Είναι φυσιολογικό να έχω κρίσεις πανικού 4 μήνες μετά από χωρισμό;

Καλησπέρα σας. Αυτό που περιγράφετε είναι πολύ πιο φυσιολογικό απ’ όσο νομίζετε, ειδικά αν λάβουμε υπόψη τον τρόπο που έγινε ο χωρισμός και όχι απλώς το γεγονός του χωρισμού. Δεν βιώσατε μόνο μια απώλεια, αλλά μια εμπειρία έντονης συναισθηματικής ασάφειας, απόρριψης και ψυχικής εγκατάλειψης, χωρίς ξεκάθαρο τέλος, χωρίς εξηγήσεις και με μετακύλιση ευθυνών πάνω σας. Αυτό το είδος χωρισμού συχνά δημιουργεί τραυματική εμπειρία σχέσης, γιατί το νευρικό σύστημα μένει σε κατάσταση συναγερμού: περιμένει απαντήσεις που δεν ήρθαν ποτέ.

Το ότι οι κρίσεις πανικού εμφανίζονται μήνες μετά είναι κάτι που βλέπουμε συχνά. Στην αρχή, πολλές φορές λειτ...ουργεί ο «αυτόματος πιλότος» επιβίωσης· κρατιέστε όρθια, προσπαθείτε να καταλάβετε, να διορθώσετε, να ελπίσετε. Όταν πια το σώμα αντιλαμβάνεται ότι η απώλεια είναι οριστική και δεν υπάρχει έλεγχος ή επανόρθωση, τότε εκδηλώνεται το άγχος σωματικά. Τα συμπτώματα που περιγράφετε (ταχυπνοία, δύσπνοια, τρέμουλο, ζάλη, μούδιασμα) είναι τυπικά κρίσεων πανικού και δεν σημαίνουν ότι παθαίνετε κάτι επικίνδυνο, όσο τρομακτικά κι αν είναι.

Η υποτίμηση που δεχτήκατε για την ψυχοθεραπεία είναι επίσης ενδεικτική μιας σχέσης όπου τα συναισθήματά σας δεν είχαν χώρο. Το ότι κάνετε θεραπεία είναι δύναμη, όχι αδυναμία, και πιθανότατα τώρα αρχίζετε να αγγίζετε πιο βαθιά στρώματα πόνου και θυμού που τότε δεν μπορούσαν να εκφραστούν. Αυτό συχνά φέρνει προσωρινή έξαρση άγχους πριν έρθει η αποφόρτιση.

Οι κρίσεις πανικού δεν μένουν για πάντα. Με σωστή ψυχοθεραπευτική δουλειά μαθαίνετε να τις αναγνωρίζετε, να μην τις φοβάστε και να μη συντηρείτε τον κύκλο του πανικού. Η φαρμακευτική αγωγή δεν είναι μονόδρομος, αλλά μπορεί να εξεταστεί υποστηρικτικά αν οι κρίσεις γίνουν συχνές, πολύ έντονες ή αρχίσουν να περιορίζουν σημαντικά τη ζωή σας — πάντα σε συνεργασία με ψυχίατρο. Δεν σημαίνει αποτυχία της θεραπείας, αλλά επιπλέον στήριξη του νευρικού συστήματος.

Το πιο σημαντικό: δεν φταίτε εσείς για αυτό που σας συμβαίνει. Το σώμα σας αντιδρά σε μια εμπειρία συναισθηματικής αστάθειας και εγκατάλειψης. Με τον χρόνο, τη θεραπεία και τη φροντίδα, αυτή η ένταση μπορεί να μειωθεί σημαντικά και να ξαναβρείτε το αίσθημα ασφάλειας μέσα σας. Καλό θα ήταν να δείτε και πρακτικούς τρόπους διαχείρισης των κρίσεων όταν εμφανίζονται και να το συζητήσετε με τον θεραπευτή σας. Read more

Ναι, είναι απολύτως φυσιολογικό.
Σε πολλούς ανθρώπους το σώμα «κρατιέται» όσο υπάρχει σοκ, ελπίδα ή ανάγκη επιβίωσης. Στη δική σου περίπτωση:

Υπήρξε ασαφής, αντιφατικός και τραυματικός χωρισμός

Δεν υπήρξε κλείσιμο (closure)

Υπήρξε απόρριψη, μπλοκάρισμα και εξαφάνιση

Και, πολύ σημαντικό: μεταφορά ενοχών σε εσένα

Όλο αυτό δημιουργεί ένα τραύμα δεσμού. Το σώμα πολλές φορές αρχίζει να αντιδρά όταν πια έχει “τελειώσει” το γεγονός, γιατί τότε νιώθει ασφαλές να βγάλει αυτό που κράτησε μέσα.

