Πώς να αντιμετωπίσω δυσκολία στο δέσιμο με το μωρό μετά από γέννα και νοσηλεία σε μονάδα νεογνών;

Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε δεν δείχνει ότι είστε «κακή μητέρα». Δείχνει έναν άνθρωπο που πέρασε έναν ψυχικά τραυματικό τοκετό, αποχωρίστηκε το μωρό του αμέσως μετά τη γέννα, βίωσε φόβο για την υγεία του παιδιού της και τώρα βρίσκεται εξαντλημένος σωματικά και ψυχικά, χωρίς επαρκή υποστήριξη. Η σύνδεση με ένα βρέφος δεν δημιουργείται πάντα αυτόματα από την πρώτη στιγμή, ιδιαίτερα όταν έχει προηγηθεί νοσηλεία, αποχωρισμός, άγχος και συνεχής υπερκόπωση. Αυτό είναι πολύ πιο συχνό απ’ όσο πιστεύουν οι περισσότερες γυναίκες.

Η αϋπνία, η συνεχής ένταση, η αίσθηση ότι δεν προλαβαίνετε ούτε να φροντίσετε βασικές ανάγκες σας... και το ότι νιώθετε συναισθηματικά απομακρυσμένη από το μωρό, είναι σημάδια ότι έχετε ξεπεράσει τα όρια αντοχής σας και χρειάζεστε στήριξη — όχι κριτική. Το να χρειάζεστε βοήθεια από τον σύζυγό σας δεν είναι εγωισμός ούτε αποτυχία στον μητρικό ρόλο. Η φροντίδα ενός νεογνού είναι ευθύνη και των δύο γονέων, ανεξάρτητα από το ποιος εργάζεται εκτός σπιτιού.

Επίσης, είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι μετά τον τοκετό μπορεί να εμφανιστεί Επιλόχεια Κατάθλιψη ή έντονη επιλόχεια ψυχική επιβάρυνση, ιδιαίτερα όταν έχει προηγηθεί δύσκολη εμπειρία γέννας ή νοσηλείας του μωρού. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάτε το παιδί σας. Σημαίνει ότι το νευρικό και ψυχικό σας σύστημα βρίσκονται σε υπερφόρτωση.

Θα σας πρότεινα πολύ σοβαρά να μιλήσετε με έναν ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Δεν χρειάζεται να περιμένετε να «χειροτερέψετε» για να ζητήσετε βοήθεια. Και κυρίως: μην μείνετε μόνη με αυτές τις σκέψεις επειδή φοβάστε την κριτική. Πολλές νέες μητέρες βιώνουν παρόμοια συναισθήματα, απλώς συχνά ντρέπονται να τα πουν. Read more

Η περίοδο της λοχείας είναι συχνά μια περίοδος στρεσσογόνα, με έντονες συναισθηματικές αλλαγές για την νέα μητέρα καθώς και πολλές απαιτήσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκριθεί αναφορικά με την βρεφική φροντίδα. Η στήριξη του περιβάλλοντος είναι καθοριστική ώστε να βοηθηθεί η νεα μητέρα τόσο πρακτικά όσο και συναισθηματικά για να ξεκινήσει το ταξίδι της συνδεσης και της διαμόρφωσης αυτής της δυναμικής δυάδας-σχέσης μάνας και βρέφους. Μην διστάζετε να ζητάτε βοήθεια όταν χρειάζεστε. Είστε στην αρχή μιας μεγάλης διαδρομής που πέρα από τις δυσκολίες έχει και δυνατές στιγμές σύνδεσης και νοήματος για εσάς. Φτάνει να το ανακαλύψετε

Καλησπέρα σας.

Αυτό που περιγράφετε δεν σας κάνει κακή μητέρα. Σας κάνει μια γυναίκα που γέννησε πριν λίγες ημέρες, πέρασε έναν πολύ δύσκολο αποχωρισμό από το μωρό της, είναι άυπνη, εξαντλημένη και νιώθει ότι δεν έχει χώρο ούτε για τις βασικές της ανάγκες.

Το ότι δυσκολεύεστε να δεθείτε μαζί του δεν σημαίνει ότι δεν το αγαπάτε ή ότι κάτι «λάθος» υπάρχει μέσα σας. Μερικές φορές, ειδικά όταν η αρχή ήταν τόσο αγχωτική και τραυματική, ο δεσμός δεν έρχεται όπως τον φανταζόμαστε. Θέλει χρόνο, φροντίδα και κυρίως λιγότερη πίεση και ενοχή.

