Τι να κάνω για έντονες ζαλάδες, αδυναμία στα πόδια και κρίσεις πανικού καθημερινά;

Με βάση όσα περιγράφετε και αφού ο εκτεταμένος ιατρικός έλεγχος είναι καθαρός, όλα δείχνουν ότι το σώμα σας αντιδρά σε έντονο και παρατεταμένο άγχος. Το νευρικό σας σύστημα έχει μείνει σε κατάσταση «συναγερμού» και δεν προλαβαίνει να ηρεμήσει — γι’ αυτό και τα επεισόδια επαναλαμβάνονται μέσα στη μέρα.
Ξέρω πόσο δύσκολο είναι, με δύο μικρά παιδιά, να βρείτε χρόνο για εσάς. Όμως εδώ δεν μιλάμε για πολυτέλεια... μιλάμε για ανάγκη.
Προσπαθήστε να βρείτε 10 λεπτά, μία-δύο φορές τη μέρα, αφιερωμένα μόνο σε εσάς.
Αργές, ήρεμες διαφραγματικές αναπνοές και μικρές παύσεις μπορούν σταδιακά να βοηθήσουν το σώμα να βγει από αυτόν τ...ον φαύλο κύκλο.
Αυτό που ζείτε είναι εξαντλητικό, αλλά είναι αναστρέψιμο. Το σώμα σας ίσως έχει φτάσει στα όριά του και χρειάζεται φροντίδα.
Είναι πολύ όμορφο που αγαπάτε και φροντίζετε τόσο τα παιδιά σας. Μήπως αξίζετε κι εσείς λίγη από αυτή τη φροντίδα; Φροντίζοντας το σώμα σας φροντίζετε έμμεσα και τα παιδιά σας που όπως αναφέρετε σας έχουν ανάγκη .Το σώμα "μιλάει" και πολλές φορές "λέει" αυτό που δεν μπορούν να πουν οι λέξεις Read more

Καλησπέρα σας. Αυτό που ζείτε είναι πραγματικά εξαντλητικό. Όταν τα συμπτώματα είναι καθημερινά, με ζάλη, αστάθεια και αδυναμία, και έχουν προηγηθεί επισκέψεις σε νοσοκομείο και τόσες εξετάσεις, είναι λογικό να νιώθετε γονατισμένοι. Το ότι ο έλεγχος ήταν καθαρός είναι πολύ σημαντικό· δείχνει ότι το σώμα σας δεν κινδυνεύει, όσο πειστικά κι αν το βιώνετε τη στιγμή της κρίσης.

Οι κρίσεις πανικού μπορούν να προκαλούν έντονη αστάθεια και αίσθημα ότι «θα πέσω», ειδικά όταν το νευρικό σύστημα είναι σε συνεχή υπερένταση. Όταν αυτό επαναλαμβάνεται 2-3 φορές την ημέρα, δεν είναι κάτι που λύνεται μόνο με θέληση. Χρειάζεται οργανω...μένη αντιμετώπιση.

Το ότι δεν υπάρχει χρόνος είναι απολύτως κατανοητό με δύο μικρά παιδιά. Όμως όταν το άγχος έχει φτάσει να επηρεάζει έτσι την καθημερινότητα, η φροντίδα του εαυτού παύει να είναι πολυτέλεια και γίνεται αναγκαία. Μια σταθερή θεραπευτική συνάντηση την εβδομάδα μπορεί να αλλάξει σημαντικά την ένταση των συμπτωμάτων. Αν χρειαστεί, μπορεί να γίνει και ψυχιατρική εκτίμηση για υποστήριξη.

Δεν χρειάζεται να συνεχίσετε να λειτουργείτε σε «κατάσταση συναγερμού». Μπορούμε να το δουλέψουμε στο γραφείο με δομημένο τρόπο, ώστε να μειωθούν οι κρίσεις και να ξαναβρείτε αίσθηση ελέγχου μέσα στην καθημερινότητα. Read more

Χρειάζεται αξιολόγηση από ψυχολόγο για οργανωμένο πλάνο. Ψυχοθεραπεία και, αν χρειαστεί, φαρμακευτική αγωγή.

