Αν ο όγκος (το θηλωμα) που αφαιρείται είναι καλοηθες, τότε δεν είναι καρκίνος;

Αν η ιστολογική εξέταση (βιοψία), χαρακτηρίζει το εξαιρεθέν θήλωμα ως καλόηθες, τότε δεν είναι καρκίνος

Τα θηλώματα τις πιο πολλές φορές είναι καρκινικές βλάβες - όχι πάντα. Η βιοψία δίνει την απάντηση. Σχετκά με την ερώτηση σας δίνετε την απάντηση μόνος σας: αν μιλάμε για καλοήθη όγκο προφανώς δεν έχουμε να κάνουμε με καρκίνο. Ελπίζω να βοήθησα.

Το μόρφωμα που αφαιρείται από την κύστη αξιολογείται από τον παθολογοανατόμο για το πως/πόσο επεκτείνεται στο χώρο και στους χιτώνες της κύστης καθώς και από το πόσο επιθετικό είναι. Γενικά όλοι οι όγκοι κύστεις ειναι καοκήθεις δηλαδή είναι καρκίνος. Όμως υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς που είναι ελάχιστα επιθετικοί όμως σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν καλοήθεις. Ένα θήλωμα πάντα είναι κακόηθες και καρκίνος και γι'αυτό θέλει το λιγότερο παρακολούθηση και περεταίρω μπορεί να απιτείται συμπληρωματική θεραπεία εγχύσεων BCG (ανοσοτροποποιητική θεραπεία)

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως ονομάζεται θήλωμα. Δεν είναι καλοήθης όγκος.

Θήλωμα Καλοηθες δεν υπάρχει ,το ποσό επικιδνυνο είναι το προσδιορίζει η βιοψία του.

TA ΘΗΛΩΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΡΟΘΗΛΙΑΚΟΣ ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Τα θηλώματα ως Ιστοπαθολογική διάγνωση ορίζονται ως νεοεξεργασία του Ουροθηλίου ( κακοήθεια) τα οποία όμως διαφοροποιούνται σε
1) καλής πρόγνωσης ( χωρίς διηθητική ανάπτυξη ) ή αλλιώς Low grade ( χαμηλής διαφοροποίησης) και τα
2)κακής πρόγνωσης ( με δυνατότητα διήθησης στον υποβλεννογόνιο χώρο προς τον μυϊκό χιτώνα της κύστης) High grade ( Υψηλής διαφοροποίησης).
Ως εκ τούτου τα θηλώματα θεωρούνται κακοήθη νοσήματα του Ουροθηλίου και χρείζουν επαγρίπνυσης και σωστής κι έγκαιρης αντιμετώπισης

Είναι πολυ σπάνιο
Συνήθως είναι καρκίνος χαμηλής κακοήθειας

Όχι δεν είναι . Υπάρχουν και καλοήθη θηλώματα .

Εν γένει, κάτι που χαρακτηρίζεται ως καλόηθες, δεν είναι καρκίνος. Στην περίπτωση του καρκίνου χρησιμοποιούμε τον όρο "κακοήθεια".

Το θήλωμα τοης ουροδόχου κύστης είναι κατά κανόνα κακόηθες. Υπάρχει όμως μία κατηγορία θηλώματος η οποία αναπτύσσεται επιφανειακά. Σε παλαότερες κατηγοριοποιήσεις (μέχρι το 1997) τη θεωρούσαμε καλοήθη. Τώρα πλέον όλα τα θηλώματα της ουροδόχου κύστης είναι κακοήθη. Βέβαια υπάρχουν επιφανειακά θηλώματα χαμηλής επιθετικότητας τα οποία στη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών θα εξελιχθούν χωρίς να δημιουργήσουν ιδιαίτερα προβλήματα.
Σε κάθε περίπτωση ο ουρολόγος θα κρίνει και από άλλους παράγοντες (αριθμός θηλωμάτων, μέγεθος αυτών, διήθηση κ.α) τη συχνότητα της παρακολούθησης του ασθενούς αναλόγως της επικινδυνότητας επανεμφάνισης της νόσου.