Οι κρίσεις πανικού που περιγράφεις (ταχυπνοία, δύσπνοια, τρέμουλο, μούδιασμα στο πρόσωπο, ζάλ...η μετά) είναι κλασικά σωματικά συμπτώματα άγχους και πανικού. Δεν είναι επικίνδυνα, όσο τρομακτικά κι αν είναι. Read more

Καλησπέρα σας,
Είναι απολύτως φυσιολογικό οι κρίσεις πανικού να εμφανίζονται ακόμη και μήνες μετά από έναν δύσκολο χωρισμό. Πολύ συχνά, την περίοδο που συμβαίνουν τα γεγονότα, το άτομο λειτουργεί σε «mode επιβίωσης» και κρατά μέσα του έντονο άγχος και συναισθήματα για να αντέξει. Όταν περνά ο καιρός και το σώμα αρχίζει να χαλαρώνει, αυτή η συσσωρευμένη ένταση βρίσκει διέξοδο και εκδηλώνεται σωματικά.
Η κρίση πανικού δεν σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά ή ότι χειροτερεύετε. Είναι ένα σήμα του οργανισμού ότι έχει προηγηθεί μεγάλη εσωτερική πίεση. Τα συμπτώματα, όσο τρομακτικά κι αν είναι, δεν είναι επικίνδυνα και δεν σημαίνουν ό...τι θα συνεχιστούν για πάντα.
Μπορεί να βοηθήσει να παρατηρηθούν οι σκέψεις που προηγούνται λίγο πριν από την κρίση, καθώς συχνά πρόκειται για σκέψεις αυτοκατηγορίας, ενοχής ή έντονης ανάγκης να δοθούν απαντήσεις σε κάτι που δεν έκλεισε. Αυτές αυξάνουν την εσωτερική ένταση και μπορούν να πυροδοτήσουν τον πανικό.
Όσο κατανοείται ο μηχανισμός του άγχους και το άτομο, μέσα από σωστή συζήτηση, αρχίζει σταδιακά να αποδέχεται τη νέα πραγματικότητα και να φέρεται με περισσότερη κατανόηση προς τον εαυτό του, συνήθως οι κρίσεις αραιώνουν και υποχωρούν. Read more

Το σώμα σας πέρασε μια απότομη και μπερδεμένη διακοπή δεσμού και φαίνεται πως τώρα αντιδρά σε αυτό το βίωμα. Είναι πολύ σημαντικό που ζητήσατε βοήθεια. Η ψυχοθεραπεία χρειάζεται χρόνο, γιατί το νευρικό σύστημα χρειάζεται να αισθανθεί ξανά ασφάλεια. Συνεχίστε να το δουλεύετε με τον ψυχοθεραπευτή σας. Πιθανόν να μπορέσει να σας καθοδηγήσει και ως προς το αν χρειάζεται επιπλέον στήριξη από ψυχίατρο. Το γεγονός ότι είστε ακόμη εδώ και προσπαθείτε δείχνει ανθεκτικότητα μεγαλύτερη από αυτή που μπορείτε να αισθανθείτε αυτή τη στιγμή.

Ίσως δεν έχετε ξεπεράσει τον χωρισμό και θα πρέπει να επισκεφθείτε ψυχολόγο για να το διαχειριστείτε. Ένας τρόπος να το ξεπεράσετε κάπως είναι να ξεκινήσετε καινούργιες δραστηριότητες, για να καλύψετε το κενό που υπάρχει μέσα σας. Επίσης, είναι σημαντικό να είστε ειλικρινής με τον εαυτό σας και τα συναισθήματα σας και να τα εκφράζετε όταν δυσκολεύεστε. Ίσως φοβάστε ότι θα μείνετε μόνη τώρα που χωρίσατε και αυτό να σας προκαλεί έντονο άγχος και κρίσεις πανικού. Καλό θα είναι να παρατηρήσετε τις σκέψεις σας για να καταλάβετε τί σας οδηγεί σε αυτές τις κρίσεις.

Καλησπέρα,
Αυτό που περιγράφετε είναι ψυχικά επιβαρυντικό και απολύτως κατανοητό. Δεν ήταν μόνο ο χωρισμός, αλλά ο τρόπος που έγινε, ασάφεια, εναλλαγή ελπίδας, απόρριψη, ενοχοποίηση και ξαφνική εξαφάνιση.
Το ότι βρίσκεστε ήδη σε ψυχοθεραπεία είναι πολύ σημαντικό.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, με σταθερή θεραπευτική δουλειά, οι κρίσεις μειώνονται και σταδιακά υποχωρούν.

Είναι απολύτως φυσιολογικό. Το τραυματικό, ασαφές τέλος ενεργοποίησε καθυστερημένο πένθος και άγχος, που εκδηλώνεται τώρα με κρίσεις πανικού. Συνήθως υποχωρούν με ψυχοθεραπεία και σταθεροποίηση. Φαρμακευτική αγωγή εξετάζεται μόνο αν επιμένουν ή εντείνονται.