Καλησπέρα σας. Τα ζητήματα που περιγράφετε δείχνουν, ότι πιθανώς έχετε φτάσει σε ένα «όριο», ενώ οι κρίσεις πανικού αποτελούν συχνά αντίδραση σε στρεσογόνα γεγονότα, που έχουν προηγηθεί. Δεδομένου ότι οι εξετάσεις που πραγματοποιήσατε δεν έδειξαν κάποιο οργανικό πρόβλημα, μπορούμε να μιλήσουμε για στρες και ψυχολογικές δυσκολίες - κάτι που υπονοήθηκε κι από τον νευρολόγο, που επισκεφθήκατε. Η αναφορά σας, μάλιστα, στην έλλειψη ακόμη και 10 λεπτών, ώστε να επικεντρωθείτε σε αυτά που περνάτε, νομίζω αποτελεί επιβεβαίωση αυτού. Θα μπορούσε εδώ να υποθέσει κανείς, ότι η αγχώδης ιδιοσυγκρασία σας, όπως λέτε, πιθανότατα περιπλέκει τον τρό...πο που διαχειρίζεστε τις απαιτήσεις της καθημερινότητας αλλά και γενικότερα της ζωής. Κατανοώ φυσικά, ότι ο συνδυασμός επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων στενεύει τα περιθώρια και τις επιλογές, ωστόσο είναι ζωτικής σημασίας να είσαστε σε όσο το δυνατόν καλύτερη σωματική και ψυχολογική κατάσταση, ώστε να τα βγάλετε πέρα. Και για να γίνει αυτό θα χρειαστεί να βάλετε σε προτεραιότητα αυτή την «ενασχόληση με την κατάστασή σας», που ουσιαστικά αποτελεί φροντίδα του εαυτού σας, ό,τι κι αν σημαίνει για εσάς «φροντίζω τον εαυτό μου». Δοκιμάστε να αλλάξετε έστω και πολύ μικρά πράγματα στην καθημερινότητα, ώστε να έχετε λίγο «χώρο» για εσάς, προσθέστε δραστηριότητες που σας ευχαριστούν κ.λπ.. Αναζητήστε ιδέες από γνωστούς σας, που βρίσκονται ή έχουν βρεθεί σε παρόμοιες συνθήκες. Κι εάν βλέπετε, πως οι δυσκολίες συνεχίζουν, τότε ίσως χρειαστεί να αναζητήσετε την υποστήριξη κάποιου ειδικού ψυχικής υγείας - ψυχιάτρου, εάν τα συμπτώματα εξακολουθούν να είναι τόσο έντονα, ψυχολόγου εάν αισθάνεστε, πως βρίσκετε ως έναν βαθμό τη δύναμη να τα διαχειριστείτε. Read more

Καλημέρα σας. Θα σας συμβούλευα να πάρετε μια ήπια φαρμακευτική αγωγή ενώ παράλληλα δουλεύετε ψυχοθεραπευτικά. Φαρμακευτική αγωγή γράφει ο ψυχίατρος και ψυχοθεραπεία μπορεί να γίνει από ψυχολόγο. Θα σας βοηθήσει πολύ να διαχειριστείτε την απαιτητική καθημερινότητα σας και να χαρείτε τα παιδάκια σας.

Αυτό που περιγράφετε φαντάζομαι ότι είναι πολύ δύσκολο και απογοητευτικό. Ωστόσο, η μοναδική λύση είναι να ζητήσετε βοήθεια απ' όπου μπορείτε με τα παιδιά και να κάνετε χρόνο για τον εαυτό σας ώστε να λάβετε βοήθεια από ψυχολόγο με ψυχοθεραπείες και από ψυχίατρο με κάποια αγωγή για ένα διάστημα. Επίσης, απαιτείται να ασχοληθείτε και με κάτι που σας ευχαριστεί πέρα από τις καθημερινές υποχρεώσεις για να αποσυμφορίζεστε ψυχολογικά. Διαφορετικά δεν θα αλλάξει κάτι.

Καλησπέρα σας μια ενέργεια που μπορεί να σας βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων είναι η έναρξη ψυχοθεραπειας