Γεια σας εχω ένα συγγενή που ανέκαθεν δεν ήταν πολύ κοινωνικός πριν 5 χρόνια έκανε λαρυγγεκτομη και πλέον δεν μιλάει και έχει απομονωθεί εντελως τον τελευταίο καιρό μας αναφέρει ότι όλοι τον παρακολουθούν και ασχολούνται μαζί του πράγμα που δεν ισχύει. Επίσης έχει γίνει πολύ νευρικός και φαντάζεται πράγματα. Όταν του αναφέρουμε ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι χρήζει βοήθειας δεν το δέχεται και δεν ξέρουμε τι μπορούμε να κάνουμε και πως μπορούμε να τον βοηθήσουμε πρώτου επιδεινωθεί και άλλο η κατάσταση

Πώς βοηθάμε ένα άτομο με ψυχική νόσο; Λέει ψέματα, δεν έχει συναίσθηση και προκαλεί πολλά προβλήματα στους γύρω του. Οι γονείς του δεν συνεργάζονται. Είναι 47 χρονών

Συγνώμη για την ενόχληση έχω Αγχώδης διαταραχή και κρισις πανικού ήθελα να ξεκινήσω μία αγωγή για πήγα σε έναν γιατρό ψυχικής υγείας και μου είπε να αρχίσω το abilify όταν το άκουσα έβαλα τα κλάματα πήγα να πάρω και δεύτερη γνώμη και ο 2 γιατρός μου έσκισε αυτές της συνταγές μπορεί κάποιος από το πολύ άγχος να πάθει σχιζοφρένεια? Εντωμεταξύ ο πρώτος που πήγα πήρε την μάνα μου τηλέφωνο και λέει ο γιος σάς είναι ένα βήμα πριν των εγκλεισμό σε κλινική πήγα στον πατέρα μου με δάκρυα και του μίλησα και τον παίρνει κατευθείαν τηλέφωνο και λέει είναι ο γιος μου για το τρελάδικο και απαντάει αυτός όχι μάλλον είπε ψέματα στην μάνα μου για να την φοβείσαι ενώ του είχα πει ότι η μάνα μου έχει περάσει καρκινο τέλος πάντων και να έρθω στο τώρα η δεύτερη γνώμη που πήγα γέλαγε με αυτά που του είπα και με ρώτησε θέλεις να ξεκινήσεις κάποια αγωγή και λέω ναι και ξεκίνησα το ladose 20 mg και νιώθω πολύ καλύτερα γιατί ο πρώτος όμως ήθελε με το ζόρι abilify και τρόμαξε την μάνα μου που έχει περάσει καρκινο?

Η μητέρα μου 92 ετών ,ζει μόνη στο διπλανό διαμέρισμα που μένω με την οικογένειά μου. Με παίρνει το βράδυ πολλά τηλέφωνα ζητώντας να έρθει να μείνει μαζί μου στο σπίτι μου Ξεσηκώνει την πολυκατοικία ψάχνοντας να βρει το διαμέρισμά μας, φωνάζοντας . Παίρνει τους δρόμους τα πρωινά και ψάχνω να τη βρω. Είμαι, μόνη είμαι μόνη μου συνεχώς λέει. Τι με συμβουλεύετε να κάνω Δεν αντέχω άλλο την κατάσταση αυτή που έχει κλονίσει την υγεία μου Η Κόρη της

Καλησπερα, ο γιος μου ειναι 9 ετων. Σημερα για πρωτη φορα μου ανεφερε οτι βλεπει και νιωθει ανθρωπους που δεν υπαρχουν. Γενικα ειναι ενα παιδι κοινωνικο, υπερευαισθητο και γενικα με καλεςαποδοσεις σ οτι δραστηριοτητες κανει (εντος και εκτοςσχολειου). Εχει ομως θεμα με οργανωμενο λογο και σκεψη. Θα πρεπει να ανησυχησω?

