Πώς οι εκδηλώσεις θαυμασμού προς τον σύντροφό μου επηρεάζουν την ψυχική μου υγεία;

Αρχικά, από τα λεγόμενά σας διαφαίνεται μια γνωστική ασυμφωνία, καθώς από τη μια θέλετε ο σύντροφός σας να μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα κι από την άλλη βλέποντας την επίδραση που έχει αυτό στις γυναίκες γύρω του νιώθετε θυμό και πικρία με αποτέλεσμα να μη θέλετε να βγαίνετε μαζί του έξω. Αυτή η στάση μακροπρόθεσμα επηρεάζει τόσο εσάς όσο και το σύντροφό σας και τη μεταξύ σας σχέση. Η αντίδραση των άλλων γυναικών δεν είναι κάτι που μπορεί ο σύντροφός σας ή εσείς να ελέγξετε, ειδικά από τη στιγμή που όπως λέτε είναι αρκετά εμφανίσιμος. Το μόνο που μπορεί να ελέγξει είναι το πώς ανταποκρίνεται σε αυτές τις εκδηλώσεις θαυμασμού, και σαφώς σε καν...έναν άνθρωπο, άντρα ή γυναίκα, δεν θα μπορούσαμε να ζητήσουμε να μην χαίρεται με τον θαυμασμό των άλλων. Εννοείται δεν δικαιολογούμε ούτε υποστηρίζουμε αποκρίσεις όπως το να επιστρέφει παρατεταμένα βλέμματα, χαμόγελα ή αγγίγματα, ειδικά παρουσία σας, εάν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αυτό που εκφράζετε στην παρούσα ανάρτηση μοιάζει περισσότερο με δική σας ανασφάλεια όσον αφορά τη θέση σας σε αυτή τη σχέση, για το αν κινδυνεύετε να τον χάσετε ή ακόμα και για το κατά πόσο εμφανισιακά συμβατοί είστε σαν ζευγάρι. Ίσως θα ήταν ωφέλιμο, μέσα από ψυχοθεραπεία και συμβουλευτική να μάθετε να διαχειρίζεστε αυτές τις ανησυχίες, να ενδυναμωθείτε συναισθηματικά και να ενισχύσετε την αυτοπεποίθηση και την αίσθηση αυτοαξίας σας. Μεταγενέστερα θα μπορούσατε να συμπεριλάβετε και το σύντροφό σας, εάν το επιθυμεί, σε θεραπευτικές συνεδρίες ζεύγους, ώστε να αποκατασταθεί η μεταξύ σας ισορροπία και ο συναισθηματικός δεσμός. Read more

Αυτό που περιγράφετε είναι μια χρόνια συναισθηματική επιβάρυνση και όχι κάτι ασήμαντο. Όταν επί χρόνια βιώνετε πικρία, λύπη, θυμό και ματαίωση χωρίς να εκφράζονται ή να επεξεργάζονται, αυτά τα συναισθήματα εσωτερικεύονται.
Στο παρόν, επηρεάζεται η αυτοεκτίμησή σας, αυξάνεται το άγχος και υιοθετείται ως συμπεριφορά την αποφυγή, όπως το να μη θέλετε να βγαίνετε μαζί του. Η αποφυγή σας ανακουφίζει πρόσχερα, αλλά μακροπρόθεσμα ενισχύει τη δυσφορία και την απομόνωση. Παράλληλα, δημιουργητε ένας εσωτερικός διάλογος σύγκρισης και αμφισβήτησης της αξίας σας, που σας φθείρει ψυχικά.
Σε βάθος χρόνου, αν το βίωμα αυτό παραμένει άλυτο και ανεπεξέ...ργαστο, υπάρχει κίνδυνος συναισθηματικής εξάντλησης, πικρίας, καταθλιπτικής διάθεσης ή ακόμα και αποσύνδεσης από τη σχέση και από τον εαυτό σας. Όλο αυτό δεν φθείρει μόνο τη σχέση, φθείρει κυρίως εσάς.
Το σημαντικό είναι ότι αυτό δεν είναι θέμα ζήλιας, αλλά θέμα ορίων, ασφάλειας και συναισθηματικής φροντίδας που χρειάζεται να έχετε.
Θα σας πρότεινα όλα αυτά που νιώθετε να τα επικοινωνήσετε με έναν ψυχολόγο – ψυχοθεραπευτή ώστε να δουλέψετε και να ανακαλύψετε τις ασυνείδητες αιτίες που δημιουργούν αυτά τα συμπτώματα. Read more

