Τι να κάνω με ταχυκαρδία, ζάλη και άγχος μετά από διάγνωση ενδοκρανιας υπέρτασης και Cipralex;

Καλησπέρα σας.

Αυτό που περιγράφετε είναι μια πολύ βαριά και εξαντλητική κατάσταση, και φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή συνυπάρχουν δύο πράγματα: ένα τεκμηριωμένο ιατρικό ιστορικό (ενδοκρανιακή υπέρταση) και ένα έντονο άγχος με σωματοποίηση και συνεχή κατάσταση συναγερμού του οργανισμού. Αυτά τα δύο μπορούν εύκολα να μπλεχτούν μεταξύ τους και να ενισχύουν το ένα το άλλο.

Πρώτα το βασικό: δεν είναι ασφαλές ούτε σωστό να προσπαθήσει κανείς να αποδώσει τα συμπτώματά σας αποκλειστικά στο άγχος ή αποκλειστικά σε οργανικό αίτιο από απόσταση. Η σωστή κλινική προσέγγιση εδώ είναι συνεργασία νευρολόγου/παθολόγου και ψυχιάτρου, όχι επιλογ...ή «ή το ένα ή το άλλο».

Τα συμπτώματα που περιγράφετε (ταχυκαρδία, ζάλη, ναυτία, προλιποθυμικά, βάρος στο κεφάλι, συνεχής υπερεγρήγορση) είναι απολύτως συμβατά με έντονη ενεργοποίηση του αυτόνομου νευρικού συστήματος σε κατάσταση χρόνιου άγχους/πανικού. Αυτό δεν σημαίνει ότι «είναι ιδέα σας» ή ότι «δεν έχετε κάτι οργανικό». Σημαίνει ότι το σώμα μπορεί να παράγει πολύ πραγματικά, πολύ έντονα σωματικά συμπτώματα μέσω του στρες.

Σχετικά με το Cipralex, στην αρχή ή σε αύξηση δόσης μπορεί πράγματι να υπάρξει προσωρινή επιδείνωση άγχους, αύξηση νευρικότητας ή σωματικών συμπτωμάτων. Αυτό είναι γνωστό φαινόμενο ενεργοποίησης και συνήθως δεν σημαίνει ότι «δεν σας ταιριάζει» το φάρμακο. Η απότομη διακοπή, από την άλλη, μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά την εικόνα και να δημιουργήσει επιπλέον απορρύθμιση.

Τα διαδικτυακά άρθρα που αναφέρουν «μόνιμη βλάβη στο αυτόνομο νευρικό σύστημα» δεν αντανακλούν την κλινική τεκμηρίωση για τα SSRIs. Αυτό που είναι πιο ρεαλιστικό κλινικά είναι ότι χρειάζεται σωστή ρύθμιση δόσης, χρόνος προσαρμογής και στενή παρακολούθηση από τον ψυχίατρό σας.

Το γεγονός ότι λέτε «δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου» και ότι το 2025 το βιώσατε ως τραυματικό έτος είναι επίσης σημαντικό: εδώ δεν έχουμε μόνο άγχος, αλλά και δευτερογενές τραυματικό φορτίο από επαναλαμβανόμενες κρίσεις, νοσηλείες και φόβο υγείας. Αυτό συχνά συντηρεί έναν φαύλο κύκλο: σωματική αίσθηση - φόβος - ακόμη μεγαλύτερη ενεργοποίηση - ακόμη πιο έντονα συμπτώματα.

Το πιο σημαντικό βήμα τώρα δεν είναι να αποφασίσετε μόνοι σας αν «είναι άγχος ή οργανικό» ή αν «να πάρετε ή όχι το φάρμακο». Είναι να γίνει άμεση επανεκτίμηση από τον ψυχίατρό σας μαζί με τον θεράποντα ιατρό για την ενδοκρανιακή υπέρταση, ώστε να ξεκαθαριστεί τι είναι τι και να σταθεροποιηθεί η φαρμακευτική στρατηγική με ασφάλεια.

Παράλληλα, χρειάζεται εξειδικευμένη ψυχοθεραπευτική παρέμβαση για άγχος υγείας/πανικό και απορρύθμιση αυτόνομου νευρικού συστήματος, γιατί χωρίς αυτό το κομμάτι, ακόμη και η καλύτερη φαρμακευτική αγωγή δεν αρκεί.

