει καταλήξει σε μαρτύριο. Δεν μπορώ να είμαι κοντά σε ανθρώπους, δεν μπορώ να είμαι έξω για καφέ ή φαγητό, δεν μπορώ να νιώσω άνετα με την σύντροφο μου,δεν μπορώ να νιώσω άνετα με τα χέρια μου. Μονίμως η ίδια σκέψη,το ίδιο πνίξιμο στο στήθος και την καρδιά. Κάθε μα κάθε μέρα. Νιώθω για τα πάντα ενοχές και τύψεις. Δεν μπορώ να συμβαδίσω μυαλό με σώμα. Φοβάμαι να μετακίνησω τα χέρια μου γιατί νίωθω ενοχές,νιώθω αναίτιες τύψεις,χωρίς να κάνω τίποτα..σκέφτομαι..τι θα σκεφτεί ο συνομιλητής μου , τι μπορεί να υποπτευθεί κλπ κλπ κλπ..ένα ατελείωτο μαρτύριο.Δέν μπορώ πλέον να βρίσκομαι απέναντι σε κανέναν και όποτε έχω κάποιον απέναντι μου,έχω σχεδόν τρέμουλο,δεν μπορώ να κανω eye-contact,μονίμως κοιτάω δεξιά και αριστερά και δουλεύει πολύ έντονα η περιφερειακή μου όραση (σκαλώνει κάπως το βλέμμα) και κατευθείαν ξεκινάει ταχυπαλμία,αίσθημα βάρους στο στήθος,τύψεις και ενοχές. 'Εχω διαγνωστεί με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, έχω πάει και σε ψυχολόγο και σε ψυχίατρο και σε σύμβουλο ψυχικής υγείας. 'Εχω λάβει και φαρμακευτική αγωγή και αποτέλεσμα δεν είδα απολύτως κανένα. Πλέον νιώθω σε ένα ατελείωτο τέλμα την ζωή μου και ότι ουσιαστικά δεν μπορώ να είμαι κυρίαρχος των σκέψεων μου,αλλα οι φοβίες και οι σκέψεις μου με νικάνε καθημερινά. Υπάρχει λύση; 'Ολο αυτό θα περάσει; 'Εχω αλλάξει πολλούς γιατρούς και όλοι με συμβούλευαν σε αγωγή με αντικαταθλιπτικά και ηρεμιστικά. Σίγουρα έχω έντονο άγχος,πολύ παραπάνω απ το θεωρητικά "κανονικό". Είναι μια κατάσταση που μου έχει αλλάξει την ζωή προς το χειρότερο. 'Εχω φτάσει σε σημείο να φοβάμαι να βγώ έξω,να πάω για καφέ , να πάω για ενα φαγητό. Η αναβλητικότητα σε άλλο επίπεδο. Σε μεσημεριανό γεύμα ,κάθομαι να φάω μόνος μου γιατί δεν μπορώ να τρώω με άλλους μαζί. Το βράδυ υποφέρω απο σκέψεις,απο έντονο φόβο και δεν μπορώ να κοιμηθώ καθόλου εύκολα.

Καλησπέρα έχω ψυχογενή σιελόρροια εδώ και 10 χρόνια μου έρχεται συνέχεια να καταπιώ επειδή το σκέφτομαι είμαι 25 και το έχω από τα 15 θέλω να απαλλαγώ επιτέλους από αυτό τι να κάνω δεν είμαι καθόλου αγχωτικός άνθρωπος. Τι μου προτείνετε?

Γεια σας. Είμαι 20 ετών και είχα διαγνωσθεί με ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχή στα 16 .. από τότε μέχρι προπερσυ έκανα ψυχοθεραπείες με παιδοψυχιατρο.. δεν έχω ξαναπάει από τότε διότι έχω μάθει να αντιμετωπίζω τις επιπτώσεις της διαταραχής αυτής ( κρίσεις άγχους , υποθέσεις εργασίας κτλ) σε μεγάλο βαθμό. Βέβαια τον τελευταίο καιρό έχω πολύ επίμονο άγχος με αποτέλεσμα να μην μπορώ να κοιμάμαι τα βράδυα και να με επηρεάσει πολύ στην καθημερινότητα, και σκέφτηκα πως χρειάζεται να πάω για ψυχοθεραπεία ... Ήθελα να σας ρωτήσω αν πρέπει να πάω στον παιδοψυχιατρο που πήγαινα ή σε ψυχίατρο, γιατί σκέφτομαι πως ίσως είναι καλυτερο να πάω σε ψυχίατρο επειδή είμαι πλέον 20 και ο παιδοψυχιατρος ασχολείται περισσότερο με άτομα μικρότερης ηλικίας ... Τι πιστεύετε?