Αυτό που χρειάζεται όμως να ακουστεί καθαρά είναι ότι δεν μπορείτε να σηκώσ...ετε όλο αυτό μόνη σας. Η φροντίδα ενός νεογνού δεν είναι αποκλειστικά «ρόλος της μητέρας». Είναι ευθύνη που χρειάζεται στήριξη, ειδικά όταν η μητέρα είναι εξαντλημένη. Τα σχόλια ότι «δεν είστε καλή μαμά» ή ότι «πρέπει να νιώθετε τύψεις» δεν βοηθούν· αντιθέτως, σας βαραίνουν ακόμη περισσότερο σε μια ήδη ευάλωτη περίοδο.

Θα σας πρότεινα να μιλήσετε άμεσα στον/στην γυναικολόγο σας, στη μαία σας ή σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας με εμπειρία στη λοχεία. Όχι επειδή κάνετε κάτι λάθος, αλλά επειδή αυτά που περιγράφετε χρειάζονται φροντίδα: η αϋπνία, η εξάντληση, η δυσκολία δεσμού, το αίσθημα μοναξιάς και η έντονη ενοχή.

Και για να απαντήσω στην ερώτησή σας: όχι, αυτό που νιώθετε δεν είναι «λάθος» προς το μωρό. Είναι ένα σημάδι ότι χρειάζεστε στήριξη τώρα, πρακτική και ψυχολογική. Μιλήστε σε έναν άνθρωπο που εμπιστεύεστε και ζητήστε συγκεκριμένη βοήθεια μέσα στην ημέρα, έστω για να κοιμηθείτε, να φάτε και να κάνετε ένα μπάνιο χωρίς πανικό. Αν εμφανιστούν σκέψεις ότι μπορεί να κάνετε κακό στον εαυτό σας ή στο μωρό, τότε χρειάζεται άμεση επικοινωνία με γιατρό ή επείγουσα βοήθεια. Read more

Καλησπέρα! Να σας ζήσει το μωρό σας!
Η περίοδος της λοχίας είναι μια ευαίσθητη περίοδος που χαρακτηρίζεται από πολλές αλλαγές, ορμονικές, σωματικές και ψυχοσυναισθηματικές. Κατά το διάστημα αυτό, η γυναίκα ανακάμπτει από την γέννα ενώ ταυτόχρονα καλείται να φροντίσει και να συντονιστεί με τις ανάγκες του νεογέννητου. Εσείς χρειάστηκε αμέσως μετά τη γέννα να διαχειριστείτε τον αποχωρισμό από το μωρό σας αλλά και την αγωνία για την υγεία του τις 5 μέρες που έμεινε στην ειδική μονάδα νεογνών. Είχατε δηλαδή να αντιμετωπίσετε έναν επιπλέον στρεσογόνο παράγοντα. Το ότι δυσκολεύεστε αυτή τη στιγμή να δεθείτε με το μωρό σας, ή το ότι έχετε ανάγκ...η για ξεκούραση, δε σημαίνει πως δεν είστε καλή μητέρα. Χρειάζεστε χρόνο για να γνωρίσετε το μωρό σας και να βρείτε τα πατήματά σας στο νέο σας ρόλο. Λαμβάνοντας κι εσείς φροντίδα και υποστήριξη (πρακτική, συναισθηματική, ψυχολογική) θα είστε περισσότερο σε θέση να φροντίσετε και τις ανάγκες του μωρού σας, βρίσκοντας χρόνο και για τον εαυτό σας.
Ο ερχομός ενός παιδιού, μαζί με τις χαρές που φέρνει, φέρει και αλλαγές στην καθημερινότητα και τη σχέση του ζευγαριού και χρειάζεται κάποιος χρόνος για να βρεθούν καινούριες ισορροπίες εντός του οικογενειακού συστήματος. Μπορεί να εμφανίζονται διαφωνίες σχετικά με τους ρόλους και τις ευθύνες καθώς και άλλα ζητήματα. Ο ανοιχτός και ειλικρινής διάλογος, χωρίς κριτική, βοηθάει στο να εκφράσετε τις ανάγκες σας και να κατανοήσετε καλύτερα ο ένας τον άλλο. Read more