Αυτό που ζείτε είναι πραγματικά έντονο, αλλά δεν είναι «μη αναστρέψιμο» ούτε σημαίνει ότι το σώμα σας καταρρέει. Σημαίνει ότι το σύστημα συναγερμού σας έχει μείνει κολλημένο στο «on» και χρειάζεται συνδυασμένη ιατρική και ψυχοθεραπευτική αποφόρτιση για να επανέλθει. Read more

Κατανοώ βαθιά πόσο εξαντλητικό είναι να νιώθετε ότι το ίδιο σας το σώμα έχει γίνει ένας «ξένος» που σας απειλεί. Από την πλευρά της κλινικής ψυχολογίας, αυτό που περιγράφετε είναι η κορύφωση μιας κατάστασης υπερεγρήγορσης του νευρικού συστήματος. Μετά από ένα τραυματικό έτος όπως το 2025, γεμάτο νοσοκομεία και αβεβαιότητα, ο εγκέφαλός σας έχει «κλειδώσει» σε μια κατάσταση διαρκούς επιβίωσης. Η ταχυκαρδία το πρωί και η ζάλη είναι η σωματική μετάφραση αυτού του τρόμου: το σώμα σας προετοιμάζεται για μια μάχη που δεν υπάρχει εκείνη τη στιγμή, αλλά την οποία το μυαλό σας αναμένει λόγω του τραύματος. Η δυσκολία σας να πιστέψετε... ότι το άγχος προκαλεί τέτοια σφοδρά συμπτώματα είναι απόλυτα φυσιολογική, καθώς η αίσθηση του «σεισμού» στο στήθος είναι τρομακτικά αληθινή· όμως, αυτή ακριβώς η αμφιβολία («μήπως έχω κάτι που δεν βρήκαν;») είναι που τροφοδοτεί τον φαύλο κύκλο και κρατά το άγχος σε αφόρητα επίπεδα. Πώς θα σας φαινόταν η ιδέα να ζητήσετε από τον ψυχίατρό σας να σας εξηγήσει ακριβώς πώς λειτουργεί το φάρμακο στο νευρικό σύστημα, ώστε να καθησυχαστούν οι φόβοι που προέκυψαν από αυτά που διαβάσατε; Read more

Γεια σας,
Ακούγεται σαν να βρίσκεστε σε μια διαρκή κατάσταση συναγερμού, και αυτό είναι πολύ εξαντλητικό. Τα συμπτώματά σας είναι αληθινά, αλλά ο τρόπος που εμφανίζονται σας μπερδεύει και απορείτε εάν είναι οργανικά ή οφείλονται στο άγχος.
Θα σας βοηθούσε να δουλέψετε ψυχοθεραπευτικά. Μέσα από την ψυχοθεραπεία θα μπορέσετε να εντοπίσετε ποιες ασυνείδητες διεργασίες δημιουργούν όλα αυτά τα συμπτώματα ώστε να μπορέσετε να τα διαχειριστείτε.

όταν κάποιος εχει κανει γενικές εξετάσεις και δεν υπάρχουν ευρήματα , η μονή απάντηση ειναι τα ψυχοσωματικά συμπτώματα λόγω άγχους, αυτα που αναφέρεται και κάποια αλλα ειναι τα κλασσικότερα που εμφανίζουν οσοι αντιμετωπίζουν έντονο αγχος καλο θα ηταν να σκεφτείτε το ενδεχόμενο να ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία σε σταθερή βάση

Καλησπέρα σας αυτό που περιγράφετε ακούγεται σαν άγχος υγείας και είναι μια αγχώδη διαταραχή που την συναντάμε συχνά. Το καλό είναι ότι είναι μία Κατάσταση που γνωρίζουμε να την αντιμετωπίσουμε Μέσω της ψυχοθεραπείας, και ειδικά στην γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία είναι κάτι το οποίο αντιμετωπίζεται βιβλιογραφικά με τέσσερις μήνες θεραπείας. Σίγουρα αυτό που περιγράφεται Ακούγεται κουραστικό και φαντάζομαι ότι θα θέλετε κι εσείς να έχετε μια άμεση ανακούφιση πάνω σε αυτό. Ελπίζω να βρείτε κι έναν άνθρωπο να ταιριάζετε και να συνεργαστείτε μαζί του καθώς η επιλογή του θεραπευτή είναι εξίσου σημαντική Στην θεραπευτική διαδικασία