Καλημέρα σας. Γενικά οι χωρισμοί μπορούν να προκαλέσουν μεγάλη αναστάτωση, ιδίως όταν πρόκειται για μακροχρόνιες σχέσεις. Σε συνδυασμό με το ότι δεν ήταν (και) δική σας απόφαση η διακοπή, είναι αναπόφευκτο να αντιμετωπίζετε έντονες δυσκολίες, οι οποίες αντανακλούν και τη σημασία που είχε για εσάς τόσο ο συγκεκριμένος άνθρωπος όσο και το να βρίσκεστε σε μία σχέση. Τώρα και για κάποιο διάστημα θα βρίσκεστε σε μια διαδικασία πένθους, όπου θα αντιμετωπίσετε τον πόνο, το κενό και ό,τι αντιπροσωπεύει για εσάς το τέλος αυτής της σχέσης. Αναλόγως και του πόσο «χώρο» καταλάμβανε η σχέση στη ζωή σας θα καθοριστεί και η διάρκεια αυτής της περι...όδου. Η απεύθυνσή σας σε ειδικό είναι μια σημαντική κίνηση αυτοφροντίδας, ανεξαρτήτως του αν το αναγνωρίζουν οι άλλοι. Ως προς τις κρίσεις, το πιθανότερο είναι να υποχωρήσουν σταδιακά από μόνες τους με το πέρασμα του χρόνου και την επεξεργασία των όσων βιώνετε. Το αν θα χρειαστεί κάποια βοηθητική φαρμακευτική αγωγή είναι κάτι, που θα αποφασίσετε μαζί με τον ειδικό που συνεργάζεστε. Read more

καλημέρα σας.. μέσα από τις συνεδρίες μπορείτε να απαλλαγείτε από όλο αυτό.. εφόσον επιθυμείτε επικοινωνήστε μαζί μου να συζητήσουμε αναλυτικά

Καλησπέρα σας. Αυτό που βιώνετε είναι μια φυσιολογική αντίδραση σε έναν χωρισμό που έγινε με ασάφεια, ενοχοποίηση και απότομη απομάκρυνση. Όταν δεν υπάρχει ξεκάθαρο κλείσιμο, το σώμα συχνά εκφράζει αργότερα το στρες μέσα από κρίσεις πανικού.
Το ότι εμφανίστηκαν μήνες μετά, δείχνει ότι το σύστημα προσπαθεί να επεξεργαστεί κάτι δύσκολο.
Δώστε χρόνο στον εαυτό σας.

Ότι κάνεις ψυχοθεραπεία σίγουρα θα σε βοηθήσει πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί κ μπορεί να πονάς τώρα κ να έχεις σωματοποιησει Όλα τα συναισθήματα σου κ σου δημιουργούν αυτές τις κρίσεις συνέχισε να ζεις να βάλεις δράση στη ζωή σου για να περιορίσεις τη σκέψη που σου δημιουργεί τις κρίσεις κ θα σταματήσει

Το γεγονός ότι ξεκινήσατε ψυχοθεραπεία είναι πολύ θετικό και σίγουρα θα σας βοηθήσει τόσο στις κρίσεις όσο και στο να αποδεχθείτε το παρελθόν και να μπορέσετε να προχωρήσετε τη ζωή σας. Φαντάζομαι ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που επέδειξε τέτοιου είδους συμπεριφορά (επίρριψη ευθυνών, μισόλογα, ασταθής στάση, συναισθηματική χειραγώγηση). Προσπαθήστε στη θεραπεία σας να επικεντρωθείτε στον εαυτό σας, στο να αναθεωρήσετε επιλογές και συμπεριφορές/μοτίβα δικά σας, κι όχι τόσο στο γιατί δεν σας έλυσε τις όποιες απορίες. Σίγουρα ένας χωρισμός μπορεί να είναι εξαιρετικά οδυνηρός τόσο σε συναισθηματικό όσο και σε σωματικό επίπεδο. Φροντίστε τη σωματική ...και ψυχική σας υγεία και τα υπόλοιπα θα πάρουν το δρόμο τους. Λογικά δεν θα χρειαστείτε κάποια φαρμακευτική αγωγή, εκτός εάν δείτε ότι τα συμπτώματα σας καθιστούν δυσλειτουργική στην καθημερινότητά σας. Στο παρόν διάστημα θα βοηθούσε ιδιαίτερα η σωματική άσκηση και η επαφή με τη φύση (δάση, πάρκα, θάλασσα/ποτάμια/λίμνες, ακόμα και βόλτες σε ζωολογικούς κήπους). Δώστε χρόνο στον εαυτό σας και είμαι σίγουρη ότι θα βγείτε δυνατότερη από την εμπειρία αυτή. Read more