Τα συναισθήματα που περιγράφετε — πικρία, λύπη, θυμός, απογοήτευση — είναι ανθρώπινα και κατανοητά όταν βιώνονται επαναλαμβανόμενα σε ένα ευαίσθητο κομμάτι της σχέσης. Δεν πρόκειται μόνο για τη συμπεριφορά των άλλων, αλλά για το πώς ερμηνεύεται εσωτερικά και τι αγγίζει σε επίπεδο αυτοεκτίμησης, ασφάλειας και δεσμού.

Όταν ένα τέτοιο μοτίβο διαρκεί χρόνια, μπορεί πράγματι να επηρεάσει την ψυχική υγεία, δημιουργώντας αποφυγή, συσσωρευμένη ένταση και συναισθηματική απόσταση μέσα στη σχέση. Το σημαντικό δεν είναι να «καταπιεστεί» το συναίσθημα, αλλά να κατανοηθεί.

Η διερεύνηση αυτών των αντιδράσεων μέσα σε ένα ασφαλές θ...εραπευτικό πλαίσιο μπορεί να βοηθήσει να ξεκαθαριστούν ανάγκες, όρια και τρόποι επικοινωνίας, ώστε να προστατευτεί τόσο η ψυχική σας ισορροπία όσο και η σχέση. Read more

Καλησπέρα σας και σας ευχαριστώ για την τόσο ειλικρινή και προσεγμένη περιγραφή. Είναι φανερό ότι αυτό που βιώνετε δεν είναι κάτι επιφανειακό ή περιστασιακό, αλλά μια εμπειρία που σας επιβαρύνει συναισθηματικά εδώ και καιρό, δημιουργώντας πικρία, θυμό και απομάκρυνση — ακόμη και από κοινές, απλές στιγμές της ζωής σας.

Όταν τέτοια συναισθήματα μένουν άλυτα για μεγάλο διάστημα, μπορούν πράγματι να επηρεάσουν την ψυχική υγεία: να ενισχύσουν το άγχος, να φθείρουν την αυτοεκτίμηση, να οδηγήσουν σε αποφυγή, αλλά και να διαβρώσουν σταδιακά τη σχέση, ακόμη κι αν κατά τα άλλα υπάρχει σύνδεση και αγάπη. Το «να βράζει» κανείς εσωτερικ...ά, χωρίς να βρίσκει διέξοδο ή νόημα σε αυτό που συμβαίνει, συνήθως έχει κόστος.

Ένα κρίσιμο σημείο εδώ είναι να ξεκαθαρίσετε —πρώτα για τον εαυτό σας— τι ακριβώς συμβαίνει αντικειμενικά. Δηλαδή:
ο σύντροφός σας απλώς αντιλαμβάνεται ότι δέχεται βλέμματα ή θαυμασμό και αυτό του ανεβάζει τη διάθεση, χωρίς να ανταποκρίνεται με τρόπο φλερτ ή να περνά κάποιο όριο;
Ή, έστω και διακριτικά, υπάρχει κάποια μορφή ανταπόκρισης (λεκτική, σωματική, συναισθηματική) που σας κάνει να νιώθετε ότι παραβιάζεται η ασφάλεια της σχέσης;

Αν ισχύει το δεύτερο, τότε πρόκειται για κάτι που χρειάζεται να συζητηθεί ανοιχτά μαζί του, με στόχο να τεθούν όρια που να σας προστατεύουν και να σας καθησυχάζουν. Δεν είναι υπερβολή να ζητά κανείς ασφάλεια μέσα στη σχέση του.