Καλησπέρα σας. Τα συμπτώματα που περιγράφετε (ταχυκαρδία, ζάλη, προλιποθυμικά, έντονος φόβος ότι «κάτι έχω») είναι πολύ έντονα και κατανοητό να σας ανησυχούν, ειδικά με το ιατρικό ιστορικό που αναφέρετε. Το ότι έχετε κάνει επανειλημμένους ελέγχους χωρίς παθολογικά ευρήματα και παραμένει ο φόβος, συχνά δείχνει ότι έχει δημιουργηθεί ένας κύκλος άγχους: σωματικό σύμπτωμα → ερμηνεία ως επικίνδυνο → αύξηση άγχους → ενίσχυση συμπτωμάτων. Σε σχέση με το φάρμακο Escitalopram (Cipralex), είναι σύνηθες στην αρχή ή σε αύξηση δόσης να υπάρξει προσωρινή επιδείνωση του άγχους. Δεν είναι απαραίτητα ένδειξη ότι «δεν σας ταιριάζει», αλλά χ...ρειάζεται στενή παρακολούθηση και ρύθμιση από τον ψυχίατρό σας — μην κάνετε αλλαγές χωρίς συνεννόηση. Παράλληλα, αυτό που περιγράφετε δουλεύεται πολύ αποτελεσματικά με ψυχοθεραπεία (ιδίως γνωσιακή–συμπεριφορική), όπου εστιάζουμε στο πώς ερμηνεύονται τα σωματικά συμπτώματα και στη σταδιακή μείωση της υπερεπαγρύπνησης και του φόβου για την υγεία. Επειδή η ένταση είναι μεγάλη και σας έχει επηρεάσει συνολικά, θα βοηθούσε μια συνδυαστική παρακολούθηση (ψυχίατρος + ψυχοθεραπεία) και, αν χρειάζεται, επανεκτίμηση από τον θεράποντα ιατρό για την ενδοκράνια υπέρταση ώστε να νιώθετε ασφαλής ιατρικά. Η εμπειρία σας είναι πολύ δύσκολη, αλλά είναι αντιμετωπίσιμη με σταθερή καθοδήγηση μπορεί να μειωθεί σημαντικά αυτή η ένταση και ο φόβος. Read more

Γεια σας. Αυτό που περιγράφετε — η ταχυκαρδία, η ζάλη, η αστάθεια, η αίσθηση ότι δεν αναγνωρίζετε πλέον τον εαυτό σας — είναι μια εμπειρία που προκαλεί πραγματική δυσφορία και είναι απολύτως κατανοητό που σας απασχολεί τόσο έντονα.

Θα ήθελα να σταθώ σε κάτι σημαντικό: λέτε ότι δεν μπορείτε να πιστέψετε πως το άγχος μπορεί να προκαλεί όλα αυτά τα συμπτώματα. Κι όμως, ταυτόχρονα, περιγράφετε μια σκέψη που επιστρέφει ακατάπαυστα («κάτι έχω και δεν το βρίσκουν»), έναν φόβο που δεν κοπάζει, και ένα σώμα σε μόνιμη κατάσταση συναγερμού. Αυτά δεν είναι δύο ξεχωριστά πράγματα. Το ψυχικό δεν βρίσκεται «απέναντι» από το σωμα...τικό — εκφράζεται μέσα από αυτό. Τα συμπτώματα που ζείτε είναι πραγματικά ακριβώς επειδή το άγχος είναι πραγματικό.

Όσον αφορά τη φαρμακευτική αγωγή, η ανησυχία σας είναι κατανοητή, αλλά είναι σημαντικό να τη συζητήσετε ευθέως με τον ψυχίατρο σας, ο οποίος μπορεί να εκτιμήσει αν χρειάζεται προσαρμογή ή αλλαγή σκευάσματος. Η αυτόβουλη διακοπή ή η αποφυγή λήψης ενέχει κινδύνους που αξίζει να αποφύγετε.

Παράλληλα, αυτό που περιγράφετε — η παγίδευση, η αίσθηση ότι κάτι σας έχει καταστρέψει τη ζωή, το τραύμα από τις νοσηλείες — υποδεικνύει ότι πέρα από την ψυχιατρική παρακολούθηση, θα ωφεληθείτε σημαντικά από μια συστηματική ψυχοθεραπευτική δουλειά. Ένας χώρος όπου δεν θα προσπαθείτε απλώς να «αποβάλετε» το άγχος, αλλά να κατανοήσετε τι σας λέει — γιατί επέλεξε αυτή τη στιγμή, αυτό το σώμα, αυτή την ένταση.
Το πρώτο βήμα δεν είναι να βρείτε αμέσως τη λύση. Είναι να μιλήσετε με κάποιον που μπορεί να σας ακούσει.