Καλησπέρα! Οι δυσκολίες και η κούραση που αντιμετωπίζετε, με τις φυσιολογικές ανάγκες του μωρού, σας έχουν δημιουργήσει αρνητική διάθεση και υψηλά επίπεδα άγχους, με αποτέλεσμα να δίνετε αρνητική χροιά σε όλα. Πάρτε το χρόνο σας, μέχρι να αποδεχθείτε τα καινούργια δεδομένα, η κούραση και οι ευθύνες είναι μία πραγματικότητα, αλλά και η χαρά μιας νέας ζωής επίσης. Αναζητήστε πρακτική βοήθεια και υποστήριξη, άλλωστε τη δικαιούστε, γιατί δεν έχουμε τις ίδιες αντιδράσεις όλοι οι άνθρωποι, στα γεγονότα της ζωής μας. Στερεοτυπικές απόψεις και συγκρίσεις, δε δίνουν ορθές απαντήσεις, για τους ρόλους της ζωής και πολύ περισσότερο δεν μειώνουν την αξία ...σας ως μητέρα! Read more

Αυτό που νιώθεις είναι απόλυτα φυσιολογικό. Αυτό το συναίσθημα κάτι θέλει να δείξει. Είναι ίσως η κούραση που αισθάνεσαι, θα μπορούσε να είναι η φοβερά που βίωσες με το νοσοκομείο και με όλη τη διαδικασία του τοκετού; Αν ακούσουμε το συναίσθημα μπορεί να μας οδηγήσει και στην αιτία που δημιουργείται αυτό. Ακόμα και να μην είναι τίποτα από όλα αυτά και απλά να αισθάνεσαι έτσι, και πάλι είναι ένα δικό σου συναίσθημα που δεν μπορεί να είναι λάθος ή σωστό είναι απλά πως νιώθω. Εμπειρικά θα σου πω ότι έχω δουλέψει με πολλές μανούλες όπου παρόμοια πράγματα με εσένα, παρόμοια συναισθήματα, και παρόμοιες ενοχές επειδή δεν αγαπάνε το παιδί τους όπως θ...α έπρεπε να το αγαπούν. Ελπίζω πραγματικά να βρεις έναν άνθρωπο να σε ακούσει και να σου δώσει χώρο να κατανοήσεις τα συναισθήματά σου αυτή τη δύσκολη περίοδο για εσένα, και αυτή η κρίση να γίνει μια ευκαιρία για εσένα Read more

Καλησπέρα σας,
Αυτό που βιώνετε είναι πολύ πιο συχνό και ανθρώπινο απ’ όσο νομίζετε και δεν σημαίνει ότι είστε κακή μητέρα ή ότι δεν αγαπάτε το παιδί σας. Η πρώτη επαφή με το μωρό σας διακόπηκε απότομα και τραυματικά, αφού χρειάστηκε να νοσηλευτεί αμέσως μετά τη γέννηση. Αυτό από μόνο του μπορεί να επηρεάσει το αρχικό δέσιμο και να δημιουργήσει έντονο άγχος, φόβο, αποσύνδεση ή ενοχές.

Παράλληλα, η σωματική εξάντληση, η αϋπνία, οι ορμονικές αλλαγές και η πλήρης ανατροπή της καθημερινότητας μετά τον τοκετό φέρνουν συχνά ανάμεικτα συναισθήματα. Δεν είναι όλες οι μητέρες σε μια διαρκή κατάσταση ευτυχίας και σύνδεσης από την πρώτη στ...ιγμή, όπως συχνά προβάλλεται κοινωνικά.

Επίσης, η απόφαση να δημιουργηθεί ένα παιδί αφορά δύο ανθρώπους και όχι μόνο τη μητέρα. Και οι δύο γονείς έχουν ανάγκη να δεθούν με το παιδί, αλλά και ευθύνη να το φροντίζουν. Το ότι ζητάτε βοήθεια δεν είναι αδυναμία ούτε εγωισμός· είναι μια φυσιολογική και υγιής ανάγκη. Η φροντίδα και η στήριξη από τον σύντροφο δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να διεκδικούνται ή να αποδεικνύονται ως «άξιες», αλλά να προσφέρονται αυτονόητα μέσα στη σχέση και στη γονεϊκότητα.

Θα ήταν σημαντικό να μπορέσει να γίνει μια πιο ήρεμη και ουσιαστική συζήτηση με τον σύζυγό σας, όπου θα εκφραστούν τα συναισθήματα, οι ανάγκες και η ψυχική σας κόπωση, χωρίς κατηγορίες και κριτική. Η στήριξή του αυτή την περίοδο είναι αναγκαία και όχι κάτι που θα έπρεπε να μπαίνει σε διαπραγμάτευση.