Έχω την δικαστική συμπαράσταση ενός ατόμου με σύνδρομο νταουν 62 ετών! Εδώ κι ένα χρόνο πίνει 7 σταγόνες σεροπραν το μεσημέρι και ο35 σιρόπι ρεσπενταλ το βράδυ όλα ήταν καλά μέχρι πριν δύο μήνες! Παρουσιάζει νευρικότητα ξεσηκωμό συνήθως τις απογευματινές ώρες! Μπορεί να οφείλονται στα φάρμακα?

Αυτούς τους μήνες σκέφτομαι πολύ περίεργα πράγματα και νομίζω δεν έχω επηρεαστεί από κάποια ταινία. Σκέφτομαι για σκοτωμούς που θα έπραττα εγώ. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό;

Γεια σας,εγω είχα συμπτώματα σχιζοφρένειας κ κατάθλιψης από τα 18 μου χρόνια, είχα μυικους πόνους σε όλο το σώμα, κράμπες, υπέφερα πολύ, ενοιωθα μία δύναμη να με σπρώχνει μπροστά, προς τα πίσω κ κάποια δύναμη να με τραβάει προς τα πάνω, φοβόμουν να βγω έξω μόνη μου, ενοιωθα κάτι να σφίγγει το κεφάλι μου κ να τό πιέζει, ένιωθα τσιμπήματα στο κεφάλι,στο πρωσοπο,σαν να με τρυπούσαν βελόνες.. άκουγα φωνές άγριες, νόμιζα ότι ήμουν δεμονισμενη, έβλεπα φιγουρες μαύρες κατάμαυρες σαν βρυκολακες με σουφλερα δόντια, έβλεπα μαυρους κύκλους γύρω από τα μάτια μου, έβλεπα τό έδαφος να σχίζεται μπροστά μου, είχα καταπίεση πολύ, δεν είχα κ σεξουαλική επαφή καθόλου.. ήμουν ψυχολογικα χάλια..δεν είχα ούτε φίλους ούτε φιλενάδες να βγω έξω, εμένα με τούς γονείς μου,που τωρα έχουν πεθάνει, τώρα μένω μόνη μου, τώρα δεν έχω κράμπες κ πονους, ούτε ακούω φωνές, καμία φορά βλέπω καμιά φιγούρα όχι όμως τόσο έντονα, είχα πάει σε ψυχιατρική κλινική εδώ στη Γερμανία το 2018 κ έκατσα μέσα ένα μήνα,διαγνωστηκα με σχιζοφρένεια όχι παρανοϊκή, εφηβική νομίζω,κ κατάθλιψη κ μου έγραψαν κάτι φάρμακα,τα veflafaxin κ τα aripiprazol.απο τοτε είμαι καλύτερα, είμαι ευχαριστημένη με αυτά τα φάρμακα.. τώρα νοιωθω μοναξια κ κατάθλιψη, έχω χάσει τη μάνα μου εδώ κ τρία χρόνια.. πηγαίνω σε ψυχίατρο τακτικά.. τώρα γιατί να με πείραξε έτσι ξαφνικά σχιζοφρένεια, επειδή ήμουν με τους γονείς μου, επειδή δεν είχα σεξουαλική επαφή η επειδή είναι κληρονομικό.. πολλά παιδιά μένουν με τούς γονείς τους δεν παρουσιάζουν τέτοια συμπτώματα..δεν το περίμενα εγώ να φτάσω σε τέτοια κατάσταση..ο αδερφός μου είχε σχιζοφρένεια παρανοϊκή, καλά ο αδερφός μου είχε βαριά συμπτώματα, σήκωνε χέρι να μας χτυπήσει, ήθελε να.μας σκοτώσει ολους,παραλογιζοταν κ έλεγε ασυναρτησίες, είχε κάτσει κ στο κλειστό ο αδερφός μου, αλλά μόλις εβγενε έκανε πάλι τα ίδια..τωρα είναι καλύτερα, μένει σε ψυχολογικό ίδρυμα..οι σχιζοφρενεις βλέπουν κ ακούν το σατανά κ νομίζουν ότι είναι δεμονισμενοι? γιατί μου φένονταν πως τον έβλεπα κ γω κ τον άκουγα..