Εγκάρδια,
Παναγιώτης Μποκολής Read more

Τα συμπτώματά σας μπορεί να συνδέονται με έντονο άγχος, αλλά με ενδοκράνια υπέρταση χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση. Μην διακόπτετε μόνη, μιλήστε με τον θεράποντα ιατρό και με ψυχολόγο.

Καλησπέρα σας. Από αυτά που περιγράφετε, φαίνεται ότι βρίσκεστε σε έναν έντονο φαύλο κύκλο άγχους και φόβου για την υγεία, ιδιαίτερα μετά από όσα περάσατε και αυτό μπορεί να εξηγήσει τα σωματικά συμπτώματα που βιώνετε. Ταχυκαρδία, ζάλη, ναυτία, αίσθημα λιποθυμίας και συνεχής ανησυχία ότι «κάτι έχω» είναι πολύ συχνά σε αγχώδεις διαταραχές και κρίσεις πανικού, ακόμη κι αν μοιάζουν καθαρά σωματικά. Το ότι έχετε κάνει εκτεταμένες εξετάσεις είναι σημαντικό και μειώνει πολύ την πιθανότητα να υπάρχει κάτι αδιάγνωστο. Ο φόβος όμως παραμένει και τροφοδοτεί τα συμπτώματα! Η έναρξη του Cipralex μπορεί στην αρχή να εντείνει το άγχος, ειδικά με ...αύξηση δόσης. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν σας ταιριάζει, αλλά χρειάζεται στενή συνεργασία με τον ψυχίατρό σας για προσαρμογή.
Σε κάθε περίπτωση, το κεντρικό κομμάτι εδώ είναι η διαχείριση του άγχους και του τραύματος που έχει μείνει στο σώμα σας μετά τις νοσηλείες.
Η ψυχοθεραπεία είναι βασική για να σπάσει αυτός ο κύκλος, γιατί όσο προσπαθείτε να βρείτε «ιατρική εξήγηση», το άγχος συντηρείται! Δεν θα μείνετε έτσι, όσο έντονο κι αν φαίνεται τώρα!
Εάν θέλετε, μπορούμε να δουλέψουμε μαζί, σταδιακά και με ασφάλεια, ώστε να αρχίσετε να ανακτάτε τον έλεγχο της ζωής σας. Read more

Καλό θα ήταν να σκεφτείτε το ενδεχόμενο να αρχίσετε ψυχοθεραπεία σε συστηματική βάση και με την απαραίτητη καθοδήγηση να μπορέσετε να διαχειριστείτε το άγχος σας.

Γεια σας, καταρχήν θα σας προτεινα να το συζητησετε με τον γιατρό σας, μην διστάζετε να του πείτε και για τους φόβους σας σε σχεση με την αγωγή, είναι εκεί για να σας ακούσει και να προσαρμόσει τη θεραπεία σας, ειναι σημαντικό να δίνετε προτεραιότητα στις οδηγίες του σε σχέση με οτιδήποτε αλλο μπορεί να διαβάσετε απο κάποια άλλη πηγή για φάρμακα. Σε ενα επόμενο επίπεδο θα σας πρότεινα να αναζητήσετε συμβουλευτική ή ψυχοθεραπεία.

Καλησπέρα σας . Χρειάζεται κυρίως να ξεκινήσετε ατομική ψυχοθεραπεία για να μπορέσετε να καταλάβετε τί μπορεί να δημιουργήσει το άγχος στο σώμα σας και να το ξεχωρίζετε από κάτι επικίνδυνο .Απέργη Κ

Καλησπέρα σας. Αν αισθάνεστε ότι η αγωγή δεν σας βοηθά συζητήσετε το με τον ψυχίατρο σας για πιθανή αλλαγή φαρμάκου. Επιπλέον είναι σημαντικό να δουλέψετε είτε με τον ψυχίατρο είτε με κάποιον ψυχολόγο CBT ή CAT το θέμα του άγχους και των φοβιων με αναπροσαρμογή των σκέψεων, των συναισθημάτων και της αντιμετώπισης της καθημερινότητας σας. Χρησιμοποιήστε και ένα ημερολόγιο άγχους, όπου θα σημειώνετε ποτέ αισθάνθηκατε άγχος, πόσο διήρκησε, τι συμπτώματα παρατηρήσατε στο σώμα σας,
ποιο/ποια γεγονότα προηγήθηκαν της εκδήλωσης του άγχους, και πόσο το βαθμολογειτε από το 1-10. Ώστε να μπορέσετε να εντοπίσετε ένα μοτίβο εκδήλωσης σου και να δουλ...έψετε στην αναδιαμόρφωση αυτού. Read more