Παράλληλα, ίσως αξίζει να διερευνηθεί και το πώς λειτουργούσε η σχέση σας και πριν τον ερχομό του παιδιού, καθώς φαίνεται να υπάρχουν κάποιες βαθύτερες πεποιθήσεις γύρω από τους ρόλους, την ευθύνη και τη συναισθηματική υποστήριξη μέσα στη σχέση.

Και κάτι πολύ σημαντικό: το δέσιμο με ένα μωρό πολλές φορές χτίζεται σταδιακά, μέσα από τη φροντίδα, την επαφή και τον χρόνο — δεν είναι πάντα ένα άμεσο συναίσθημα που εμφανίζεται αυτόματα από την πρώτη στιγμή.
Ελπίζω να σας βοήθησα ότι θέλετε στην διάθεση σας. Read more

Καλησπερα σας! Να σας ζήσει το νέο μέλος της οικογενεια σας. Ο ερχομός ενός παιδιού ειναι ενα πολυ ευτυχές γεγονός στη ζωή του ζευγαριού το οποίο διαφοροποιεί ριζικά την καθημερινότητα του καθως το μωρό χρειαζεται συνεχή φροντίδα.Οι ανησυχίες σας ειναι εύλογες αλλα και η κουραση που αναφέρεται ειναι πραγματική. Γιαυτο το λόγο θα πρεπει να έχετε καποια βοήθεια απο τον σύζυγό και απο τους οικείους σας ώστε να μπορειτε και εσείς να ξεκουραζεστε για να συνεχίζετε τον γονεικο σας ρόλο. Αναμφιβολα, το μωρό έχει αναγκη την αγκαλια της μαμας του καθως ειναι γιαυτο ενα οικείο περιβαλλον όμοιο με αυτο που βιωνε τους τελευταιους εννεα μήνες. Η σύνδεση, ...λοιπον, υπαρχει και αποτελει φυσικό γεγονός το οποίο ενισχύεται με την καθημερινη ενασχόληση. Η αγωνια σας γιαυτο το θεμα ειναι κατανοητη οταν μαλιστα βιωσατε μια αποσυνδεση τις πρωτες πεντε μέρες. Η μητερα το πρωτο ιδιαιτερα διαστημα, χρειάζεται συναισθηματική στήριξη , θετική ενέργεια και βοηθεια στην πράξη. Η ιδια ειναι ήδη επιβαρυμενη απο τη γεννα , την αγωνία της για το μωρό και την ευθύνη που φέρει για την υγεια και την ασφαλεια του πρωτιστως η ιδια. Καλο, λοιπον, θα ειναι να έχετε διπλα σας ανθρωπους που θα συνδραμουν με ουσιαστικη βοήθεια ώστε να προσφερετε το καλυτερο στο μωρό . Να είστε καλά! Read more

Καλησπέρα. Διάβασα το ερώτημα και όλο το σημείωμα σου και ένιωσα πόσο πολύ δυσκολεύεσαι. Όλα όσα αισθάνεσαι - οι τύψεις, η κούραση, η αδυναμία να συνδεθείς με αυτό το πλασματάκι που ήρθε τόσο πρόσφατα στην ζωή σου, είναι όλα απολύτως φυσιολογικά. Δε συνδεόμαστε με ένα βρέφος απαραίτητα από τις πρώτες μέρες της ζωής του, η πορεία προς τη μητρότητα είναι μια μετάβαση που παίρνει χρόνο, έχει στάδια και διαφορετικές ταχύτητες ανάλογα με το πώς τη νοηματοδοτεί η κάθε γυναίκα. Επίσης αντιλαμβάνομαι μια βαθιά μοναξιά στην αφήγησή σου, ενώ πραγματικά αυτό που χρειάζεσαι σε αυτή τη φάση είναι σύνδεση και υποστήριξη. Θα πρότεινα να κανονίσεις μέσα από ...το doctoranytime ή με όποιον άλλον τρόπο έχεις πρόσβαση να δεις έναν ειδικό, δια ζώσης ή και διαδικτυακά. Θα σε βοηθήσει να μιλήσεις ανοιχτά για τα συναισθήματα σου και να μοιραστείς αυτό το βάρος, ώστε να μπορέσεις να ενδυναμωθείς και σταδιακά να αρχίσεις και να απολαμβάνεις όχι μόνο το μωράκι σου- αλλά και την δική σου ζωή. Read more