Αν όμως πρόκειται κυρίως για το πρώτο —δηλαδή για εξωτερικά ερεθίσματα που δεν συνοδεύονται από δική του συμπεριφορά— τότε το βάρος πέφτει περισσότερο στο πώς εσείς βιώνετε και ερμηνεύετε την κατάσταση. Εκεί συχνά ενεργοποιούνται θέματα σύγκρισης, φόβου απώλειας ή βαθύτερων ανασφαλειών, τα οποία αξίζει να δουλευτούν σε ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο, όχι γιατί «φταίτε», αλλά γιατί σας ταλαιπωρούν.

Σε κάθε περίπτωση, το να συνεχίσετε να καταπιέζετε αυτά τα συναισθήματα δεν είναι λύση και, όπως σωστά διαισθάνεστε, μπορεί μακροπρόθεσμα να σας βλάψει ψυχικά. Το ζητούμενο δεν είναι να κατηγορήσετε ούτε τον εαυτό σας ούτε τον σύντροφό σας, αλλά να βρείτε έναν τρόπο να σταθείτε μέσα στη σχέση χωρίς πόνο και φθορά. Και αυτό είναι κάτι που αξίζει τη φροντίδα και τη διερεύνησή του. Read more

Καλημέρα σας. Από ότι καταλαβαίνω από όσα περιγράφετε, ενδεχομένως να μην πρόκειται για "ζήλεια", αλλά να βρίσκεστε σε μια χρόνια κατάσταση αίσθησης απειλής, η οποία οδηγεί στο παρόν σε συμπεριφορές αποφυγής. Παρά το γεγονός ότι ο σύντροφός σας δεν φαίνεται να ενισχύει την απειλή, τουλάχιστον με όσα γράφετε, δημιουργείται στρες βάσει εξωτερικών ερεθισμάτων, το οποίο σας ταλαιπωρεί, οδηγώντας σε μια πραγματική αντίδραση στο νευρικό σύστημα. Η αποφυγή έρχεται να λειτουργήσει ως βραχυπρόθεσμη λύση ανακούφισης, μακροπρόθεσμα όμως μπορεί να ενισχύσει το αίσθημα ανεπάρκειας και μοναξιάς απέναντι στη δυσφορία και να μειώσει τη συναισθηματι...κή σύνδεση με τον σύντροφο. Προσωπικά, θα σας πρότεινα να επικοινωνήσετε με έναν ψυχολόγο - ψυχοθεραπευτή Γνωσιακής - Συμπεριφορικής προσέγγισης (CBT), αφού η προσέγγιση αυτή βασίζεται στην αλληλεπίδραση μεταξύ σκέψεων - συναισθημάτων και συμπεριφορών. Στη δική σας περίπτωση, θεωρώ πολύ σημαντικό να εντοπιστούν οι σκέψεις που προκαλούν και κατευθύνουν τη δυσφορία που βιώνετε στις εξωτερικές συναναστροφές και να μειωθεί η αποφυγή σταδιακά, αναδιαμορφώνοντας νέες σκέψεις περισσότερο προσαρμοστικές και ενδεχομένως ρεαλιστικές. Είναι σημαντικό η θεραπεία να περιλαμβάνει και την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, η οποία πολλές φορές όταν είναι μειωμένη οδηγεί σε συγκρίσεις με άλλα άτομα, σε φόβο εγκατάλειψης κ.α., αλλά και να δοθούν τεχνικές ρύθμισης του συστήματος απειλής, ώστε να μην μπαίνετε σε κατάσταση συναγερμού κατά την έξοδο. Η ψυχοθεραπεία δεν προτείνεται σε καμία περίπτωση ως "πρέπει να αλλάξετε", αλλά λόγω της χρονιότητας όσων περιγράφετε και της αποφυγής εξόδων, έρχεται ως εργαλείο ώστε να εντοπίσετε με την καθοδήγηση του θεραπευτή τους λόγους που σας προκαλούν δυσφορία οι καταστάσεις αυτές και να ρυθμίσετε επιτυχώς το νευρικό σύστημα που αντιδρά, προκαλώντας παραπάνω δυσφορία. Τέλος, όσα περιγράφετε δεν είναι καθόλου σπάνια - αντίθετα, προβληματίζουν αρκετά ζευγάρια, επιδέχονται όμως θεραπείας και επίλυσης. Εύχομαι να είστε καλά, καλή συνέχεια! Read more