Αυτό που περιγράφεις είναι μια πολύ έντονη εμπειρία και έχεις εξαντληθεί και είναι απόλυτα λογικό. Τα συμπτώματά σου είναι πραγματικά, αλλά φαίνεται ότι το νευρικό σου σύστημα βρίσκεται σε συνεχή υπερδιέγερση, σαν να είναι μόνιμα σε κατάσταση «κινδύνου». Αυτό μπορεί να προκαλέσει ταχυκαρδία, ζάλη, ναυτία και αίσθημα λιποθυμίας. Ο φόβος ότι «έχω κάτι σοβαρό» ενισχύει ακόμη περισσότερο αυτόν τον κύκλο.

Η ενδοκράνια υπέρταση χρειάζεται παρακολούθηση, αλλά το άγχος μπορεί να εντείνει σημαντικά την εμπειρία των συμπτωμάτων. Δεν είναι μόνο σωματικό ή μόνο ψυχολογικό, είναι συνδυασμός. Επίσης, οι πολλές νοσηλείες που πέρ...ασες φαίνεται να έχουν αφήσει το σώμα σου σε διαρκή επιφυλακή.

Σε σχέση με το Cipralex, είναι συχνό στην αρχή ή με αύξηση δόσης να υπάρχει προσωρινή επιδείνωση. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν σου ταιριάζει, αλλά χρειάζεται να το συζητήσεις με τον ψυχίατρο και όχι να το διακόψεις μόνη σου.

Το πιο σημαντικό βήμα τώρα είναι η ψυχοθεραπεία. Όχι απλώς για να μιλήσεις, αλλά για να ηρεμήσει το νευρικό σου σύστημα και να ξαναχτίσεις την αίσθηση ασφάλειας στο σώμα σου. Με τη σωστή προσέγγιση, αυτό που ζεις αντιμετωπίζεται.

Δεν χάνεις τον εαυτό σου , το σύστημά σου είναι σε υπερφόρτωση. Και αυτό μπορεί να ρυθμιστεί. Δεν είσαι μόνη. Read more

Καλησπέρα σας.
Καταλαβαίνω πόσο εξαντλητικό είναι αυτό που βιώνετε. Το σώμα σας βρίσκεται σε μια διαρκή κατάσταση «συναγερμού» λόγω του τραυματικού 2025, και αυτό κάνει τα συμπτώματα της ενδοκράνιας υπέρτασης να μοιάζουν με απειλή για τη ζωή σας.
Ως ψυχολόγος, σας προτείνω τα εξής:
Άμεση επικοινωνία με τον ψυχίατρο: μην κόβετε ή αλλάζετε δόση χωρίς εποπτεία. Εξηγήστε του τον φόβο σας για το Cipralex και τις παρενέργειες που νιώθετε. Υπάρχουν εναλλακτικές που μπορεί να σας ταιριάζουν καλύτερα.
Αποχή από την αναζήτηση συμπτωμάτων: το διάβασμα για το «αυτόνομο νευρικό σύστημα» και τις παρενέργειες τροφοδοτεί τ...ον πανικό σας. Σταματήστε, σας παρακαλώ θερμά, να ψάχνετε διαγνώσεις στο διαδίκτυο.
Ψυχοθεραπευτική υποστήριξη: χρειάζεστε έναν ειδικό (κατά προτίμηση Γνωσιακή-Συμπεριφορική Θραπεία), για να δουλέψετε το άγχος υγείας και το τραύμα των νοσοκομείων. Το σώμα σας «έμαθε» να αντιδρά έτσι, αλλά μπορεί να επανεκπαιδευτεί.
Είναι πραγματικό αυτό που νιώθετε, αλλά δεν είναι αθεράπευτο. Το άγχος μπορεί όντως να προκαλέσει όλη αυτή τη σωματική θύελλα.
Θα μπορούσατε να δεσμευτείτε να κλείσετε ένα ραντεβού με έναν ψυχοθεραπευτή μέσα στην εβδομάδα, για να ξεκινήσετε την αποφόρτιση; Read more